LOGINMIREA
“Ikaw na muna ang bahala kay Nanay, Keeth. Kung may kailangan ay sabihan mo ako agad para magawan ng paraan.”
“Okay, Ate.”
“Salamat.”
Pinatay ko ang tawag matapos kong malaman ang kalagayan ni nanay sa ospital. Hindi ako nakapunta sa kanya, kaya nakibalita na lamang ako sa aking kapatid.
“Ang lamig naman dito,” Niyakap ko ang aking sarili.
Nandito ako ngayon sa condo unit ni Rex. Mainit kanina kaya manipis na long sleeve lang ang sinuot kong pang itaas at maong short naman ang pang ibaba.
Tahimik akong umupo sa couch nang marinig ang pagbagsak ng tubig na nagmumula sa CR.
Habang naghihintay ay iginala ko ang aking mga mata sa paligid. Napangiti ako nang makatawag pansin ang kakaibang mga painting na nakadikit sa pader.
Mahilig pala siya sa ganito.
Tumayo ako saka umikot. Naaliw ako sa isang golden tree painting. Para itong tunay.
“Hey.”
Umikot ako para hanapin ang pinanggalingan ng boses na iyon.
Tumikhim ako saka pinilit na magsalita nang matanaw si Rex.
“P-Pasensya na, nagandahan lang ako sa painting.”
“Gawa ko ang mga ‘yan.”
Wow? May talent din pala siya.
“Lahat ng nakikita mo, may ibig sabihin. Tulad ng mga tattoo na nasa katawan ko.”
Nangunot ang noo ko.
I wonder what he goes through to become this weird?
Umayos ako ng tayo nang umupo siya sa couch.
“N-Nakatapis ka lang,” nauutal kong sabi.
He smiled. Nakalolokong ngiti.
"Why not? I feel comfortable with it,” he said in a low tone of voice.
Naglakad siya papunta sa'kin.
“Have you eaten?”
Humawak ako sa aking tiyan nang mapagtantong mula kanina ay hindi pa ako kumakain, pero ‘di pa naman ako nagugutom.
Tumingin ako sa kanya nang mapansin kong halos magkadikit na ang aming mga katawan.
Hindi ko maintindihan ang sarili ko, pero ito na naman ako. Tila sinasapian ng ibang pagkatao, kapag nadidikitan nito.
“I miss you . . .”
Napapikit ako nang madama ang mainit na hangin mula sa kanyang bibig.
“Hindi mo ba ako na-miss?” mapang-akit ang kanyang tono.
Napaliyad ako nang haplusin niya ang mukha ko pababa sa aking dibdib. Mabini niyang ipinalupot ang mga kamay nito sa aking baywang, dahilan nang pagdikit ng aming mga labi.
Gumanti ako't sinabayan siya nang maramdaman ang kakaibang sensasyon sa kanyang paghalik.
“Rex . . .” salita ko sa pagitan ng aming paghahalikan.
Iginala ko ang aking kamay sa hubad niyang katawan, hanggang sa mahulog sa sahig ang tuwalyang bumabalot sa pagkalalaki nito.
Lalo akong napaliyad nang mas higpitan niya ang pagyakap sa baywang ko. Ang mababaw niyang halik ay lumalim nang lumalim.
“R-Rex . . .”
Napadaing ako, nang lumipat ang mga labi niya sa leeg ko. Nag-init ang aking mukha, nang mapagtanto ang naging reaksyon ko sa kanyang ginawa.
“Fuck!” He cursed.
Napakagat ako sa aking ibabang labi nang hawakan niya ako sa aking pang-upo.
“Rex . . .” daing ko muli nang pisilin niya iyon.
Hindi ko na hinintay na tanggalan niya ‘ko ng damit. Ginawa ko ito nang hindi humihiwalay sa kanyang mga bisig. Hindi ko alam, pero tila nawawala ako sa ulirat habang pinakikinggan ang tunog ng kanyang mga halik.
“Mirea . . .”
