MasukALLISON P.O.V
Nablangko lahat ng takot, kaba at iniisip ko ng biglang maglapat ang mga balat namin na nagdulot ng kakaibang kuryente sa aking buong katawan. Hindi ko rin maipaliwanag ang kakaibang pakiramdam ng maglapat ang mga labi namin. Isa pa doon ay ang paggapang ng kanyang kamay sa iba't ibang parte ng aking katawan. Ramdam na ramdam ko ang pagtigas ng kanyang lumalaking sandata at hindi ko rin maipaliwanag kung bakit gusto ko iyong makitang muli at mahawakan.
Hindi pa rin niya binibitawan ang mga labi ko. Lumandas ang isa niyang kamay sa loob ng damit ko at pinisil-pisil ang dibdib ko.
"Ahhhh.." Hindi ko mapigilang umungol sa kakaibang sensasyon na nararamdaman ko dahilan para mas lalo niyang masakop ang buong labi ko at mahuli ang dila ko.
Ang mga kamay niya ay dahan-dahang bumaba patungo sa mga hita ko at bahagyang hinaplos ang namamasa kong hiyas dahilan para mas lalo akong mapaigtad.
"You're so wet baby..." Bulong niya sa akin kaya bahagya akong nahiya at marahan ko ding ibinaba ang mga hita ko ngunit mabilis niya itong naitaas at isinandal sa bewang niya.
Nagkatinginan kami at kitang-kita sa mga mata namin ang mainit at umaapoy na kaligayahan. He kissed me again and this time unti-unti na niyang binubuksan ang mga butones ng suot kong blusa ng biglang...
Knock! Knock!
Napabitaw ako sa kanya at marahan ko siyang naitulak. Lumayo din ako para ayusin ang damit ko.
"What the fuck! " Angil niya na mukhang nabitin kaya bahagya akong natawa.Bigla siyang napatingin sakin kaya bigla akong napatalikod at inabala nalang ang sarili sa pag- aayos ng sarili.
"What's your problem Mr. Sebastian?" Galit nitong tanong sa taong kakapasok palang.
"Oh , kanina lang good mood ka. Bakit parang ngayon ay badtrip na badtrip ka?" sabi ng lalaking akala ko siya ang may-ari nitong kompanya.
"Ano bang kailangan mo? Umalis kana nga." Inis paring sabi ng lalaki.
"Ireremind lang kita na may meeting ka together with the Arson Company." Tatawa-tawang sabi ng lalaki habang nakatingin sa akin.
"Anong nangyari sayo Ms. Del Fierro, para ka namang ginahasa sa hitsura mo. " Bigla akong nahiya dahil sa pagiging prangka niya.
"I-cancel mo lahat ng meeting ko ngayon at umalis ka dito sa harapan ko." Pinal na sabi ni Dwayne na tinanguan naman ng lalaki.
Ngumiti pa ito ng nakakaloko bago tuluyang lumabas.
"Shall we continue?" tanong niya sa akin na nagpagapang na naman ng kakaibang kaba sa buong pagkatao ko.Umiling ako at ngumiti ng makita ko ang inis sa mukha niya.
"Breaktime na sir. Byebye!" Mabilis akong tumakbo palabas at hindi ko na siya nilingon. Dumiretso ako sa napakalaking canteen at diko maiwasang hindi mamangha dahil sa ganda at laki nito. Isa pa rito ay ang napakadaming pagkain na nakahain.Tiningnan ko tuloy ang wallet ko, baka hindi ito kumasya. Singkwenta (50 pesos) nalang ang laman nito.
Aalis na sana ako ng makasalubong ko si Greg.
"Dika ba kakain?" Tanong niya na tinanguan ko naman.
"Sayang naman. Libre pa naman lahat ng pagkain dito sa canteen." Biglang nagkislapan ang mga mata ko dahil sa sinabi niya.
"Dimo naman kasi sinabi sakin na libre pala ang pagkain dito. Joke lang yun kakain ako. Gutom na gutom na ko." sabi ko at pumila na rin sa likod niya.
"Akala ko busog kana at kinain kana niya."
Bigla akong natahimik at bahagyang namula. Kainis na mapang-asar to!
"A-anong sinasabi mo diyan? Mukha ba akong pagkain?" Pagtataray ko pero tumawa lang ang loko.
