Share

Chapter 15

last update Petsa ng paglalathala: 2026-06-24 17:13:30

May mga bagay na hindi nawawala kahit gaano mo piliting kalimutan. Gaya ng scholarship na dapat sa akin.

Kahit ilang araw na ang lumipas mula noong incident, kahit nagbago na ang tingin ng mga tao sa akin, kahit tahimik na ulit ang campus—may isang bagay na paulit-ulit na bumabalik sa isip ko, parang sirang plaka na ayaw tumigil.

Yung email.

“Good day! We regret to inform you—” Hindi ko na binasa yung kasunod. Hindi ko kailangan.

Alam ko na kung anong itsura ng rejection. Ilang beses ko na ’yan
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • She Didn't Know He Noticed   Chapter 18

    The next day felt heavier.Hindi dahil pagod ako—sanay na ako roon. Hindi dahil sa pageant—kahit pilit ko mang itanggi, alam kong kaya ko na. The weight came from somewhere deeper. Parang may nakaabang na anino, tahimik lang, pero handang umatake.Pagpasok ko sa auditorium that morning, ramdam ko agad ang lamig ng hangin kahit naka-on ang mga ilaw. May ilang staff na nag-aayos ng sound system, may coordinators na may hawak na clipboards, may dancers na nag-iinit ng katawan.And then there was him.Ryan.Nakatayo siya malapit sa stage, nakikipag-usap sa choreographer, parang walang nangyari kahapon. Parang hindi siya umalis na may sugat ang ego. Parang hindi niya ako tinitigan na parang pag-aari niya.Hindi ako lumapit.I placed my bag sa gilid, huminga nang malalim, at inihanda ang sarili ko.Professional, I reminded myself.Just get through this.“Okay, everyone,” sigaw ng director. “We’ll run the partner segment again. Diane, Ryan—center stage.”Nanikip ang dibdib ko.Lumakad ako pa

  • She Didn't Know He Noticed   Chapter 17

    Pagkatapos ng rehearsals, pakiramdam ko parang binugbog yung katawan ko. Hindi physically, pero emotionally. Ang daming kailangan isipin. Ang daming kailangang iproseso. Ang daming mukha, mata, at alaala na pilit bumabalik kahit ayaw mo na.I was sitting sa gilid ng auditorium stage, nakayuko, nag-aayos ng bag ko, when I smelled something familiar.Fried chicken.Napatingin ako agad.“Please tell me hindi guni-guni ’to,” sabi ko bago pa man ako tuluyang tumingin sa direksyon ng amoy.“Totoo ’yan,” sagot ng pamilyar na boses. “Hindi ka pa naman baliw. At saka gutom ka lang.”Sevi.Nakatayo siya malapit sa aisle, may hawak na paper bag na halatang galing sa fast food. Dalawang drinks. May maliit pang supot ng fries.My face lit up without permission.“Sevi,” sabi ko, tumayo agad.“I thought of buying you food. Didn’t know what to get first but, I knew that you’d like fried chicken,” he said shyly.It was very sweet of him thinking of me. Kahit na may hindi pagkakaunawaan kami, nagkakaba

  • She Didn't Know He Noticed   Chapter 16

    The next day didn’t start loud. Walang dramatic na ulan. Walang nagbabadyang eksena. Walang sign na may mangyayari na naman na magpapabaliktad ng mundo ko.It started… normal. Strangely. At minsan, mas nakakatakot ang normal.Nagising ako dahil sa alarm ng 6:30 AM, stared at the ceiling for a good minute, then sighed. Hindi na masakit yung dibdib ko kagaya ng dati, pero may kirot pa rin—yung tipong hindi na sumisigaw, pero nandoon pa rin. Tahimik. Persistent.Si Sevi.The way he looked at me last night kept replaying in my head. Hindi yung flirtatious. Hindi yung romantic. Kundi yung seryoso. Yung parang may gustong sabihin pero piniling pigilan.I got up, fixed my bed, took a quick shower, and wore something simple—light blouse, jeans, sneakers. Walang effort. Hindi dahil wala akong pakialam, kundi dahil ayoko munang isipin ang itsura ko. Pagod na akong isipin kung paano ako titingnan ng iba.Pagdating ko sa campus, ramdam ko agad na may kakaiba.May bulungan. May tinginan. May excit

