Sagad 2

Halos tumigil ang paghinga ko sa mga binitawan niyang salita. Hindi man ako nakatingin sa kaniya'y ramdam na ramdam ko ang paninitig niya sa akin.

Parausan tuwing gabi…

Hindi ako t*nga para hindi maintindihan ang ibig niyang sabihin doon. Sa café pa lang ay quotang quota na ako sa ilang pambabastos ng ibang masters namin doon kaya hindi na sa akin bago ang ganitong pananalita. Pero iba pala ang dating kapag nanggaling na sa isang Remington. Bukod kasi sa yamang meron sila, kilala rin sila sa pagiging marahas at maduming maglaro.

"So, what's it gonna be?" tanong ni Ymilio, bahagya kong nasulyapan ang pagbaba ng titig niya sa labi ko. "Go back to that café and be touched by random strangers, or stay here, be mine, and be rich?"

Napakapit ako sa laylayan ng suot ko paring maid uniform sabay napalunok. Alam kong pansin na niya ang panginginig ng mga kamay ko kaya nag-angat na ako ng tingin sa kaniya, na agad ko rin pinagsisihan nang dumiretso ang tingin ko sa mapanuri niyang mga mata.

"P-paano po kung hindi ako pumayag?" nauutal kong tanong. Ngumisi siya bago ito naglakad sa bakanteng mamahaling upuan sa mismong gilid ko. Naupo siya doon at prente akong nilingon bago pinatunog ang kanyang mga daliri.

"If you refuse? Then you'll find out why they call me a monster in this hacienda,"his voice dangerously low. "I don't take 'no' for an answer, Ika. If you walk out that door, you'll go back to nothing. No job, no safety, and I'll make sure no one in this town will even look at you. But if you stay..." Muli akong napalunok. He stood in front of me again and traced the line of my jaw with his cold thumb. Nagdulot iyon ng kakaibang kuryente sa balat ko, dahilan para mapaatras ako ng kaunti. "If you stay, I will give you everything. Money, protection... and a pleasure you won’t find anywhere else. Choose wisely.”

"Bakit ako?" lakas-loob kong tanong. "Marami naman pong babae na mas maganda, mas edukada, at mas... mas bagay sa ganitong trabaho."

Humakbang na naman siya palapit lalo sa akin, dahilan para mapaatras ulit ako hanggang sa sumadsad na ang likod ko sa isang malamig na pader. He leaned in and trapped me between his arms.

"Because I want the one who doesn't want me," nakangisi niyang sagot. "Nakita kita sa café isang gabi. You looked so out of place. Ang amo ng mukha mo pero ang talim ng mga mata mo habang tinitignan ang mga Master mo. I decided then and there… I want to see how those eyes look when you're under me."

Napasinghap ako. B*liw ang lalaking ito. — totoo nga ang sabi-sabing madumi silang maglaro!

"M-mister Remington—"

"Call me Lord master," putol niya sa akin. "Or just Lord Ymilio. But only when we're alone in this room." Bumaba ang tingin niya sa dibdib ko kung saan nakakabit pa rin ang name tag ko na 'Ika'. "You have ten seconds to decide, Ika. Stay and be the highest-paid maid in the country, or leave and see how cruel the world can be to a girl with nothing."

Hindi ko pa man naibubuka ang bibig ay nagsimula na siyang magbilang.

"Ten…"

"Master—”

"Nine..."

Nataranta na ako. Naalala ko ang maliit kong paupahan na tatlong buwan nang hindi nababayaran, ang mga m*nyakis na customer sa café na halos hipuan na ako sa harap ng lahat, lalong lalo na ang sinabi ko kanina—na kaming mga mahihirap, wala kaming bilang. Kung hindi-an ko ang offer niya, alam kong baka sa ilog ang hantungan ko nito, palutang-lutang doon nang wala ng buhay. Gusto ko pa mag-aral muli at makapagtapos!

"Five… Don’t make me count any further," may pagbabanta niyang tinig, nakangisi pa rin habang titig na titig na sa mga mata ko.

