One: Mistress

---Cheating is a choice. Despite of your reasons, it's still a sin.---

"Uhmmm... I really like your smell Vieve... You smells like a strawberry," malamyos na wika ni Steve habang marahang hinahaplos ang aking magkabilang braso at inaamoy ang aking batok mula sa aking likuran. Narito kami ngayon sa kanyang rest house sa Tagaytay. Kakabili lang niya ng bahay na ito at sabi n’ya ay talagang binili lang n’ya ito para sa aming dalawa.

It's been a year since Steve got what he wanted from me. At isang taon na rin ng tuluyan ko ng putulin ang komunikasyon ko sa mga Montenegro. My mom's operation became successful. Bagamat hindi pa tuluyang bumabalik ang kanyang lakas, but slowly she recovers.

Naging matagumpay man ang naging operasyon ni Mama ay hindi ko naman magawang putulin ang namamagitan sa amin ni Steve, dahil hanggang ngayon ay tuloy-tuloy pa rin ang gamutan ni Mama.

Sa loob ng isang taong tago naming relasyon ni Steve, I realized that he is not as bad as I thought. Naging mabuti ang pakikitungo niya sa akin. Minsan nga ay nagiging hingahan pa n’ya ako ng mga hinanakit niya sa kanyang asawa.

He's been married for more than twenty years now, maaga siyang nag-asawa dahil sabi nga niya mahal na mahal daw niya ang kanyang asawa. Sa simula ay maayos naman daw ang kanilang pagsasama hanggang sa isang araw ay nahilig na lang ang asawa nito sa paglabas-labas at pagsama-sama sa mga kaibigan niya. Tila raw nagbuhay dalaga ang asawa nito lalo na ng tumuntong sa pitong taon ang kanilang solong anak. His wife will stay outside of their home, minsan pa nga daw ang inuumaga na ito ng uwi galing sa iba't ibang bar habang ang anak ay naiiwan lang sa kanilang mga kasambahay.

Steve wants to have another child that time but his wife refuses that. Ika raw ng babae ay mahirap daw magbuntis at ayaw daw nitong masira muli ang katawan n’ya, that's the time Steve started to cheat on her with different women. Hindi ko sinasabing tama ang lalaki sa kanyang ginawa, but somehow I understand him. Katulad ko, meron din s’yang sariling dahilan kung bakit n’ya nagawa ang bagay na iyon.

Humarap naman ako sa kanya matapos maibaba ang suklay na gamit ko kanina sa ibabaw ng lamesa. “Is there any problem at home that you would like to share?”

turan ko rito.  Hindi katulad noong una na madalas ang aming pagkikita. Nitong nakalipas na mga buwan ay nagagawa n’ya lang akong tawagan sa tuwing may problema s’ya sa kanyang asawa.

"Nah... I just missed you." Steve said. Tumayo na rin ito ng tuwid at marahan akong hinila papunta sa kama. He sits at the edge of the bed and I sit on his lap. Kahit pa hindi nito sabihin alam kong meron na naman itong pinagdadaanan. Pero sino nga ba ako diba? I simply let Steve do what he wants.  Nagpatianod lang ako sa bawat haplos at halik nito sa akin.

Steve began kissing my shoulder again. Ang kamay naman nito ay unti-unti na ring naglilikot sa loob ng aking night dress. Nang matunton nito ang aking dibdib at marahan nitong nilaro ang kuntil sa ibabaw noon dahilan upang hindi ko na mapigil ang aking pag-ungol.

"Moan more for me Vieve... I want to hear you moan..." hinihingal na wika nito habang ang isang kamay ay mabilis na natunton ang basang-basang kaselanan ko.

Kasabay ng paglalaro niya sa aking basang hinaharap ay naramdaman ko naman ang pagpintig ng kanyang kahabaan sa ilalim ng aking pang-upo. Dahil doon ay mabilis akong umalis sa pagkakaupo sa kanya ay agad na lumuhod sa kanyang harapan.

"What are you doing? I want to pleasure you first and not the other way around," pagpipigil nito sa akin ng akmang hihilahin ko na pababa ang kanyang pajama.

Pero sa kabila ng kanyang pagpipigil ay itinuloy ko pa rin ang aking balak. "If I will allow you again to pleasure me first, uubusin mo na naman ang lakas ko hanggang sa hindi na kita mapaligaya," nakangusong wika ko habang sinisimulan ng itaas-baba ang aking kamay sa kanyang kahabaan.

