تسجيل الدخولClara Santos POV Sabado ng umaga, pero walang balak mag-relax ang schedule namin. Habang ang ibang tao sa Maligaya ay abala sa paghahanda para sa palengke o paglalaba, kami ni Sebastian ay nasa harap ng isang whiteboard na dinala ni Jojo mula sa bayan. Nakasulat doon ang mga delivery dates, volume ng orders, at ang mga pangalan ng bagong resellers. "Hon, kailangan nating i-cluster 'to," sabi ni Sebastian habang nakaturo sa listahan ng mga orders sa Metro Manila. "Hindi pwedeng isang biyahe para sa Quezon City, tapos bukas babalik tayo para sa Alabang. Sayang sa krudo, sayang pa sa oras nina Ben." "I agree. Pero Sebastian, look at the timeline. 'Yung wedding souvenirs sa June, kailangan nating i-dispatch by the third week of May para sigurado. Ayaw nating ma-stress 'yung coordinator," paalala ko habang tinitingnan ang aking planner. "Ate, Kuya, wait!" singit ni Diana na kararating lang, bitbit ang kanyang tablet at isang baso ng iced coffee. "I just got a message from our Calamba r
Clara Santos POVBiyernes ng hapon, at ang dating tahimik na veranda namin ay napuno ng mga monobloc chairs na hiniram pa ni Rico mula sa barangay hall. Ngayon ang itinakdang araw para sa orientation ng mga bagong farmers na gustong sumali sa supply chain namin. Medyo kinakabahan ako dahil hindi ko inaasahan na ganito karami ang darating—halos bente silang mga lalaki at babae na may bitbit na kaniya-kaniyang notebook at ballpen."Hon, okay na ba 'yung mga snacks? Baka maubusan tayo, mukhang nadagdagan sila," bulong ko kay Sebastian habang inaayos niya ang kanyang simpleng presentation materials sa isang stand."Don't worry, nag-order na ako kay Ate Tess ng extra na kakanin at juice. Ready na rin 'yung sample bottles na ipapamigay natin," sagot ni Sebastian. Inayos niya ang suot niyang polo-shirt at huminga nang malalim. "Game na ba?""Game. Ako na ang mag-uumpisa," sabi ko sabay harap sa mga bisita. "Magandang hapon po sa inyong lahat! Maraming salamat po sa pagpunta niyo rito sa amin
Clara Santos POV Huwebes ng umaga. Imbes na sa kusina o sa processing area ang tuloy ko, sa may malawak na bakanteng lote sa gilid ng compound ako dumeretso. Nakita ko si Sebastian na nakatayo doon, may hawak na mahabang metro at kausap sina Ben at Rico. May mga nakatarak na ring mga kawayan sa lupa na nagsisilbing guide markers. "Hon, kape mo muna," bati ko sabay abot ng tumbler. "Ang aga niyo rito ah. Akala ko ba mamaya pang hapon 'yung paglilinis ng area para sa kiosk?" Uminom muna si Sebastian bago sumagot. "Hindi na ako nakapaghintay, Clara. Kasi tumawag si Kapitan Rey kanina. Darating daw sila mamaya para i-deliver 'yung initial batch ng sili mula sa mga bagong farmers na under ng program natin. Kailangan natin ng space para sa sorting." "Wait, so hindi lang tayo basta bibili? I-so-sort natin dito?" tanong ko habang tinitingnan 'yung mga markings sa lupa. "Para masiguro natin 'yung quality," paliwanag ni Sebastian. "Dito sila magbabagsak, tapos titingnan nina Rico kung paso
Clara Santos POV Miyerkules ng madaling araw, alas-tres pa lang ay gising na kaming lahat. Ito ang araw na matagal na naming pinaghahandaan—ang kauna-unahang delivery para sa supermarket chain na kumuha sa amin. Kahit medyo malamig pa ang simoy ng hangin, ramdam ang excitement at kaunting kaba sa bawat isa habang iniloload ang mga crates sa likod ng pickup ni Sebastian. "Ben, 'yung mga delivery receipt, nasaan? Siguraduhin mong nakapirma na lahat 'yung copies para sa accounting nila," paalala ni Sebastian habang chine-check ang mga tali sa likod ng sasakyan. "Nasa folder ko na po, Sir Sebastian. Naka-separate din po 'yung para sa main branch at 'yung para sa satellite store sa bayan," sagot ni Ben. Kahit antok pa, mabilis siyang kumilos. Lumabas si Diana mula sa bahay, bitbit ang kanyang phone at isang gimbal. "Wait, Kuya! Picture muna bago kayo umalis. This is a historic moment for Sebastian’s Spice. Kailangan nating i-document 'to for the page." "Diana, madilim pa, baka hindi m
