LOGINClara Santos POVAlas-siyete pa lang ng umaga pero seryoso na ang usapan sa dulo ng garden. Bitbit ko si Lucas na kasalukuyang busy sa pagngatngat ng kanyang pacifier habang dahan-dahan akong lumalapit sa kanila. Ang pwesto nina Sebastian, Papa Ricardo, at Ben ay tila isang war room, pero sa halip na mapa, ang nakalatag sa harapan nila ay ang bagong sementong fish pond na tuyong-tuyo na ang tiles."Hon, are we ready for the big reveal?" tanong ko habang tumatayo sa tabi ni Sebastian.Lumingon si Sebastian sa akin, may hawak na hose ng tubig. "Ready na sana, kaya lang itong si Papa, gusto pang i-scrub 'yung mga gilid gamit ang suka. Para raw maalis 'yung sobrang asim ng semento.""Standard procedure 'yan, Sebastian. Kung gusto mong mabuhay ang mga isda mo, kailangang malinis ang tubig," paliwanag ni Papa Ricardo habang maingat na kinukuskos ang isang kanto ng pond gamit ang brush. "Ben, paki-abot nga nung isang balde ng tubig dyan.""Opo, Mang Ricardo," mabilis na sagot ni Ben.Tumabi
Clara Santos POV "Ate, nasaan 'yung gunting na binili natin sa bayan? 'Yung may orange na handle?" tanong ni Diana habang nagkakalkal sa ilalim ng dining table. Karga-karga ko si Lucas na kasalukuyang busy sa pagkagat sa kanyang rubber giraffe. "Nasa drawer yata sa gilid ng ref, Diana. Bakit? Hindi mo pa ba tapos 'yung ribbons?" "Ate, fifty jars 'to! At kailangan ni Aling Nena 'to by ten a.m. para mahabol nung kukuha para sa binyag," sagot niya nang hindi tumitingin sa akin. "Ben! Paki-check naman 'yung mga bote kung tuyo na 'yung labels. Baka mamaya mabura 'yung 'Sebastian’s Spice' kapag nabasa ng condensation." Pumasok si Ben mula sa labas, may bitbit na malinis na basahan. "Opo, Ma'am Diana. Pinunasan ko na po isa-isa. Tuyong-tuyo na po 'yung ink, safe na siyang lagyan ng ribbon." Naupo ako sa tabi ni Diana para tumulong. Nakalatag sa mesa ang limampung bote ng chili garlic sauce. Ang bawat isa ay may magandang label na ngayon ay dadagdagan pa ng baby blue na ribbon sa leeg ng
Clara Santos POV Nagising ako sa tunog ng banayad na pagtilaok ng mga manok sa kapitbahay at ang mahinang kalantog ng mga susi sa baba. Pagtingin ko sa alarm clock, alas-singko y medya pa lang ng umaga. Sinilip ko si Sebastian sa tabi ko, pero tulad ng inaasahan, wala na siya. Ang tanging naiwan na lang ay ang medyo gusot na unan at ang amoy ng kanyang pabango na humahalo sa malamig na hangin ng madaling-araw. Bumaba ako habang kinukuskos ang mga mata ko, nadatnan ko si Sebastian sa pintuan ng kusina, nagsisintas na ng kanyang rubber shoes. Suot niya ang isang lumang windbreaker at cargo shorts, handang-handa na sa lakad. "Morning, Hon. Akala ko ba gisingin kita? Nauna ka pa yata sa alarm clock mo," biro ko habang sumasandal sa hamba ng pinto. Lumingon siya at ngumiti. "Hindi na ako makatulog uli nung nagising ako ng alas-singko. Masyado akong iniisip 'yung sukat ng PVC pipes para sa filter nung pond. Baka kasi kapusin kami kapag nagsimula na kaming mag-semento mamaya." "Kape mun
Clara Satos POV Alas-sais pa lang ng umaga, rinig ko na ang kalansing ng mga bakal sa labas. Pagdilat ko, wala na si Sebastian sa tabi ko. Alam ko na agad kung nasaan siya—nandoon na naman sa dulo ng garden, malamang ay tinititigan ang pwesto kung saan balak ni Papa na maghukay para sa fish pond. Bumaba ako bitbit si Lucas na kakarating lang sa yugto ng pagiging sobrang kulit. Pagdating ko sa kusina, nakita ko si Ben na nagtitimpla ng kape habang may nakahandang mga pala at piko sa tabi ng pinto. "Morning, Ben. Nasaan si Sebastian?" tanong ko habang inilalagay si Lucas sa kanyang high chair. "Nandoon na po sa likod, Ma'am Clara. Kanina pa po silang alas-singko ni Mang Ricardo na nag-uusap tungkol sa elevation ng lupa. Mukhang seryoso po silang dalawa," sagot ni Ben habang iniaabot sa akin ang isang tasa. "Elevation? Akala ko ba maliit na pond lang 'yun?" tawa ko. "Sabi po kasi ni Sir Sebastian, gusto niya raw lagyan ng filtration system na gawa sa mga bato at uling. Para raw hin
