LOGINMIREA
“Ikaw na muna ang bahala kay Nanay, Keeth. Kung may kailangan ay sabihan mo ako agad para magawan ng paraan.”
“Okay, Ate.”
“Salamat.”
Pinatay ko ang tawag matapos kong malaman ang kalagayan ni nanay sa ospital. Hindi ako nakapunta sa kanya, kaya nakibalita na lamang ako sa aking kapatid.
“Ang lamig naman dito,” Niyakap ko ang aking sarili.
Nandito ako ngayon sa condo unit ni Rex. Mainit kanina kaya manipis na long sleeve lang ang sinuot kong pang itaas at maong short naman ang pang ibaba.
Tahimik akong umupo sa couch nang marinig ang pagbagsak ng tubig na nagmumula sa CR.
Habang naghihintay ay iginala ko ang aking mga mata sa paligid. Napangiti ako nang makatawag pansin ang kakaibang mga painting na nakadikit sa pader.
Mahilig pala siya sa ganito.
Tumayo ako saka umikot. Naaliw ako sa isang golden tree painting. Para itong tunay.
“Hey.”
Umikot ako para hanapin ang pinanggalingan ng boses na iyon.
Tumikhim ako saka pinilit na magsalita nang matanaw si Rex.
“P-Pasensya na, nagandahan lang ako sa painting.”
“Gawa ko ang mga ‘yan.”
Wow? May talent din pala siya.
“Lahat ng nakikita mo, may ibig sabihin. Tulad ng mga tattoo na nasa katawan ko.”
Nangunot ang noo ko.
I wonder what he goes through to become this weird?
Umayos ako ng tayo nang umupo siya sa couch.
“N-Nakatapis ka lang,” nauutal kong sabi.
He smiled. Nakalolokong ngiti.
"Why not? I feel comfortable with it,” he said in a low tone of voice.
Naglakad siya papunta sa'kin.
“Have you eaten?”
Humawak ako sa aking tiyan nang mapagtantong mula kanina ay hindi pa ako kumakain, pero ‘di pa naman ako nagugutom.
Tumingin ako sa kanya nang mapansin kong halos magkadikit na ang aming mga katawan.
Hindi ko maintindihan ang sarili ko, pero ito na naman ako. Tila sinasapian ng ibang pagkatao, kapag nadidikitan nito.
“I miss you . . .”
Napapikit ako nang madama ang mainit na hangin mula sa kanyang bibig.
“Hindi mo ba ako na-miss?” mapang-akit ang kanyang tono.
Napaliyad ako nang haplusin niya ang mukha ko pababa sa aking dibdib. Mabini niyang ipinalupot ang mga kamay nito sa aking baywang, dahilan nang pagdikit ng aming mga labi.
Gumanti ako't sinabayan siya nang maramdaman ang kakaibang sensasyon sa kanyang paghalik.
“Rex . . .” salita ko sa pagitan ng aming paghahalikan.
Iginala ko ang aking kamay sa hubad niyang katawan, hanggang sa mahulog sa sahig ang tuwalyang bumabalot sa pagkalalaki nito.
Lalo akong napaliyad nang mas higpitan niya ang pagyakap sa baywang ko. Ang mababaw niyang halik ay lumalim nang lumalim.
“R-Rex . . .”
Napadaing ako, nang lumipat ang mga labi niya sa leeg ko. Nag-init ang aking mukha, nang mapagtanto ang naging reaksyon ko sa kanyang ginawa.
“Fuck!” He cursed.
Napakagat ako sa aking ibabang labi nang hawakan niya ako sa aking pang-upo.
“Rex . . .” daing ko muli nang pisilin niya iyon.
Hindi ko na hinintay na tanggalan niya ‘ko ng damit. Ginawa ko ito nang hindi humihiwalay sa kanyang mga bisig. Hindi ko alam, pero tila nawawala ako sa ulirat habang pinakikinggan ang tunog ng kanyang mga halik.
“Mirea . . .”
Hingal ko siyang tiningnan nang makarating kami sa kama. Hindi ko alam ang ibig sabihin nang pamumungay ng mga mata niya. Ang alam ko lang ay ang nag-iinit na pakiramdam namin para sa isa't-isa.
Isang halik ang ginawad niya sa labi ko. Bumaba iyon sa aking leeg hanggang makarating sa mayayaman kong dibdib.
