LOGIN“ทำไมคุณธานินทร์ถึงไม่ยอมตัดสินใจขายที่ดินให้เราสักที จะยื้อเวลาไปถึงไหน”
พิพัฒน์ปิดแฟ้มรายงานเรื่องการติดต่อซื้อที่ดินจากธานินทร์ เศรษฐีผู้เป็นเจ้าของที่ดินผืนงามที่เขาเล็งเอาไว้สร้าง Shopping Malls แห่งใหม่ของธุรกิจในเครือพิมพ์มาดาพร็อพเพอร์ตี้
เขาทั้งติดต่อไปเจรจาขอซื้อด้วยตัวเอง และส่งลูกน้องไปต่อรองผลประโยชน์หลายครั้ง แต่ทางนั้นก็ยังให้รอการตัดสินใจมานานหลายเดือนแล้ว
“ที่คุณธานินทร์ลังเลเพราะว่านายเตวิชมันให้ราคาสูงกว่าเราครับ อีกอย่างลูกสาวของคุณธานินทร์ก็กำลังคั่วอยู่กับนายเตวิชด้วย”
ประเสริฐรายงานข้อเท็จจริงที่ไปสืบทราบมาเมื่อไม่นานนี้ เพราะทางเตวิชเองก็รอการตัดสินใจมาพักใหญ่ จนสุดท้ายก็เข้าหาลูกสาวเจ้าของที่ดิน ทำให้มีแต้มต่อมากขึ้นไปอีก
“มันจนตรอกถึงขนาดยอมนอนกับผู้หญิงเพื่อที่ดินเลยเหรอวะ”
“ครับ ถึงคุณธาริณีจะไม่สวย แต่เธอหัวอ่อนและหลงนายเตวิชมาก แล้วคุณธานินทร์ก็ตามใจเธอด้วยครับ ผมเกรงว่าเราอาจจะเสียเปรียบ”
“สั่งให้คนของเราติดต่อไปเพิ่มราคาให้มากกว่าไอ้เตวิชอีกเท่าหนึ่ง ยังไงก็ต้องเอาที่ดินผืนนั้นมาให้ได้”
“ครับคุณพอร์ช ผมจะให้คนของเรารีบจัดการให้เร็วที่สุด”
เขาพยักหน้ารับ ก่อนเอนกายพิงพนักเก้าอี้แล้วเอ่ยถามถึงเรื่องศัตรูคู่แค้นทางธุรกิจที่ผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะมานานหลายปี
“ไอ้เตวิชมันคบกับลูกสาวคุณธานินทร์นานหรือยัง”
“ไม่ถึงสองเดือนเองครับ แต่จะว่าคบหากันถึงขั้นเป็นคนรักก็ไม่น่าใช่ เพราะว่ามันยังไปคั่วกับดารานางแบบอีกหลายคน หนึ่งในนั้นมีรีน่า เพื่อนร่วมวงของคุณเจนิสด้วยครับ”
ท่านประธานหนุ่มเลิกคิ้วแปลกใจ เพราะรีน่าเพิ่งจะเข้ามาอ่อยและขอคอนแทกต์เขาไป แถมยังเพิ่งไลน์มาชวนเขาไปเดตด้วยเมื่อเช้านี้ ทั้งที่เธอน่าจะรู้สิว่าเขาเป็นคู่แข่งทางธุรกิจกับผู้ชายที่เธอเดตด้วย
แต่เรื่องทางธุรกิจมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องบนเตียงของเขากับเธอนี่นะ ในเมื่อเธอไม่ได้คบใครเป็นแฟนและเขาเองก็ไม่มีเช่นกัน
“รีน่าเพิ่งไลน์มาชวนฉันเดต”
“คุณพอร์ชชอบรีน่าเหรอครับ เธอเป็นเพื่อนกับคุณเจนิส อาจจะมีปัญหากันได้ถ้าคุณพอร์ชไปยุ่ง ก็คุณเจนิสชอบคุณพอร์ช”
“นี่แกดูไม่ออกเหรอว่าเด็กนั่นไม่ได้ชอบอะไรฉันมากมายหรอก ที่มาอ่อยเพราะมีจุดประสงค์อะไรบางอย่าง เผลอ ๆ ก็เป็นพวกล่าแต้ม แข่งกันว่าใครจะได้นอนกับฉันก่อน”
“แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะครับ ผมว่า...”