Clara Santos POVMartes ng umaga, at kung akala ko ay magiging chill lang ang vibe pagkatapos ng celebration namin kahapon para sa 150th batch, nagkamali ako. Maaga pa lang, punong-puno na ang inbox ng Facebook page namin. Parang nagising ang lahat ng mga reseller na nag-inquire nung nakaraang buwan."Hon, kape mo oh," abot ko kay Sebastian na kasalukuyang nakatitig sa monitor ng computer sa study room. "Grabe 'yung excitement mo, pati 'yung listahan ng dadalhin sa beach sa Sabado, ginagawan mo na ng spreadsheet?"Natawa si Sebastian at uminom ng kape. "Hindi lang beach trip 'to, Clara. Tinitingnan ko 'tong bagong system na ginawa ni Diana para sa inventory. Mas madali na nating ma-track kung ilang bote na lang ang natitira sa storage para sa supermarket delivery bukas.""Good. Kasi kailangan nating mag-double check. Sabi ni Maricel, parang may konting leak daw sa isa sa mga gallons na idedeliver sa resort," paalala ko."Check ko 'yan mamaya bago mag-start ang production. Diana! Gisin
Clara Santos POVLunes ng umaga, at parang may kakaibang energy sa paligid. Siguro dahil alam naming lahat na pang-isang daan at limampung araw na namin itong seryosong pagpapatakbo ng farm mula nung nag-full scale kami. Pagbaba ko pa lang, amoy na amoy ko na ang ginigisa ni Sebastian sa labas. Pero hindi ito sili; amoy tuyo at sinangag na may maraming toasted garlic."Hoy, ang bango niyan ah!" bati ko sa kanya habang lumalapit ako sa dirty kitchen sa likod."Celebration breakfast," sagot ni Sebastian habang bihasa niyang pini-flip ang kanin sa kawali. "Sabi ni Rico, naka-isang daan at limampung batches na raw tayo ng production simula nung lumipat tayo rito. Saktong-sakto sa Monday natin.""Grabe, nakabilang siya? Akala ko puro pagdidilig lang ang alam nung batang 'yun," tawa ko. Kumuha ako ng plato at nagsimulang mag-set ng lamesa sa veranda. "Sakto rin, dumating na 'yung invoice para sa supermarket chain. Official na tayo, Sebastian. Next week, nasa shelves na nila ang Sebastian’s
Clara Santos POV Pagkatapos ng tensyon sa restaurant kasama si Sofia, naging balot ng katahimikan ang loob ng sasakyan. Nakatingin lang ako sa labas, pinagmamasdan ang mga puno na nababalot ng snow sa Switzerland. Hindi ko alam kung bakit hindi pa rin binibitawan ni Sebastian ang kamay ko kahit ma
Clara Santos POV Halos hindi ako nakatulog pagkatapos ng nangyari kagabi. Nanatili lang akong nakahiga sa kama habang si Sebastian ay maagang bumangon, hindi man lang ako tinapunan ng tingin. Ang bawat kalansing ng susi sa labas ng pinto ay paalala na nakakulong na naman ako. "Ma'am Clara, may b
Clara Santos POV Malamig ang hangin sa Switzerland, pero mas matindi ang ginaw na nararamdaman ko sa loob ng suite ni Diana. Nakaupo ako sa tapat ng kama niya habang si Sebastian ay nakatayo sa may bintana, nakatalikod sa amin at nakatingin sa naglalakihang bundok na may snow. "Kailangan mong pu
Clara Santos POV Pagkatapos ng gulo sa yacht—kung saan niyanig lang ni Marcus ang emosyon namin nang hindi gumagamit ng dahas kundi puro pang-aasar lang—naging mas tahimik si Sebastian. Ang gintong pulseras sa kamay ko ay tila bumibigat bawat oras na lumilipas. "Mag-impake ka. Aalis tayo bukas,"







