Share

SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]
SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]
Author: Cyrille Shatire29

PROLOGUE

last update publish date: 2026-04-02 14:05:20

SABRINA DE VERA’S POV

“Annulment?”

Parang bumagal ang mundo ko sa narinig kong salita.

Napatigil ako sa paglalakad sa may hagdan, hawak pa rin ang strap ng bag ko habang nakatitig sa sala kung saan naroon si Mommy at ang kaibigan niya.

“Matagal ko na itong iniisip,” narinig kong sabi ni Mommy, mahina pero malinaw. “Hindi na kami masaya. And I think… it’s time.”

Parang may kung anong kumurot sa dibdib ko.

Hindi na masaya?

Ganun na lang ‘yon?

Bigla akong bumaba ng hagdan, hindi na iniisip kung maririnig nila ako.

“Mom.”

Napalingon silang dalawa sa akin. Halata ang gulat sa mukha ni Mommy.

“Sabrina… you’re home already?”

Tiningnan ko siya nang diretso. “You’re filing an annulment?”

Tahimik.

Isang segundo. Dalawa.

Hanggang sa napabuntong-hininga siya.

“Hindi mo dapat nalaman sa ganitong paraan—”

“Then how, Mom?” putol ko agad, bahagyang tumataas ang boses ko. “Kailan mo balak sabihin? Kapag tapos na?”

“Sabrina, lower your voice—”

“No!” Napailing ako, ramdam ang init ng ulo ko. “You’re talking about ending your marriage like it’s nothing!”

“It's not like that, Sabrina,’” sagot niya, mas seryoso na. “Matagal na kaming may problema ng Daddy mo.”

“Then fix it!” Halos matawa ako sa frustration. “Hindi ‘yong tatakbuhan niyo lang!”

Biglang tumalim ang tingin niya sa akin. “You don’t understand, Sabrina.”

“Then make me understand!” sigaw ko. “Because all I see is you giving up!”

Tahimik ulit.

Mas mabigat.

Mas masakit.

“Hindi lahat naaayos, anak,” mahina niyang sabi. “Minsan… kailangan mo nang bitawan. Hindi mo pa iyon naiintindihan kasi bata ka pa."

Napakagat ako sa labi ko, pilit pinipigilan ang kung anong gustong kumawala sa dibdib ko.

“Or maybe…” mapakla akong ngumiti, “you just don’t want to try anymore.”

“Sabrina.”

“Fine,” tumango ako, mabilis na pinunasan ang mata ko kahit hindi pa naman ako umiiyak. “Do whatever you want.”

Kinuha ko ang bag ko at tumalikod.

“Sabrina, saan ka pupunta?”

“Out,” malamig kong sagot, hindi na lumilingon.

“Sabrina De Vera, bumalik ka rito—”

