LOGIN"Good Afternoon sa inyong lahat!" panimula ng kasing-edad lang namin na lalaking emcee sa harap.Lahat ay tumahimik at tumingin sa kaniya. Walang espesyal na dekorasyon sa paligid. Simpleng mga plastik na bangko ang inuupuan namin habang ang kinatatayuan ng emcee ay simpleng ginawang entablado na gawa sa plywood. "May ipapatugtog akong mga trends na kanta. Kung sinuman ang makahula ng title ay siyang makakatanggap ng premyo." Everyone applauded as the emcee announced the mechanics of the games. And here I was, sitting silently, with no plans to join their cliché segment."At..." Emcee paused for awhile. "May karagdagang premyo kung magagawan niyo ito ng dance step." Great. This is getting worse. "Halika!" anyaya sa akin ni Midenna. Wala akong nagawa kun'di tumayo na lang din tulad ng kagustuhan niya. Iginiya niya ako papuntang gilid upang mabigyang space ang mga nautusang alisin ang mga bangko. "Ayaw ko," bigo kong iling kay Midenna nang hihigitin na sana niya ako. "I won't join
"Jinah!" Nalipat ang mata ko kay Midenna. Lumapit siya sa akin at hinawakan ako sa magkabilang balikat ko. "Are you alright?" may bahid nang pag-alala ang kaniyang matang nakatingin sa akin. "Ye..yeah..." balisa ko siyang tinanguan, hindi mahanap ang tamang salita. Hinila niya ako palapit sa kaniya Saka Ako niyakap nang mahigpit. Namuo ang kahihiyan sa aking katawan nang malingunan ko ang mga kasamahan niya habang yakap-yakap niya ako. Halata sa kanilang mukha ang lubos na pag-aalala. "I-uwi mo na siya, Midenna. Gabi na rin..." seryosong sabi ni Ethan habang nakatingin sa posisyon namin ni Midenna.Seriously, what did I do?**Habang dumadaan ang mga araw, mas lalo kong nararamdaman ang kaba. Ngayon lang ang huling araw ko para pag-aralan ang aking topic. At ang masama pa doon, hindi ko pa natutunan paano magsalita sa harap ng maraming tao. "Kalma, okay? Nandoon naman ang kuya mo. Hindi ka namin papabayaan." Isinandal ko ang likod ko sa pintuan ng kotse nina Midenna, pilit na p
Ilan sandali pa ay dumating na ang kaniyang apat na kaibigan. Kasabay ang kaninang inutusan niyang waiter bago kami dito pumasok. Naging maingay ang kamustahan. Habang ako ay tahimik lang sa gilid. Napapairap sa hangin ng wala sa oras. My great half brother is also here. Kaibigan din pala ng isang Midenna'ng 'to. Great life. "Pakilala mo naman kami sa chicks mo, pare!" tugon ng isa sa kanila. Binalingan ko ang nagsalita at inikutan siya ng mata. Naramdaman ko ang pagsinghap ng iba sa kanila. Nasisiguro akong isa sa kanila ang aking kapatid. "Kapatid siya ni Ethan. Salazar nga lang apelyido niya. Jinah, pare..." nakangiting pakilala sa akin ni Midenna. Pinandilatan niya ako ng mata nang makita ang pag-ikot ko ulit ng mata. Humugot ako ng hangin. Pilit silang nginitian isa-isa. "Anong meron sa inyo ni Jinah, Midenna?" Napatitig ako sa aking kapatid sa biglaan niyang pagtatanong. Kay Midenna siya nagtanong, subalit nasa akin ang kaniyang tingin. Tsk. "Wala, pare. Kaibigan, chill
Sabay namin tinungo ang cafeteria. Napili naming umupo sa pinakadulo kung saan malayo sa entrance area. "Ako na..." pigil niya sa kamay ko nang iaabot ko na sana ang pera sa cashier. Tumango ako at binalik ang isang libo sa aking bag. Siguro, napagtanto niyang nagtitipid talaga ako. Mabuti naman. "Pagkatapos nito, ilan subject mo mamaya?" he asked as we finished eating. Magkaharap kaming nakaupo sa aming mesa. "Isa lang. 2:30 off ko." "Okay. Puntahan kita mamaya sa room niyo. 2:00 rin off ko," tugon niya.Tinanguan ko siya saka ako tumayo. I picked up my bag and slung it over my shoulder."Mamaya ulit..." tango ko sa kaniya. Hinatid niya ako hanggang pintuan ng aking room. Napansin ko ang mapanghusgang mga mata ng mga blockmates ko nang nagpaalam na siya sa akin. Tsk. "Good Afternoon. Ituloy ang reporting!" bungad sa amin ng aming professor pagkaupo niya sa kaniyang mesa. Tahimik akong tumingin sa harap kung saan tumayo ang isa sa dean's lister kong kaklase na siyang magpapatu
