LOGINOnu karşısında gören Tolga biraz şaşırdı: "Güzin Hanım?"Güzin başını sallayarak karşılık verdi: "Merhaba."Tolga ona gülümseyerek, "Güzin Hanım, buraya çalışmaya mı geldiniz?" diye sordu.Güzin başını salladı: "Hayır, hocam bazı konuları çözmeme yardım etmem için beni buraya çağırdı."Bunu duyan Tolga bir an duraksadı.Üs dışından gelen personelin girişine izin verme yetkisine sahip kişiler üs içinde yalnızca...Güzin ile Emre'nin çok yakın olduklarını ama sevgili olmadıklarını hatırlayan Tolga hemen durumu anladı: "Yoksa hocanız Profesör İrfan mı?"Güzin onaylar anlamda başını salladı: "Evet."Demek gerçekten de Emre gibi o da Profesör İrfan'ın öğrencisiydi.Daha önce hiç bu yönde düşünmemişti.Ancak o da Profesör İrfan'ın öğrencisiyse, geçmişte yaşanan bazı şeyler şimdi açıklık kazanıyordu.Örneğin önceki ziyafette Emre'nin, Mürekkep Grup'un geliştirdiği en son projede Güzin'in çok büyük bir payı olduğunu neden özellikle vurguladığı; ya da dedesinin resim sergisinde ve Rüzgar'ın kat
"Tiyatro mu? Ne tiyatrosu? Nerede izleyebiliriz?""Başkentin geleneksel tiyatrosu, muhtemelen senin hoşuna gitmez."Miraç'ın bakışları derinleşti: "Orası belli olmaz. Yurt dışında büyümüş olsam da kendi ülkemin kültürüne hep ilgi duydum. Sadece bu kültürle pek fazla tanışma fırsatım olmadı."Güzin bunun üzerine ona tiyatronun nerede olduğunu söyledi.Miraç öğrenir öğrenmez vakit kaybetmeden internetten biletleri satın aldı.Birkaç dakika sonra arkadaşı onu arayarak, "Miraç, akşam dışarı çıkıp takılalım mı..." dedi."Yok, bu akşam başka bir randevum var."Güzin, Miraç'la telefon görüşmesini bitirdikten sonra öğleye kadar yoğun bir şekilde çalıştı.Takvime şöyle bir göz attığında Damla'nın doğum gününün yaklaştığını fark etti. Bir süre düşündükten sonra Baran'ı aradı.Baran her zaman Güzin'le daha fazla iletişim kurabilmeyi umuyordu.Miraç'ın Güzin'e ilgi duyduğunu öğrendikten sonra Güzin'le daha fazla iletişim kurma isteği iyice artmıştı.Ancak iş birliği ve Damla dışında aralarında ner
Onlar tribündeki yerlerine oturduklarında antrenman yarışı tam da başlamıştı.Yavuz ile Tolga daha önce motor sporlarıyla ilgilenmemişlerdi ve kimin tarafını tutacaklarını da bilmiyorlardı.Bir süre yarışı izleyip spikerin açıklamalarını dinledikten sonra 38 numaralı aracı kullanan cc ile diğer iki yarışçının yarışı kazanma ihtimali en yüksek isimler olduğunu öğrendiler.En önemlisi de cc, bu yarışmadaki tek kadın yarışçıydı.Hal böyle olunca seyircilerin çoğunun dikkati cc'nin üzerine çevrilmişti.Üstelik cc'nin virajlarda yaptığı iki sollama da son derece etkileyiciydi ve seyircilerden şaşkınlık dolu haykırışlar yükseldi.Yavuz hayranlığını gizleyemeyerek, "Vay be, ne cesaret! Çok havalı!" diye haykırdı.Rüzgar, Yavuz'un cc'nin Lale olduğundan habersiz olduğunu biliyordu. Delikanlının bu övgü dolu sözlerini duyunca belli etmeden hafifçe gülümsedi.İki antrenman yarışında da birinci olan cc'ydi.Heyecanına engel olamayan Yavuz, "Bu cc kim acaba? Onunla mutlaka tanışmalıyım!" diye atıl