“Ahhhh . . . shit!” matinding daing ang kumawala sa akin, nang mabilis niyang isubo ang naninigas kong dibdib.
Init na init ako dahil sa ginagawa niya sa akin.
“Masarap ba . . .” tila nanunudyo pa siya.
“R-Rex . . . Ahhhhh . . .”
Mahina akong napadaing, nang igala niya ang paghalik sa maselan kong katawan. Bawat parte nito ay nahaplos at nahalikan na niya.
Napatingin ako sa kanya, at gano’n din siya sa akin.
Binigyan niya ako ng matamis na ngiti saka bumulong sa akin, "Napakasarap mo, Mirea . . .”
Ramdam ko ang gigil sa pananalita niya. Hindi ako makaimik dahil sa matigas na bagay na dumadampi sa aking ibaba.
“Ahhhh . . .” daing niya.
Nakakawala sa sarili. Banayad at tila nang-aakit bawat salita't galaw niya sa akin. Hindi ko maintindihan, pero halos mawala na ako sa ulirat dahil sa mga pinadadama nito sa akin.
“Please . . ." pakiusap ko.
"Fuck!" dinig kong sambit niya.
Napapikit ako nang bigla niya akong siilin muli ng halik, pababa sa dibdib hanggang makarating sa aking puson. Nanlaki ang mga mata ko at biglang napaliyad, nang dilaan at isubsob nito ang kanyang mukha sa pagitan ng aking mga hita.
“Rex— ahhhh . . .”
Malakas akong napadaing nang maramdaman ang kanyang dila sa aking hiyas! Hindi ko alam ang aking gagawin, tila natutuliro ang aking sistema.
"Ganyan nga, Mirea— tawagin mo ang pangalan ko habang dumadaing ka . . .”
Shit! Anong pakiramdam ito!
Hindi nakatakas sa aking pandinig ang kanya ring bawat pagdaing habang nakasubsob sa akin. Tila isa itong bata na sarap na sarap sa kanyang kinakain.
Napasabunot ako sa kanyang buhok, nang maramdaman kong pabilis nang pabilis ang pagdila niya sa hiyas ko.
“Ahhhhh . . . Ahhhhh . . .”
Sa pagpapatuloy niya’y ginalaw-galaw ko ang aking balakang. Bagay na nagpaungol sa kanya hanggang matapos sa kanyang ginagawa.
Basang-basa ang aking ibaba, ganu'n rin ang mga labi ni Rex nang tingnan ko siya. Tatayo sana ako upang punasan iyon, pero hindi na ako nakagalaw nang dilaan niya iyon.
Fuck!
Nangitla ako nang ibuka niya ang aking mga binti. Kumalabog ang dibdib ko, nang makita ang malaki nitong ari!
Bago pa ako makapagsalita ay ipinasok na niya ang kanya sa akin. Dahan-dahan man ay hindi ko pa rin napigilan ang mapaluha dahil sa sakit na dulot nito.
“Shit, Rex!”
Bumilis ito nang bumilis.
“R-Rex . . .”
Kita ko ang pagkagat niya sa kanyang mga labi habang nagpapatuloy sa ibabaw ko. Tawag pansin din ang bawat pagdaing niya kaya pati ako ay hindi na nakatiis na mapasabay dahil sa hindi mapigilang sensasyong bumabalot sa aming dalawa.
“Mirea . . . Ahhh . . . " tangis niya.
Mas lumalim ang pagbaon ng kanya sa akin, dahilan ng aking sunud-sunod na paghaluyhoy.
"Aahh . . . I-I’m coming . . ." ungol nito.
"F*ck! Mirea . . . Ahhh . . ." daing niya pa.
"Ahhhh . . .”
Sa pagdaan ng ilang segundo ay muli kong naramdaman ang kaligayahang hindi ko maipaliwanag.
Ngumiti ako, nang maramdaman ko ang pag-ikot ng aming katas sa loob.
Ipinikit ko ang aking mga mata, nang biglang bumigat ang aking talukap. Kasabay n'yon ay ang pagtunog ng cellphone ni Rex.
“What?”
Sinagot niya ang tawag habang nasa ibabaw ko pa.
Napagod ako at inantok dahil sa ginawa namin. Kaya hindi ko inabala ang sarili na tingnan ito.
“I said, where are you, Rex Joe Sevaña!”