“ฉันไม่ได้คบใคร แล้วรีน่าก็ทอดสะพานซะขนาดนั้น ไม่เอาก็ไม่ใช่ฉันแล้ว”
“แต่คุณเจนิสก็ทอดสะพานให้คุณพอร์ชนะครับ ผมว่าถ้าคบกับคุณเจนิสน่าจะดีกว่า ผมสืบไม่เจอประวัติว่าเธอเคยควงกับใครเลย”
“นี่แกแอบทำงานนอกเหนือคำสั่งฉันเหรอ”
“โธ่ คุณพอร์ชครับ ถ้าคุณพอร์ชสนใจเธอ หรือมีเรื่องอะไรสงสัย ยังไงคุณพอร์ชก็ต้องสั่งให้ผมหาข้อมูลให้อยู่แล้ว สู้หาไปเลยตั้งแต่แรกดีกว่าครับ”
“สู่รู้จริง ๆ ว่าไงล่ะ เด็กนั่นเป็นยังไง”
“ไม่เคยมีข่าวว่าคบกับใครเลยครับ ไม่เคยมีรูปหลุดว่าเดตกับใครด้วย ประวัติขาวสะอาด”
“เหอะ เก็บข่าวเก่ง ไม่งั้นก็คงนัดผู้ชายมาหาที่ห้อง ไม่ออกไปไหน แค่นี้ก็ไม่เป็นข่าวแล้ว”
“ก็จริงครับ แต่ผมว่าคุณเจนิสเธอไม่น่าจะเป็นคนแบบนั้น เธอดูใส ๆ ออก”
“ไม่เห็นที่เด็กนั่นพยายามอ่อยฉันหรือไง จะลากฉันขึ้นเตียงให้ได้ ร้ายขนาดนั้นยังเอาอะไรมาคิดว่ายัยนั่นเป็นคนใส ๆ”
“เธออยากลากคุณพอร์ชขึ้นเตียงขนาดนั้น แล้วคุณพอร์ชไม่ใจอ่อนหน่อยเหรอครับ นั่นเจนิสเลยนะครับ ผู้ชายที่ไหนปฏิเสธก็โง่เต็มทน”
“นี่แกว่าฉันโง่เหรอไอ้เสริฐ”
“ไม่ใช่แบบนั้นครับคุณพอร์ช ผมแค่เปรียบเปรยเฉย ๆ ก็คุณเจนิสเธอทั้งสวย ทั้งน่ารัก เธอเซ็กซี่ด้วย ไม่ว่าจะขยับตัวทำอะไรก็ดูดีไปหมด ผมว่าเธอดูเย้ายวน ดูมีเสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้ามยังไงก็ไม่รู้นะครับ”
คำพูดของลูกน้องไม่ได้เกินจริงไปสักนิด เขาเองก็คิดแบบนั้น ว่าเธอทั้งสวย ทั้งน่ารัก ทั้งมีเสน่ห์เย้ายวนและดูเซ็กซี่อย่างไม่ต้องพยายามทำ และถ้าเธอเป็นคนไกลตัวกว่านี้หน่อย เขาคงไม่ลังเลเลยที่จะลากเธอขึ้นไปละเลียดกินบนเตียงให้สมใจ
แต่นี่ไม่ใช่ ชีวิตทั้งชีวิตของเขาจะเอามาทิ้งเพราะลากเธอขึ้นเตียงไม่ได้เด็ดขาด ต่อให้อยากลิ้มลองรสหวาน ๆ ของเธอแค่ไหนก็ต้องอดทน
เพราะผู้หญิงไม่ได้มีคนเดียวในโลก และผู้หญิงที่มีเสน่ห์แบบเธอก็ยังหาได้อีกเยอะแยะ อย่างน้อย ๆ ก็รีน่านั่นไง เขาว่าน่าจะพอแทนกันได้
“ฉันไม่เถียง ก็ระดับเจนิสนี่นะ แต่แกจะให้ฉันเอาชีวิตทั้งชีวิตมาทิ้งกับยัยเด็กนั่นเหรอ คิดว่าแค่ฉันลากเด็กนั่นขึ้นเตียงครั้งสองครั้งแล้วเรื่องมันจะจบหรือไง เกิดแม่รู้เข้าแกคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับฉันล่ะ”
“เอ่อ คุณผู้หญิงก็คงจับคุณพอร์ชแต่งงานกับคุณเจนิสครับ”
“อืม ก็รู้นี่หว่า แล้วเรื่องอะไรฉันต้องทุ่มหมดหน้าตักเพื่อได้นอนกับเด็กนั่นด้วย ผู้หญิงมีเยอะแยะ มันก็เหมือนกันทั้งนั้นแหละ ไม่เห็นจะต่างกันสักคน”
“แปลว่ากับคุณรีน่า...”