Pero hindi na ako huminto. Tuloy-tuloy lang ako sa paglalakad palabas ng gate.

~~~~

Hindi ko alam kung gaano ako kabilis nagmaneho.

Ang alam ko lang, kailangan kong umalis. Kailangan kong huminga.

Kailangan kong makalimot. Kaya dumiretsyo ako sa lugar kung saan maingay, maraming tao at tiyak akong makakalimot ako.

Sa bar.

Pagpasok ko sa loob ay agad akong sinalubong ng malakas na tugtog at ilaw na sumasayaw sa dilim.

“Sabrina!” sigaw ni Danica nang makita ako. “Finally!”

Maging ang ibang kasama niya sa table ay napalingon sa akin at namumukhaan ko ang ilan sa kanila.

"Shot!!!" salubong sa akin ni Kristofer, kahit na hindi pa man ako tuluyang nakalapit sa lamesa.

Napangiti na lamang ako sabay abot ng baso at walang sabi-sabing ininom iyon. At lahat sila ay napasigaw dahil sa ginawa ko.

"INOM PA!!!" sigaw nilang lahat, muli nilang sinalinan ang baso ko at pagkatapos niyon ay nagtaas kami lahat ng baso sa ere.

"SHOT!!!" sabay-sabay naming sigaw at tinungga ang baso.

Nasundan pa iyon ng isa... dalawa, hanggang sa dumami na at hindi ko na mabilang. Tanging naramdaman ko na lamang ay parang tinatamaan na ako ng alak, pero kayang-kaya ko pang uminom ng marami.

“Grabe ka, girl,” natatawang sabi ng isa sa mga kaklase ko. “Anong meron sa’yo tonight? bakit mukhang gustong-gusto ming uminon?"

“Wala,” kibit-balikat ko. “Gusto ko lang mag-enjoy.”

“Talaga lang ha?” singit ng isa pa, nakangisi. “Or may tinatakasan?”

Napairap ako. “Ang dami niyong tanong.. mas mabuti pa bigyan niya ako ng lalaki para mas lalo akong mag-enjoy...." malanding tugon ko at nagkatinginan silang dalawa.

Makalipas ang ilang segundo ay humarap sa akin si Danica.

“Fine,” tumawa siya, saka uminom. “Let’s make this night interesting.”

“Bet tayo,” sabat naman ni Janice, sabay baling sa ibang direksyon. "You see that guy over there?"

Sinundan ko ang tingin niya. At doon ko nakita ang isang lalaking napapalibutan ng mga tao.. he looks confident, well-known, at halatang hindi basta-basta.

“Casper Jimenez,” bulong nila. “Celebrity and fantasize by most of the women."

Napataas ang kilay ko. “So?”

“So,” ngumisi siya, “seduce him.”

Natawa ako. “That’s it?”

“Make him want you,” dagdag pa ng isa. “One night. Prove you can.”

I smiled.

Slow. Dangerous. Reckless.

“Fine,” sabi ko, sabay tayo ng shot. “I’ll do it..."

Pagkatapos kong sabihin iyon ay naglakad na ako papalapit kay Casper Jimenez. And as expected... I got him so easily.

~~~~~

KINABUKASAN....

Unti-unti akong nagmulat ng mga mata.

Mabigat ang ulo ko. Parang umiikot ang buong paligid habang pilit kong inaalala ang nangyari kagabi.

Music.

Mga inuman, tawanan at ang pustahan naming magkakaibigan. Napangiti ako nang bahagya, dahan-dahang iniangat ang tingin ko, pero agad ding nawala ang ngiti ko.

Nang makita kong ibang lalaki ang nasa tabi ko.

Malapad ang balikat. His presence alone felt… heavy. Dominating.

Hindi ko siya kilala.

“Oh my God…”

Bigla akong napabangon, halos matumba sa pagmamadali. Napatakip ako ng bibig ko, pilit pinipigilan ang sarili na mapasigaw.

Anong ginawa ko?

Anong nangyari kagabi?

Mabilis akong bumaba ng kama, nanginginig ang kamay habang isa-isang pinupulot ang mga damit ko sa sahig.

Hindi ko na inayos ang sarili ko. Hindi ko na inisip kung ano ang itsura ko ngayon dahil kailangan kong makaaalis bago niya pa man ako makita.

Muli akong lumingon sa kama. At nakita kong tulog pa din siya at walang kaalam-alam sa ginagawa ako.

Agad akong tumalikod. At tumakbo palabas.

Halos hindi ko maramdaman ang paa ko habang tumatakbo palayo sa kwartong iyon.

“What have I done…” mahina kong bulong sa sarili ko.

Dapat si Casper Jimenez ang nakita ko, pero hindi...

Siya dapat. Pero bakit…? Bakit ibang lalaki ang nasa tabi ko. And what if... what if he is a k!ller and he was sent to k!ll me, and I ended up sleeping with him Instead?

TO BE CONTINUED....

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (4)
goodnovel comment avatar
Nenita Morales
New reader here!!!
goodnovel comment avatar
Cyrille Shatire29
Sa susunod po susubukan ko sa ibang settings. May sinusunod lang naman talaga na concept minsan, at hindi naman po talaga maiiwasan. Maybe sa comedy bar, next time (...️)
goodnovel comment avatar
Jhie Glean Celedon
bakit ba laging sa bar ang punta ng mga bidang babae dito sa good novel at maglalasing tapos makaka one night stand..wala bang ibang maisip na konsepto ang mga author nito?
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 23:

