เข้าสู่ระบบMedyo natagalan bago ako nakabangon mula sa pagkakahiga. Ramdam ko ang lagkit sa buong katawan ko pero mas nangingibabaw ang hapdi. Pagkaapak pa lang ng paa ko sa sahig ay muntik na akong mabuwal. Literal na nangangatog ang tuhod ko.
"Ten minutes, Ika. I'm counting," dinig kong sabi ni Ymilio mula sa pinasukang banyo.
Ako nama'y dumeretso na sa kaninang tinuro niyang pinto. Pagharap ko sa salamin doon, halos hindi ko makilala ang sarili ko. Gulo-gulo ang buhok ko, namumula at parang namamaga ang mga labi ko, at punong-puno ng marka ang leeg ko.
"Grabe… para akong binugbog ng maraming tao," bulong ko at binuksan na ang shower.
Mabilis akong naglinis. Gusto ko sanang magbabad sa mainit na tubig para maibsan kahit papaano ang pananakit ng buong katawan ko pero alam kong seryoso siya sa binigay niyang minuto. Paglabas ko ng banyo, nakabalot na lang ako ng tuwalya. Sakto namang lumabas din si Ymilio mula sa kabilang pinto, suot ang isang itim na silk na robe.
"You're late by thirty seconds," aniya habang nakatingin sa relo niya. Sabi ko na, e.
"P-pasensya na... nahirapan pa kasi akong bumangon kanina," katuwiran ko, hindi na naitago ang sarkasmo sa boses.
"Then crawl if you have to. When I give an order, I expect it to be followed," lumapit siya sa akin at hinawakan ang buhok ko, sapat na para mapatingala ako sa kaniya. "Understood?"
Napalunok ako nang makita ko kung gaano kadilim na naman ang mga mata niya.
"O-opo, Lord master."
Lihim akong napabuga ng hangin nang bitawan niya agad ako. Dumiretso siya sa maliit na bar sa gilid ng kwarto at nagsalin doon ng alak. "Get on the bed. Lay on your stomach."
Napakunot ang noo ko. "Po? Bakit po kailangang nakadapa?"
"Do I look like I'm in the mood for a Q&A, Ika?" suplado niyang tanong.
Wala akong nagawa kundi sumunod. Tulad ng sabi niya, humiga ako nang nakadapa sa gitna ng malawak na kama. Naramdaman ko ang paglubog ng kutson nang sumampa siya agad sa likuran ko. Ang bigat niya ay tila sadyang ipinapaalala sa akin kung sino ang nasa itaas.
"Insomnia makes me restless. And when I'm restless, I get creative," aniya bago marahas na tinanggal ang tuwalyang nakabalot sa akin.
Mayamaya ay matinis akong napatili nang maramdaman ko ang malamig na alak na ibinuhos niya sa likuran ko. Kasunod niyon ay ang init ng kaniyang dila na dahan-dahang hinahabol ang agos ng alak mula sa batok ko pababa sa baywang ko.
"You have a very sensitive skin. Every touch makes you shiver," komento niya habang nararamdaman ko muli ang pagtigas ng kaniyang alaga sa likod ng mga hita ko.
Gusto ko siyang supalpalin at sabihing may pagkasensitibo nga ang katawan ko pero sino naman ang hindi manginginig kung bigla na lang niya ako binuhusan ng alak.
"Lord master, kung patalikod niyo akong titirahin, dahan-dahanin niyo na lang po," sabi ko na lang.
"Pain is part of the service," he replied instead. "Besides, I want to see if you can take me from this angle."
Hindi na siya nag-aksaya ng panahon. Inangat niya agad ang balakang ko at sa isang marahas na tulak ay pinasok na niya ang tigas na tigas niyang alaga sa loob ko mula sa likod.
"A-ahh! Ymilio!" napasigaw ako at napabaon ang mga daliri sa unan nang maramdaman ko ang matinding sakit. Mas malalim ang pagbaon niya sa posisyong ito kaya mas masakit tuloy.