“ว่างเมื่อไหร่ค่อยเรียกหา ตอนนี้ยังไม่ว่าง”
“มีดอกไม้มาส่งคุณเจนิสครับ”
เจณิสตาที่กำลังนั่งอยู่บนตักของไทเกอร์เมื่อเริ่มซ้อมเต้นเพลงสำหรับถ่ายทำมิวสิควิดีโอในรอบสุดท้ายลุกเดินไปรับดอกกุหลาบสีขาวช่อโต เปิดดูการ์ดแล้วก็อดที่จะรู้สึกแปลกใจไม่ได้เมื่อเจ้าของชื่อบนการ์ดใบนั้นห่างหายจากการส่งดอกไม้มาให้เธอพักใหญ่แล้ว
“ใครส่งดอกไม้มาให้น่ะ เจนิส”
ฮารุตะโกนถามในขณะที่ไทเกอร์ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าตัวเองมีคู่แข่ง
“คุณเตวิช”
เอ่ยตอบแล้วนำช่อดอกไม้ไปวางไว้บนเก้าอี้ตัวที่อยู่ด้านข้างพิพัฒน์ เหลือบสบตาเขานิดหน่อยก่อนโปรยยิ้มยั่ว เพื่อนรักทั้งสองคนจึงวิ่งมาหาพร้อมยิงคำถาม
“คุณเตวิชเหรอ หายไปเป็นเดือนแล้วนี่ สงสัยไปไหนไม่รอด กลับมาตายรัง”
“พูดไปเรื่อยน่าฮารุ”
“ฉันว่าเขาชอบแกจริง ๆ นะเจนิส ทั้งหล่อ ทั้งรวย คนนี้ก็น่าสนนะ”
เกี่ยวก้อยสะกิดแขนเพื่อนแล้วกระซิบเสียงเบา แต่ก็ยังดังพอให้ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงนั้นได้ยิน
“อืม เก็บไว้เป็นชอยส์”
“ไหน เขาเขียนการ์ดว่าไง เอามาดูซิ”
ฮารุถือวิสาสะเปิดการ์ดใบนั้นอ่านเพราะปกติก็ไม่เคยมีความลับต่อกันอยู่แล้ว
“เฮ้ย เขาชวนแกไปเดตด้วย จะไปไหม”
“วันไหน”
“วันที่แกพร้อม ให้ติดต่อเขาไป เขาบอกว่ายังใช้เบอร์เดิม”
“อืม เดี๋ยวเช็กตารางกับพี่ปุ๊กกี้ก่อนนะว่าไปได้วันไหน”
“โหย คราวนี้ยัยเจนิสของเราเอาจริง ไม่ปฏิเสธนัดคุณเตวิชแล้ว”
“แหม ก็บอกแล้วว่าเขาทั้งหล่อ ทั้งรวย ทั้งเก่ง มีแต่ผู้หญิงอยากได้ แต่ยัยเจนิสของเราดันปฏิเสธเขาเสียได้ ติดที่เจ้าชู้ไปหน่อยเท่านั้น”
“ฉันไม่กลัวหรอก ผู้ชายเจ้าชู้น่ะ แกอย่าลืมสิ ว่าฉันต้องการอะไรจากเขา”
คำพูดราวกับผู้หญิงกร้านโลกที่ต้องการเพียงลากผู้ชายขึ้นเตียงทำพิพัฒน์กัดกรามแน่น ดวงตาวาววับกร้าวดุ โดยเฉพาะผู้ชายคนนั้นได้ชื่อว่าเป็นศัตรูทางธุรกิจของเขายิ่งแล้วใหญ่ อยู่ ๆ เธอจะมาเทเขาแล้วหันไปหาผู้ชายที่ลากขึ้นเตียงได้ง่ายดายคนนั้นไม่ได้ เขาไม่ยอม
ในขณะที่สามสาวยืนคุยกันอยู่ไกล ๆ คิตตี้ก็จับมือรีน่าพาเดินออกมายังมุมห้องด้านหนึ่งแล้วกระซิบถาม