    VIENRIELLE GEAE VALDERAMA Hindi pa ako nakakalayo nang sobra ng marinig ko muli ang boses ng babae. “YOU B*TCH!” sigaw niya. Isang malalim na paghinga ng pinakawalan ko bago unti-unting umikot paharap sa kanya. “Why? May nasabi ba akong hindi totoo?” “Wala kang alam tungkol sa amin ni Rourick!” “Talaga ba?” kunwari ay nag-isip ako. “Kung ganoon, bakit pakiramdam ko ay alam ko na lahat?" Nakita kong napahigpit ang pagkakahawak niya sa kaniyang bag. Napangiti ako. “At least, pinakasalan niya ako kahit hindi pa kami natutulog nang magkasama. Not even once.” Napatigil siya. Samantalang si Amanda ay halos mabilaukan sa likuran ko. “Vienrielle...” mahinang saway nito. Hindi ko siya pinansin. “Eh ikaw?” Muli kong sinipat ang babae mula ulo hanggang paa. “Ilang beses ka na niyang ikinama, pero hindi ka man lang niya pinakasalan. Hindi ka nga niya mabigyan ng maayos na relasyon.” “Shut up!” “Why? Does it hurt?” Namumula na ang kaniyang mukha sa galit. “Rourick

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 22:

    VIENRIELLE GEAE VALDERAMA Mahigit isang buwan na rin mula nang huling beses kaming nagkita ni Amanda. Kaya naman nang yayain niya akong lumabas at magkape, agad akong pumayag. Sa totoo lang, wala rin naman akong ibang pinagkakaabalahan sa bahay. Nakakabagot. Hindi ko alam kung paano nagagawa ni Rourick na manatiling abala sa buong maghapon. Samantalang ako, halos wala nang maisip na gawin. Minsan ay nanonood ako ng mga palabas, nagbabasa, o kaya naman ay natutulog na lamang. At kapag hindi ko na kaya ang pagkabagot, lumalabas ako. Gaya ngayon. Nasa isang kilalang café kami ng matalik kong kaibigan. Medyo matao ang lugar, ngunit nakahanap naman kami ng komportableng puwesto sa may bintana. Pareho kaming may hawak na malamig na inumin habang nagkukuwentuhan tungkol sa mga nangyari sa buhay namin nitong mga nakaraang linggo. “So, how's married life?” tanong niya habang nakangiting sinisipsip ang kaniyang inumin. Napairap ako. “Don't ask about it, Amanda." Agad siyang

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 21:

    ROURICK KAELAN MONTENEGRO Ilang araw na ang lumipas mula nang tambangan kami ni Darius, ngunit hanggang ngayon ay wala pa rin kaming malinaw na pagkakakilanlan sa mga taong may pakana niyon.Hindi ako basta-bastang papayag na palampasin ang nangyari. Hindi ko hahayaan na hindi sila magbayad sa ginawa nila sa akin. At kailangan kong siguraduhin na hindi na muli iyon mangyayari, dahil baka sa oras na magtatangka ulit sila ay idadamay na nila si Vienrielle. Hindi iyon simpleng pagtatangka lamang na takutin ako. May malinaw na intensiyon silang patayin ako, at kung hindi naging maagap ang mga tauhan ko, maaaring hindi na ako nakabalik sa mansiyon nang gabing iyon.“May nakuha na ba tayong impormasyon tungkol sa kanila?” tanong ko habang nakatingin sa mga dokumentong nasa ibabaw ng mesa.Nakatayo sa harapan ko si Darius, seryoso rin ang ekspresyon habang inilalahad ang mga impormasyong nakalap ng aming mga tauhan.“May dalawang sasakyan silang ginamit. Parehong walang plaka. Nakuha na ri

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 20:

    VIENRIELLE GEAE VALDERAMA “Umupo ka na nga lang diyan. Ako na ang bahala.” Iyon ang huli kong sinabi bago ko tuluyang inagaw mula kay Rourick ang sandok na hawak niya. Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa utak ng lalaking ito para maisipan pang magluto sa kabila ng itsura niya. May sugat na nga siya, nakasuot pa ng suporta ang kaliwang braso, pero ang kulit-kulit pa ring gumawa ng mga bagay na hindi naman niya kailangang gawin. Kung hindi ko pa siya pinigilan, baka pati ang buong kusina ay madamay sa kagustuhan niyang maghanda ng hapunan. Sa huli, napaupo rin siya sa isa sa mga upuan sa may isla ng kusina. Nakaharap siya sa akin habang ako naman ang abala sa paghahanda ng pagkain. Ramdam ko ang paninitig niya sa akin mula pa kanina. Para bang may kung anong palabas siyang pinapanood at ako ang pangunahing tauhan. Ilang beses ko siyang sinulyapan, ngunit sa halip na mahiya o umiwas, ngingitian pa niya ako. Nakakainis. “May problema ba?” tanong ko habang hinihiwa ang mga gula