"Call me Lord Ymilio, you little brat!" aniya sabay malakas na sadsad.
"Lord Ymilio…” nanginginig ko nang tawag sa kaniya dahil sobrang sakit talaga.
Mariin kong naipikit ang mga mata ko nang nagsimula na siyang bumayo ng mabilis. Pabilis na nang pabilis hanggang sa naglaho na ang kaninang sakit. Pakiramdam ko'y bawat bayo niya ay parang umaabot na sa puson ko.
"You're mine, Ika. Everything in this hacienda belongs to me, but you... you're my favorite toy for tonight," bawat salita niya ay sinasabayan niya ng malakas na pagtulak.
"Ahh! Lord master... ahh... p-please..." hindi ko na alam kung ano ang hinihingi ko. Sobrang ingay na ng paligid dahil sa palitan naming ungol, pati na ang mabibilis kong paghinga, at ang mga mahayap na salitang ibinubulong niya sa tenga ko.
“Lord Ymilio…”
"I-Ika…"
Laging sabay ang pag-ungol namin sa mga pangalan namin. Inabot kami ng madaling araw at nakalimang round kami. Tuwing pakiramdam ko'y nanghihina na ang katawan niya sa pagbayo, ako naman ang pinapagalaw niya sa pamamagitan ng pagkandong niya sa akin. Nagsilbi siyang dance-instructor dahil ginigiya niya akong sumayaw sa ibabaw niya.
Nang naka-sampung round kami ay saka ko siya nakitaan ng pagsuko. Basta na lang siya napahiga sa kama na padapa habang hinahabol na ang hininga niya. Nakatingin lang ako sa kaniya, habol-habol na rin ang hininga ko, pero may natitira pa akong lakas para tumayo sa gilid ng kama.
"L-lord aster... pwede na po ba akong matulog?" tanong ko sa paos na tinig.
Hindi siya nakasagot kaya sinilip ko na ang mukha niya. Nagulat ako nang makitang tulog na tulog na siya. Ibig ba nito sabihin, ito ang tinutukoy niya kanina? Na saka lang siya makakatulog kapag napagod na siya?
Napangiwi ako sa ideyang iyon at iika-ikang inabot ang kaninang nakatapis sa aking tuwalya. Pinulupot ko ito sa hubad kong katawan, saka lumabas na ng kuwarto niya. Gusto ko na rin matulog. Namamanhid na ang buong katawan ko. Sana naman pagpahingain niya ako bukas dahil hindi na ako sigurado kung makakalakad pa ako pagkagising ko. Grabe siya. Wala siyang kasing halimaw. Balak ata niya akong lumpuin.
Literal na sinagad sa unang pagkakataon namin.
