Kabanata 2

Xavier Iglesias

Ilang minuto matapos naming magtungo sa simbahan, we're finally married. 

Sa wakas ay natupad din ang matagal ko nang pinaplano na pakasalan ang babaeng pinakamamahal ko. I've been wanting this moment to happen for so long. 

Two years pa lamang ng relasyon namin ay gusto ko na siyang pakasalan. 

Ngunit kahit anong kagustuhan ko nang mga panahong iyon ay hindi ko magawa. Marami siyang iniisip at iniintindi sa kanyang pamilya. Well, ang totoo ay panay ang pagbibigay sa kanya ng problema ng kanyang pamilya. 

Gustuhin ko mang prangkahin sila ngunit nirerespeto ko ang kagustuhan niya at ang hiling niya na kung maaari ay huwag akong mangialam.

Now that we're married, mas lalong hindi ako makakapayag na alipustahin siya ng kahit na sino. 

Not on my watch. 

Ilang minuto ang nagdaan ay nakauwi na rin kami sa bahay. Matapos kong patayin ang engine ng kotse ko ay binalingan ko ng tingin si Naya na sa mga sandaling iyon ay agad na humarap sa akin. 

Dali-dali kong tinanggal ang seatbelt ko at ganoon din siya. 

Hindi kalaunan ay hinila ko siya palapit sa akin kasunod niyon ay siniil ko siya ng mapusok na halik sa labi. Sa kalagitnaan ng mga sandaling iyon ay agad na dumausdos ang mga kamay ko sa kanyang malulusog na mga dibdib pababa sa kanyang mga hita. 

Kumalas siya mula sa paghalik sa akin na naging dahilan ng paghinto ko. 

"Let's take this upstairs," anas niya.

Agad kaming bumaba ng sasakyan at tuluyang pumasok sa loob ng bahay. 

"I can't believe we're married," aniya habang abala ako sa paghalik sa kanyang leeg. "I can't believe...mag-asawa na tayo. Totoo ba 'to o nananaginip lang ako?"

Umiling ako. "No, you're not. Magmula ngayon masanay ka na dahil ikaw na si Mrs. Iglesias."

Isang matamis na ngiti ang agad na gumuhit sa mga labi ko ang makita ko ang pamumula ng kanyang magkabilang pisngi. Not long later after that, she kissed me.

Mapusok ang mga halik na iyon na tila ba mas lalong ikinainit ng katawan ko. 

Kaya naman sa mga sandaling iyon ay agad ko siyang binuhat at dinala sa kwarto. Sa paglapag ko sa kanya sa kama ay mabilis pa sa alas-kuatro akong umibabaw sa kanya at pinuno ng halik ang kanyang katawan. 

"You're mine now, Naya," bulong ko kasabay ng paglamas ko sa kanyang mga dibdib. "Hindi ako papayag na mapunta ka pa sa iba at mas lalong hindi ako papayag na agawin ka sa 'kin ng kahit na sino."

Napaungol siya nang mapadpad ang mga kamay ko sa pagitan ng kanyang mga hita. 

"Xavier..." anas niya at bahagyang napaliyad. "Anong ibig mong sabihin doon sa sinabi mo kanina?"

"Ano 'yon?" 

Unti-unti kong tinanggal mula sa pagkakabutones ang kanyang blouse ganoon din ang pagtanggal ko sa kanyang palda. 

"That you're going to give me everything I want and everything I need."

Tinanggal ko ang kahuli-hulihang saplot kanyang katawan. 

"I meant what I mean a while ago." Hinalikan ko siya kasunod niyon ay ang pagpuwesto ko sa ibabaw niya. "Ibibigay ko sa 'yo ang lahat ng hindi nagawang iparanas sa 'yo ng pamilya mo. Atensyon, pagmamahal, pagtanggap at kalayaan. Hindi ako magdadalawang-isip na ibigay ang mga bagay na 'yon sa 'yo kahit pa sa huli ay wala ng matira sa 'kin."

Nagkasalubong ang dalawang kilay niyang tumitig sa akin.

Ngunit bago pa man siya makapagsalita ay ipinasok ko na ang naninigas kong alaga sa hiwa niya. Dinahan-dahan ko iyon na naging dahilan ng pagkagat niya sa ibabang labi niya. 

Sa mga sandaling iyon ay hinayaan niya akong angkinin siya ng buong-buo.

Kung tutuusin, sa halos apat na taong magkarelasyon kami ay ito ang unang pagkakataon na nagtalik kami. Nirespeto ko ang desisyon niya noon pero ngayon na mag-asawa na kami, hindi niya na ako mapipigilan pa. 

"Are you okay?" tanong ko. 

Kita ko ang luha na tumulo mula sa kanyang mga mata na naging dahilan ng paghinto ko. 

"May masakit ba? Nabigla ba kita?"

Umiling siya at bahagyang natawa. "Hindi. Walang masakit. It's just that...Hindi ko akalain na magkakaroon ako ng isang lalaking katulad mo sa buhay ko. Boss kita at noong una tayong nagkaharap, kulang na lang ay batuhin mo 'ko ng hawak mong libro. But now...we're here and...doing this."

Humagalpak ako sa sinabi niyang iyon. 

"Yeah, me too." Hinaplos ko ang pisngi niya. "Hindi rin ako makapaniwala na minahal ko ang isang tulad mo. Oo, boss mo 'ko at assistant lang kita. Pero hindi 'yon ang nakita ko at mas lalong hindi rin ako nakinig sa mga usap-usapan tungkol sa 'yo."

Nginitian niya ako kasunod niyon ay ang paghalik niya sa akin. 

Ginantihan ko ang halik niyang iyon at muli ay ipinagpatuloy ang naudlot na kasarapan sa pagitan namin kanina. 

Nagdaan ang ilang minuto ay tuluyan na rin naming narating ang sukdulan. 

Pareho naming habol-habol ang aming hininga habang nakaguhit ang ngiti sa aming mga labi. 

I hugged her from behind as I covered our naked bodies with blanket. 

"Xavier," aniya na ikinamulat ng mga mata ko. "Pwede ba 'kong humingi ng pabor?"

"Sure, anything for my wife."

Rinig ko ang paghagikhik niya. 

"Alam kong kasal na tayo at dala-dala ko na ang pangalan mo," pagsisimula niya. "Pero pwede bang ilihim na muna natin sa publiko ang tungkol sa 'tin?"

Agad na nabali ang ngiti sa mga labi ko nang marinig ko ang sinabi niyang iyon.