  • She Didn't Know He Noticed   Chapter 15

    May mga bagay na hindi nawawala kahit gaano mo piliting kalimutan. Gaya ng scholarship na dapat sa akin.Kahit ilang araw na ang lumipas mula noong incident, kahit nagbago na ang tingin ng mga tao sa akin, kahit tahimik na ulit ang campus—may isang bagay na paulit-ulit na bumabalik sa isip ko, parang sirang plaka na ayaw tumigil.Yung email.“Good day! We regret to inform you—” Hindi ko na binasa yung kasunod. Hindi ko kailangan.Alam ko na kung anong itsura ng rejection. Ilang beses ko na ’yang nakita sa buhay ko, iba-iba lang ang font.Ang masakit? Hindi ako basta natalo. Inagawan ako.That scholarship was supposed to be mine. Grades, portfolio, recommendations—I checked every box. Pinaghirapan ko ’yon. Pinuyat ko ’yon. Iniyakan ko ’yon. Pero napunta sa kanya. Kay Sophie.Student Council President. Campus sweetheart. The girl who “needed it more.” The girl who “represented the university better.”Funny how merit suddenly becomes flexible when the right face is attached to it.Habang

  • She Didn't Know He Noticed   Chapter 14

    Hindi ako umuwi agad pagkatapos ng party.Kahit gusto na ng katawan kong bumigay—humiga, pumikit, at kalimutan ang gabing ‘yon, hindi pumayag ang utak ko. Parang may naka-on na switch na hindi ko mahanap kung paano patayin. Paulit-ulit. Paikot-ikot. May bumabagabag.May mali. At hindi ito yung tipong life is unfair, move on kind of wrong.Hindi ito aksidente. Hindi ito malas. This was deliberate. Calculated.Tumayo ako sa labas ng venue, hinahayaan ang malamig na hangin ng gabi na tamaan ang balat ko. Parang sinusubukan nitong gisingin ako, siguraduhing hindi lang ito bangungot. Isa-isang lumalabas ang mga tao—masaya, nagtatawanan, may hawak pang cake boxes at party favors.Parang walang nangyaring mali.Sa loob, alam kong nandoon pa rin si Sophie. Nasa gitna ng lahat. Pinalibutan ng mga tao, ng papuri, ng camera flashes. Naririnig ko pa rin sa utak ko yung boses ng host.Scholarship awardee.Parang banyaga sa dila ko ang mga salitang ‘yon. That scholarship wasn’t a raffle prize. Hind

  • She Didn't Know He Noticed   Chapter 13

    Hindi ko pa rin ma-gets.Hanggang ngayon, habang nakatayo ako sa gitna ng birthday party ni Sophie, hindi ko pa rin matukoy kung inimbitahan niya ako dahil mabait siya, o dahil gusto niyang ipamukha sa akin na kaya niyang makuha ang lahat ng gusto niya.People. Love. Attention. Opportunities. Everything.I stood there, holding my drink, pretending to blend in while my mind raced. Laughter echoed around me. The lights were warm, flattering. Everyone looked happy—too happy, parang walang bahid ng problema sa mundo.Pero ako? Para akong nasa gitna ng entablado na walang script.After Sevi sang, hindi ko agad ibinaba ang tingin ko.I couldn’t.Parang may humawak sa dibdib ko—mahigpit pero hindi masakit. Just… intense. His voice was still echoing inside my head, each lyric sinking somewhere deeper than I wanted it to.Then his eyes found mine. Diretso. Hindi nagduda. Hindi naghanap ng iba. Sa akin.I swallowed hard. Bigla akong nahiya sa sarili ko—sa kung paano ako nakatitig, sa kung paano

  • She Didn't Know He Noticed   Chapter 6

    The hallway earlier seemed shocked, parang nag-apocalypse.The moment Sophie froze in front of me, the energy in the entire welcome area shifted. Students stopped walking. Others literally stepped back. Yung iba tahimik, yung iba nakanganga, and a few even took out their phones. May nakatutok na ca

  • She Didn't Know He Noticed   Chapter 2

    I don't feel like myself the moment I woke up. Parang may ibang tao na nakaupo sa katawan ko habang nakatingin sa dilaw na liwanag ng umaga na sumisilip sa mga bubong ng campus.I don't know how to show myself in a familiar place where I usually go, o paano lalabas ng dorm room na parang may direksy

  • She Didn't Know He Noticed   Chapter 1

    Hindi ako nakatulog.Or kung nakatulog man ako, siguro mga sampung minuto lang ’yun, yung tipong pagkapikit mo, may konting pahinga sa utak, tapos biglang babalik yung kaba, parang alarm clock na walang snooze.Pagmulat ko, madilim pa rin sa kwarto. Alam kong maaga pa, pero hindi ko na mababalik an

  • She Didn't Know He Noticed   Prologue

    Rain has always been honest with me.It doesn’t pretend. It doesn’t sugarcoat. It doesn’t say “I’m fine” when it’s breaking inside. When it falls, it falls, diretso, walang pasikot-sikot. Tonight, as I sit by the window of my small dorm room, watching the raindrops blur the campus lights, I feel th

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status