INICIAR SESIÓNUmiikot ang tingin ni Darien, mababa at paos ang boses niya. “Maganda.”Hindi napigilan ni Harmony ang pag-angat ng gilid ng labi niya.“Kung maganda pala, huwag ko na kayang hubarin tonight?”“Hindi puwede.”Biglang pumalupot ang braso ni Darien sa baywang niya, idinikit siya sa katawan nito. Sa manipis na tela, ramdam na ramdam ni Harmony ang hugis ng katawan nito at ang init na halos nakakapaso.Lumapit ang labi ni Darien sa tainga niya.“Kung paano kita tinulungan isuot ’yan, gano’n din kita tutulungan na hubarin.”Pagkabigkas pa lang niya noon, napasigaw na si Harmony.Binuhat siya ni Darien nang pahalang at ilang hakbang lang ay nasa tabi na sila ng kama.Ibinaba siya sa kama, at sa suot niyang purple na pantulog, para siyang lotus na bagong bukadkad.Hindi maitago ni Darien ang paghanga at init sa mga mata niya.Buong katawan niyang pinatungan si Harmony.“My wife, you’re so beautiful.”Mula sa boses niyang puno ng magnetism, ang simpleng papuring iyon ay parang mat
Samantala, si Daria na inosente at walang kamuwang-muwang ay hindi man lang alam na nahulog na pala siya sa plano ng sarili niyang Papa.Hanggang sa isang araw, nang sabihan ni Harmony si Daria na pumasok na sa kwarto para matulog, biglang huminto si Daria sa may pintuan ng kwarto nila at umiling.“Mama, sabi sa book, adult na raw ako ngayon. Hindi na pwedeng matulog kasama si Mama at Papa. Kailangan mag-isa na akong matulog.”Pagkarinig noon, bahagyang kumislap ang mga mata ni Harmony, at sa gilid ng paningin niya ay sinulyapan niya si Darien.Kitang-kita niya kung paano bahagyang ngumiti si Darien habang kunwari’y nag-aayos ng damit.Tuso talaga ito. Tahimik na binawi ni Harmony ang tingin, saka exaggerated ang tono niyang sinabi, “Talaga? Oh my gosh, sobrang brave naman ni Daria. Proud na proud kami ni Papa sa 'yo.”Agad na nagningning ang mukha ni Daria sa papuri, taas-noo na parang isang mayabang na peacock.Tipikal na klase ng batang naibenta na, pero siya pa ang masayan
Sa loob ng kwarto, nakahiga si Daria sa gitna. Marahang tinatapik ni Darien ang likod niya, habang si Harmony naman ay nagkukuwento ng bedtime story sa tabi.Paminsan-minsan, nagkakatinginan sina Harmony at Darien, tapos agad ding umiiwas ng tingin.May kakaibang kiliti ang pakiramdam na iyon, parang tahimik na tensyon na nagpapabilis ng tibok ng puso.Nang makita ni Harmony na humikab si Daria, napangiti siya sa isip. Ayos na ’to.At tama nga ang hinala niya. Unti-unting naging malabo ang tingin ni Daria, dahan-dahang pumikit ang mga mata.Maingat na nagmasid ang mag-asawa. Hindi tumigil ang mahinang tapik sa likod, hindi rin tumigil ang kuwento.Mayamaya, sinubukan ni Darien na tawagin siya. “Daria.”Walang reaksyon.Biglang bumangon si Darien sa kama, parang sobrang nagmamadali. Binuhat niya si Daria, at bago lumabas ng kwarto, tumingin siya kay Harmony, isang tingin lang, pero sapat na para uminit ang mukha ni Harmony. Pagkaalis ni Darien, bumaba rin si Harmony sa kama at
Para makabawi kay Daria, napagdesisyunan ng mag-asawa na ilabas siya at bilhan ng ice cream.Nakatayo sina Harmony at Daria sa gilid ng kalsada, hinihintay si Darien na bumalik dala ang mga ice cream. Pagdating niya, tuwang-tuwa si Daria at agad na tumakbo palapit.“Strawberry flavor~”Ice cream lang ang laman ng mata niya. Agad niyang kinuha iyon mula sa kamay ni Darien. “Thank you, Papa.”Napansin ni Harmony na may hawak pang isa si Darien. “May akin din?”Inabot niya iyon, pero biglang inurong ni Darien ang kamay.“Hindi. Para sa akin ’to.”Hindi siya naniwala.Hindi naman talaga mahilig si Darien sa matatamis. Madalas, tikim lang ang kaya nito.Lumapit si Harmony at biglang kinagat ang ice cream.Mas mabilis pa ang reaksyon ni Darien. Tinaas niya ang kamay kaya wala siyang nakagat.Hindi siya pumayag na matalo. Hinawakan niya ang braso ni Darien para hindi makagalaw at sinubukan ulit kagatin.Akala niya this time makukuha na niya, pero pinalit lang ni Darien ang ice cre