“นี่มันยังไง แกปล่อยคุณเตวิชมาหายัยเจนิสได้ยังไง เลิกกันแล้วเหรอ”
รีน่ายิ้มมุมปาก มองไปยังชายหนุ่มรูปหล่อที่ใส่สูทแบรนด์เนมสีดำเต็มยศด้วยสายตามาดหมาย
“ไม่ได้เลิก แต่ฉันยุให้คุณเตวิชกลับมาจีบยัยเจนิสเองแหละ”
“เฮ้ย แกเบื่อเขาแล้วเหรอ ทั้งหล่อทั้งรวย ไม่เก็บเอาไว้ก่อนหรือไง”
“เก็บสิ แต่เมื่อคืนฉันบอกคุณเตวิชว่ายัยเจนิสกำลังหาผู้ชายเพอร์เฟคมาคบเป็นแฟน จะได้ไม่ต้องกลับสวิตฯ เขาก็รีบกลับมาจีบมันแทบไม่ทัน”
“แบบนี้แกก็แพ้มันน่ะสิ”
“แพ้อะไร ฉันมีเป้าหมายใหม่แล้วนี่ แกลืมแล้วหรือไง”
คิตตี้อ้าปากร้องอ๋อ ก่อนหันมองไปยังพิพัฒน์แล้วอมยิ้ม
“จริงด้วย แกเอาจริงใช่ไหม”
“แน่นอนสิ ฉันทักเขาไปขอเดตแล้ว เขาก็รับปาก บอกจะหาเวลาพาฉันไปดินเนอร์”
“สุดยอดเลย เขาก็ชอบแกเหรอ ฉันนึกว่าเขาชอบยัยเจนิสเสียอีก ถึงขั้นยอมมานั่งเฝ้าตามคำสั่งแม่ ทั้งที่ไม่น่าจะมาเสียเวลาทำอะไรแบบนี้”
“เขาจะไม่มีวันได้นอนกับนังเจนิสหรอก ฉันนี่แหละจะทำให้เขาหลงจนโงหัวไม่ขึ้น แล้วก็จะช่วยเตะนังเจนิสให้กับคุณเตวิชเอง”
“แกฉลาดสุด ๆ”
“แกเตรียมตัวมีเพื่อนเป็นมาดามตระกูลคลาร์กได้เลย”
กระจกเงาบานใหญ่สะท้อนภาพหญิงสาวแสนสวยในชุดแต่งงานเกาะอกบานฟูฟ่องผ้าลูกไม้ฝรั่งเศสสีขาวงาช้างปักคริสตัลเกรดดีที่สุดทั้งชุดมือเล็กลูบไล้สร้อยเพชรประจำตระกูลวิบวับล้อแสงที่สวมอยู่บนลำคอระหงซึ่งเป็นชุดเดียวกับต่างหูและสร้อยข้อมือ ส่งให้เจ้าสาวดูงดงามเลอค่าสมฐานะมาดามตระกูลคลาร์กใบหน้าสวยหวานตกแต่งด้วยเครื่องสำอางบางเบา ขับความงามตามธรรมชาติ รวบผมมวยต่ำปักดอกกุหลาบขาวหลายดอกและสวมเวลเจ้าสาวผ้าลูกไม้ยาวลากพื้นยิ่งทำให้เธอดูคล้ายเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ก็มิปาน“วันนี้เจนิสของพี่สวยมากเลยครับ”พิพัฒน์ที่เพิ่งส่งญาติพี่น้องออกจากห้องหลังพิธีส่งตัวเข้าหอเดินกลับมาสวมกอดเจ้าสาว ดวงตาคมกริบกวาดมองใบหน้างามและเรือนร่างเย้ายวนผ่านกระจกเงาตรงหน้า ก่อนจะจับเธอหมุนตัวกลับมาหา“พี่พอร์ชชมเจนิสแบบนี้มาตั้งแต่เช้าแล้วนะคะ ไม่เบื่อบ้างเหรอ”เขาตะลึงตาค้างตั้งแต่เห็นเธอในชุดไทยสีทองตั้งแต่เช้า คำว่างดงามดั่งนางฟ้ายังน้อยเกินไป จึงชื่นชมเธอไม่หยุดปากยันตอนนี้ที่พิธีแต่งงานทุกอย่างเสร็จสิ้นลง เหลือเพียงการเข้าหอตามลำพังของเจ้าบ่าวเจ้าสาวเท่านั้น“ไม่เบื่อครับ ก็เจนิสของพี่สวยจริง ๆ”“งั้นเจนิสต้องใส่ชุดแต่งงาน
