LOGIN(Four years ago)
Xavier Iglesias Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko pagsandal ko sa swivel chair ko. Agad akong pumikit kasunod niyon ay ninamnam ang katahimikang namamayani sa loob ng opisina ko. Halos inabot na ng isang linggo ang pagiging abala ko sa pag-aayos ng mga dapat asikasuhing papeles dito sa opisina. Ang dami kong inayos na problema at tila ba sa akin lahat ibinigay ang mga trabaho na hindi naman ako dapat ang gumagawa. Hindi kalaunan ay iminulat ko ang mga mata ko. It's 4:30 pm. Oras na nang uwian pero heto ako at mayroon pang kailangang habuling deadline kinabukasan. Maya-maya ay napagpasyahan kong tumayo muna mula sa kinauupuan ko. Kailangan ko ring maglakad-lakad at alamin kung nagtatrabaho ba o nagtsi-tsismisan ang mga empleyado namin dito sa kompanya. Sa pagbukas ko ng opisina ko ay agad akong naglakad patungo sa employee's workplace. Ngunit hindi pa man ako nakakalayo ng ilang hakbang ay nahinto ako nang mapansin kong wala ang assistant ko sa desk niya. Inaasahan ko na nasa ilalim siya ng kanyang desk tulad ng ginawa niya last time. But she's not there. I went to the work cafe knowing that she loves to drink coffee while working. Pero wala rin siya roon. "Excuse me," anas ko na ikinaangat ng tingin sa akin ng empleyado. "Have you seen Naya? Hinahanap ko siya but I couldn't find her." Marahang umiling ito. "No, sir. Hindi ho namin siya nakita." "Si Jasmine," sabat ng isa. "Baka ho nakita niya. Sila naman palagi ang magkasama." Hindi ako sumagot bagkus ay tinalikuran ko sila at tinungo nga ang kaibigan nitong si Jasmine. Bago pa man ako tuluyang makalapit sa cubicle nito ay inihinto nito ang ginagawa nito at tumayo. "Good afternoon, sir," bati niya sa akin na ikinatango ko lang. "Hinahanap niyo ba si Naya?" "Oo," mabilis kong sagot. "Have you seen her? Hinanap ko siya sa kung saan-saan pero hindi ko siya makita. Lumabas ba siya? May pinuntahan? Bakit hindi man lang niya magawang magpaalam sa 'kin? Sa boss niya." Hindi siya umimik. Ngunit akmang magsasalita na siya ay saka naman ako natigil nang matanaw ko ang pagbukas ng elevator mula sa di kalayuan. Isang babae ang dali-daling naglakad palabas doon. Nakayuko ito habang panay ang punas nito ng mga mata nito. "That's Naya, Mr. CEO," anas ng isang empleyado. "She's probably..." Hindi ko na pinatapos pa ang sasabihin niya at agad kong sinundan si Naya kung saan ay dumiretso ito sa kanyang desk. Nang tuluyan na akong makarating doon ay napameywang ako sa harap niya at kunot-noo siyang pinukulan ng tingin. "Where have you been?" tiim-bagang kong sambit. "Kanina pa kita hinahanap pero hindi kita makita. Saan bang lupalop ka nagpupupunta? Ni magpaalam ay hindi mo magawa. Where are your manners?" Tumikhim siya. Inabot ang isang minuto bago siya tuluyang magsalita. "Meron lang ho akong...inasikaso tungkol sa pamilya ko. Sorry ho kung hindi ho ako nakapagpaalam at kung natagalan ako. Hindi ko ho kasi inaasahan na bibisita sila rito," sagot niya. Bagamat nagsalita ay nanatili pa rin siyang nakayuko sa mga sandaling iyon. Maya-maya ay naglakad ako patungo sa harap ng kanyang desk kasabay ng pagtungkod ko ng mga kamay ko roon. Hinarap ko siya at mataman ko siyang pinukulan ng tingin. "You know, I don't like it kapag ang isang tao ay nakikipag-usap sa 'kin pero ang mata niya ay nakatingin sa ibang direksyon. Hindi ba't nilinaw ko na sa inyo ang tungkol dyan?" pahayag ko. Tumango siya. "Then look at me when I'm talking to you," pagpapatuloy ko. Napabuga siya ng hangin. Hindi kalaunan ay muli niyang pinunasan ang kanyang mga mata gamit ang kanyang panyo. Not long later after that, inangat niya ang kanyang mukha. Natigil ako nang makita ko ang namumugto niyang mga mata ganoon din ang pamumula ng kanyang magkabilang pisngi. Naglaho ang pagsasalubong ng dalawang kilay ko at agad iyong napalitan ng pag-aalala. "What happened?" tanong ko. "Bakit ka umiiyak?" Umiling siya at bahagyang natawa. A forced smile. "Wala ho 'to, sir." Muli ay umiwas siya ng tingin. "Siyangapala, bakit niyo ho ako hinahanap? Meron ho ba kayong kailangan? Ay, tapos ko na ho pala 'yong pina-print niyo sa 'kin na files