Sa bigat ng pakiramdam ko ay hahayaan ko na lang dapat siya. Pero hindi nakatakas sa aking diwa, nang marinig ang tinig ng isang babae mula sa linya.
Marahil ay aksidenteng na loudspeak ni Rex ang phone, kaya't hindi sinasadyang narinig ko ang sinabi ng babae.
Rex Joe Sevaña?
Dumilat ako't nagsalubong ang aming mga mata.
Isa siyang Sevaña? Kaano-ano niya si Addam? Kaano-ano niya ang huwad at manloloko kong dating kasintahan!
MIREAI sat on Anghela's side after I wrapped the bodies of both of them with a blanket. It's been a week since they got sick. Fortunately, their fever did not last long. R'mian seems to be right. Nanibago lang sila sa klima ng Pinas. I watched them as they slept soundly. I can't help but be happy and proud of myself because when they came into my life— I had a hard time. I've been through a lot. Everything wasn't easy, but I was able to handle it because of the two of them. I shook my head to stop the things running through my mind. I smiled and caressed both of their faces— magkaiba ang kasarian nila, pero iisa ang hulma at ang kanilang itsura. Hindi nino man maikakaila na sa'kin sila galing. They got almost everything from me, except their noses. Napahinto ako nang sandaling gumalaw si Anghel mula sa puwesto nito. Pagkatapos niyon ay sumunod si Anghela. I sighed and smiled again. They're really twins. It's as if their souls are always communicating with each other. What one d
MIREAMystery flower shop“Hey, good afternoon!” Kakapasok ko lang sa loob ng shop nang matigilan ako’t mapukaw ang atensyon ko sa isang lalaking tila humahangos habang papalapit sa counter kung saan naroon si Vetina— ang nakababatang kapatid ni R'mian. “Good afternoon, Sir! How can I help you?” salita ni Veti. Tumikhim ang lalaki bago sumagot, “I know the owner of this shop, Miss. I'm here to pick up my reserved flowers for a fashion show.”Lumawak ang ngiti ni Vetina. “I see. Kayo po ba ‘yung kausap ni Kuya kahapon?” “Yes, ako nga.”“Okay, Sir. For a while, tatawagin ko lang po siya.”“Alright, thanks!”Vetina was about to enter the office, but she stopped when her eyes caught me. “Ate? Oh, God! You're here!” Nakangiti siyang kumaway sa akin. There's a hint of joy mixed with surprise in her tone. I feel that she wants to approach me; hindi lang niya magawa dahil sa customer na naghihintay. “How are you?” I asked after kissing her cheek— ako ang lumapit sa kanya.“I'm good, A
MIREA“SA TABI NA LANG HO, MANONG.”Tiningnan ko ang metro bago ko binuksan ang bag na hawak ko, saka kumuha ng pera sa wallet. “Ito pala ang Q-Vil, Ma'am.” Napatingin ako sa kanya. Hula ko’y nasa kuwarenta mahigit na ang edad niya at tila bago pa lang ito sa trabaho niya. “Matagal ko nang naririnig ang lugar na ito, pero ngayon lang ako nagawi rito. Kadalasan kasi ang nagiging pasahero ko'y pa-north ang direksyon mula sa airport,” dagdag pa niya. Natigilan ako. May kung anong kumurot sa puso ko dahil sa sinabi niya nang lingunin ko ang gate namin. Biglang sumariwa sa isip ko ang mga nangyari noon. It's been four years. Matagal na panahon na ang nakalipas, pero kailanman ay hindi nawala sa sistema ko ang mga naiwan ko rito sa Pilipinas. “Ito po ang bayad, Manong.”Hindi na ‘ko sumagot sa huli niyang sinabi. Inabot ko ang isang libo at hindi ko na kinuha ang sukli. “Salamat, Ma'am. Ang laki nito,” wika niya. Ngumiti ako bilang tugon. Napansin niya siguro na hirap ako dahil hindi