Mahigit doble man ang edad namin ni Steve sa edad nitong forty-five ay kitang-kita pa rin naman sa katawan nito ang kakisigan. Kaya hindi na nga ako magtataka kung bukod sa akin ay may ibang babae pa ito, which is sinabi naman niya na wala at tanging ako lang.

Wala ng nagawa pa si Steve kundi ang pumikit at mapatingala na lang ng simulan ko ng ipasok sa aking bibig ang kanyang kahabaan. This is not the first time that I do this to him. Hindi naman niya ako punupuwersa na gawin ito but I want to do it for him.

Steve got my virginity last year, I was only seventeen that time. Pero hindi ko na naisip ‘yon dahil nung mga oras na iyon ang Mama ko lang ang mahalaga sa akin. Noong araw na hindi ako tinulungan ng ama ko ay kinalimutan ko na ang lahat sa akin.

Malaki ang pasasalamat ko kay Steve kaya naman kahit na alam kong mali ay hindi ko siya magawang iwan. Hanggang ngayon nga rin ay hindi pa rin alam ni Mama kung paano ko siya napaopera eh. Sigurado kasi ako na sa oras na malaman niya ang totoo ay sisisihin niya ang sarili niya. Wala naman akong planong ilihim ito sa kanya ng habang buhay, ang sa akin lang, I just want to make sure na magaling na talaga siya bago ko ipagtapat sa kanya ang totoo.

Like the old days, me and Steve do the deeds. I can't say that it's a love making dahil alam ko naman na hanggang ngayon ay mahal pa rin ng lalaki ang asawa niya. Ako naman, hindi ko rin masasabing mahal ko na ito. Oo, I was attached to him dahil na rin siguro siya nga ang nakakuha ng virginity ko pero bukod ron ay wala na akong nararamdamang mas malalim pa.

Kinabukasan ay maaga akong gumising para makapagluto ng umagahan naming dalawa. Ang plano kasi namin ay ngayong hapon babalik na rin kami sa Manila. I was cooking adobo na may patatas ng bigla na lang akong yakapin ng lalaki mula sa aking likod.

"Hmmm... Ang bago niyan ah," ani nito habang dinadampian ng halik ang aking kanang pisngi.

Napatawa naman ako sa inakto nito kaya naman hindi ko rin mapigiliang lokohin ito. "Alin ba ang mabango? Ako o itong niluluto ko?" sabi ko pa sa kanya.

Umalingawngaw naman ang malakas niyang tawa sa buong kusina dahil doon. "Pwede bang pareho na lang. Tutal mabango ka rin naman, sarap mo ngang kainin eh," ganting wika pa nito sabay pisil sa aking dibdib.

Agad ko namang inalis ang kamay nito na nakapulupot sa aking katawan dahil kung hindi ko iyon gagawin ay panigiradong ako na naman ang gagawing umagahan nito. "Timo ikaw, sisimulan mo akong asarin pero pag gumanti ako aayaw ka namang bigla," iiling-iling na lang din siyang umupo sa mesa habang inaantay ang pagkain na inihahain ko.

"Kaaga-aga naman kasi Steve puro kahalayan yang nasa isip mo. Ni hindi pa nga tayo kumakain ng almusal oh," sabi ko naman sa kanya sabay upo sa kanyang tabi matapos kong ilagay ang sinangag sa mesa.

"Kahalayan daw. Para namang hindi ka sarap na sarap sa tuwing kinakain kita," patuloy na biro pa rin nito.

"Ano ba naman yan, kumain ka na nga lang gutom lang yan," turan ko habang pinagsasandok siya ng pagkain sa kanyang pinggan.

Akma naman ako nitong hihilahin patayo kaya takang tiningnan ko ito. "Anong ginagawa mo?" tanong ko pa.

"Sabi ko kumain na ako. Let's go upstairs para makain na kita," patuloy na pagbibiro pa nito. Napalo ko naman siya sa kanyang braso dahil sa kanyang mga kalokohan.

Minsan nga hindi ko naiisip na malaki ang agwat naming dalawa. May oras kasi na talagang napaka mapagbiro nito gaya na lang ngayon. Nagtuloy na lang kami sa pagkain ng umagahan habang nagkukwentuhan ng mga bagay-bagay.

"Your birthday is near right? Two months na lang eighteen ka na. Do you want anything on your birthday? How about a party? Pwede akong mag hire ng coordinator to do that. Gusto mo ba tawagan ko na yung hotel para makapagpa-reserve na tayo?" excited na pahayag nito.

