บททั้งหมดของ Saved (Alfred Zephyr Cordiva): บทที่ 1 - บทที่ 10

---Cheating is a choice. Despite of your reasons, it's still a sin.---"Uhmmm... I really like your smell Vieve... You smells like a strawberry," malamyos na wika ni Steve habang marahang hinahaplos ang aking magkabilang braso at inaamoy ang aking batok mula sa aking likuran. Narito kami ngayon sa kanyang rest house sa Tagaytay. Kakabili lang niya ng bahay na ito at sabi n’ya ay talagang binili lang n’ya ito para sa aming dalawa.It's been a year since Steve got what he wanted from me. At isang taon na rin ng tuluyan ko ng putulin ang komunikasyon ko sa mga Montenegro. My mom's operation became successful. Bagamat hindi pa tuluyang bumabalik ang kanyang lakas, but slowly she recovers.Naging matagumpay man ang naging operasyon ni Mama ay hindi ko naman magawang putulin ang namamagitan sa amin ni Steve, dahil hanggang ngayon ay tuloy-tuloy pa rin ang gamutan ni Mama.Sa loob ng isang taong tago naming relasyon ni Steve, I realized that he is not as bad as I thought. Naging mabuti ang p

----There is no nakedness that compares to being naked in front of someone for the first time.----Stefano was diagnose with dengue. Sabi nga ng doctor na tumingin sa kanya ay mabuti raw at nadala namin s’ya agad sa hospital dahil kung nahuli kami kahit limang minuto lang ay maaring mawala sa akin ang anak ko. "’Nak, baka naman may iba pa tayong pagpipilian," lumuluha na wika ni Mama habang hinahaplos ang ulo ng aking anak. Sinabi ko na kasi kay Mama kung saan ko kinuha ang pera na ginamit namin para madala si Stefeno rito sa hospital. Alam na rin niya ang plano ko at ang pagsisimula ko sa club mamayang gabi para doon magtrabaho.Isang malalim na buntong hininga naman ang aking pinakawalan bago ko nagawang harapin si Mama. "Meron naman Ma," sarkastiko kong turan sa kanya. "Una, ang tanggapin ang tulong ng magaling kong ama kasabay ng pagtanggap din natin ng mga masasakit na salita mula sa kanya kagaya ng kung paano niya ako murahin mula ulo hanggang paa ng lumapit ako sa kanya para

---Do not try to rescue someone who doesn't want to be rescued.---"Alphy..." kinakabahang bati ni Simon sa bagong dating bago mabilis na tumayo mula sa magkakasubsob sa akin upang ayusin ang kanyang sarili. Ngunit imbis na batiin ng huli ay matalim itong tinitigan ng tinawag n'yang Alphy.Marahan namang nag lakad ang lalaki palapit sa aming pwesto habang ang paningin ay hindi inaalis kay Simon. Sinamantala ko naman ang pagkakataon upang ayusin ang aking sarili na halos hubad na dahil sa ginawa ni Simon kahit pa nanginginig pa rin ang aking kamay at buong katawan habang patuloy ang paglandas ng aking mga luha."I thought we're already clear Simon? Hindi naman ito ang unang beses na nagkatransaksyon tayo, but I must say I'm really disappointed on what I saw," may diin ang bawat salitang binitawan nito habang patuloy pa rin ang paglapit sa amin. Saglit din akong tinapunan nito ng tingin ngunit muling binalik ang atensyon sa lalaking kausap habang ang mga panga ay patuloy pa rin sa pag-i

----My best dreams and worst nightmare have the same people in them.-----"Daddy maganda ba dun sa pupuntahan natin?" masayang usisa ng batang ako. Kasalukuyan kami ngayong nasa byahe papunta sa Batangas kung saan gaganapin ang ikapitong kaarawan ko. I was sitting at the backseat while my mom was on the passenger seat beside my dad. It was one of the happiest moments of my life. Ito ang araw kung saan masaya at buo pa ang aming pamilya. Panahon na hindi pa namin alam na may tunay na pamilya pala si Daddy bukod sa amin. Ito ang panahon kung saan ang tingin ko sa kanya ay superhero na handa akong protektahan sa lahat ng bagay o tao. Panahon na akala ko sobrang perpekto na ng buhay ko.I know in the back of my mind that this is another nightmare, the same nightmare that haunts me since that tragedy occurred. Dahil kasunod ng tagpong ito ay ang bangungot na hanggang ngayon hindi pa rin ako nilulubahay. I want to wake up, but I can't. I want to move my body and run, but my body is still fr

---Never be afraid to do the things that makes you feel free.---Walang tigil sa paghagikhik ang aking anak mula ng umalis kami sa hospital. He is now sitting on my lap here in the back seat. Beside me is Ate Yuki, who is also holding Yuka, her daughter, while my mom is sitting beside Alphy in the passenger seat."Are you happy, Stef, ha?" pagkausap naman ni Alphy sa bata na talagang giliw na giliw sa lalaki. Mula kasi kanina pa ay ayaw nang bumitaw ng anak ko sa kanya, maging si Alphy rin naman kung hindi lang kailangang magmaneho ay baka hindi na rin ibinigay sa akin si Stef kanina.Wala namang tigil ang pagtango at pagpaling ng ulo ng aking anak dahil sa labis na kasiyahan sinabayan pa ng walang patid n'yang pagtawa. Sa kabila ng kapansanan ng aking anak ay makikita mo pa rin sa kanya kung gaano s'ya kapositibo na s'ya namang nagbibigay rin sa akin ng lakas."Uhmm... Stef happy... "tugon naman ng bata na tumatawa pa habang pilit na inaabot ang sandalan ng upuan kung saan nakaupo si