CHAPTER IV -"It's Time to Pay"

Kahit na wala naman kami masyado ginawa sa bahay ni Abby, nakaramdam din ako ng pagod, mag-aalas otso palang ng gabi, nagpasya na ako magpahinga, pero hindi pa ako nakahihiga nang mag-ring ang phone ko. 

Tiningnan ko kung kaninong number ang tumatawag, nang mabasa ko ang pangalan ni Jerry na nakarehistro sa screen ng phone ko ay agad ko itong sinagot.

"Hello, Jerry napatawag ka?" bungad ko

"Hello Leigh, nakatanggap ka din ba ng message? I mean may nareceived ka din bang super creepy na video?"

"What? Anong video? Anong ibig mo sabihin?"

"My God Leigh kanina pa kami binabagabag nang video na yun di mo pa alam? Check mo messages mo, lahat kami nakatanggap for sure meron ka rin, hindi pa namin alam nangyayari pero aalamin naming kaya kelangan bumalik ka sa bahay ni Abby ngayon na, bilisan mo"

"What? Teka ano bang sinasabi mo? Di kita maintindihan, Hello Jerry?" at pinutol na niya ang linya.

Naguguluhan man ako, sinubukan kong tingnan ang message box ko, at tama nga siya, may unknown number na nagpadala ng message sa akin, isang multi-media message. Kunot noon kong pinindot ang play button, isa siyang short video clips na nakafocus sa isang boteng pinapa-ikot, akala ko nung una wala lang pero nang ilayo niya ang camera napansin ko ang mga pictures na nakapaikot sa bote na ikinalaki nang mata ko.

"Teka, pictures namin 'to ah!" nagtaka ako and at the same time nagdulot yun sakin nang takot, at nang tumigil ang bote, tumapat iyon sa picture nang isa sa amin, nagulat ako nang may itarak na isang matalim na kutsilyo sa mismong picture na tinapatan nang bote, at ikinabigla ko nang mapagtanto kung sino iyon.

"Si Abby!!!!"

Bigla kong naalala ang sinabi ni Jerry na kailangan akong bumalik sa bahay nina Abby.

Dali-dali akong lumabas nang bahay, mabuti nalang natapos na ayusin ang kotse ko. Sinubukan kong tawagan ang number ni Abby pero di siya sumasagot, nang muli ko tawagan si Jerry, busy na din ang phone niya, ganun din ang mga phone ng iba naming kaibigan. 

Pinilit kong magpatakbo nang mabilis, hindi ko pa man naiintindihan ang nangyayari ay isa lang ang sigurado ko, nasa kapahamakan si Abby at kelangan niya nang tulong, lalo na at wala siyang kasama sa bahay ngayon.

Nang makarating na ako sa bahay ni Abby, nadun na din silang lahat.

Nagmadali ako lumabas nang kotse at sinalubong ako ni Zhelle na umiiyak.

"Hey, bakit ka umiiyak? anong nangyari? Asan si Abby? Sunod-sunod na tanong ko.

"We're late, wala na siya dito" malungkot na sagot sa'kin ni Louie

"What?" tila hindi pa ako maniwala sa sinabi niya kaya pumasok ako sa loob nang bahay na ikinagulat ko ang aking nakita. Magulo ang bahay at may mga mantsa nang dugo sa sahig.

"A-ano ba 'to? Anong n-nangyayari? Nasan si Abby?" ni isa wala sumagot sa tanong ko pero kita kong wala din silang paliwanag sa mga nangyayari.

"G-guys tingnan niyo 'to?" lahat kami napatingin kay Yosep.

Hawak-hawak niya ang isang bote na may stain ng dugo, isa-isa kaming lumapit para mapagmasdan iyon ng mabuti. 

May isang papel na nakarolyo at nakasuksok sa bunganga ng bote, hinugot iyon ni Yosep at binuklat, lumapit ako sa kanya at pumewesto sa likuran niya para makita kung ano iyon.

Napatakip ako ng bibig nang makita ko ang larawan ni Abby na basang-basa ng dugo, pero mas lalong tumindi ang takot namin nang mapansing may nakasulat sa likod ng pictures, isang mensahe ang iniwan niya sa aming ikinawindang naming lahat. 

"Walang sikretong hindi nabubunyag". Lahat kami ay nanlambot sa takot. Pang tinutukoy niya ay ang nagawa namin noon, ang pangyayaring ibinaon na namin sa limot. 

"Anong sikreto? Anong ibig sabihin nito?" takang tanong ni Zhelle.

"K-kelangan natin ito i-report sa mga pulis" nanginginig na kinuha ni Zhelle ang phone niya at sinubukang tawagan ang mga pulis pero agad na hinablot ito ni Vico.

"No! walang tatawag, walang magrereport sa mga pulis"

"What? Baliw ka na ba? Nawawala yung kaibigan natin, nasa panganib ang buhay natin, kelangan natin ng tulong ng mga pulis" sagot ni Zhelle.