Handan Anneanne'yi ziyaret etmek için Gümüşşehir'den başkente akraba ve dostları gelmişti.Güzin sabah toplantısını yeni bitirmişti ki yaşlı kadın onu arayıp birlikte yemek yemeğe davet etti.Güzin asansörün önünde beklerken Mürekkep Grup'un yeni işe başlayan genel müdürü Eren Sarp ile Sefer ve Cem de asansör tarafına doğru yürüdüler.Güzin'i gören Eren önce selam verdi: "Güzin Hanım."Güzin başını salladı.Eren, Sefer ile Güzin'in birbirlerini tanıyıp tanımadığını bilmiyordu.Ancak Sefer'in Mürekkep Grup'a iş birliği görüşmeleri için geldiği bu birkaç gün boyunca Güzin ile Sefer'in sanki hiç karşılaşmadıklarını fark etmişti.Güzin'in, Sefer'i gördüğü halde kendiliğinden selam vermediğini görünce, ikisinin birbirini tanımadığını düşündü ve tanıştırdı: "Güzin Hanım, kendisi Demirhan Grup'tan Sefer Bey."Ardından Sefer'e dönerek, "Bu hanımefendi de Mürekkep Grup Ar-Ge departmanından Güzin Hanım," dedi.Güzin Sefer'e bakmadan, "Biliyorum," dedi.Sefer ise Güzin'e bir göz attıktan sonra Er
Sefer yeniden söze girdi: "Birlikte yemek yiyelim mi? Ben ısmarlayayım."Emre onunla yemek yemek istemiyordu: "Teklifiniz için teşekkür ederim Sefer Bey, ama bugün biraz yorgunum. Dışarı çıkmak istemiyorum. Şirketin yemekhanesinde bir şeyler yiyip geçiştirmeyi düşünüyorum. Siz buyurun."Sefer gülümseyerek karşılık verdi: "Yemekhanede yemek gerçekten daha pratik ve zahmetsiz. Emre Bey, sakıncası yoksa bize de eşlik eder misiniz?"Emre: "..."Birkaç dakika sonra bu grup Mürekkep Grup'un yemekhanesinde belirdi.Emre şirketin patronuydu. Üstelik hem kendisi hem de Sefer son derece yakışıklıydı. Bu yüzden yemekhaneye girer girmez birçok kişinin dikkatini çektiler.Güzin ise çoktan yemeğe başlamıştı.Karşısında Miraç oturuyordu.Bir şeyler hakkında konuşmakla meşgul olduğu için başta Emre'yi fark etmemişti.Birinin Emre'ye "Emre Bey" diye seslendiğini duyunca başını kaldırıp baktı. O zaman yalnızca Emre'nin değil, Sefer'in de yemekhaneye geldiğini fark etti.Miraç da bu ses üzerine başını ka
Güzin onu umursamayınca Sefer de başka bir şey söylemedi.Otoparkın diğer tarafından çıkan Miraç, onları görünce Güzin'e doğru yürüdü:"Günaydın."Güzin başını sallayarak karşılık verdi: "Günaydın."Miraç kısa bir an duraksadıktan sonra arkasına dönüp Sefer'e sakin bir ses tonuyla selam verdi: "Günaydın."Sefer gülümseyerek, "Günaydın," dedi.Sefer o gün Mürekkep Grup'a iş birliği görüşmesi için gelmişti.Şirketin önemli isimlerinden biri olan Güzin'in, iş birliği görüşmesi yapmak üzere şirkete gelen konukları normalde sıcak bir şekilde karşılaması gerekirdi.Ancak Miraç, Güzin ile Sefer'e selam verdikten sonra Güzin'in Sefer'e dönüp tek kelime bile etmediğini, yalnızca önüne bakarak yürümeye devam ettiğini ve Sefer'i ağırlamak gibi bir niyetinin olmadığını fark etti.Acaba Güzin'in bu tavrı, Sefer'le Lale arasındaki ilişkiden mi kaynaklanıyordu?Bu düşünce aklından geçerken başını çevirip Sefer'e baktı.Ancak Güzin'in bu soğuk muamelesi karşısında Sefer'in yüzünde en ufak bir öfke izi







