Chapter 1: The One-Night Stand

Pagod na pagod si Liana galing sa kaniyang trabaho. Ang gusto lang sana niya pag-uwi sa condo, makapagpahinga at mayakap ang asawa niyang si Marco.

Pero pagbukas niya ng p***o ng unit nila, ibang pabor ang sumalubong sa kaniya.

"Ahhh... Marco... you're so big..."

Natigilan si Liana. Nanginginig ang kamay niyang nakahawak sa doorknob. Pamilyar ang boses ng babae. Pamilyar na pamilyar. Dahan-dahan niyang itinulak ang siwang ng pintuan sa kwarto nila.

Gumuho ang mundo niya. Sa mismong kama nila, sa kamang binayaran niya ng hulugan mula sa kakarampot niyang sweldo ay nakapatong si Marco kay Chloe. Walang saplot. Pawisan. Hayok na hayok.

Bumagsak ang bag ni Liana sa sahig. "Marco!"

Napatigil ang dalawa. Pero imbes na matakot o magulat, inis na bumangon si Marco. Kinuha nito ang boxer shorts sa sahig at kalmadong sinuot iyon. Si Chloe naman, hinila lang ang kumot hanggang dibdib pero nakangisi pang tumingin kay Liana.

"Ano ba, Liana? Hindi ka ba marunong kumatok?" bungad ni Marco. Walang bakas ng pagsisisi sa boses nito. Inis pa ito na naistorbo sila.

Umakyat ang dugo sa ulo ni Liana. "Kumatok?! Condo ko 'to! Sarili nating kwarto 'to, Marco! Asawa mo 'ko, hayop ka!"

Humakbang siya palapit at sinampal ang asawa nang malakas. Namula ang pisngi ni Marco, pero mas lalong nagdilim ang mukha nito. Hinawakan nito nang mahigpit ang braso ni Liana at marahas na tinulak siya palayo.

"Asawa?" Sarkastikong tumawa si Marco. Pinasadahan nito ng tingin ang suot na uniporme ni Liana. "Tingnan mo nga ang sarili mo, Liana! Losyang ka na! Kailan ka huling nag-ayos para sa akin? Paano ako gaganahan sa'yo?"

"Limang taon akong nagpapakamatay magtrabaho para sa hospital bills ni Mama dahil ayaw mong tumulong! Tapos isusumbat mo sa akin ang hitsura ko?!" sigaw ni Liana, sunod-sunod na ang patak ng luha niya sa sobrang galit.

Umikot ang mga mata ni Chloe sa kama. "Babe, ang ingay naman niya. Sumasakit ang ulo ko."

"Wag kang mag-inarte, Liana," malamig na sabi ni Marco, humalukipkip pa sa harap niya. "Alam nating dalawa na nakakapit ka lang sa akin dahil kailangan mo ang pera ng pamilya Vance. Kaya kung gusto mo pang bayaran ko ang bills ng nanay mo, matuto kang lumugar. Kung hindi ka sapat sa kama, hahanapin ko sa iba."

Nanikip ang dibdib ni Liana. Para siyang sinaksak nang paulit-ulit. Hindi na niya kaya. Tumalikod siya at tumakbo palabas, bitbit ang wasak na puso at pride.

"Isa pa nga! 'Yung pinakamatapang!" sigaw ni Liana sa bartender.

Pangatlong shot na niya ng tequila pero hindi pa rin nawawala ang sakit. Gusto niyang mamanhid. Gusto niyang kalimutan ang ngisi ni Chloe at ang matatalim na salita ni Marco. Hindi sapat.

"Dahan-dahan. Baka hindi ka na makauwi niyan."

Napalingon si Liana sa lalakeng umupo sa tabi niya. Matangkad. Nakasuot ng itim na dress shirt na bukas ang unang tatlong butones. Amoy mamahaling cologne at kapangyarihan. At ang mga mata nito... madilim, malamig, pero may nakatagong init habang nakatingin sa kaniya.

Ngumisi si Liana nang mapakla at itinaas ang baso niya. "Wala na akong uuwian. My husband just told me I'm not enough, habang nasa ibabaw siya ng ibang babae."

Tinitigan siya ng lalaki. "Then your husband is a blind fool."

Pumitik ang init sa dugo ni Liana. Sa sobrang sakit ng nararamdaman niya, at sa tapang na bigay ng alak, may nagising na kapusukan sa loob niya. Gusto niyang maramdamang may halaga siya. Na kanais-nais siya.

Hinawakan niya ang kwelyo ng shirt ng lalaki at marahas itong hinila palapit. Naamoy niya ang hininga nitong amoy mint at whiskey.

"Make me forget him," bulong ni Liana, nakatitig sa mga labi ng estranghero. "Kahit ngayong gabi lang."

Kumuyom ang panga ng lalaki, tila nagpipigil. "Are you sure about this, sweetheart? Dahil kapag sinimulan ko 'to, wala nang atrasan."

"I don't care," sagot niya, at siya na mismo ang naglapat ng mga labi nila.

Umungol ang lalaki. Sa isang iglap, hinawakan nito ang bewang ni Liana at binuhat siya pababa ng bar stool.

Pagkapasok na pagkapasok nila sa hotel suite, isinandal agad ng lalaki si Liana sa p***o. Marahas at nagmamadali ang mga labi nito. H******n nito ang leeg niya, pababa sa collarbone niya, hanggang sa mapasabunot siya sa buhok nito dahil sa init na nararamdaman niya.

"You belong to me tonight," pabulong na ungol ng lalaki, ang boses nito ay malalim at nag-uumapaw sa pagnanasa.

"Yes…" nahihirapang sagot ni Liana.

Pinunit nito ang damit niya. Ang mga mata nito, nakatitig sa katawan niya na parang siya ang pinakamagandang babae sa mundo. Parang isa siyang mamahaling brilyante na matagal na nitong gustong angkinin.

Binuhat siya ng lalaki at ibinagsak sa malambot na kama. Pumababaw ito sa kaniya, ang mga halik nito ay tila apoy na sumusunog sa balat niya.

"Tell me I'm enough," umiiyak na bulong ni Liana, ramdam pa rin ang sakit na iniwan ng asawa.

Huminto ang lalaki. Tinitigan nito ang mga mata niya, ang magkabilang kamay nito ay mariing nakahawak sa pisngi niya. Pinunasan nito ang luha niya gamit ang hinlalaki nito.

"You are more than enough," mariin nitong sagot, seryosong-seryoso ang madilim nitong mga mata. "I'll make sure you won't think of him ever again."

At nang tuluyan siyang angkinin ng lalaki, napasigaw si Liana. Hindi sa sakit, kundi sa sobrang sarap at init na matagal niyang hindi naramdaman. Bawat galaw nito, bawat haplos nito, binubura ang marka ni Marco sa pagkatao niya. Pinaramdam nito sa kaniya na sapat siya... na reyna siya.

Isang gabi lang, naisip ni Liana bago siya tuluyang mawalan ng katinuan sa sarap. Isang pagkakamali para makalimot.

Pero hindi niya alam, ang lalaking kayakap niya ngayon at umangkin sa kaniya nang buong-buo...ay ang mismong tiyuhin ng asawa niyang nanakit sa kaniya.