LOGINShare
Chapter 37
publish date:
2026-07-10 19:50:31
Latest chapter
She Didn't Know He Noticed Chapter 41
If someone told me months ago that I would be standing on a balcony in Seoul beside a half-British bestselling author while city lights shimmered beneath us like spilled diamonds, I would’ve laughed.Yet here I am.The dinner party had softened into smaller conversations. Glasses clinked. Soft jazz played from inside. The air was cold but comforting. And beside me was Luke. He leaned against the railing casually, sleeves rolled up, collar slightly undone. His British features were sharp but gentle. His voice carried that low, calm accent that made everything sound poetic, even nonsense.“You look like you’re trying to run away,” he said, glancing sideways at me.“I’m not,” I replied. “I just needed air.”He smirked slightly. “That’s what people say before they emotionally disappear.”I blinked. “Do I look like I’m emotionally disappearing?”“A little.”I let out a quiet laugh. “You barely know me.”He tilted his head. “Writers observe. It’s annoying, I know.”“Very.”We both smiled. F
She Didn't Know He Noticed Chapter 40
Hindi ko inakala na ganito ang pakiramdam. Standing in front of a glass facade with my name etched subtly on the door, parang hindi ako humihinga, parang pinipigilan ko ang sarili kong maniwala. May puting ribbon sa harap. May gunting sa kamay ko. May mga camera na nakatutok. May mga taong nakapila, mahahaba, umaabot hanggang kanto.“Diane,” bulong ni Seohyun sa tabi ko, naka-smile pero ramdam ko ang excitement niya, “this is it.”Tumango ako. Hindi ko mahanap ang boses ko.Isang event host ang lumapit, may mic, may cue cards. “Everyone,” sabi niya in Korean, “thank you for coming to the grand opening of Diane Atelier.”May palakpakan. May sigawan. May flash ng camera na halos makasilaw. Huminga ako nang malalim.“Are you ready?” tanong ng host, nakatingin sa akin.Hindi ako ready. Pero matagal ko nang hinihintay ’to.“Yes,” sabi ko. Mahina
She Didn't Know He Noticed Chapter 39
“Diane, I want you to meet someone.”Nasa living room kami ni Seohyun nang sabihin niya ’yon, casual lang, parang hindi malaking bagay. Nakaupo ako sa sofa, may hawak na tablet, tinitingnan ang mga sketches ng damit na ilang gabi ko nang inaayos pero paulit-ulit ko ring binubura.“Meet who?” tanong ko, hindi umaangat ang tingin ko.“Boyfriend ko,” sagot niya, parang nag-aanunsyo lang na tapos na ang labada.Napatingin ako agad sa kanya. “Wait—what?”Tumawa siya. “Relax. He’s nice.”“Hindi naman ako kinakabahan,” sagot ko agad, kahit medyo nagsinungaling ako. “Nagulat lang.”“Good,” sabi niya. “Because he’s on his way.”Bumukas ang pinto ilang minuto pagkatapos. Pumasok ang isang lalaki—matangkad, maayos ang tindig, simple lang ang suot pero halatang sanay sa mundo na hindi kailangang magpakit
She Didn't Know He Noticed Chapter 38
Tapos na.Iyon ang unang malinaw na salitang pumasok sa isip ko nang magising ako. Hindi dahil sinabi ng doktor. Hindi dahil may narinig akong boses. Kundi dahil ramdam ko, sa kakaibang katahimikan ng katawan ko, sa bigat na nawala, sa kirot na mas kontrolado na ngayon. Hindi na ito ’yung uri ng sakit na sumisigaw. Isa na lang itong paalala na may nangyari, at nabuhay ako para ikwento.“Successful,” narinig kong sabi ni Seohyun, parang galing sa malayo. “Very successful.”May mga taong pumalakpak. May mga boses na puno ng paghanga, ng hindi makapaniwala. Narinig ko ang pangalan niya—paulit-ulit—parang biglang naging sentro ng kwento ang babaeng minsang minamaliit.“She really did it.”“Grabe, this is beyond expectations.”“This might be her best work yet.”Nakangiti ako sa ilalim ng benda. Hindi ko pa nakikita ang mukha ko
She Didn't Know He Noticed Chapter 37