It's a wednesday in the morning at nakangiting Midenna ang sumundo sa akin. Halos inaraw-araw na niya ang pagsundo sa akin and it's irritating me... slightly.Tahimik akong nakaupo sa loob ng kotse nila habang siya'y ganoon pa rin, talak nang talak. Hindi ko lubos maisip kung saan niya kinukuha lahat nang ikinukuwento niya sa akin. Halos lahat naman ay walang kabuluhan para sa akin. "Oo nga pala, malapit na ang seminar niyo. Handa ka na ba?" There. Nakuha niya ang atensyon ko. "Hindi pa. Bahala na..." pasimple ko siyang kinibitan ng balikat, kahit ang totoo niyan, gusto ko nang magpaturo sa kaniya kung paano magsalita sa harap ng maraming tao. Kahit nakakarindi siya, hindi ko maiwasang aminin sa sarili na magaling siya pagdating sa ganoong bagay. "Kung gusto mo ng tulong ko, I can lend you my confidence,” he said, then laughed.Sa unang pagkakataon, ngayon lang ako natuwa sa sinabi niya. Kahit pa pabiro ang paraan nang pagkakabigkas niya, alam ko namang seryoso siya. "Oo nga pal
"Sama na ako, pinsan!" pahabol ng kaniyang pinsan bago pa kami makalabas sa kotse. Napakunot ako ng noo nang makita kong sa akin siya nakatingin, ang pinsan ni Midenna. "Oo naman, pinsan. Ikaw pa!" nginitian siya ni Midenna.Kahit ayaw ko sa plano ng dalawa, wala na rin akong nagawa nang tuluyan akong nahila ni Midenna palabas ng kotse. Lagpas alas-otso na ng gabi ngayon. Tanging mga ilaw lang na kinalat sa pasilyo ang nagbibigay ng liwanag sa paligid. After buying the entrance tickets, Midenna, his cousin, and I went straight to the freak show, which I found boring. His cousin had been glancing at me ever since we arrived.Piyesta ngayon ng kinaroroonan namin kaya may paperya ang kanilang mayor. Halos lahat nang ginawa nilang segment ay makaluma. A childish entertainment to be exact. Kung sana ay hinatid na nila ako sa bahay, baka kanina pa ako tulog na tulog. May pasok pa naman bukas. Holy great. Tuwang-tuwang nanonood ang magpinsan sa palabas habang ako'y kanina pa nakikipagl
Halos hindi ko na malasahan ang steak na nginunguya ko habang siya'y halos patapos na. Para akong kumakain ng papel habang panakaw-nakaw ang tingin sa kaniya. Grabe. Normal na normal na siguro sa kaniya ’yung ganito. ’Yung magha-hire ng gagawing parausan, tapos kapag magsawa ay hahanap na naman ng
Halos tumigil ang paghinga ko sa mga binitawan niyang salita. Hindi man ako nakatingin sa kaniya'y ramdam na ramdam ko ang paninitig niya sa akin.Parausan tuwing gabi…Hindi ako t*nga para hindi maintindihan ang ibig niyang sabihin doon. Sa café pa lang ay quotang quota na ako sa ilang pambabastos
“Ang sagwa n'yo po palang makipag-s*x!” ulit ko pa, sunod ay pinapahid ko ang gilid ng labi ko gamit ang likod ng kamay ko. Lasang-lasa ko pa rin ang lagkit at alat ng likidong iniluwa niya sa loob ng bibig ko."You're making a fuss over a drop of milk? We haven’t even started the real work," he sa
Naniniwala ako na kapag mahirap ka, wala kang bilang sa mundo.Dito sa maliit na baryo namin sa Cagayan, kaming mga mahihirap ay parang asong kalye kung ituring. Uutos-utusan ng kung sinumang mas nakatataas sa amin, tapos kapag hindi na kailangan, basta na lang itatapon sa gilid.Bukod sa wala kami