Sobrang bilis ng tibok ng puso ko habang titig na titig pa rin sa naiguhit ko. Bakit ito ang naiguhit ko? Ang nasa isip ko lang kanina ay lagyan ng kakaibang awra ang tanaw kong view sa labas. Parking lot? Babaeng nakahandusay at dalawang lalaki na may patalim? Hindi kaya… ito ang tinutukoy noon ni Ymilio na nangyari sa akin bago ako mawalan ng ala-ala? Sabi niya nasa bingit ako ng kamatayan nang matagpuan niya ako? Ako ba itong babae?Sari-saring teorya na ang pumapasok sa utak ko. Bumaba ang tingin ko sa kamay ko nang mapansin ko ang matinding panginginig nito. Pagkatapos ay pilit kong pinakalma ang sarili ko. "Imposibleng ito nga ang nangyari sa akin. Baka napanood ko lang sa ‘to sa kung anong palabas bago ako mawalan ng memorya," pagkumbinsi ko sa sarili ko. Kukuha sana ako ng tela para takpan ang canvas dahil para akong nasusuka sa tuwing tinititigan ko ito, nang bigla kong narinig ang pagbukas ng digital lock ng pintuan.Si Ymilio. Pagpasok niya ay agad niyang ibinaba ang
Nanatili akong nakaupo sa kama habang nakatingin sa pigura niya. Hindi ko alam kung bakit, pero biglang sumikip ang dibdib ko. Lagi siyang nakangiti sa akin pero hindi ganito. Ang lawak ng pagkakangiti niya ngayon. Sa sobrang lawak ay ngayon ko lang napagtanto na may dimple pala siya. Sino ba'ng kausap niya? Imposible namang katrabaho niya dahil lumabas pa siya at talagang isinarado ang pintuan. Dahil sa mga tanong na isa-isang pumasok sa utak ko, at sa matinding kuryusidad, dahan-dahan akong bumaba sa kama. Sinikap kong huwag lumikha ng kahit anong ingay habang papalapit na ako sa de-salaming pinto ng balkonahe. Nang nandoon na ako ay idinikit ko ang tainga ko sa glass panel. "...please, take care of yourself. Darating ako d'yan mamaya, okay?" dinig kong sabi niya sa kausap. Mariin kong nakagat ang labi ako at awtomatikong napakapit sa kumirot na namang dibdib ko. Ang lambing lambing ng pagkakasabi niya n'un. Walang panama ang kalambingan ng boses niya kapag ako ang kausap niya.
Pagkalapag na pagkalapag niya sa akin sa kama, mabilis niyang hinila ang pinakaitaas na drawer ng nightstand at inilabas mula doon ang dalawang wireless gaming controller. Isang sulyap lang niya sa malaking screen sa tader ay awtomatiko na itong bumukas at nag-load ang paborito naming fighting game."Let's see if you can keep up with me this time," nakangising hamon niya sabay maingat na binato sa akin ang kulay pulang controller.Mabilis ko naman itong nasalo, sunod ay naupo na ako sa gitna ng kama, isinandal ko ang likod ko sa naglalakihang unan. "Akala mo naman sobrang galing mo? Tatlong araw mong idinahilan 'yang mga business meetings mo kaya nakaligtas ka sa pagkatalo! Babawian kita ngayon, Lord master!""We'll see," maikli niyang sagot at namili na ng kaniyang karakter sa screen.Nagsimula ang unang round at agad na napuno ng ingay ng mga pinipindot na buttons ang buong kwarto. Talagang seryoso ako ngayon dahil tatlong araw ko itong lihim na pinag-ensayuhan tuwing wala siya sa m
Huminga ako nang malalim at tinalikuran na muna ang malaking salamin. Kahit paano, gumaan ang pakiramdam ko. Bahagya akong natawa sa sarili ko habang patungo ako sa malawak na kusina. Kung anuman ang nakaraan ko bago ang aksidente, mas gusto ko na lang munang i-enjoy kung anong mayroon ako ngayon. At least dito, reyna ako na nagpapanggap na katulong.Para mawala ang inip ko habang naghihintay sa kaniyang pag-uwi, nagdesisyon akong linisin na naman ang buong sala. Sobrang linis naman dito pero para may magawa lang ako, nilinisan ko pa ito lalo. Nang matapos ako ay nagluto na rin ako ng hapunan namin mamaya. Nakapagtataka lang dahil kahit wala akong maalala sa buhay ko, pagdating sa kusina ay tila may sariling utak ang mga kamay ko. Alam ko kung aling mga pampalasa ang babagay sa karne, at kung paano hiwain ang mga gulay nang mabilis nang hindi nasasaktan ang sarili ko."Siguro chef ako sa past life ko," natatawa kong bulong sa sarili ko habang hinahalo ang niluluto kong adobo.Eksakton