"Ehem! " Napatingin kami sa baritonong boses na nagmumula sa likuran namin.Sana pala ay hindi nalang ako lumingon.
"H-hala si Sir Dwayne. Ang gwapo! huhuhu"
"Parang gusto kong wasakin niya ang matres ko."
Napatawa ako dahil sa sinabi ng isang bakla na empleyado habang nakatingin kay Dwayne.
"First time niya atang kumain dito. " "Oo nga bihira yang bumaba dito."
Panay ang bulungan ng mga tao kaya mas minabuti ko nalang na ituon ang pansin ko sa mga pagkaing nasa harapan ko.
"At anong masamang hangin ang nagdala sayo dito tol?" Pang-aalaska ni Greg sa lalaki. Hindi ito sumagot dahil mataman lang siyang nakatitig sa akin.
"Inang tinamaan ang lintik. Hahaha." Tuloy parin ang asaran nila.Matapos kong pumili ng makakain ay naghanap na ako ng table pero wala akong makita.
"Allison, Dito. " rinig kong sigaw ni Greg. Nagdadalawang isip pa ako kung pupunta ba ako sa kanila pero nang makita kong wala na talagang bakante ay sa kanila nalang ako nakiupo.
Pinilit kong libangin ang sarili ko sa mga pagkain ngunit ayaw talaga kaming tatantanan ni Greg.Puro pang-aasar ang lumalabas sa bibig nito.
"Ayan ang pagkain Dwayne, hindi si Allison." Turo niya sa pagkain ng lalaki na ngayon ay hindi pa nababawasan dahil wala itong tigil sa pagtitig sa akin.
"Gagu! Kumain kana lang diyan.Boss mo parin ako ,dwayne ka ng dwayne diyan! " Angil niya habang malapad na nakangiti.Hindi ko namalayang matagal na pala akong nakatingin sa kanya.Gwapo rin pala talaga siya lalo na kapag nakalabas ang dalawang dimples niya.Umiling- iling agad ako sa isiping iyon.
"Kumain na nga lang kayo Nasisira appetite ko sa kaingayan niyo." pagmamataray ko at huli na nang mapagtanto kong boss ko nga pala ang kausap ko.Isa pa ay si Greg ay superior ko din kaya dapat sir din ang tawag ko sa kanya.
"E-este mga Sir ,kumain na po kayo." Pagbawi ko sa mga sinabi ko ng mataman nila akong tingnan at parehas nila akong tinawanan.
"So, magkakilala ba kayo? "
*Cough*Cough...
Bigla nalang akong naubo ng bigla nalang magtanong si Greg.
"Oo-Hindi"
Nagkatinginan pa kami ni Dwayne dahil sa magkaiba naming sagot.Inirapan ko din siya at tumingin sa malayo.
"Mukha ngang di kayo magkakilala haha." Natatawang sabi niya na tinanguan ko nalang kahit alam kong may laman ang sinasabi niya.
"Bago ba yang babaeng katabi nila? Bakit close sila? Alam ba to ni Monica?" rinig kong nagbulungan ang kabilang lamesa kaya napatingin ako doon ngunit ang mga babae ay sabay- sabay akong inirapan na parang ang laki ng kasalanan ko sa kanila.
"Allison ata name niya, bagong Personal Assistant ni Sir Dwayne." Hello mga ate, naririnig ko kaya ako.Tch.
"Don't mind them,inggit lang yan sayo." mahinang sabi sakin ni Greg na nginitian ko naman.
"S-sino.pala yung Monica?" out of nowhere bigla kong naitanong.Nagtinginan naman ang dalawang lalaki at kapwa nagsesenyasan ng sasabihin kaya napabuntong-hininga nalang ako.
"Manager ng Purchasing Department. Layuan mo yun, may sa impakta yun." natawa ako dahil sa sinabi ni Greg pero hindi ko maiwasang mag-isip ng bigla nalang tumahimik si Dwayne nang marinig ang pangalang iyon.
Sino kaya siya sa buhay niya?
