LOGINEveryone turned their heads toward me. Yung iba, parang sila pa ang kinakabahan para sa 'kin. Yung iba naman, natutuwa na nakatingin sa akin. This isn't cool anymore. Nilakasan ko ang loob ko saka ako tumayo. Saglit kong nilingon si Shen na ngayon ay nakangising aso na tila ewan. Bitch!"You can't just reject my question, Miss Benedict..." muling baling ni Ma'am kay Shen, ignoring me. “Just because you’re the daughter of our school principal doesn’t mean you have the right to point fingers at your classmates. Be responsible," Ma'am shook her head out of frustration. "Umupo ka na, Miss Salazar..." saglit niyang lingon sa akin. I nodded before sitting back in my seat. Mabuti na lang talaga. "Ano, Miss Benedict?" boses na nanghahamon ni Ma'am kay Shen. Hindi siya sinagot ni Shen, bagkus ay padabog siyang umupo sa kaniyang silya. Lahat ay napasinghap dahil sa ginawa niya. We were all waiting for Ma’am’s next move. Nakatitig lang siya kay Shen habang kitang-kita sa kaniyang mata ang m
Binilisan ko na lang ang mga galaw ko. Nang matapos ko na ang meryenda para kay Ethan ay mabilis akong tumungo sa sala. Balisa kong nilapag sa kaharap na mesa ni Ethan ang dalang tray. "Bakit natataranta ka ata?" nagtataka niyang tanong, napansin ata ang pagkabalisa ko. Umiling ako. Sunod na pinakalma ang sarili. "You okay?" muli niyang tanong sa akin. Again, I shook my head as my response. Umupo ako sa harap niya pagkatapos. "Anyway," iling niya. “I’m also here to inform you that Papa wants you to come with us. Napapadalas na raw kasi ang pagkahimatay mo kaya gusto niyang bumalik ka sa bahay." "Ayoko," mabilis kong iling. "Ayos na ako dito," tipid ko siyang nginitian. "Pag-isipan mo, Jinah. Alam mo ba ang nakita ni Midenna bago siya mawalan ng malay dito—”"I don't know and I don't care," I cut him off. "Pinalayas na ako sa inyo kaya dito na ako," direkta kong sabi. Sumimsim siya sa kaniyang juice bago niya ulit ako tiningnan. Based on the way he looked at me, I could see a h
Madilim na paligid ang bumungad sa akin pagkalabas ko sa hospital. Sa tantya ko, alas dyes na ng gabi ngayon. Hindi pa nakakaisang oras ay nakarating na ako sa aking bahay. Mabuti na lang at hindi kalayuan dito ang ospital. Isa pa, agad na may pumara sa akin na tricycle kanina papunta dito. Diretso akong humilata sa aking kama. May pasok pa bukas kaya kailangan kong bumawi ng tulog. Kinabukasan ay nakangiting Midenna ang kumakaway sa akin pagkakandado ko pa lang ng gate ng bahay. Hindi ko siya pinansin. Dumiretso akong sumakay sa nakaparada nilang kotse. Talak siya nang talak habang nasa kalagitnaan kami ng byahe papuntang school. Ako nama'y tahimik na lang na nakatingin sa labas, nagkukunwaring nakikinig sa mga walang kwenta niyang kuwento. "Salamat sa paghatid," pananalamat ko nang nasa tapat na kami ng pintuan ng aking room. Tinanguan niya lang ako sabay ginulo ang kakasuklay ko lang na buhok ko. Hinintay kong tuluyan siyang makaalis bago ako tuluyang pumasok sa loob. Naging
Lahat kami ay natatarantang binubuhat palabas ng bahay si Midenna. Masyadong biglaan ang nangyari. Hindi ko lubos maisip ang posibilidad na dahilan kaya siya ngayon nahimatay. May sakit ba siya na hindi sinasabi sa amin?"Buksan mo ang pintuan, Jinah!" sigaw na utos sa akin ni Ethan. Mabilis akong tumango at humiwalay sa kanila. Pumuwesto ako sa pintuan ng kotse para buksan ito, ngunit natigil ako nang maramdaman ko ang unti-unting paninigas ng aking bintin. "Jinah, dali!"Napatingin ako kay Jessy sa pagsigaw niya. Umiling ako sa kaniya para ipahiwatig ang lagay ng binti ko pero mukhang hindi niya nakuha ang nais kong iparating. "Ano ba, Jinah!" sunod na sigaw sa akin ni Ethan. Hirap na hirap nilang akay-akay si Midenna, pero anong magagawa ko? Ayaw talaga magalaw ng binti ko."Ahh!" bigla akong napaupo sa sahig nang unti-unti kong naramdaman ang pagbigat ng katawan ko. Ano bang nangyayari sa akin?Mariin kong naipikit ang mata ko sa sakit. Sumasakit ang buong katawan ko. Ayaw pang