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 19:

    VIENRIELLE GEAE VALDERAMA Nasa loob ako ng kuwarto at nakahiga sa kama habang abala sa paggamit ng aking cellphone. Tahimik ang buong bahay mula nang umalis si Rourick kasama si Darius at, sa totoo lang, mas gusto ko ang ganitong katahimikan. Wala akong naririnig na pang-aasar, walang biglaang paglitaw sa harapan ko, at higit sa lahat, walang lalaking tatawag sa akin ng kung anu-anong matatamis na pangalan. Napakagaan sa pakiramdam. Hanggang sa biglang may narinig akong malakas na kalabog mula sa labas. Napakunot ang noo ko. Napahinto ako sa pag-scroll nang makarinig muli ng isa pang malakas na tunog. Kasunod niyon ay ingay na parang may nabasag na gamit. Napaupo ako sa kama. "Ano na naman 'yon?" Ilang segundo akong nanatiling nakikinig. May sumunod pang kalabog. At pagkatapos ay may narinig akong tila may kung anong hinihila sa sahig. Napabuntong-hininga ako bago tuluyang tumayo. Baka may nahulog na gamit sa kusina. O baka naman may naghahanda na ng hapunan

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 18:

    ROURICK KAELAN MONTENEGROI couldn't help but smile, habang pinagmamasdan siyang kumakain sa kabilang bahagi ng mesa.Tahimik na siya ngayon.Wala ang karaniwan niyang matatalim na salita. Wala rin ang mga pagbabanta niyang kung anu-ano ang gagawin niya sa akin kapag hindi ko siya tinigilan.Sa halip, abala siya sa pagkain ng almusal na inihanda ko. And somehow, that was enough to make my morning better.I watched her take another bite of the pasta. She seemed to be enjoying it, although I knew better than to expect her to admit it openly.Ganoon talaga siya.Palaging may masasabi. Palaging may reklamo. At halos lahat ng lumalabas sa bibig niya kapag ako ang kausap ay insulto.But I didn't mind.Not even a little.I knew what I was getting into when I insisted on marrying her. Alam kong hindi magiging madali ang pakikisama sa isang babaeng tulad ni Vienrielle Geae Valderama.She was stubborn, spoiled, outspoken, and had absolutely no problem making it clear whenever she didn't want me

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   Chapter 01

    CHAPTER 1 SABRINA DE VERA’S POV “Girl!!!” Pagpasok ko pa lang sa university, agad na akong sinalubong ng malalakas na boses. Napapikit ako saglit. Not today… please, not today. Pero huli na. “Sabrina!” sigaw ni Danica habang kumakaway pa, parang wala lang nangyari kagabi. “Oh my God,

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 5

    SABRINA DE VERA'S POV Napapikit ako nang mariin habang pilit inaagaw ang braso ko mula sa pagkakahawak niya. “Let go of me!” galit kong saad, pilit hinahablot ang sarili ko habang hinihila niya ako papunta sa kotse niya. Ngunit parang wala siyang naririnig. Mas lalo lang humigpit ang hawak niy

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 4

    SABRINA DE VERA'S POV (Continuation....) Nanlaki ang mata ko. Hindi agad pumasok sa utak ko ang nakikita ko. It doesn't make sense. How does this even happen? “What…?” mahina kong bulong. Mga pangalan. Lahat bf detalye maging ang perma ay naroon. Pati na ang pangalan ng taong nag kasal

  • SECRETLY MARRIED to My Father's COLLEAGUE [A.G.S #2]   CHAPTER 3: MARRIAGE CERTIFICATE

    SABRINA DE VERA'S POV Tinapangan ko ang ekspresyon ng aking mukha kahit gulat na gulat pa din ako. Napairap ako, pilit pinipigilan ang inis na unti-unting umaakyat. “Then maybe you should,” malamig kong sagot. “Because whatever that was… shouldn’t have happened.” Bahagya siyang natahimik. At d

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status