Bölüm 1

Uçak JFK Havalimanı'na iner inmez telefonuma bir düzineden fazla şifreli bildirim yağdı.

Valizimi alıp uçak körüğünden geçerken telefonumun ekranını açtım. Ana sayfada, büyük ve kalın kırmızı harflerle yazılmış bir duyuru gözüme çarptı: 'Rossi Ailesinin Ağır Sıklet Hediyesini Kazanan Don Valenti'yi Tebrik Ederiz!'

Hemen altında, yüksek bahislerle oynanan gizli bir poker oyununa ait makbuz vardı. Kaybedenin imzası: Julian Vance.

Bahse konulan kişi: Chloe Rossi.

Üç yıldır gizlice birlikte olduğum erkek arkadaşım, Avrupa'da geçirdiğim bir yıl boyunca beni her gün özlediğine yemin etmişti. Ama daha uçağım iner inmez beni bir poker fişi gibi başkasına vermişti. Hem de New York'un en güçlü mafya lideri Lucian Valenti'ye.

İçimdeki tiksintiyi daha üzerimden atamadan şifreli sohbet grubu mesajlarla dolup taşmaya başladı.

Julian fotoğrafımı bizzat kendisi paylaşmıştı.

Bu, dört yıl önce kullandığım profil fotoğrafımdı. O zamanlar 82 kiloydum. Üzerimde bol, gri bir eşofman vardı. Yüzüm şişmişti, bakışlarım ise ürkekti.

Julian Vance: 'Herkes Avrupa'daki eğitiminden yeni dönen Bayan Rossi'yle tanışsın! Don Valenti, hediyenizi yeterince ağır bulmazsanız yanına iki kasa kaliteli şarap da eklerim.'

Ardından alaycı yorumlar yağmaya başladı.

'Hahaha! Rossi ailesinin iki numarası, sen de az değilsin! Bu hediye mi, yoksa şaka mı?'

'Avrupa'da tereyağını fazla kaçırmış anlaşılan. Şimdi kesin doksan kiloyu geçmiştir!'

'Don bu gece rahat uyuyabilecek mi acaba? Yoksa bu domuzun altında ezilip ölecek mi?'

Telefonumdan bir bildirim sesi geldi.

Julian'dan özel bir mesaj gelmişti. Sesli mesajdı. Sesinden akşamdan kalma olduğu anlaşılıyordu. Konuşması yapmacık, sözleri ise acımasızdı:

"Chloe, beni iyi dinle. Şu Avrupa hayallerini bir kenara bırak da söylediklerime kulak ver. Don Valenti bu gece poker masasındaydı. Ortaya önemli bir şey koyup kaybetmeseydim Rossi ailesi önümüzdeki üç ayın silah anlaşmasını alamayacaktı. Eski Don'un kızı olarak ailen için fedakârlık etmeyi bir onur saymalısın. Uslu bir kız ol ve yarın gece kulübe gel. Beni rezil etme."

Telefonumu öyle sıkmıştım ki parmak eklemlerim bembeyaz kesilmişti. Midem bulanıyordu.

Üç yıl birlikteydik. Bir yıldır ayrıydık. Meğer onun gözünde, yükselmek için kullanacağı bir basamaktan ibaretmişim.

Tam o sırada sohbet grubunda biri, yüksek bahisli bir anket başlattı: 'Bahisler başlasın! Bayan Rossi, bir yılın ardından yarın gece kulübe gelip gerçekten yüzünü gösterecek mi?'

Julian hiç tereddüt etmeden herkesin görebileceği şekilde bahse girdi: '30 bin dolarına bahse girerim, deliğine saklanıp evden çıkmayacak.'

Ardından şehrin kötü şöhretli sosyetiklerinden Camilla, gruba bir sesli mesaj gönderdi. Tatlı tatlı konuşuyordu ama sesinden kötülük akıyordu:

"Julian, küçük Chloe'ye bunu nasıl yaparsın? Tamam, biraz tombul ve pısırık olabilir ama sonuçta eski Don'un kızı. Chloe, canım, korkuyorsan Julian'a yalvarman yeter. Ben de Don'la konuşup sana fazla sert davranmamasını rica ederim."

Özel bekleme salonundaki kocaman aynanın karşısında duruyordum. Güneş gözlüğümü takıp kalın trençkotumu çıkardım.

Aynada gördüğüm kadın, vücuduna oturan siyah, ince askılı bir elbise giymişti. Köprücük kemikleri belirgin, omuzları keskin hatlıydı. Belinde ise bir gram bile fazlalık yoktu. Vücudu kusursuz oranlarıyla göz kamaştırıyordu.

Avrupa'da geçirdiğim o bir yıl boyunca her gün dört saat antrenman yapmış, 82 kilodan 48 kiloya düşerek göz alıcı bir fiziğe kavuşmuştum. Royal College of Art'ta en iyi mücevher tasarımcıları arasına girmeyi başarmıştım. Bütün korkularımı ve kendime duyduğum güvensizliği geride bırakmıştım.

New York'a aşkım için döndüğümü sanıyordum.

Meğer bir alçağın gururunu yerle bir etmek için dönmüşüm.

Julian'ın 30 bin dolarlık bahsine bakarken tek kelime etmedim. Kalbimse buz kesmişti.

Bahis kanalını açıp kartımı ekledim ve 'Zamanında gelecek' seçeneğine 50 bin dolar yatırdım.

Sohbet grubunda bir an herkes sustu. Ardından ortalık karıştı.

'Yok artık! Kim onun geleceğine 50 bin dolar yatırdı?!'

Yanağımdan süzülen bir damla gözyaşını sildim. Parmaklarım klavyenin üzerinde hızla hareket etti.

Kahkahalar ve alaycı yorumlar birbirine karışırken New York'a döndüğümden beri ilk kez gruba mesaj yazdım:

'Tam vaktinde orada olacağım. Yakında görüşürüz.'