Chapter 5

Sa sobrang inis at sama ng loob ko. Nagtrabaho ako. Umalis ako nang hindi nagpapaalam kay Garvin.

Nag-uusap sila sa kusina. Mabilis akong bumalik sa kwarto ko, naligo, at parang hangin na lang na lumipad patungo rito sa trabaho.

Napansin kong ilang beses siyang tumawag sa selpon ko pero hindi ko iyon sinagot. Ni hindi ko rin binasa ang mga mensahe niya sa akin.

“Dumating na raw iyong ex-girlfriend ni Sir Garvin kahapon. Kaya pala panay tutok niya sa selpon at hindi maka-focus sa meeting natin kahapon. Atsaka, sabi ni Marlon mukhang may tinatawagan daw. Grabe, Adriana, baka hindi ka na sungitan no’n kasi inspire na siya sa trabaho,” kwento sa akin ng kasamahan ko sa trabaho na bakla. Nanikip ang dibdib ko.

Mas lalong dumiin ang bawat pindot ko sa keyboard. Nakakainis!

Hindi ko alam kung bakit nasasaktan ako ngayon. Dapat hindi ako apektado kasi wala naman akong pakialam sa kaniya!

Ikaw naman, Adriana. Huwag kang tanga! Pinakitaan ka lang ng kabaitan ay tatanga-tanga ka na riyan!

Buong araw ay sinermunan ng utak ko ang sarili ko.

“Adriana, pwedeng magpatulong.” Napalingon ako kay Marlon. Kasamahan namin sa trabaho.

I stared at Marlon, who looked shyly at me. He had confessed his feelings once, but I politely turned him down. Gwapo si Marlon, mabait, at gentleman. But Garvin is my secret husband, and cheating isn’t even in my vocabulary.

Then I thought of Garvin, who was obviously still in love with his ex-girlfriend. Palihim akong napairap nang maisip iyon. Nakakainis!

Arogante na nga, cheater pa!

“A-ah, huwag na lang pala. Sorry sa isturbo,” natauhan ako nang marinig si Marlon.

Doon ko namalayan na masama na pala ang titig ko sa keyboard dahil na-i-imagine ko ang pagmumukha ni Garvin.

“H-hindi, okay lang. Ano bang problema? Tulungan kita.” Nakangiting ani ko sa kaniya.

“A-ayos lang ba?” Kamot-ulong tanong ni Marlon.

Natawa ako. “Oo nga. Halika na. Ano ba iyon?” Inilapag ni Marlon ang folder sa mesa ko.

Yumuko siya nang bahagya upang ituro ang pahinang tinutukoy niya. “Ito kasi…” paliwanag niya.

Nasa ganoon kaming ayos na dalawa nang matuon ang atensyon ko sa hallway. Napatingin ako sa dalawang taong naglalakad. Halos malukot ang mukha ko nang makita si Garvin at ex-girlfriend niya.

Dumiretso ang titig sa akin ni Garvin. Naglabanan kami ng tinginan. He clenched his jaw when he saw Marlon, who was almost face-to-face with me because he was leaning closer to point out something in the document he was concerned about. Ako naman ay napairap nang makita ko ang pagkakapit-tuko ng ex-girlfriend niya sa braso niya.

“Sir, nagkabalikan na ba kayo?” narinig kong tukso ng mga kasamahan ko sa trabaho.

Napayuko ako. Wala akong narinig na sagot mula sa dalawa. Maya-maya ay naghiyawan ang mga tao.

So, nagkabalikan ang mga p*****a nila? Edi, wow! Sila na! Cheater naman iyang lalaki na iyan!

Sinubukan kong ituon na lamang ang atensyon kay Marlon. “Okay ka lang ba? Sabi nila may sakit ka raw,” nag-alalang wika ni Marlon.

Nagulat ako nang biglang hawakan ni Marlon ang noo ko na saktong pagdaan ng dalawang piste sa banda namin. I saw the cold stares of Garvin when my eyes went to him. Hindi ko iyon pinansin.

“O-okay na ako,” wika ko kay Marlon at napalayo nang mawala na sa paningin ko si Garvin.

I tried my best to focus. Sinubukan ko ring tulungan si Marlon sa abot ng makakaya ko.

I sighed when Marlon finally left me. Binalik ko ang atensyon ko sa trabaho. Ngunit ang isip ko ay lumilipad sa kung ano na ang ginagawa ng dalawang piste sa opisina.

Siguro naglalampungan na ang dalawa na iyon? Miss na miss ang isa’t isa, eh.

Dalawang oras na ang nakalipas. Wala pa ring lumabas isa sa kanila. Naiinis na ako!

Nang matapos ako sa pina-revise sa akin ni Garvin. Halos takbuhin ko ang opisina niya.

Akmang kakatukin ko na sana ang p***o nang may marinig akong nakakainis na tawa sa loob. Pinaghalong halakhak ng dalawa.

