Se connecterSERENA'S POVNagising ako sa isang kwartong halos walang ilaw. Tanging mahinang liwanag na nanggagaling sa isang maliit na siwang ang nagbibigay-linaw sa paligid. Patuloy pa rin ang malakas na pag-ulan sa labas, kasabay ng sunod-sunod na pagkulog ng langit na tila yumanig sa buong gusali.Agad akong napabangon at tumingin sa bawat sulok ng silid upang hanapin ang mga anak ko. Hindi ko alintana ang pananakit ng katawan ko o ang bigat ng ulo ko. Ang tanging nasa isip ko ay kung nasaan sina Caleb at Chloe.Kahit alam kong hindi pa kami malaya sa lugar na iyon, nakahinga ako nang maluwag nang makita ko silang naroroon, sa tabi ko. Para bang saglit na nabawasan ang bigat na nararamdaman ko. Ngunit hindi nagtagal ang ginhawang iyon nang mapansin ko ang kanilang kalagayan.Natutulog sila sa paanan ko, kapwa nakatali ang mga kamay at paa. Ganoon din ang kalagayan ko. Hindi ko alam kung ilang minuto o oras akong nawalan ng malay. Ang huling naaalala ko ay ang pagkapasok sa akin sa gusali bago
SEBASTIAN'S POVAll people have different perspectives. It's up to us which side we choose to understand or defend. Lahat ay may iba't ibang paniniwala. Lahat ay may sariling dahilan kung bakit nila iniisip na tama sila at kung bakit sila ang nasaktan. But if we take the time to look at the other side, we might realize that we are not entirely different.Pareho kaming nagdurusa. Pareho kaming may ipinaglalaban. Pareho kaming may dahilan kung bakit naghahangad ng hustisya. Ngunit sa huli, hinayaan naming maging hagdan ang aming pride upang maabot ang gusto namin. At dahil sa pride na iyon, ang lahat ay nauwi sa gulo.When did it all become like this?I only wanted justice, love, and happiness. Because of that ambition, I was willing to sacrifice even my own life. Liam wanted justice, too, but he refused to acknowledge that he had also become part of the very wrongdoings he despised. He had his reasons, but that didn't justify the things he had done.Both of us were far from perfect. Ne
SERENA'S POV Nakatakip ang mga mata ko habang nasa loob kami ng kotse. Kahit hindi ko alam kung saan nila kami dadalhin, mas lalo akong nangangamba para sa mga anak ko. Patuloy pa rin akong nakahawak sa kanilang mga kamay, mahigpit na mahigpit na para bang iyon na lamang ang natitirang paraan upang mapanatili silang ligtas sa tabi ko. Hindi ko maintindihan kung ano ang motibo ni Marian sa pagdakip sa amin. Bakit kami pa? Bakit kailangan niyang gamitin ang mga anak ko para saktan si Sebastian? Wala na kami sa buhay niya. Pumayag na akong lumayo at hindi na guluhin ang tahimik niyang pamumuhay. Kaya bakit hindi pa rin nila kami lubusang tinatantanan? Napakaraming tanong ang naglalaro sa isip ko, ngunit wala akong makuhang sagot. Ang tanging alam ko lang ay nadamay na naman ang mga anak ko sa gulong hindi naman nila dapat pinagdadaanan. Patuloy ang malakas na pagbuhos ng ulan sa labas, kasabay ng sunod-sunod na pagkulog ng langit. Bawat dagundong ay tila lalong nagpapakaba sa akin. R
Hi, again. Sa mga nagdaan na araw minsan nalang ako makakapag-update. Ang dami ko ng ginagawa bilang isang estudyante, kaya minsan narin ako nakakapagsulat. And I swear, I really, really want to update. Kaso sa busy schedules ko hindi ko maipilit. Minsan nakakauwi na ako sa bahay ng mga alas dyes(10p.m), kailangan ko. pang gumising ng alas singko (5a.m)para mag training as a journalist for the incoming competition. And that following hours ay mag-aaral pa ako. I wrote for my passion and also for an income para masuportahan ko ang sarili. But, hindi naman ako isang sikat na writer at minsan hindi binibili ang mga chapters na pinaghirapan ko ng mga ilang oras. Minsan kasi, gumagamit ang iba ng ads para mabas iyun. I'm not against it, really. Masaya nga ako dahil nakakabasa kayo ng mga chapters na gawa ko, na lagi kayong sumubaybay sa mga chapter updates. Pero as a writer, I also worked hard to make those. And by reading it makes me feel appreciated. Pero, hindi yun nababayaran ang