Hingal ko siyang tiningnan nang makarating kami sa kama. Hindi ko alam ang ibig sabihin nang pamumungay ng mga mata niya. Ang alam ko lang ay ang nag-iinit na pakiramdam namin para sa isa't-isa.
Isang halik ang ginawad niya sa labi ko. Bumaba iyon sa aking leeg hanggang makarating sa mayayaman kong dibdib.
“Ahhhh . . . shit!” matinding daing ang kumawala sa akin, nang mabilis niyang isubo ang naninigas kong dibdib.
Init na init ako dahil sa ginagawa niya sa akin.
“Masarap ba . . .” tila nanunudyo pa siya.
“R-Rex . . . Ahhhhh . . .”
Mahina akong napadaing, nang igala niya ang paghalik sa maselan kong katawan. Bawat parte nito ay nahaplos at nahalikan na niya.
Napatingin ako sa kanya, at gano’n din siya sa akin.
Binigyan niya ako ng matamis na ngiti saka bumulong sa akin, "Napakasarap mo, Mirea . . .”
Ramdam ko ang gigil sa pananalita niya. Hindi ako makaimik dahil sa matigas na bagay na dumadampi sa aking ibaba.
“Ahhhh . . .” daing niya.
Nakakawala sa sarili. Banayad at tila nang-aakit bawat salita't galaw niya sa akin. Hindi ko maintindihan, pero halos mawala na ako sa ulirat dahil sa mga pinadadama nito sa akin.
“Please . . ." pakiusap ko.
"Fuck!" dinig kong sambit niya.
Napapikit ako nang bigla niya akong siilin muli ng halik, pababa sa dibdib hanggang makarating sa aking puson. Nanlaki ang mga mata ko at biglang napaliyad, nang dilaan at isubsob nito ang kanyang mukha sa pagitan ng aking mga hita.
“Rex— ahhhh . . .”
Malakas akong napadaing nang maramdaman ang kanyang dila sa aking hiyas! Hindi ko alam ang aking gagawin, tila natutuliro ang aking sistema.
"Ganyan nga, Mirea— tawagin mo ang pangalan ko habang dumadaing ka . . .”
Shit! Anong pakiramdam ito!
Hindi nakatakas sa aking pandinig ang kanya ring bawat pagdaing habang nakasubsob sa akin. Tila isa itong bata na sarap na sarap sa kanyang kinakain.
Napasabunot ako sa kanyang buhok, nang maramdaman kong pabilis nang pabilis ang pagdila niya sa hiyas ko.
“Ahhhhh . . . Ahhhhh . . .”
Sa pagpapatuloy niya’y ginalaw-galaw ko ang aking balakang. Bagay na nagpaungol sa kanya hanggang matapos sa kanyang ginagawa.
Basang-basa ang aking ibaba, ganu'n rin ang mga labi ni Rex nang tingnan ko siya. Tatayo sana ako upang punasan iyon, pero hindi na ako nakagalaw nang dilaan niya iyon.
Fuck!
Nangitla ako nang ibuka niya ang aking mga binti. Kumalabog ang dibdib ko, nang makita ang malaki nitong ari!
Bago pa ako makapagsalita ay ipinasok na niya ang kanya sa akin. Dahan-dahan man ay hindi ko pa rin napigilan ang mapaluha dahil sa sakit na dulot nito.
“Shit, Rex!”
Bumilis ito nang bumilis.
“R-Rex . . .”
Kita ko ang pagkagat niya sa kanyang mga labi habang nagpapatuloy sa ibabaw ko. Tawag pansin din ang bawat pagdaing niya kaya pati ako ay hindi na nakatiis na mapasabay dahil sa hindi mapigilang sensasyong bumabalot sa aming dalawa.
“Mirea . . . Ahhh . . . " tangis niya.
Mas lumalim ang pagbaon ng kanya sa akin, dahilan ng aking sunud-sunod na paghaluyhoy.
"Aahh . . . I-I’m coming . . ." ungol nito.
"F*ck! Mirea . . . Ahhh . . ." daing niya pa.
"Ahhhh . . .”