Lahat ng tao gustong magkaroon ng kapangyarihan. Pero kapag may kapangyarihan ka na, hindi ibig sabihin nun pwede mo nang gawin ang kahit ano. Dapat ginagamit iyon para magkaroon ka ng boses sa mga desisyon, at para ipagtanggol ang mga taong nasa mas mababang kalagayan sa lipunan.“Actually, no’n iniisip ko talaga, paalis na rin naman ako, bakit ko pa kayo iintindihin? Kaya sinagot-sagot ko silang lahat. Kung nakita mo lang mga mukha nila, grabe,” sabi ni Harmony sabay tawa. “Parang uling, sobrang itim. Nakakatawa talaga.”Habang nagsasalita siya, lalo siyang nae-excite. Kita sa mukha niya ang tuwa at yabang, at lalong lumiwanag ang mga mata niya, halatang proud sa sarili.Mas okay ang mental state niya kaysa sa inaakala niya. Ang pagiging matatag ng isang tao ay hindi lang nasusukat sa galing o sa dami ng resources na meron siya, kundi sa tibay ng loob. ’Yung kahit may pagsubok, hindi agad nadudurog. Kahit nasa gitna ka ng bagyo, titingala ka sa madilim na langit at masasabi mo pa
Nasa klase si Darien nang tawagan siya ni Rosalie. Sa screen ng cellphone niya, kumikislap ang salitang “Mom”. Habang nagtuturo, hindi niya sinagot ang tawag. Alam niya ang ugali ng nanay niya, kung may emergency talaga, tatawag ulit iyon.Isa ’yon sa hindi na kailangang pag-usapan na kasunduan sa pamilya nila. Nang hindi niya sinagot, naintindihan ni Rosalie na busy siya kaya hindi na tumawag ulit.Pagkatapos ng klase, lumabas si Darien ng classroom at agad na tinawagan pabalik ang nanay niya. Hindi malinaw kung ano ang sinabi sa kabilang linya, pero unti-unting naging seryoso ang tingin ni Darien. “Okay, I know,” maikling sagot niya.Pagkababa ng tawag, binuksan niya ang Vïber ni Harmony. Ang huling message doon ay yung tanghalian pa nila kanina. Sandali siyang nag-isip, saka isinara ang chat. Sa halip, hinanap niya ang number ni Miguel at tinawagan ito.“Teacher Miguel, may urgent na lakad ako today. Yung lab mamayang gabi, baka pwede ikaw muna ang magbantay.”Mabilis pumayag s
“Bakit hindi mo sinasagot ang tawag ko? Hindi ko inakala na pagkatapos ng maraming taon, magkikita pa rin tayo. Kamusta ka na lately?”Magaan at may malasakit ang tono niya, pati ang itsura, parang isang mabait na nakatatanda.Kung hindi lang niya ginawa noon ang mga bagay na ’yon kay Kiana, baka
Malambing at parang pa-baby ang tono ng dalaga, at habang tinitingnan si Darien, lalo lang si Harmony nagiging cute.Bahagyang gumalaw ang lalamunan ni Darien, at bumaba ang tono ng boses niya. “Eh ako? Binigyan din kita ng angpao, pero bakit wala akong natatanggap na return gift?”Noong bisperas
Ang backpack ni Harmony ay mag-isa lang na nakahandusay sa sahig.Tumahimik ang paligid ng ilang segundo.Nagkatinginan sina Harmony at Darien, at sabay silang natawa.May bahagya pa ring pamumula ang maputi niyang mukha, parang bulaklak na bagong namukadkad. May parang hamog ang mga mata niya, a
Pakiramdam ni Sammy, may pinagdadaanan talaga si Kiana sa isip. Kung noon, noong junior high o senior high pa lang siya, baka nilapitan niya ito na may mindset na “ililigtas” niya ang isang tao, gagamit ng care at pagmamahal para “baguhin” si Kiana. Pero ngayon, hindi na ganoon ka-bata at ka-naive a







