Bölüm 2

Daha gelen yolcu salonundan çıkmamıştım ki Julian beni art arda aramaya başladı.

Telefonu açar açmaz öyle bir bağırdı ki kulak zarım patlayacak sandım:

"Chloe! Sen aklını mı kaçırdın?! Sohbet grubuna öyle bir mesaj yazıp bir de kendi üzerine bahis oynamak ne demek?! Kimi küçük düşürdüğünün farkında mısın sen?!"

Olduğum yerde durup soğuk bir kahkaha attım. "Kimi küçük düşürmüşüm? Beni önce sen bir kumar fişi gibi ortaya sürmedin mi?"

"Bunu aile için yaptım!" diye sözümü kesti. Kendini sonuna kadar haklı görüyor, sesindeki kibri ve küçümsemeyi gizleme gereği bile duymuyordu. "Üç yıl sevgiliydik, sen de Avrupa'da bir yıl boyunca hiçbir halt etmeden oturdun. Ben bir kez olsun şikâyet ettim mi? Don Valenti bu gece poker masasındaydı. Seni ona vermeseydim gelecek dönemin silah anlaşmasını nasıl garantileyecektim? Artık gerçekleri gör! Baban öleli üç yıl oldu. Hâlâ benim korumama ihtiyaç duyan o şımarık mafya prensesi olduğunu mu sanıyorsun?!"

"Yani yıllar önceki fotoğrafımı sırf beni küçük düşürmek için dark web'de paylaştın, öyle mi?" Valizimin sapını sımsıkı kavradım. Sesim buz gibiydi.

Babam öldüğünde ailemiz tam bir kargaşaya sürüklenmişti. Sığınacak kimsem kalmamıştı. Üstelik insanlar kilom yüzünden benimle acımasızca alay ediyordu. Bütün bu acılar bir anda üzerime çökünce ciddi kaygı sorunları yaşamaya başladım.

Julian ne kadar savunmasız olduğumu fark etmişti. Uykusuz gecelerimde benimle telefonda konuşur, yanımdayken gözyaşlarımı usulca silip kulağıma fısıldardı: "Onların söylediklerini boş ver. Sen güzelsin ve ben seni seviyorum." Daha sonra sevgili olmuştuk ama ilişkimizi yalnızca birkaç kişi biliyordu. Benim kim olduğumu öğrenenlerin, onun bu konuma nasıl yükseldiğini sorgulamasından korkuyordu. Bu yüzden gizli sevgilisi olmayı kabul etmiştim.

New York'a dönmeden önce, geçirdiğim değişimi gördüğünde nasıl tepki vereceğini defalarca hayal etmiştim. Belki artık ilişkimizi herkese açıklayabilirdik.

Ama gerçekler yüzüme tokat gibi çarpmıştı.

İlişkimizi ilk kez herkesin önüne böyle, onun beni yerin dibine sokmasıyla çıkaracağımız aklımın ucundan bile geçmezdi.

"Ne olmuş yani? Söylediklerim doğru! O zamanki hâlinle şimdiki hâlin arasında ne fark var ki?" diye öfkeyle çıkıştı. "Yarın gece için kurallar belli! Don'la birbirinize iyice sokulup içki içeceksiniz. Yanak yanağa çekilmiş bir fotoğrafınızı ailenin dark web kanalında paylaşacaksınız. Bir de Don seni kırmızı halıda on beş saniye boyunca prenses gibi kucağında taşıyacak! O doksan kiloluk hâlinle Don'un seni oracıkta kovmaması bile sana gösterdiği bir saygı! Hemen grupta özür dile ve bahsini iptal et!"

"Rüyanda görürsün." Telefonu yüzüne kapatıp numarasını hemen engelledim.

Tam o sırada etkinliğin ayrıntılı kurallarını içeren bir bildirim geldi. Kuralların her biri beni küçük düşürüp rezil etmek için hazırlanmıştı.

Şifreli sohbet grubu çoktan acımasız yorumlarla dolup taşmıştı:

'Duyduğuma göre Don'un boyu 1,91 metreymiş. Avrupa'dan gelen şu 91 kiloluk tankı taşıyabilecek mi acaba?'

'Hahaha! On beş saniye boyunca prenses gibi kucağında mı taşıyacak? Don'un beli sakatlanırsa Rossi ailesinin tedavi masraflarını karşılamaya gücü yeter mi?'

'Rossi ailesinin iki numarası da ne aşağılık bir oyun oynuyor! Valenti ailesine hakaret olsun diye onlara resmen çöpten farksız birini vermiş!'

Tam o sırada arkadaşım Sienna'dan şifreli bir görüntülü arama geldi.

Ekranda gözleri öfkeden kan çanağına dönmüştü. "Chloe! Dark web'deki fotoğrafı gördüm! Julian denen şerefsiz tam bir canavar! Hemen kardeşimin tetikçilerini arıyorum. Bu gece derisini canlı canlı yüzeceğim!"

"Yapma." Aynada belirgin köprücük kemiklerime ve canlı görünen hâlime bakarken sesim sakindi ama buz gibi soğuktu."Onu öldürmek fazla hafif bir ceza olur. Avrupa'da geçirdiğim bir yılın hiçbir şeyi değiştirmediğini sanıyor. Hâlâ istediği gibi ezip geçebileceği, kendine güvenmeyen, çaresiz o kız olduğumu düşünüyor."

"Peki ne yapacaksın?" Sienna bir an donakaldı.

"Beni kullanarak yükselmek mi istiyor? Öyleyse bütün New York mafyasının gözü önünde onu rezil edeceğim." Hafifçe gülümsedim. "Yarın gece için en iddialı gece elbisesini seçmeme yardım et."

"İşte bu! Sonuna kadar yanındayım!" Sienna yumruğunu diğer elinin avucuna vurdu.

Telefonu kapatıp şifreli sohbet grubunu yeniden açtım. Herkes hâlâ 'kilomla' acımasızca dalga geçiyordu.

Birden ekranın üst kısmında göz kamaştırıcı, altın renkli bir duyuru belirdi.

Profil fotoğrafı simsiyah olan ve daha önce hiçbir grup sohbetine tek bir mesaj bile yazmamış bir hesap sessizliği bozdu.

Bu kişi New York mafyasının en tepesindeki isim, Lucian Valenti'ydi.

Lucian Valenti: 'O sizin kumar fişiniz değil.'

Sanki bütün sohbet grubu bir anda donup kalmıştı. Tam bir dakika boyunca tek bir mesaj bile gelmedi.

Ben daha şaşkınlığımı atlatamadan özel bir sohbet penceresi açıldı.

Profil fotoğrafı yine simsiyah görünüyordu. Mesajda ise yalnızca birkaç kelime yazıyordu:

Lucian Valenti: 'Yarın gece gelmek istemiyorsan kimse seni buna zorlamaya cesaret edemez.'