บทที่ 1

ว่าที่พี่เขย

ประสบการณ์รักลับ ๆ แสนเร้าใจ

ที่จะพาคุณท่องไปในโลกสีเทาของน้องโบว์ และว่าที่พี่เขยของเธอ

บทที่ 1

จริง ๆ แล้ว ฉันไม่อยากเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังนักหรอกนะ แต่แบบว่า...มันเป็นประสบการเสียวซ่านที่ฉันไม่อยากจะลืมเกี่ยวกับเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ในครอบครัวที่ใครได้ยินก็อาจจะรู้สึกตื่นเต้นตามไปด้วย

ฉันชื่อ โบว์ อยู่กับพี่สาวชื่อ บิว สองคนแถบชานเมือง บ้านที่เราอยู่เป็นบ้านสองชั้น ออกจะกว้างขวาง ...อ้อ...ตอนนี้ฉันอายุสิบเก้า ส่วนพี่สาวยี่สิบสอง เราสองคนจัดว่าเป็นพี่น้องที่หน้าตาดี เข้าตำรา ขาว สวย หมวย อึ๋ม นั่นล่ะ

เรื่องมันเกิดขึ้นตอนพ่อแม่ไปทำธุระที่ต่างจังหวัด ปกติฉันกับพี่สาวน่ะไม่ค่อยทะเลาะกันหรอกนะ เราคุยดีกันด้วยซ้ำ แต่บางทีมันก็มีบ้างเรื่องแข่งสวย แต่มักจะมีคนบอกว่าฉันน่ะ หน้าตาดีกว่าพี่บิว แหม...อาจจะเป็นเพราะฉันหุ่บอวบกว่าพี่บิวหน่อยนึงมั้ง เพราะส่วนใหญ่คนที่เอ่ยปากชมน่ะมักจะเป็นหนุ่ม ๆ แถวบ้านที่ชอบส่งสายตาฉ่ำ ๆ มาให้

แต่ขอโทษนะ ฉันก็เลือกเหมือนกันล่ะว่าจะชอบผู้ชายแบบไหน ฉันไม่ใช่ผู้หญิงประเภทใครมาส่งสายตาหวาน พูดดีแล้วฉันจะใจอ่อน ฝันไปเถอะ...แต่ฉันออกจะมีจินตนาการพรึงเพริดกับผู้ชายหล่อ ๆ กล้ามใหญ่

แล้ววันหนึ่งผู้ชายในจินตนาการของฉันก็ปรากฏตัวขึ้น วันนั้นตอนสาย ๆ ฉันกำลังนั่งอ่านนิตยสารผู้หญิงตามประสาคนรักสวยรักงาม แล้วประตูบ้านก็เปิดออก พี่บิวเดินเข้ามาและทักทายฉันตามปกติ

“วันนี้ไม่ออกไปไหนเหรอ?”

พี่บิวถามแล้วมองฉันแปลก ๆ อาจจะเป็นเพราะพี่สาวเห็นฉันอยู่ติดบ้านเพราะปกติทุกวันฉันจะออกไปเที่ยวห้างหรือไม่ก็นัดกับเพื่อน ๆ ไปเม้าท์มอยตามประสาสาว ๆ ด้วยกัน

และวันนี้ฉันก็แต่งตัวเหมือนทุกวัน สวมเสื้อสายเดี่ยวโชว์ร่องอกหน่อย ๆ พอวาบหวาม นุ่งกางเกงขาสั้นเน้นที่เป้าอูม ๆ ตามประสาผู้หญิงหุ่นอวบอึ่มแต่ไม่ถึงกับอ้วนนะขอบอก ฉันวางนิตยสารลงบนโต๊ะแล้วยกแก้วน้ำส้มขึ้นดื่มก่อนจะตอบพี่สาวไปว่า

“ไม่ล่ะ...วันนี้โบว์ขี้เกียจออกไปข้างนอก แดดร้อนจะตาย”

“ถ้างั้นก็ดีเลย พี่มีใครจะแนะนำให้เรารู้จักน่ะ”

“หืมม์?”

ฉันทำหน้าประหลาดใจที่มีใครคนหนึ่งก้าวเข้ามาในห้องรับแขกของบ้าน เป็นผู้ชายตัวโตจนฉันนึกว่าเขาเป็นลูกครึ่ง แต่หน้าตาไทย ๆ สวมเสื้อยืดอวดกล้ามใหญ่แถมหน้าตาก็หล่อชนิดที่ฉันเห็นแล้วชะงัก

“เอ้อ...นี่เขาเป็นเพื่อนพี่เองนะ รู้จักไว้ซี...เขาชื่อดอม”

ฉันเกือบจะหลุดปากไปแล้วมั้ยล่ะว่าแล้วผู้ชายที่พี่บิวควงวันก่อนน่ะไปไหนเสีย ยังดีที่ยั้งปากไว้ได้ทัน ฉันหันไปยิ้มกับเขา ผู้ชายที่ทำให้ฉันวาบหวามขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

ฉันยังไม่ได้ทำอะไรนะ...ไม่ได้จินตนาการไปถึงไหนต่อไหนกับ เอ้อ...แฟนของพี่สาว ซึ่งฉันคิดว่างั้นนะ แค่รู้สึกถูกชะตากับพ่อหนุ่มหน้าหล่อกล้ามล่ำคนนี้ เขาเหมือนผู้ชายในจินตนาการของฉันเลยล่ะ

“สวัสดีค่ะ...พี่ดอม”

ฉันยกมือพุ่มไหว้แล้วก้มหน้าลง พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นประกายตาของพี่ดอมมองมาที่ฉัน ฉันไม่ได้คิดมากไปอีกเหมือนกันนะ มันวิบวับแวววาวยังไงก็ไม่รู้และมันทำให้ฉันวาบหวิวหน่อย ๆ กับสายตาของพี่ดอม

“ดอมคะ...นี่โบว์น้องของบิวเองค่ะ”

พี่บิวรีบแนะนำและพี่ดอมก็ยกมือขึ้นรับไหว้ฉัน เขายิ้มให้แต่สายตาของเขานี่สิมองฉันไม่วางเลยเชียวล่ะ ฉันขยับสายสปาเก็ตตี้ของเสื้อสายเดี่ยว ตั้งใจจะให้มันดูเรียบร้อยสักนิด แต่ไม่รู้ว่าคนที่มองอยู่เขาจะคิดยังไงนะ

“สวัสดีครับ...น้องโบว์”

พี่ดอมทักฉันตอบ ฉันคงไม่ได้ตาฝาดหรอกนะเพราะเห็นพี่ดอมมองฉันไม่วางตา ไม่รู้มองมาที่หน้าสวย ๆ ของฉันหรือว่ามองมาที่ร่องนมอวบ ๆ ที่มันโผล่ออกมาจากเสื้อสายเดี่ยวของฉันกันแน่ แต่มันก็ทำให้ฉันวาบหวิวมากพอดู

“ดอมน่ะเขาอยากจะมาที่บ้านหลายครั้งแล้ว เขาอยากมาพบพ่อกับแม่แต่พอดีว่าวันนี้ไม่มีใครอยู่”

“ถ้าอย่างนั้นพี่ก็คงต้องพาพี่ดอมมาหลังจากนี้แล้วล่ะ เพราะพ่อกับแม่คงไปต่างจังหวัดหลายวัน”