Dalawang linggo na mula nang magising ako sa kwartong ’yon. Dalawang linggo na akong nakatira sa bahay ni Seohyun—isang bahay na tahimik, malayo sa ingay ng mundo, parang sinadyang ilayo ako sa lahat ng pwedeng magpaalala kung gaano ako nabasag. Ngayon, kaya ko nang maglakad nang hindi kinakailangang humawak sa pader. Mabagal pa rin, may kirot pa rin sa bawat hakbang, pero hindi na ako natatakot na bigla na lang akong babagsak.Nasa mukha ko pa rin ang benda. Hindi dahil kailangan pa. Kundi dahil ayoko pa.Nakatayo ako sa kusina, hawak ang sandok, nakatingin sa kumukulong sabaw. Simple lang—sinigang. Hindi fancy. Hindi Korean. Pero amoy bahay. Amoy Pilipinas. Amoy alaala.“Okay lang,” bulong ko sa sarili ko habang hinahalo ang sabaw. “Kaya ko ’to.”Umalis si Seohyun kanina. May kikitain daw siya. Hindi ko tinanong kung sino. Hindi ko rin kailangang malaman. Sa loob ng dalawang linggo, natutunan ko na isa siya sa mga taong marunong magbigay ng espasyo—hindi dahil wala siyang pakialam,
She Didn't Know He Noticed Chapter 36
Nagising ako sa tunog ng sariling paghinga. Mabagal. Mabigat. Parang bawat hinga ay may kasamang paalala na buhay pa ako, kahit pakiramdam ko, matagal na akong dapat nawala. Masakit ang buong katawan ko. Hindi yung biglang sakit, kundi yung klase ng kirot na parang ilang araw ka nang binugbog ng mundo at ngayon lang nag-sink in lahat.“Ah…” napaungol ako nang bahagya.May nakabalot sa mukha ko. Hindi mahigpit, pero ramdam ko ang tela at benda. Mainit-init pa, parang bagong palit. Gumalaw ang mga daliri ko, dahan-dahan, parang takot akong magising ang sakit kung masyado akong bigla.Nasaan ako?Inilibot ko ang paningin ko. Puting pader. Malinis. Tahimik. Walang ingay ng hallway, walang tunog ng gulong ng stretcher, walang malakas na boses ng nurse. Sa unang tingin, akala ko nasa ospital ako. Pero habang mas tumatagal ang pagmulat ng mata ko, may mga detalyeng hindi tugma.May kurtina sa gilid ng bintana, makapal, kulay beige. May maliit na mesa na may plorera ng sariwang bulaklak. May
She Didn't Know He Noticed Chapter 5
When Ryan walked away with Sophie clinging to him like she owned him, like she won, something inside me didn’t just break. It collapsed. Parang bumagsak ang buong mundo ko sa isang iglap.After he disappeared into the crowd, the hallway slowly returned to its usual noise, but none of it sounded rea
She Didn't Know He Noticed Chapter 4
May mga araw na mabigat. May mga araw na mas mabigat. Pero ito—ito yata ang araw na literal na ayaw ko nang gumising. Yung tipong pagkadilat mo pa lang, gusto mo nang ipikit ulit kasi alam mong wala namang magbabago. Alam mong sa oras na tumapak ka sa labas ng pinto, ibang mundo ang sasalubong—isan
She Didn't Know He Noticed Chapter 3
The next day felt heavier than yesterday, which was funny. Hindi pa nga lumilipas ang buong linggo, pero pakiramdam ko buwan na ang pagod na iniipon ko. My body moved, but my soul was somewhere else, probably still under that acacia tree, clinging to the last pieces of yesterday’s heartbreak.I wal
She Didn't Know He Noticed Chapter 2
I don't feel like myself the moment I woke up. Parang may ibang tao na nakaupo sa katawan ko habang nakatingin sa dilaw na liwanag ng umaga na sumisilip sa mga bubong ng campus.I don't know how to show myself in a familiar place where I usually go, o paano lalabas ng dorm room na parang may direksy
You may also like
THE BILLIONAIRE'S INNOCENT BRIDE
febbyflame328.3K viewsMy Arrogant Boss Is My Secret Lover
MeteorComets738.6K viewsA Night With Mafia
Rhea mae768.3K viewsAng Makasalanang Asawa ni Mr. Whitman
Sixteenth Child1.7M viewsUnchosen : EL, LEGAL WIFE
Ms_inkerbell105 viewsMy Promdi Wife
Senyorita126 viewsDesired by the Billionaire
ysovel67 viewsThe Hidden Heir of the Heartless CEO
violetevergarden16 views
