Chapter 6 Ang Lihim sa Likod ng Wheelchair

Kinabukasan…

Mainit na sinag ng araw ang tumama sa mukha ni Alex.

Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata.

Sandali siyang natigilan.

Hindi siya nasa sariling silid.

Nasa library siya.

At ang mas ikinagulat niya…

Nakatulog siyang nakasandal sa dibdib ni Marco.

Mabilis siyang napaupo.

“O-Oh my God…”

Napatingin siya sa lalaki.

Mahimbing pa rin itong natutulog sa wheelchair, bahagyang nakatagilid ang ulo.

Ito ang unang pagkakataong nakita niya ang mukha nitong walang malamig na ekspresyon.

Mas bata itong tingnan.

Mas payapa.

Mas… tao.

Mahina siyang ngumiti.

“Hindi ka naman pala laging nakasimangot.”

Akala niya ay hindi ito narinig.

Pero biglang bumukas ang mga mata ni Marco.

Nagtagpo ang kanilang mga tingin.

Nag-init ang magkabilang pisngi ni Alex.

“G-Good morning.”

Tahimik lang itong nakatingin sa kanya bago nagsalita.

“You drool when you sleep.”

Nanlaki ang mga mata ni Alex.

“Ano?!”

Agad niyang pinunasan ang gilid ng kanyang labi.

“Wala naman!”

“There was.”

“Sinungaling!”

Sa kauna-unahang pagkakataon, bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Marco.

Napasinghap si Alex.

Ngumiti siya.

Napakabilis man nitong nawala, sapat na iyon para mapatunayan niyang marunong ding ngumiti ang lalaking ito.

⸻

Habang nag-aalmusal sila, hindi mapakali si Alex.

Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang narinig niya kahapon mula sa doktor.

“Your legs are responding much better than before…”

Hindi na niya napigilan ang sarili.

“Marco…”

“Hm?”

“Pwede ba kitang tanungin?”

Bahagya itong tumango.

“Totoo bang… gumagaling na ang mga paa mo?”

Biglang tumigil ang kamay ni Marco.

Unti-unti nitong ibinaba ang tasa ng kape.

“Who told you that?”

Mahinahon ang boses nito.

Ngunit mas malamig kaysa dati.

“Hindi ko sinasadyang marinig ang usapan ninyo ng doctor.”

Tahimik ang buong dining hall.

Maging ang mga kasambahay ay tila natigilan.

Matagal siyang tinitigan ni Marco.

Hanggang sa tumayo ito gamit ang wheelchair.

“Forget what you heard.”

“Pero—”

“I said…”

“Forget it.”

Tumalikod ito at umalis nang hindi na lumilingon.

Naiwan si Alex na puno ng tanong.

⸻

Makalipas ang ilang oras…

Tinawag siya ni Teresa.

“Ma’am.”

“Opo?”

“Pwede po bang kayo na ang magdala nito kay Sir?”

Iniabot nito ang isang maliit na package.

Ngumiti si Alex.

“Sige.”

Pagdating niya sa study, bahagyang nakabukas ang pinto.

“Marco?”

Walang sumagot.

Marahil ay nasa therapy room ito.

Pumasok siya upang ilapag ang package sa mesa.

Ngunit habang ginagawa iyon, may isang folder ang aksidenteng nalaglag sa sahig.

Nayuko siya upang pulutin iyon.

Napahinto siya nang mabasa ang nakasulat sa unang pahina.

CONFIDENTIAL

Medical Progress Report

Hindi niya sinasadyang mapatingin sa ilang linyang nakabukas.

“Patient shows significant improvement…”

“Standing ability continues to increase…”

“Recovery remains confidential…”

Nanlaki ang kanyang mga mata.

Nakakatayo siya?

Hindi pa man niya tuluyang maisara ang folder…

May malamig na boses ang narinig niya mula sa likuran.

“What are you doing?”

Napapitlag siya.

Mabilis siyang lumingon.

Nakatayo sa may pintuan si Marco.

Matalim ang mga mata nito.

Hindi ito sumisigaw.

Hindi rin ito galit.

Ngunit sapat ang katahimikan nito upang maramdaman ni Alex ang bigat ng sitwasyon.

“I-I’m sorry.”

“Hindi ko sinasadyang mabuksan.”

Dahan-dahang lumapit si Marco.

Kinuha nito ang folder mula sa kanyang kamay.

Maingat nitong isinara iyon bago inilagay sa drawer.

“Curiosity can be dangerous.”

Mahina ngunit mariing sabi nito.

Napalunok si Alex.

“Hindi ko naman intensyong manghimasok.”

“I know.”

“Pero… bakit kailangan mong ilihim?”

Saglit na tumigil si Marco.

Hindi ito tumingin sa kanya.

Mahigpit lang nitong hinawakan ang folder.

“May mga bagay…”

“…na hindi mo dapat kailangan malaman.”

“Bilang asawa mo, wala ba akong karapatang malaman?”

Unti-unti itong tumingin sa kanya.

May kung anong emosyon sa mga mata nito.

Pagod.

Takot.

At tila may malalim na sugat na pilit nitong itinatago.

“Wala.”

Iyon lang ang isinagot nito.

Pagkatapos ay itinulak nito ang wheelchair palabas ng silid.

Naiwan si Alex na mas maraming tanong kaysa sa mga sagot.

Ano ang tunay na nangyari kay Marco?

Bakit kailangang ilihim ang paggaling nito?