Binaba ko naman muna ang kutsarang gamit ko bago ko siya nagawang harapin. "Hindi na naman kailangan yun Steve. Saka alam mo naman na wala akong kaibigan dito diba? Wala ring pupunta kung sakali. Kung ako sa'yo imbis na yung birthday ko ang pinagkakaabalahan mo bakit hindi na lang ang eighteen birthday ng anak mo ang planuhin mo. Diba sa isang buwan na yun?" sabi ko na lang sa kanya.

Hindi nagkakalayo ang edad namin ng anak niya. Sa katunayan nga ay isang buwan lang ang tanda nito sa akin. Minsan nga napapaisip ako kung naalala kaya ni Steve ang anak niya sa tuwing magniniig kami. But that's not my story to tell anymore. Hanggat hindi sinasabi ni Steve sa akin na ayaw na niya. Mananatili ako sa kanyang tabi. Sa ganong paraan man lang makabayad ako sa pagsalba niya sa buhay ng Mama ko.

Hindi pa man namin natatapos ang aming pagkain ay nakarinig na kami ng isang malakas na sigaw mula sa labas ng bahay. Sabay kaming tumayo para sana tingnan ito. Pero sa pagbukas pa lang ng pinto ay bumungad na sa amin ang galit na galit na mukha ng isang babae. Pusturang-pustura ito at ‘di hamak na mas mukang bata kumpara sa tunay na edad nito.

"Marcedes anong ginagawa mo rito?" tanong ni Steve habang nagmamadaling pumunta sa gate para lapitan ang babae. Naglabasan na rin ang ilang tao malapit sa amin, marahil ay dahil narinig ang pagwawala ng babae.

Isang malakas na sampal naman ang natanggap ni Steve the moment he open the gate. "At ako pa talaga ang tinatanong mo ha. Ikaw... Ikaw, anong ginagawa mo rito? Ahh…. oo nga pala, ito nga pala ang bahay-bahayan niyo ng kabit mo kaya narito ka," malakas na sigaw pa ng ginang. Lumakas rin ang bulungan sa paligid dahil doon.

Mabilis din ang naging pagkilos ng babae kaya bago pa ito mapigilan ni Steve ay agad na itong nakasugod sa akin. Kaliwa't-kanang sampal ang natanggap ko mula rito. Wala akong nagawa kundi ang umiyak na lang habang tinatanggap ang masasakit na salitang sinasabi niya sa akin. Patuloy pa rin ang pagsampal at pagsabunot nito sa akin kahit pa pinipigilan na ito ni Steve. Kung hindi pa nga tumulong ang driver ng ginang ay malamang higit pa roon ang natamo ko.

Steve had no choice but to accompany his wife back to Manila. Ako naman ay walang ibang pagpipilian kundi ang magkulong sa loob ng bahay. Gustong-gusto kong umalis ng mga oras na iyon pero ng maaalala ko ang mga mapanghusgang titig sa akin ng mga tao sa labas ay nanghihina na agad ako.

I waited until evening. Nang lumalim na ang gabi ay saka ako nag byahe pabalik sa Maynila. Nang marating ko ang apartment na tinutuluyan namin ni Mama ay naabutan ko siyang mahimbing na natutulog. Hindi ko napigilan ang pagyakap sa kanya at pag-iyak dahilan para siya ay magising.

"Gen anak, anong nangyari sayo?" nag-aalalang wika nito. I tell to my mom the whole story. At gaya ng inaasahan ay sinisisi niya ang sarili niya dahil doon.

"Ma, hindi mo kasalanan okay. Choice ko yun dahil gusto pa kitang makasama, gusto kitang mabuhay dahil ikaw na lang ang meron ako," humahagulhol kong wika sa kanya.

"Sorry anak ha. Ako dapat ang pumoprotekta sa'yo eh. Pero wag kang mag-alala, magaling na si Mama, ako naman ngayon anak ang mag-aalaga sa’yo," kagaya ko ay wala na rin ampat ang pagbuhos ng luha ni Mama.

Nang gabi ring iyon ay napagdesisyunan na lang namin ni Mama na umalis na lang sa lugar at kalimutan na lang ang lahat. Gamit ang konting ipon na meron ako ay nagawa kong mag book ng flight papunta sa Cebu para sa aming mag-ina. Meron daw kasing pinsan si Mama roon na pwede naming pansamantalang tuluyan.

Sa pag-alis namin sa Maynila kasama noon ang pangakong kakalimutan ko na ang lahat. Pangakong pagbabagong buhay kasama ang Mama ko. Pero talagang mapagbiro ang tadhana. Dahil imbis na makatakas sa nakaran ay mas lalo pa akong nasadlak dito.