Hindi ko namalayan na imbes na kumatok, dinikit ko ang tainga ko sa p***o. Ngunit nagulat ako nang biglang bumukas iyon at muntik pa akong mangudngod kung hindi ako nasalo ni Garvin!

Nakakahiya ka, Adriana!

Mabilis kong tinulak si Garvin. Napalingon ang ex-girlfriend niya sa ‘kin. Bahagyang naningkit ang mga mata nito habanh tinititigan akong mabuti.

“Is she your—”

“She’s my wife,” agarang sagot ni Garvin sa tanong ng ex-girlfriend niya.

Bakit parang bulong iyon? Ayaw niya bang malaman ng lahat? Kinakahiya niya ako? Nanikip ang dibdib ko sa naisip.

“Sige, Kara. Thank you for your time,” wika pa ni Garvin sa kaniya.

Kitang-kita ang gulat sa mga mata ng ex-girlfriend niya.

“O-oh… yeah. Bye, Garvin. I miss you,” marahang sagot ni Kara at mukhang nag-aalinlangan pang umalis.

Nang kami na lang dalawa ni Garvin. Nadatnan ko ang nanlilisik niyang mga mata sa akin. Oh, bakit siya pa ang mas galit ngayon?

“Nandito na ang pinapaayos mo sa akin?” Iniabot ko sa kaniya ang folder. Ngunit tiningnan niya lamang iyon.

“Hindi ka nagpaalam sa akin na aalis ka. Basta-basta ka na lang nawala sa bahay. Hinanap kita. You didn’t even response on my calls and texts.” Ano’ng pinuputok ng butsi niya roon? Hindi ba siya masaya kasi may oras sila na para alone time nila ng ex-girlfriend niya?

“Mabuti na ang pakiramdam ko kaya ako umalis. At bakit ko sasagutin ang tawag at mensahe mo? Wala ka naman talagang pakialam sa akin, eh.”

Mapakla siyang natawa. “Yeah, you forgot about me because of that goddamn Marlon.” Nangunot ang noo ko. Bakit nasama si Marlon sa usapan?

“Ano’ng kinalaman ni Marlon dito? Eh, mukhang masaya ka nga roon kasama si Kara. Aba’t hindi pa kayo napagod sa pag-di-date at pati dito sa opisina mo dinala mo pa siya? Para ano? Para ipamukha sa akin na kailangan kong sumuko? This is your way to make me quit our marriage, right?”

His eyes darkened. Humakbang siya palapit sa akin, napaatras ako bigla.

“You think I’m trying to make you quit,” madiin na wika niya sa akin. But if I wanted you gone, Adriana… you would’ve been gone a long time ago,” patuloy pa niya.

Bumilis ang tibok ng puso ko. I almost felt breathless when I heard the different emotion in his voice.

“Hindi ako naniniwala sa ’yo. You never truly cared about me. About this freaking marriage. You hate me! You’re disgusted with me!” pumiyok ang boses ko nang mapait kong sabihin iyon.

Lumambot bigla ang ekspresyon niya. “What makes you think that I feel that way?” marahan niyang tanong.

Napalunok ako. “You can’t even look at me straight!” Nanikip ang dibdib ko nang sabihin iyon. “You can’t even look at my face... m-my body...” Uminit ang mga mata ko.

“Adriana, what are you trying to say?” Garvin asked gently.

"Wala pang nangyayari sa atin, Garvin!” inis na sigaw ko.

Pakiramdam ko ay hindi ako maganda at sexy! Pakiramdam ko ay kasinungalingan na lang ang lahat ng papuri sa akin ng mga tao tungkol sa pisikal kong anyo dahil hindi ko iyon naramdaman kay Garvin.

I saw how his expression changed. His eyes darkened, and he clenched his jaw. Mabilis ang naging mga hakbang niya patungo sa akin.

My eyes widened. Napaatras ako, ngunit hindi na iyon nasundan nang mabangga ang likod ko sa mesa. Mabilis niyang kinuha ang pagkakataong iyon upang ikulong ako sa pagitan ng mga braso niya.

“Strip and spread your goddamn legs...” paos na bulong niya sa tainga ko.

Electricity started to flow through my veins. Heat suddenly embraced my whole body.

Nang magtama ang aming mga paningin, nanlaki ang mga mata ko. I finally saw the lust and desire in his eyes. Sa paraan ng pagtitig niya sa akin, para bang matagal na niya iyong pinipigilan at ngayon lamang niya pinakawalan.

“Damn, you have no idea what you’re saying,” paos niyang sambit. Bakas ang pagtitimpi at pagpipigil sa boses.

“G-garvin…” Napalunok ako. Umatras ang galit at panunumbat ko sa kaniya.

“Hubad nga sabi, Adriana,” mariing utos niya habang pulang-pula ang leegs at tainga.