"Pag sinabi kong hindi! Hindi! Makinig kayo sa akin" lahat kami nagulat at nasindak sa boses ni Vico

"Kung wala kayong paki-alam sa pagkawala ni Abby, pwes ako meron" muli niyang hinablot ni Zhelle kanyang phone sa kamay ni Vico at tumakbo palabas.

"Zhelle, bumalik ka dito" hahabulin pa sana siya ni Vico pero pinigilan ni Annie.

"Jerry pwede bang sundan mo si Zhelle, kausapin mo siya kelangan wala siyang ibang mabanggit sa mga pulis" utos ni Annie kay Jerry, sumunod naman siya dito.

"Nababaliw na ba kayo? may nalalaman tungkol satin yung nagpadala nang mga yan, pa'no kung malaman nang mga pulis yung ginawa natin?"

"Hindi nila kailangan malaman Vico, at hindi nila malalaman kung wala tayong sasabihin" sagot ni Annie

"Tama si Annie hindi natin kelangan sabihin lahat sa mga pulis" pagsang-ayon ko.

"Anong ibig niyong sabihin?" tanong ni Vico

"Yung bote, tama! Kelangan natin itago yung bote" sabat samin ni Yosep

"Hindi dapat makita nang mga pulis yung bote, dahil maghihinala sila satin sa nangyayari" dagdag pa ni Yosep

"Pero paano si Zhelle?" tanong ni Sam

"Sige ako na bahala, kakausapin ko din siya." sagot ko

Nagkasundo kami kung ano ang sasabihin namin sa mga pulis, pinalabas naming kidnapping lang ang nangyari. Pagdating nang mga pulis, kinausap nila kami at hiningan ng statement pinalabas din namin na si Annie ang tumawag at hindi si Zhelle, hindi na namin pinagbigay ng statement si Zhelle, sinabi naming kami nalang ang bahala at pumayag naman siya. Naniwala samin ang mga pulis, sinabi nilang iimbestigahan nila ang nangyari. 

Sama-sama kaming pumunta sa bahay ni Vico para magpalipas nang gabi at makapagpahinga.

"Guys ano gagawin natin? Baka patayin din tayong lahat nang taong yun, kung sino man siya?" bakas parin ang takot kay Jerry dahil sa nangyari.

"No! hindi pa patay si Abby, hahanapin nati siya at hindi tayo papayag na pati sa atin mangyari yun." sagot ko

"Pero kung hindi pa patay si Abby, asan siya? San natin siya hahanapin?" tanong ni Zhelle

"Hindi ko alam, pero malakas ang pakiramdam kong buhay pa siya" muling sagot ko

"Tama si Leigh, maaaring buhay pa siya at kung ano mang pakay nun sa atin hindi pa natin alam, basta sa ngayon maaaring kidnapping palang ang maiisip nating motibo nito" paliwanag ni Vico alam kong iniiba niya ang usapan para kay Zhelle.

"No! sa tingin ko hindi ito basta kidnapping, paano yung mga video na pinadala sa atin? Yung bote na iniwan at yung mensahe? Para saan yung mga yun?" sunod-sunod na tanong ni Zhelle.

"Hindi mo ba naiintindihan? Naghihiganti siya sa atin, binabalikan niya tayo!" tila nagulat si Jerry sa nasabi niya nang may mapagtanto siya.

"Teka! Anong ibig mong sabihin? May alam ba kayo sa nangyayari? May hindi ba ako nalalaman?" takang tanong ni Zhelle

"Ah w-wala, marami lang naiisip si Jerry, kalimutan mo na sinabi niya, napaparanoid lang siya." agad na sabat ni Annie

"T-tama si Annie, w-wag mo siya intindihin, isipin nalang natin kung paano natin mahahanap si Abby" dugtong ni Vico

"Pero paano? Eh hindi nga natin alam kung sinong kumuha sa kanya" dagdag pang tanong ni Zhelle

"Kelangan natin magtulungan, gagawa tayo nang paraan para mahanap si Abby, sa ngayon hindi pa natin alam ang motibo niya kaya kelangan natin protektahan ang isa't-isa" mahabang paliwanag ko

Sa nangyari ngayong gabi sa pagkawala ni Abby, sa mga banta at mensaheng natanggap namin, hindi namin alam kung makakatulog ba kami nang mahimbing o kung makakatulog ba talaga kami, dahil sa nangyari ano mang oras maaaring mabawasan na naman kami lalo't higit hindi namin alam kung sinong nasa likod nang lahat nang ito. 

Pero sa lahat nang nangyari ngayong gabi isa lang ang hinala kong pinagmumulan nito, ang pinakatatago-tago naming sikreto, ang pangyayaring naganap sa amin dalawang taon na nakakalipas.