Sa pagdaan ng ilang segundo ay muli kong naramdaman ang kaligayahang hindi ko maipaliwanag.
Ngumiti ako, nang maramdaman ko ang pag-ikot ng aming katas sa loob.
Ipinikit ko ang aking mga mata, nang biglang bumigat ang aking talukap. Kasabay n'yon ay ang pagtunog ng cellphone ni Rex.
“What?”
Sinagot niya ang tawag habang nasa ibabaw ko pa.
Napagod ako at inantok dahil sa ginawa namin. Kaya hindi ko inabala ang sarili na tingnan ito.
“I said, where are you, Rex Joe Sevaña!”
Sa bigat ng pakiramdam ko ay hahayaan ko na lang dapat siya. Pero hindi nakatakas sa aking diwa, nang marinig ang tinig ng isang babae mula sa linya.
Marahil ay aksidenteng na loudspeak ni Rex ang phone, kaya't hindi sinasadyang narinig ko ang sinabi ng babae.
Rex Joe Sevaña?
Dumilat ako't nagsalubong ang aming mga mata.
Isa siyang Sevaña? Kaano-ano niya si Addam? Kaano-ano niya ang huwad at manloloko kong dating kasintahan!
REXFour years later“How many months have you been here?” “Two months, Sir.”“What do you know about the things indicated here?” I smirked. “S-Sir?”I slammed the folder on my worktable. “Don't you know that I have been in this business for a long time?” Tiim-bagang ko siyang tinitigan. “I know every move and strategy of my people, and have become my people,” I told her emphatically. My blood rushed to my head when I saw her reaction. The nervousness she feels is noticeable. She adjusted the coat she was wearing before bowing her head. “I-I can't understand, Sir—”"I am familiar with the proposals you made, just so you know.” Ngumisi ako sa pangalawang pagkakataon. “I gave you a few weeks to fix your work, then you just gave me a garbage result!” My voice boomed in the office. Her jaw dropped and she couldn't even say a single word to me.“Alam mo ba ang mawawala sa kumpanyang ‘to kung naipasa agad ang ginawa mo sa mga investors?”She raised her face in shock. “I’m sorry, Sir
MIREAPuting kisame at ‘di kalamigan na lugar ang bumungad sa akin, nang imulat ko ang aking mga mata. Nagsimula akong kabahan, nang ibaling ko ang tingin sa paligid at matanaw ang dextrose na nakakabit sa akin. Wala akong ibang makita, nagising akong mag-isa. Ang huli kong natatandaan bago mawalan ng malay ay kasama ko si Rex. Alam na kaya ni nanay at Keeth ang nangyari sa ‘kin… “It's nice to see you're awake! Kumusta ang pakiramdam mo, Ms. Devastro?”I stared at a male doctor who was approaching me. He looked a little old, but he's still good-looking. “Hindi ka na masyadong maputla kumpara ng dalhin ka rito,” aniya pa. Sandali akong natulala sa sinabi niya, natauhan lang ako nang maramdaman ang luhang pumatak sa mata ko. “Doc, b-buntis po ako. D-Dinugo ako. Ano pong balita sa baby ko? Kumusta po ang lagay niya?”Binalot ako nang takot at kaba nang hindi niya sagutin ang tanong ko. “Doc, sumagot ka. Kumusta ang baby ko? Ayos lang ba siya?” Pinagmasdan ko siya. Hindi ko inalis
MIREANAALIMPUNGATAN ako nang maramdaman ang tila mainit na hininga na dumadampi malapit sa tainga ko. Akala ko no’ng una ay nananaginip lang ako, pero habang tumatagal, nagiging makatotohanan iyon. Lalo na, nang marinig ko ang tunog ng halik na bumaba sa leeg ko. “I miss you so much…”Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko dahil sa bulong na ‘yon. Napalunok ako nang magtampo ang mga mata namin ni Rex. Hindi ako makagalaw sa pwesto ko dahil ‘pag ginawa ko ‘yon, tiyak na magdidikit ang mukha naming dalawa. “Bakit gising ka pa?” namamaos kong tanong. “Anong oras na ba?” dagdag ko pa. Wala akong ideya kung gabi pa ba o umaga na, pero sa pungay ng mga mata niya ay halatang hindi pa ito natutulog mula nang iwan ko siya sa sala. “It's two o'clock in the morning. May kinailangan akong tapusin.” Ang lambing ng boses niya… “Natapos mo ba?” muli kong tanong. Tipid akong ngumiti, nang isang beses siyang tumango. This is the side of him that I love the most— the soft Rex. I don't feel