แสงไฟวิบวับหลากสีที่เคยมืดสลัวสว่างจ้า เพลงที่เคยดังกระหึ่มถูกปิด นักเที่ยวที่กำลังโยกย้ายกายตามจังหวะดนตรีหยุดเต้นแล้วหันมองรอบกายด้วยความตกใจ ก่อนที่ตำรวจจะบุกเข้ามาควบคุมสถานการณ์ทุกอย่างเอาไว้ทั้งหมด“ทางนี้ครับ”ชายหนุ่มที่ถูกพิพัฒน์ส่งเข้ามาเป็นสายพานายตำรวจกลุ่มใหญ่เข้าไปในห้องลับซึ่งขังผู้หญิงที่กำลังจะเตรียมเอาไปส่งขายยังชายแดนเอาไว้ อีกชุดพากันไปยังห้องรับรองแบบวีไอพีนับสิบห้องที่ตอนนี้เด็กสาวกำลังถูกชายวัยกลางคนที่ร่ำรวยล้นฟ้าเสพสมร่างกายแสนบริสุทธิ์“เฮ้ย อะไรวะ ตำรวจ”ชายร่างอ้วนพีลุกจากร่างกายงดงามของเด็กสาวที่นอนร้องครวญครางระทดระทวย บ้างวิ่งหนี บ้างตกใจตัวสั่น บ้างต่อรองกับตำรวจพร้อมยัดเงินทันที แต่ทุกคนก็ถูกรวบใส่กุญแจมือพร้อมหลักฐานการกระทำผิด“ตำรวจ นาย...”คนสนิทของเตวิชกดโทรศัพท์หาเจ้านายพร้อมทั้งวิ่งไปยังทางที่เตรียมเอาไว้ใช้หนีหากเกิดเหตุฉุกเฉิน แต่ยังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะรับสายเพราะกำลังหลงมัวเมากับเรือนร่างบอบบางเย้ายวน เขาก็โดนตำรวจรวบตัวได้เสียก่อนประตูห้องนอนที่ตกแต่งอย่างหรูหราถูกเปิดพรวดเข้ามา เตวิชที่กำลังตอกกายใส่สาวสวยตัวแทนเจณิสตาซึ่งกรีดร้องดังลั่นด้วย
ในที่สุดธาริณีก็ได้รับหมายเรียกจากตำรวจ จึงจำต้องออกจากบ้านพร้อมกับบอดี้การ์ดเป็นโขยงที่ขับรถตามคุ้มกันแน่นหนา“มันออกจากบ้านแล้วครับนาย”ชายหนุ่มร่างใหญ่ในชุดสูทสีดำที่จอดรถซุ่มแอบดูอยู่หน้าบ้านของธาริณีโทรรายงานเจ้านายทันทีที่รถของผู้หญิงคนนั้นขับออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่“ตามมันไป จัดการให้เรียบร้อย”“ครับนาย”รถตู้คันหรูติดฟิล์มดำสนิทพร้อมด้วยรถยนต์ลักษณะคล้ายกันอีกสองคันขับตามขบวนรถของธาริณีไปติด ๆ ก่อนจะขับปาดหน้าแล้วเปิดฉากยิงปะทะกันทันทีเมื่อถึงถนนเส้นเลี่ยงเมืองที่แทบไม่มีคนสัญจรผ่านไปมา“คุณณี หนีก่อนครับ”บอดี้การ์ดเปิดประตูคว้าข้อมือของเจ้านายสาวลงจากรถตู้ ก่อนพาวิ่งออกมาจากบริเวณนั้น แต่แล้วกลับล้มหน้าคว่ำเพราะโดนยิงจากด้านหลัง“กรี๊ด...”