THIRD PERSON POVSamantalang nakuha na ng mga tauhan ni Liam si Serena at ang kambal, at habang hinahanap na rin sila ni Sebastian kasama si Raven gamit ang isang tracker, walang kaalam-alam ang mga magulang ni Serena na dinukot na pala ang kanilang anak at mga apo.Umuulan nang malakas sa kanilang lugar. Halos hindi na makita ang mga kabahayan sa di-kalayuan dahil sa makapal na patak ng ulan na bumabagsak mula sa madilim na kalangitan. Paminsan-minsan ay kumikidlat, kasunod ang malalakas na dagundong ng kulog na umaalingawngaw sa kabuuan ng bukid.Kasabay ng malakas na ulan ay ang hindi mapakaling pintig ng puso ng ina ni Serena. Ilang beses na siyang napasilip sa bintana, umaasang makikita ang anak at mga apo na naglalakad pauwi. Ngunit sa tuwing titingin siya, puro ulan at madilim na paligid lamang ang kaniyang nakikita."Saan na ba sina Serena? Kanina pa sila hindi nakakabalik" Sabi ng ina niya.Lumapit naman ang ama ni Serena sa kaniyang asawa. Napansin niyang kanina pa ito pabal
SEBASTIAN'S POV The atmosphere between us grew heavier. The once-familiar office suddenly felt like an unfamiliar place, and the silence that followed my question was almost unbearable. Neither of us moved. Liam stood across from me, still holding the documents, while I waited for him to speak. There was no longer any trace of the friendship we once had. "Katulad mo, lumaki ako para gumanti. Para ipaglaban ang angkan ko." "Is that really it? Is it worth betraying someone like me because of that?" "It's not a mere revenge, Sebastian. Naalala mo pa ba ang business tycoon na nanloko sa lolo mo noon? Ang pumatay din sa kuya ng lolo mo?" "You are his grandchild, right?" "Ha! Bingo! Matalino ka naman pala eh. Pero bakit hindi mo nagawang gamitin 'yan para malaman kung sino talaga ako noon pa?" "That's because I trusted you." "And that's your weakness, Sebastian. Hindi ko 'yan kasalanan. Hindi ako matatahimik hangga't nabubuhay kayo nang masaya. Dahil kami ay nabuhay sa ila
SERENA'S POVHis deep voice echoed throughout the hallway.Ma'am Hannah, Daniel, and the two guards behind him visibly stiffened. Kahit ako ay napatuwid ng tayo nang marinig iyon. Hindi ko akalaing may isang estranghero—at isa pang VIP ng hotel na ito—ang sasagip sa akin.Sanay na akong maliitin sa
SERENA'S POVNagising ako at nakita ang sarili kong nakahiga sa isang kama sa clinic. Nakaupo si Mama sa gilid, magkasalikop ang mga kamay sa kandungan habang nakatitig sa sahig."Ma, anong nangyari?" tanong ko habang hinahawakan ang ulo ko. Hindi na gaanong umiikot ang paningin ko. "Ma?"Nag-angat
SERENA'S POVMakalipas ang dalawang oras na paglalakad ay nakarating na ako sa labas ng bahay namin. Nanginginig ang katawan ko sa lamig dahil basang-basa ako sa ulan.I pressed my purse against my chest, silently praying that everything would be alright.Ngunit nang makita ko ang tanawin sa harap
SERENA'S POV"Ahh!!!"I screamed my lungs out nang makita ko ang sarili kong hubad at nakahiga sa isang malaking kama. Ang mas malala pa, may katabi akong hindi kilalang lalaki na nakahubad at nakatalikod habang natutulog.I covered my mouth as my eyes widened in shock. Lumingon-lingon ako sa palig