MIREAI felt nervous when I heard something that seemed to be approaching me in the dim light of the room I was sleeping in. There is no one else here. Rex and I were the only two in this hotel and by this time, he must be resting so it was impossible for me to hear him.“Sino ‘yan?” Napatanong ako nang may kung anong matigas na bagay ang bumagsak mula sa sahig. “Ano ba? Pwede bang ‘wag kang manakot? Magsalita ka—”Mabilis akong natigilan nang biglang bumukas ang ilaw at matanaw ang isang magandang babae, nanlilisik ang mga mata niya habang nakatitig sa akin. Galit na galit ang awra nito, tila nais niya ‘kong sunggaban upang saktan. “You look happy, Mirea…”Nanlamig ang mga palad ko. “M-Ms.Viela… pa'no ka nakapasok dito?” Gulat na gulat ako, habang tumatayo mula sa kamang hinigaan ko. Hindi ko alam kung paano siya kakausapin. Hindi ko alam kung paano ako haharap sa kanya. Hindi ko alam kung ano ang dapat na gawin. “Are you happy with your job?”Napaawang ang labi ko. “A-Anong
MIREANAALIMPUNGATAN ako nang maramdaman ang tila mainit na hininga na dumadampi malapit sa tainga ko. Akala ko no’ng una ay nananaginip lang ako, pero habang tumatagal, nagiging makatotohanan iyon. Lalo na, nang marinig ko ang tunog ng halik na bumaba sa leeg ko. “I miss you so much…”Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko dahil sa bulong na ‘yon. Napalunok ako nang magtampo ang mga mata namin ni Rex. Hindi ako makagalaw sa pwesto ko dahil ‘pag ginawa ko ‘yon, tiyak na magdidikit ang mukha naming dalawa. “Bakit gising ka pa?” namamaos kong tanong. “Anong oras na ba?” dagdag ko pa. Wala akong ideya kung gabi pa ba o umaga na, pero sa pungay ng mga mata niya ay halatang hindi pa ito natutulog mula nang iwan ko siya sa sala. “It's two o'clock in the morning. May kinailangan akong tapusin.” Ang lambing ng boses niya… “Natapos mo ba?” muli kong tanong. Tipid akong ngumiti, nang isang beses siyang tumango. This is the side of him that I love the most— the soft Rex. I don't feel
MIREAAGAD kaming bumiyahe pabalik sa hotel matapos magpaalam ni Rex sa mga kausap niya kanina. Hindi ko alam kung paano nawala ang masamang timpla ng katawan ko. Amoy mayaman naman sa lugar na iyon pero sinamaan pa rin ako ng pakiramdam. At sa ‘di maipaliwanag na dahilan, bigla na lang kumalma ang sikmura ko nang makaalis kami sa event. I blew the wind out of my mind. I can't help but feel ashamed. That event was important to Rex, and I'm aware that he and his business partners hadn't finished conversing. He left, because he knew I wasn't feeling well. This sucks! Hindi ako mapakali habang nagmamaneho siya ng sasakyan. My ass is almost burning with boredom— I can't even use a phone. His silence was disturbing. “Rex,” basag ko sa katahimikan. Naiilang ako kaya hindi ko siya tinitingnan. Tinanggal ko ang bara sa lalamunan ko nang hindi niya ‘ko kibuin. Napilitan akong lingunin siya. Napansin kong naka-focus ito sa daan kaya hindi ko na hinintay na sumagot siya para masiguro sa