PRESENT DAY"Ika, my coffee…”Napaayos ako ng tayo nang marinig ang malalim na boses ni Ymilio habang pababa siya ng hagdan. Naka-unbutton ang unang dalawang butones ng kaniyang pormal na polo at medyo gulo pa ang kaniyang buhok. Ilang buwan na rin ang nakalilipas mula noong gabi na nagising ako rito sa kaniyang mansyon. At hanggang ngayon ay namamangha pa rin ako sa angking kakigisan niya. Sobrang guwapo niya at ganoon din siya kabait sa akin, pero hindi ko alam kung bakit… parang natatakot ako na suwayin siya. Wala akong maalala, ni sariling katauhan ko ay wala akong kaalam-alam. Kung sino ang mga magulang ko, pamilya ko, at kung may kaibigan ba ako. Dito sa mansyong ito, katulong ako ng isang Ymilio at siya naman ang Lord master ko."Ika, my coffee," ulit niya, nasa harapan ko na siya, kaya nawala ako sa malalim na pag-iisip. “A-Ahh… yes po, Lord master. Ito na…” Ang kaniyang matatalim na mata ay dahan-dahang bumaba sa suot kong maid uniform na halos hindi naman mukhang unifor
Naiwan akong nakatayo, nakahawak sa braso ko na bahagyang namula dahil sa higpit ng pagkakahawak niya. Napakurap-kurap ako, hindi makapaniwala sa naging reaksyon niya.Cheap woman…Tama ba ang pagkakarinig ko? Tinawag niya akong cheap??Sa ganda at yaman kong 'to, sinabihan niya akong cheap?! Patakbong lumapit sa akin sina Jane at Rina, kasunod ang iba pa naming mga kaibigan. Halos mag-unahan sila sa pag-usisa habang ang mga mukha nila ay magkahalong gulat at excitement. "Oh my God, Alyzza! Tama ba ang nakita namin? Tinulak ka?!" tili ni Rina, halatang natuwa pa sa sinapit ko. “Omg, tama din ba ang nakikita ko ngayon?! Ang pangit mo?!” sarkastiko at inis kong balik na pang-iinsulto. "Letche!”"Teka, ayos ka lang ba? Namumula braso mo, oh!” turo ni Jane sa braso ko kaya mas lalo ako nainis. Tumuwid ako ng tayo at padabog na bumalik sa lamesa namin. Dahil sa bwisit ko, hindi ko na na-enjoy ang mga sumunod na sandali. Nagpaalam na lang ako sa kanila na uuwi na dahil talagang walang m
Naniniwala ako na kapag mahirap ka, wala kang bilang sa mundo.Dito sa maliit na baryo namin sa Cagayan, kaming mga mahihirap ay parang asong kalye kung ituring. Uutos-utusan ng kung sinumang mas nakatataas sa amin, tapos kapag hindi na kailangan, basta na lang itatapon sa gilid.Bukod sa wala kami
“Ang sagwa n'yo po palang makipag-s*x!” ulit ko pa, sunod ay pinapahid ko ang gilid ng labi ko gamit ang likod ng kamay ko. Lasang-lasa ko pa rin ang lagkit at alat ng likidong iniluwa niya sa loob ng bibig ko."You're making a fuss over a drop of milk? We haven’t even started the real work," he sa
Halos hindi ko na malasahan ang steak na nginunguya ko habang siya'y halos patapos na. Para akong kumakain ng papel habang panakaw-nakaw ang tingin sa kaniya. Grabe. Normal na normal na siguro sa kaniya ’yung ganito. ’Yung magha-hire ng gagawing parausan, tapos kapag magsawa ay hahanap na naman ng
Halos tumigil ang paghinga ko sa mga binitawan niyang salita. Hindi man ako nakatingin sa kaniya'y ramdam na ramdam ko ang paninitig niya sa akin.Parausan tuwing gabi…Hindi ako t*nga para hindi maintindihan ang ibig niyang sabihin doon. Sa café pa lang ay quotang quota na ako sa ilang pambabastos