ธาริณีกรีดร้องออกมาสุดเสียง ย่อตัวลงนั่ง ยกมือขึ้นปิดหูทั้งสองข้างด้วยความตกใจ ก่อนจะโดนกระชากลากแขนให้ขึ้นมานั่งในรถคันที่ติดฟิล์มดำสนิททั้งคันด้วยอาการช็อก“พวกมึงจัดการเก็บกวาดตรงนี้ให้หมด อย่าให้มีหลักฐานสาวไปถึงนายแล้วรีบแยกย้าย ที่เหลือพวกกูจัดการเอง”“ครับพี่”ร่างบอบบางถูกโยนเข้ามาในห้องสกปรกของโกดังเก่าชานเมือง เธอกวาดมองรอบตัวด้วยด
“รีน่า ในคลิปใช่รีน่าจริง ๆ ไหมคะ”“คบกับคุณเตวิชอยู่เหรอ”“ทำไมคลิปคนหน้าคล้ายรีน่าถึงหลุดมาได้ หรือว่าถ่ายกันเองคะ”“เกิดอะไรขึ้นคะ ทำไมคลิปถึงหลุดได้”นักข่าวกรูเข้าหาน้องร้องสาวไอดอลทั้งสองคนที่ใส่หมวกและหน้ากากอนามัยปิดบังใบหน้าเมื่อทั้งคู่ก้าวออกมาจากสถานีตำรวจหลังเข้าแจ้งความเอาผิดกับธาริณีปุ๊กกี้พร้อมด้วยบอดี้การ์ดช่วยกันนักข่าวไม่ให้เข้าถึงตัว แต่ก็ถูกบันทึกภาพเอาไปลงข่าวอยู่ดี“จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอคะ รีน่า ตอบนักข่าวหน่อยนะคะ ประชาชนกำลังให้ความสนใจเรื่องนี้”“พี่ ๆ นักข่าวคะ ตอนนี้น้องรีน่ายังไม่พร้อมพูดอะไรทั้งนั้น ให้เป็นเรื่องของกระบวนการทางกฎหมายก่อน ตอนนี้น้องบอบช้ำจากข่าวมากพอแล้วค่ะ ขออย่าซ้ำเติมกันเลยนะคะ” ผู้จัดการของวงตอบนักข่าวแทน ก่อนจะรีบพารีน่าและคิตตี้แหวกกองทัพนักข่าวออกไปขึ้นรถตู้ที่จอดรออยู่“เฮ้อ จะเอายังไงกันต่อดี รีน่า”เมื่อรถออกตัว ปุ๊กกี้ก็เอ่ยถาม รีน่าหันมองนักข่าวที่วิ่งกรูตามรถตู้ของเธอมาแล้วกัดกรามกำมือแน่นจนตัวสั่น“ชีวิตรีน่าพังหมดแล้ว เพราะอีธาริณี”“เรื่องนั้นจะโทษเขาฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ เธอไปยุ่งกับผู้ชายของเขาก่อน” ปุ๊กกี้ให้สติ แต่รีน่าตวัด