na ipinasa niyo sa 'kin kanina na nanggaling sa HR." She hand me the blue folder. Ngunit imbes na kunin iyon ay nanatili ako sa kinatatayuan ko habang mataman ko siyang pinagmamasdan. "Tell me about it," wika ko. "Sir?" Umangat ang kanyang dalawang kilay. "Tell you about what? About the report?" Umiling ako. Hindi kalaunan ay walang isang salita ko siyang hinila patungo sa loob ng opisina ko. Agad kong isinara at ini-lock iyon. Matapos niyon ay pinaupo ko siya sa couch at agad naman akong umupo sa tabi niya. "Alam kong may problema ka. Sabihin mo sa 'kin," basag ko ng katahimikan. "At sinisigurado ko na hindi ka makaalis sa opisinang ito hangga't hindi mo sinasabi sa 'kin ang tungkol sa problemang 'yan. Now, tell me...everything." Pagak siyang natawa at taka akong tinapunan ng tingin. "I'm not going to tell you my problem." Tumayo siya mula sa kanyang kinauupuan. "This is personal. Mabuti sana kung-" Naputol ang kanyang sasabihin nang agad ko siyang hinila pabalik sa kanyang pagkakaupo. Ngunit ang masaklap ay nawalan siya ng balanse kung kaya't napaupo siya sa kandungan ko. "Tell me or you won't be able to get out of this office without your lipstick ruined," sambit ko at sinalubong ang kanyang mga tingin.Naya DiazNatapos nang masaya at maayos ang kasal nina Theo at Samantha. But right before it actually ended, nagpaalam na naman sa akin si Xavier. Hindi lang siya kundi pati na rin sina Mattias, Yven at si Jasmine.Tanging ako lang, sina Mom Celine, Lola Erlita at Ares ang naiwan doon sa table namin. Nakakapagtaka nga dahil palaging sinasamahan ni Ares si Xavier, pero ngayon nagpaiwan siya at minabuting manatili na lamang kasama namin."Naya, anak," anas ni Mom Celine at lumapit sa akin. "Mauuna na kami. Meron pa kasi kaming importanteng pupuntahan. Nabanggit naman namin sa 'yo kahapon, hindi ba?"Tumango ako. "There's nothing to worry about, Mom. Kaya ko na ho ang sarili ko. Kung wala pa ho si Xavier, nandito naman si Ares para samahan ako.""Yes, Senyora Celine," sagot ni Ares na ikinabaling namin sa kanya. "Trabaho ko ho ang bantayan si Ms. Naya dahil 'yon ho ang utos ni Mr. CEO."Isang matamis na ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi habang mataman kaming pinagmamasdan na dalawa.
Naya DiazHindi ko mapigilang hindi mapangiti habang pinapanood ko ang kasal nina Theo at Samantha. Actually, every time I attend someone's wedding, I feel happy seeing the couple together, especially by hearing their vows.Kaya nga pinili kong maging event organizer dahil tuwang-tuwa ako sa tuwing nakakakita ako ng ikinakasal. I love organizing and planning wedding events.I never wanted to plan other events, pero dahil sa utos ng boss ko kailangan kong gawin iyon. Isa pa, bukod sa kasal, malaki-laki rin ang nakukuha ko sa ibang mga event lalo kung business event iyon.Those are the days when I was still busier than ever.Sa katunayan, noong mga nakaraang araw ko pa gustong kausapin si Xavier. Pagkatapos kong manganak, binabalak ko ulit magtrabaho. Pero naisip ko rin na baka hindi niya ako payagan.Sinong mag-aalaga sa anak namin? Hindi naman pwedeng ipaalaga ko kay Mom Celine. At ayaw ko ring ipagkatiw
Xavier Iglesias"This is such a grand wedding," nakangiting anas ni Mom. Tinapunan niya ako ng tingin sabay siko sa akin. "Kung hindi mo lang itinago ang kasal ninyong dalawa ni Naya, ganito rin sana ang magiging kasal ninyo. Kung bakit ba kasi?"Agad na naglaho ang ngiti sa kanyang mga labi at kalaunan ay kinurot ako sa tagiliran."Nag-iisa na nga lang ang anak ko, hindi ko pa naranasang ihatid sa altar. Hindi ko man lang naranasang makita ang manugang ko sa napakagandang wedding dress na ihahanda ko para sa kanya!" masungit niyang sambit.Isang malalim na buntong-hininga ang pinawalan kasunod niyon ay ipinatong ko ang kamay ko sa kanyang balikat."Ilang beses ba 'kong dapat na humingi ng sorry?" tanong ko na ikinaangat ng kilay niya. "Nakasampu na yata ako—""You deserved it!" Tinalikuran niya ako at mabilis na tinungo ang puwesto nina Lola Erlita at Dad.Napailing na lamang ako sa tinuran niyang iyon. Hindi ko naman siya masisisi kung ganoon ang kanyang nararamdaman. Hindi ko rin s