Clara Santos POV Alas-siyete pa lang ng umaga pero buhay na buhay na ang loob ng bahay. Siguro dahil kabilang ang araw na ito sa mga itinuturing naming "milestone" simula nung lumipat kami rito sa probinsya. Hindi lang dahil natapos na nina Sebastian at Ben ang garden shed kahapon, kundi dahil ngayong araw din ang unang bagsak ng chili garlic sauce ni Diana sa tindahan ni Aling Nena sa bayan. "Hon, look! It’s actually standing," turo ni Sebastian sa bintana habang nagsusuot ng t-shirt. Nakatingin siya sa dulo ng lote kung nasaan ang bagong pinturang shed. "Akala ko talaga nung Martes, babagsak 'yung bubong habang kinakabit namin ni Ben." Lumapit ako sa tabi niya at sumilip din. Kulay sage green na ito ngayon, saktong-sakto sa kulay ng mga puno sa paligid. "Ang ganda, Sebastian. Mukhang professional ang pagkakagawa. Sigurado ka bang hindi ka arkitekto sa past life mo?" Natawa si Sebastian habang inaayos ang kwelyo niya. "Hindi, sadyang magaling lang talagang mag-utos ang Papa mo. S
Clara Santos POV Maaga pa lang ay maingay na sa dulo ng lote. Akala ko nung una ay may dumaan lang na trak, pero nang sumilip ako sa bintana, nakita ko sina Sebastian at Ben na nagbubuhat ng mga mahahabang table de kuni at ilang piraso ng yero. Si Papa Ricardo naman ay nakatayo sa gitna, may hawak na metro at chalk, seryosong-seryoso sa pagmamarka sa lupa. "Hon, hindi ba masyadong maaga para sa construction?" tanong ko kay Sebastian nang lumabas ako sa veranda, bitbit ang kape ko. "Alas-siyete pa lang, baka mabulabog ang mga manok ni Mang Tino." Ibinalibag ni Sebastian ang isang piraso ng kahoy bago lumingon sa akin. Pinunasan niya ang pawis sa noo niya gamit ang braso. "Sabi ni Papa, mas magandang simulan habang hindi pa matirik ang araw. At saka, excited din si Ben. Sabi niya, gusto niya raw matutong mag-karpintero para hindi lang tayo puro tanim." "Opo, Ma'am Clara! Masarap din po palang humawak ng martilyo," sigaw ni Ben habang may bitbit na kahon ng mga pako. "Sir Sebastian,
Clara Santos POV Lunes ng umaga. Iba ang katahimikan na bumabalot sa bahay kapag katatapos lang ng isang malaking event. Wala nang ingay ng mga silya na hinihila, wala nang amoy ng usok ng ihawan, at wala na ring malakas na tawanan ng mga kapitbahay. Ang tanging naririnig ko na lang ay ang mahinan
Clara Santos POV Alas-diyes pa lang ng umaga pero buhay na buhay na ang garden namin. Hindi nagkamali ang weather app—asul na asul ang langit at saktong-sakto lang ang init ng araw. Nakatayo ako sa veranda, pinagmamasdan sina Sebastian at Ben na abala sa tapat ng malaking grill ni Mang Tino. Pare
Clara Santos POV Alas-siyete pa lang ng umaga, rinig ko na ang boses nina Sebastian at Ben sa labas ng bintana. May bitbit silang basket na puno ng mga invitations na ginawa ni Diana kagabi. Ang plano para sa araw na ito ay simple lang: lalakarin namin ang kalsada para personal na ibigay ang mga s
Clara Santos POV Alas-nuwebe na ng umaga. Ang sikat ng araw sa labas ay hindi na kasing tindi ng dati, marahil dahil sa ulan kagabi. Nakaupo ako sa dining table, tinitingnan ang listahan ng mga pangalan na isinulat ni Diana sa kanyang tablet. Sa tapat ko, si Sebastian ay busy sa pag-aayos ng kanyan