“แค่ผู้หญิงคนเดียวยังไม่มีปัญญาจัดการ แกมันไม่ได้เรื่อง”เมื่อไปหาธาริณีที่บ้านแต่โดนไล่กลับมา จอดรถรอนานแค่ไหนก็ไม่มีใครยอมเปิดประตูให้ แถมยังติดต่อเธอไม่ได้ทำให้เตวิชล่าถอยอย่างหัวเสีย แต่เมื่อกลับถึงบ้านดันโดนผู้เป็นพ่อตวาดลั่น“พ่อก็รู้ว่ามันไม่ยอมออกจากบ้าน ไม่งั้นผมอุ้มมันแล้ว”“ไม่ต้องพูดมาก ฉันรำคาญ วัน ๆ สร้างแต่เรื่อง แล้วทีนี้จะเอายังไง บอร์ดบริหารไม่มีใครไว้ใจแกแล้ว”“พ่อก็ปิดปากมันสิครับ”“ไอ้เตวิช แกมันไม่สำนักจริง ๆ”“แล้วจะให้ผมทำยังไงครับพ่อ ที่ต้องไปนอนกับอีนั่นก็เพราะอยากเอาที่ดินมาให้พ่อ พ่ออยากได้มากไม่ใช่เหรอครับ ผมยอมทำขนาดนี้จะไม่ให้ผมหาความสุขให้ตัวเองบ้างเหรอ ใครจะรู้ว่ามันจะระแคะระคายแอบตั้งกล้องล่ะ ผมเอาผู้หญิงมานอนที่นั่นตั้งหลายคน ป่านนี้มันคงมีคลิปของผมหมดแล้ว”ก่อนดวงตาคมกริบจะเบิกโพลงเมื่อคิดได้ว่าเมื่อไม่กี่วันมานี้เขาเพิ่งยอมรับกับรีน่าว่าเขาเป็นคนจ้างวานฆ่าธานินทร์และพิพัฒน์โดยทำให้มันเป็นอุบัติเหตุถึงว่า ธาริณีถึงปล่อยคลิปของเขา ทั้งที่เมื่อคืนก็ดูกลับมาอยู่ในคาถาและเชื่อฟังเขาอีกครั้ง ที่ไหนได้ ป่านนี้เรื่องนั้นคงไม่เป็นความลับอีกแล้ว“พ่อครับ จะ
เมื่อร้องไห้จมกองน้ำตาจนพอใจแล้ว ธาริณีก็สูดลมหายใจลงปอดลึก ๆ แล้วกดส่งคลิปนี้ให้กับพิพัฒน์ ไม่กี่นาทีต่อมา พิพัฒน์ก็โทรหาเธอ“คุณณี คุณไปเอาคลิปนี้มาจากไหนครับ”“ณีแอบซ่อนกล้องไว้ในคอนโดของเขาค่ะ”เสียงของหญิงสาวที่สูญเสียหลายอย่างพร้อมกันในช่วงเวลาไม่กี่วันอู้อี้จนน่าสงสาร“มันรู้ไหมครับ”“เขาไม่รู้ค่ะ ตอนนี้ออกไปทำงานแล้ว”“ผมว่าตอนนี้คุณไม่ควรอยู่คนเดียวนะ มันอันตราย ให้ผมส่งคนไปดูแลคุณดีไหม” พิพัฒน์ถามอย่างมีน้ำใจ นึกสงสารเธอไม่น้อย“ไม่เป็นไรค่ะ ณีไม่ได้อยู่คนเดียว ตอนนี้ณีมีบอดี้การ์ดแล้วค่ะ คุณพอร์ชเอาคลิปนี้ไปแจ้งความได้เลยนะคะ ณีก็จะไปแจ้งความเหมือนกัน”“ครับ ขอบคุณคุณณีมาก แต่ผมว่าตอนนี้คุณณีอย่าเพิ่งแจ้งความดีกว่า อย่ากระโตกกระตาก มันจะอันตรายกับคุณเอง เรื่องนี้ให้ผมจัดการเองดีกว่าครับ แต่ถ้ามีอะไรให้ผมช่วยเหลือก็บอกได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ คุณอย่าไว้ใจมันอีกเด็ดขาด หรือถ้าคิดว่าอยู่แบบนั้นมันอันตรายก็มาอยู่บ้านผมก่อน คนของผมพร้อมดูแลคุณจนกว่าคดีนี้จะจบ อีกไม่นานหรอกครับ เพราะมันสองคนพ่อลูกก็กำลังจะเกม”“ณีอยู่ได้ค่ะ หลังจากวินาทีนี้ไป เขาจะไม่มีทางได้เข้ามาในบ้านของณีอีก”ธาร