DWAYNE'S P.O.V "Ano ba, Dwayne! Nasa tapat ka ng Diyos, tapos kung saan-saan naman gumagapang yang kamay mo. Makinig ka nga kay Father!" iritableng sabi niya habang masama ang tingin sa akin. Hindi ko maiwasang matawa dahil kung anong ekspresyon niya noong nagsisimula pa lang kami, 'yun pa rin ang ekspresyon niya hanggang ngayon. "Are you fighting again? At sa simbahan pa? Seriously, Mom and Dad!" walang emosyong sabi ng panganay ko na kakabalik lang galing sa banyo. May binata na ako. Ang bilis nilang lumaki. "Iyang tatay mo ang pagalitan mo. Ang kulit-kulit!" nakabusangot na sabi ni Allison. "Behave si Daddy, anak," kunwari'y pakiusap ko, inaasahan kong kakampihan niya ako, pero dumistansya pa siya sa akin. "Alam ko ang ugali mo, Dad. Nasa loob ka nga ng simbahan, nagsisinungaling ka pa," seryosong sabi ng anak ko. Aba't lokong batang 'to! Lumaki lang nang konti, marunong nang mangatwiran. Hindi na lang ako umimik at napapakamot na ibinalik ang atensyon sa pakikinig sa sermon
ALLISON P.O.V. 2 YEARS LATER..... As I watch my family laughing together in the living room, I can’t help but shed tears. After everything we’ve been through, we’ve finally found peace in each other’s hearts. "Drake, tawagin mo nga si Mommy. Maglalaro tayo," masayang sabi ni Dwayne sa panganay namin, na ngayon ay kaya nang magsalita ng tuwid, tumayo at maglakad ng mag-isa. Ang bilis din ng araw, buwan at taon. Parang kailan lang ay baby pa siya, ngayon ay tatlo na sila—kasama ang tatay na isip na bata. Karga-karga niya si Allayne, na mukhang nag-eenjoy sa ginagawa nila. “Mommy! Daddy wants you to come play with us,”nakangiting sabi ni Drake habang naglalaro ng kanyang mga kotse at dinosaur. Itong batang ito ay parang matanda kung mag-isip. Ayaw niya ng nakakalat na laruan sa kanyang mga gamit, at ayaw din niyang maistorbo kapag seryoso siya o nagbababasa ng libro. Sobrang talino—hindi namin alam kung saan niya nakuha. Kung tutuusin, parehas kaming bobo ni Dwayne sa ibang bagay, p
The next chapter will be the Epilogue. Sana'y nag-enjoy kayo sa story ni Allison at Dwayne. Maraming-maraming salamat sa lahat ng sumuporta sa story na ito mula sa simula hanggang sa katapusan. Sa lahat nang nag-iiwan ng comments, likes and gems, lalo na sa mga silent readers, kayo ang dahilan kung bakit natapos ko ang kwento na ito. Sana'y manatili pa rin kayo sa akin. Ito ang unang isnulat ko na story dito sa Goodnovel at hindi ito ang magiging huli. Marami pa akong pending at ilalabas na bagong kwento. Sana'y subaybayan niyo rin ang mga susunod ko pang obra. Hindi ako perkpektong manunulat kaya pagpasensyahan niyo na kung maraming errror. Nakakatamad kasi minsan mag-edit. Pero kahit isa sa inyo ay walang pumuna sa akin, inintindi niyo ang kwento. Sobrang Thank you sa inyong lahat🥹 Hanggang sa muli, paalam! - Goku🤣
DWAYNE'S P.O.V "Welcome to the outside world, Baby Allayne!" Malakas ang naging sigawan nang mga tao ng makauwi kami sa bahay nila Allison. Nandoon ang lahat na para bang sabik na sabik na makita ang anak namin. "So, ako lang talaga ang walang alam sa pangalan ng ating anak?" nakangusong tanong ko. Tinawanan niya lang ako at tumango. "Pwede ko na bang mahawakan ang apo ko?" tanong ni Tita Rose. Tumango naman si Allison at maingat na ibinigay si Baby Allayne sa kanyang lola. Ang saya-saya ng mga matatanda. Tuwang-tuwa sila sa mga bata, pero kapag lumaki na, isa na silang kunsomisyon kagaya ko. Pero syempre, biro lang. Palalakihin namin ng maayos ang anak namin. "Kumusta, Mom? Ang mga bisita kahapon, nabusog naman ba sila kahit wala kami?" natatawang sabi ko. "Naiintindihan naman nila kung bakit wala kayo, anak," nakangiting sabi ni Mom. "Congrats, may dalawa ka nang tagapagmana," dagdag pa ni Mom. Ngumiti na lamang ako bilang pagsang-ayon. Hindi ko talaga akalain na darating