Naya DiazIsang malalim na buntong-hininga ang pinawalan ko matapos kong ayusin ang sarili ko. Mula sa salamin ay tinapunan ko ng tingin si Xavier na abalang nagsusuot ng kanyang suit. Ilang saglit pa ay naglakad ako patungo sa vanity.Akmang maglalagay na ako ng lipstick sa labi ko ay natigilan ako at muli ay hinarap si Xavier."Can't I just stay home?" tanong ko na bahagya niyang ikinahinto. "Hindi ba't hindi niyo naman na patatapusin ang kasal nina Samantha at Theo? Sinabi sa 'kin ni Lola Erlita na saglit lang kayo roon. Hindi pwedeng maiwan na lang ako rito? Hindi rin naman pupunta si Mattias."Nang tuluyan niyang matapos ang pag-aayos ng kanyang necktie ay tinapunan niya ako ng tingin. He took a deep breath as he walked towards me. Bago pa man siya makapagsalita ay hinalikan niya ako sa noo."I know how you feel about this," anas niya at sinalubong ang mga tingin ko. "And yes, hindi magtatagal sina Mom at Lola Erlita doon dahil meron pa silang importanteng pupuntahan. They might
Xavier Iglesias"Come on, Jasmine. You are perfect for the job," kalmado kong anas. "I don't think there's anyone more qualified than you. Isa pa, sino ang gusto mong ilagay ko bilang CEO? Si Yven? Hindi pa siya handa sa ganong responsibilidad.""And you think I am?" kunot-noo niyang tugon. "Sa tingin mo ba, ginusto ko ang trabahong meron ako sa kompanya? Kung hindi dahil kay Lola Erlita, nandoon ako ngayon sa ibang bansa."Tinalikuran niya ako at naglakad patungo sa refrigerator. Kumuha siya ng kanyang maiinom at kalaunan ay nilaklak iyon na tila ba uhaw na uhaw.Bago pa man ako magsalita, pagak siyang natawa kasunod niyon ay pabagsak niyang inilapag ang hawak niyang bote sa counter."I know nothing about business," mahinahon niyang sambit at umupo sa high stool. "Anong plano ninyong gawin? Ibigay ang responsibilidad sa isang katulad ko na palpak palagi ang trabaho?"Hindi ako sumagot sa tanong niyang iyon.Nagpasya kong ihinto ang ginagawa ko kasunod niyon ay hinarap ko siya."Tulad
Third Person's POVIlang buwan ang nagdaan matapos ang naganap na sagupaan; unti-unti na ring humupa ang sitwasyon. Nanatili sina Neri, Damiano at Dario sa poder ng mga Hillaro Group, hindi lamang upang bayaran ang kanilang napakalaking utang kundi dahil na rin sa napagkasunduan nina Xavier at ng lider ng kabilang grupo na si Don Gabriel.Bagama't hawak na ng Hillaro Group ang mag-aama, nagagawa pa rin nilang bigyan ng update si Xavier. Sa puntong iyon ay wala silang nagawa kundi ang pumayag na ipakasal si Neri sa nakatatandang anak ni Don Gabriel.Sa kabilang banda naman ay bumalik na sa kanilang mansion ang mag-asawang Xavier at Naya. Sina Ruan at Iris naman ay nagpasyang manatili muna sa abroad, sa ina ni Ruan. Gusto kasi ng ina nito na doon manganak si Iris at maalagaan ng mga ito ang kanilang apo.Matapos ang isa't kalahating oras ay nakauwi na rin sina Xavier at Naya mula sa OB-GYN Clinic. Hindi lamang ang mga pagkain, gatas
Xavier Iglesias"I think it's a good idea," nakangiti kong anas. "I admit. I hate your wife for treating Naya like a garbage. Pero sang-ayon ako sa plano niya. Other than that, gusto ko ring mas mapalapit pa sa anak niyo."Agad na nagkasalubong ang noo ni Mr. Marshall sa pahayag kong iyon.Awhile ag
Xaiver IglesiasAt exactly 2 o'clock in the morning nang matapos kong asikasuhin ang mga reports at files na dapat sana ay noong nakaraang araw ko pa tinapos.I was planning to stay in the office at dito na matulog ngunit sa ngayon ay wala akong gustong gawin kundi ang makapagpahinga ng maayos. Baga
Xavier IglesiasI don't know if this is even a good idea - to go with Naya and to meet her mother. Kung tutuusin ay hindi ko alam kung ano ang desisyong paninindigan ko. Gusto kong hayaan ang asawa kong pumayag sa gusto ng kanyang ina tungkol sa pagpapakasal sa mortal kong kaaway. Hindi ko alam ku
Third Person's POVIsang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ni Corazon matapos niyang kausapin ang kanyang anak sa telepono. Sa paglapag niya ng kanyang cellphone sa lamesa ay tumayo siya mula sa couch at nagtungo sa kanyang kwarto upang maghanda na sa kanyang pag-alis.Sa kabilang banda nama