REXFour years later“How many months have you been here?” “Two months, Sir.”“What do you know about the things indicated here?” I smirked. “S-Sir?”I slammed the folder on my worktable. “Don't you know that I have been in this business for a long time?” Tiim-bagang ko siyang tinitigan. “I know every move and strategy of my people, and have become my people,” I told her emphatically. My blood rushed to my head when I saw her reaction. The nervousness she feels is noticeable. She adjusted the coat she was wearing before bowing her head. “I-I can't understand, Sir—”"I am familiar with the proposals you made, just so you know.” Ngumisi ako sa pangalawang pagkakataon. “I gave you a few weeks to fix your work, then you just gave me a garbage result!” My voice boomed in the office. Her jaw dropped and she couldn't even say a single word to me.“Alam mo ba ang mawawala sa kumpanyang ‘to kung naipasa agad ang ginawa mo sa mga investors?”She raised her face in shock. “I’m sorry, Sir
MIREAPuting kisame at ‘di kalamigan na lugar ang bumungad sa akin, nang imulat ko ang aking mga mata. Nagsimula akong kabahan, nang ibaling ko ang tingin sa paligid at matanaw ang dextrose na nakakabit sa akin. Wala akong ibang makita, nagising akong mag-isa. Ang huli kong natatandaan bago mawalan ng malay ay kasama ko si Rex. Alam na kaya ni nanay at Keeth ang nangyari sa ‘kin… “It's nice to see you're awake! Kumusta ang pakiramdam mo, Ms. Devastro?”I stared at a male doctor who was approaching me. He looked a little old, but he's still good-looking. “Hindi ka na masyadong maputla kumpara ng dalhin ka rito,” aniya pa. Sandali akong natulala sa sinabi niya, natauhan lang ako nang maramdaman ang luhang pumatak sa mata ko. “Doc, b-buntis po ako. D-Dinugo ako. Ano pong balita sa baby ko? Kumusta po ang lagay niya?”Binalot ako nang takot at kaba nang hindi niya sagutin ang tanong ko. “Doc, sumagot ka. Kumusta ang baby ko? Ayos lang ba siya?” Pinagmasdan ko siya. Hindi ko inalis
MIREA“Hi, Mire! Are you ready for Canada? Think about what I told you, okay? I will not return to the Philippines once you have made up your mind.”Napabuntong-hininga na lang ako matapos mabasa ang mensaheng ‘yon mula kay R’mian. Nalaman kasi niya mula kay Ate Ferym na buntis ako. At gusto niyang tulungan ako sa pagpapalaki nito, sakaling nasa Canada na kami. Hindi ko inabala ang sarili kong tumugon sa sinabi niya. Gayunpaman, masaya ako dahil sa pagmamalasakit at kabutihan niya. Hindi ko maipaliwanag, pero tulad ng pakiramdam ko kapag kausap at kasama sina Dhana at E-M ay gano'n din ang pakiramdam ko sa kanya. Magaan siyang kasama. Tatlong linggo na ang nakalipas mula nang makabalik kami sa Maynila ni Rex. Agaran naming inasikaso ni R’mian ang mga kailangang dokumento para mabilis na makaalis ng bansa. Iyon ang gusto ni Ate Ferym— which I want too. Pero hindi ko maintindihan ang sarili ko, dahil sa tuwing sasagi sa isip ko ang nalalapit na araw ng flight namin ni R'mian ay nanin
MIREANAALIMPUNGATAN ako nang maramdaman ang tila mainit na hininga na dumadampi malapit sa tainga ko. Akala ko no’ng una ay nananaginip lang ako, pero habang tumatagal, nagiging makatotohanan iyon. Lalo na, nang marinig ko ang tunog ng halik na bumaba sa leeg ko. “I miss you so much…”Dahan-dahan
MIREAAGAD kaming bumiyahe pabalik sa hotel matapos magpaalam ni Rex sa mga kausap niya kanina. Hindi ko alam kung paano nawala ang masamang timpla ng katawan ko. Amoy mayaman naman sa lugar na iyon pero sinamaan pa rin ako ng pakiramdam. At sa ‘di maipaliwanag na dahilan, bigla na lang kumalma an
MIREATWO RED LINES?They all have two red lines… Bumagsak ang balikat ko’t halos huminto ang paghinga ko, habang nakatitig sa pregnancy tests na may tigdala-dalawang linya na nasa harapan ko. I bought five PT the other day just to be sure. But I only had the chance to use it today because Rex wa
MIREA: Thank you, Rex. I received the money. I shook my head as I returned to the bed I came from, after sending a message I typed for Rex. Nasaan kaya siya? Galing ako sa kusina. Pinuntahan ko rin ang sala at ang kwarto na tinutulugan niya, pati sa veranda at balcony, pero hindi ko siya nakita.