ALLISON P.O.V. Mabilis nila akong isinugod sa pinakamalapit na ospital – ang St. Clare’s Medical Hospital. Gusto ko nang sakalin si Dwayne dahil sobrang sakit na nang nararamdaman ko. Isabay mo pa ang suot kong wedding dress, at kahit ang sandals na suot ko kanina ay hindi ko na alam kung saan tumilapon. Mabilis nila akong tinulungan na makapaglit ng damit. "Matagal pa ba, Dok? L-lalabas na ang anak ko!" Ang pawis sa aking noo ay unti-unting nagsipatakan sa mukha ko nang makahiga ako sa malambot na hospital bed. Sobrang sakit na talaga; hindi ko na kaya. "Saglit lang, Mrs. I-IE muna kita," sabi ng doktor. Gusto kong magsungit, gusto kong magalit, pero mas minabuti ko na lamang na tumahimik. Hindi ko na rin naramdaman ang daliri niya na ipinasok sa private part ko. "10 cm na, Mrs. Kapag sinabi kong umiri ka, saka ka lang iiri. Sa tiyan ang tingin kapag iiri – huwag kung saan-saan," sabi pa ng doktor, na agad ko namang tinanguan. Mayroon siyang dalawang kasamang nurse na umaalala
DWAYNE'S P.O.V Ang daan patungo sa altar ay puno ng mga bulaklak at kandila na kumikislap sa liwanag ng umaga. Ang mga bisita ay tumatayo na at nakatingin sa prinsesang naglalakad sa gitna. Ang mga mukha nila ay puno ng kaligayahan at pagkamangha. Nakita ko sina Mary at Monica na nakatayo sa gilid ng altar, kasama si Greg na nakaayos din ang damit. Ang kanilang mga mata ay puno ng luha ng kagalakan habang nakatingin kay Allison. Pagkatapos ng napakagandang musika, nasa harapan ko na siya. Sobrang ganda niya sa suot niyang damit. Kahit sabihin pang kabadingan para sa iba, para sa akin ay ito ay kagalakan at punong-puno ng pagmamahal. Hindi ko maiwasang maiyak. Inabot ni Tita Rose at Tita Alyana ang kanyang kamay sa akin, at agad ko namang kinuha at hinalikan. Ramdam ko ang init ng kanyang kamay habang hawak ko ito, at naramdaman kong muli ang nagbabadyang luha sa aking mga mata. Hindi ko maaninag ang mukha niya dahil natatakpan ito ng belo, ngunit alam kong umiiyak siya sa loob ni
DWAYNE'S P.O.V "Sige na, Kier. Babayaran kita kahit magkano, sabihin mo lang sa akin ang eksaktong address ni Allison." Hindi na ito pakiusap, nagmamakaawa na talaga ako. Gusto ko siyang makausap nang personal. Hindi pwedeng matapos lang ang lahat sa ganito. Hindi ako papayag. "Ayoko! Kahit sisan
DWAYNE'S P.O.V. As I gazed at my child, I couldn't help but tear up. Allison had endured years of raising Drake alone. I wish I hadn't given up searching for her back then. Sana ay magkakasama na kami bilang pamilya noong simula pa lang. "Angelo, baka pwede mo akong tulungan. Alam mo ba kung saan
ALLISON P.O.V It was past nine o'clock in the morning when the plane I was riding landed at Bicol International Airport (DRP) in Daraga, Albay, because Legazpi Airport is currently closed. I was greeted by fresh air and a beautiful view. Mayon Volcano was clearly visible from where I stood. I clos
ALLISON P.O.V. Somehow, I survived a whole day here at Mama Alyanna’s house. I saw Mark sitting on a wooden chair, staring at the dark sky. Walang kahit isang bituin na makikita doon. Uulan pa ata bukas. "Malamig na, nandyan ka pa rin sa labas," nakangiting sabi ko at tumabi ako sa kanya. Tahimik