Una namin sinubukan ang biking. Tudo sigaw lang ako habang siya'y walang kaemo-emosyon. Ipinagwalang bahala ko na muna siya at in-enjoy ang sarili. Bahala siya diyan.Saglit kaming nagpahinga sa harap ng stall. Nasa likod lang niya ako habang siya'y pumipili ng p'wede naming inumin.Nakadalawang ulit pa kami sa biking kaya hindi ko rin masisisi ang sarili ko kung bakit hingal na hingal ako ngayon. Halos malagutan na ako ng hininga sa kakasigaw kanina. Minsanan lang 'to kaya sinusulit ko na. "I want Mint choco, how about you?" What the... Even the taste is similar to Midenna. He must really have some kind of connection with him.“Stop overthinking, Jinah. I just love mint chocolate. It’s refreshing.”Napaiwas ako ng tingin sa kaniya. Mind reader nga talaga siya. "Kahit na ano diyan, huwag lang 'yan," balisa kong ngiti sa kaniya, tinuro ang nakakadiring mint choco. We just rested for a bit on one of the benches here. Ninamnam ko ang drinks ko, pati rin siya. Hindi ko tuloy maiwasang
Ipinikit ko na lang ang mata ko. Mas mabuti na lang na magkunwari akong tulog bago pa sila pumasok dito. Baka hindi ako makapagpigil at mailibing ko na talaga ng buhay ang isang 'yon. Ilan saglit pa ang nakalipas nang marinig ko ang kanilang ingay, hudyat na papasok na sila. Kinareer ko na ang pagkukunwari hanggang sa tuluyan na akong kinain ng tulog. **“Where do you want to go?” tanong sa akin ni Midnight. Nasa sala kami ngayon, nakaupo sa harap ng aking lamesa, magkaharap. Pinilig ko ang aking ulo upang makapag-isip ng posibleng lugar na mapuntahan namin. Agad akong napapitik sa hangin nang may pumasok na ideya sa aking utak. Nilingon ko siya upang ipaalam ang natipuhan kong lugar, subalit bago ko pa masabi sa kaniya ay bigla na lang kami nalipat sa ibang lugar. Nasa Theme park kami, walang katao-tao. Tanging kami lang dalawa ni Midnight ang narito. Gabi na at madilim na ang kalangitan ngunit alam na alam ko kung nasaan kami.I shifted my gaze to Midnight, amusement and shock
Halos hindi ko na malasahan ang steak na nginunguya ko habang siya'y halos patapos na. Para akong kumakain ng papel habang panakaw-nakaw ang tingin sa kaniya. Grabe. Normal na normal na siguro sa kaniya ’yung ganito. ’Yung magha-hire ng gagawing parausan, tapos kapag magsawa ay hahanap na naman ng
Halos tumigil ang paghinga ko sa mga binitawan niyang salita. Hindi man ako nakatingin sa kaniya'y ramdam na ramdam ko ang paninitig niya sa akin.Parausan tuwing gabi…Hindi ako t*nga para hindi maintindihan ang ibig niyang sabihin doon. Sa café pa lang ay quotang quota na ako sa ilang pambabastos
Naniniwala ako na kapag mahirap ka, wala kang bilang sa mundo.Dito sa maliit na baryo namin sa Cagayan, kaming mga mahihirap ay parang asong kalye kung ituring. Uutos-utusan ng kung sinumang mas nakatataas sa amin, tapos kapag hindi na kailangan, basta na lang itatapon sa gilid.Bukod sa wala kami
Medyo natagalan bago ako nakabangon mula sa pagkakahiga. Ramdam ko ang lagkit sa buong katawan ko pero mas nangingibabaw ang hapdi. Pagkaapak pa lang ng paa ko sa sahig ay muntik na akong mabuwal. Literal na nangangatog ang tuhod ko."Ten minutes, Ika. I'm counting," dinig kong sabi ni Ymilio mula