"Four…"

Sunod-sunod na ang paglunok ko. Marahas akong napasinghap bago pikit-matang nagdesisyon. Bahala na!

“I'm warning you, Ika. Three—"

"S-stay!" sigaw ko bago pa siya makatuntong sa zero. "P-payag na po ako, L-Lord master..."

Tumigil siya sa pagbilang at unti-unting lumawak ang ngisi sa kaniyang mukha.

"Good girl," he cooed. He stood up straight and fixed his cuffs. "I knew you were smart. Maria!" Bumukas ang pinto at pumasok ang isang matandang babae na may seryosong mukha.

"Yes, Senyorito?”

"Bring her to her room. Give her the new uniform. And make sure she's fed. I want her energized for later tonight," utos ni Ymilio nang hindi tumitingin sa akin.

"Tonight po?" agad kong tanong. "A-agad?"

Lumingon siya sa akin. "I paid a high price for you. I don't like waiting for my investments to pay off."

Dinala na ako ni Manang Maria sa isang kwarto na mas malaki pa yata sa buong apartment ko sa bayan. May sariling banyo, isang kama na sobrang lambot, at isang closet na puno ng mga uniporme. Halos malaglag ang panga ko sa gulat sa itsura ng mga magiging uniporme ko. Mas de-kalidad ang mga tela nito kumpara sa sinusuot ko sa café. Pero kung maikli na ang suot ko ngayon, ’di hamak na nasobrahan naman sa ikli ang palda ang magiging uniporme ko rito.

"Hija, ito ang isuot mo," wika ni Manang Maria at inabot sa akin ang isa sa uniporme. "Pagkatapos mong maligo, bumaba ka sa dining hall. Huwag mong paghihintayin ang Senyorito."

Gusto ko pa sanang paulanan ng tanong ang ginang pero sa seryoso nitong mukha, halatang wala akong makukuhang sagot sa kaniya. Nang matapos akong mag-ayos, bumaba ako sa dining hall. Nakita ko si Ymilio na naghihintay sa dulo ng isang napakahabang mesa.

"Sit," utos niya.

Umupo ako sa tapat niya, may kalayuan sa pwesto niya.

"Eat up. You'll need the strength," he said while cutting his steak with precision. "After this, you will start your first duty."

“Po? A-ano po ’yun?" taranta ko na namang tanong. Saglit niyang inalis ang tingin sa plato niya para lang mataman akong tingnan, na para bang isang krimen na nagtanong pa ako.

"Your duty in my bedroom. I have insomnia. I can't sleep. And I found out that having someone... pleasurable... beside me helps."

Nabitawan ko ang kahahawak ko lang na kubyertos. Naintindihan ko naman na ang magiging tungkulin ko rito pero hindi ko inaasahang ngayong gabi na ako magsisimula. Sumikbo ang matinding kaba sa dibdib ko.

"P-pero L-lord master... v-virg*n pa po ako," halos pabulong kong sabi na ikinangisi niya agad.

"I know," aniya at ibinalik sa paghihiwa sa kaniyang steak ang atensyon. "Sa tingin mo ba kukuha ako ng babaeng nagamit na ng iba? I want you fresh, Ika. I want to be the first and only one to break that fire inside you.”

Sa paraan ng pagkakasabi niya, para na akong tatakasan ng kaluluwa. Totoong birhin pa ako. Ni halik sa labi o sa pisngi ay hindi ko naranasan. Napalunok ako nang mapatingin ako sa pangangatawan niya. Ang laki niyang tao. Hindi kaya sobra-sobra naman ang isang tulad niya sa tulad kong wala pang karanasan?

Napaisip tuloy ako… wala naman sigurong namatay dahil sa s*x, ’di ba?

"The fact that you're a virg*n makes this ten times more interesting. Mas fresh, mas masarap."

Anak ng pvtcha! Ganito ba talaga magsalita ang mga Remington? Ang… ang bulgar masyado!

"Finish your food. The clock is ticking," huling hirit niya bago dahan-dahang ngumuya.