เข้าสู่ระบบในคืนนั้นกว่าสายฟ้าลูกชายวัยหกเดือนจะหลับได้ก็เกือบรุ่งสาง ทำเอาพ่อแม่ตาโหลเป็นหมีแพนด้า แต่มันกลับเป็นภาพความทรงจำที่มีความสุขมากที่สุดในชีวิตบ้านหลังนี้ที่ทั้งคู่อยู่อาศัยกันสามคนพ่อแม่ลูก หิรัญเป็นคนมอบบ้านหลังใหญ่ให้กับลูกชายและลูกสะใภ้เป็นของขวัญในวันแต่งงาน ทั้งสองครอบครัวต่างเห่อหลานชายคนนี้มาก ชื่อสายฟ้าพายุเป็นคนตั้ง เพราะชื่อของพ่อและแม่เกี่ยวกับสภาพอากาศ เขาก็เลยปั้นชื่อลูกชายว่า สายฟ้าจะได้เข้ากับคนเป็นพ่อแม่ ทุกวันเสาร์ ครอบครัวอัครเดชโภคินและวิเศษพิพัฒน์นุกุล จะนัดเจอกันทุกสัปดาห์ที่บ้านของพายุและฟ้าใส คุณพ่อคุณแม่ทั้งสองฝ่ายต่างเห่อหลานชายคนนี้เอามาก ๆแม้กระทั่งลูกชายของอันดาที่ตอนนี้ห้าขวบกว่า เขาเข้ามาจับแก้มน้องชายเล่น และหันไปบอกคุณพ่อคุณแม่ว่า“พอน้องโต ผมก็เอาน้องมาเล่นทีมฟุตบอลได้ใช่ไหมครับ” “ทีมฟุตบอลมันต้องสิบเอ็ดคนเลยนะ” อันดาบอกกับลูกชาย“งั้นคุณพ่อคุณแม่และก็คุณอาพายุและคุณอาฟ้าใส ก็มีน้องให้ผมเยอะ ๆ สิครับ” เอเดนลูกชายคนเดียวของอันดาและเดมี่ พูดจาเจื้อยแจ้วฉะฉาน การพูดการจาในบางครั้งก็ดูโตเกินวัย แต่นั่นเป็นสิ่งที่พ่อแม่ภูมิใจในตัวลูกมากที่สุด เสียงหั
Special 2“ก็แล้วทำไมพี่ไม่แก้ด้วยตัวเอง ทั้งที่พี่เป็นคนขออ่ะ” ฟ้าใสรู้เรื่องที่พายุขอพรกับพระแม่ลักษมี เขาขอท่านไว้ว่าอยากได้ฟัาใสมาเป็นเมีย เมื่อพรที่ขอสมดั่งปรารถนา พายุจะพาแฟนสาวไปรำแก้บนถวาย ฟ้าใสโกรธจัด เขาเป็นคนขอแต่ให้เธอเป็นคนแก้ อยากตะโกนใส่หน้าว่าไม่ต้อง พระแม่ไม่ได้ให้พร แต่เป็นเธอต่างหากที่ให้ ทั้งรุกและรับแบบถึงใจ นอนตีลังกาตลบหน้าหลังอยู่ทุกวัน เป็นผัวเมียนอนกอดกันทุกคืน “ไอ้วามันเป็นคนให้พี่ไปขอนี่” “พี่ฟังฟ้านะ พระแม่ไม่ได้ให้ ทุกอย่างมันเป็นเพราะฟ้า เพราะพี่ เราทั้งคู่ต่างชอบกันแต่แรก”“รู้แล้ว แต่...พี่ขอแล้วได้ไง ก็ไปรำถวายให้หน่อยสิ” “พี่เชื่อเรื่องพวกนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ขนาดคุณพ่อคุณแม่ชวนเข้าวัดพี่ยังไม่เข้าเลย” “ต้องโทษไอ้วาฟิกซ์มัน” “ไม่ต้องไปโทษพี่วา หรือพี่เขาบอกให้บนแบบนี้”“เปล่าครับ” พายุนั่งตัวลีบโดนแฟนสาวดุ ตอนนี้กลายเป็นพายุน้อยอายุเพียงสามขวบ นั่งเม้มปากแน่นทำหน้าเบะจะร้องไห้ ราวกับโดนคุณแม่ต่อว่า “ตกลงจะไปรำไหม” พายุเงยหน้าขึ้นถาม พลันหลุบตามองต่ำเมื่อแฟนสาวสา่งสายตาพิฆาต ก็แค่รำ ได้ใส่ชุดสวย ๆ ไม่ชอบเหรอวะ “ยังจะถามอีก” ฟ้าใสขึ้นเสียงตวาด
พายุพาเธอเข้าโรงแรม อุ้มร่างบางวางลงบนเตียงกว้าง พายุปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองออก รวมทั้งของเธอเขาก็ถอดมันออกอย่างรวดเร็ว เขาและเธอเหลือแต่ร่างเปลือยเปล่า พายุพร้อมจู่โจมและโจนจ้วงพาเธอไปหาความสุขด้วยกันร่างกำยำขึ้นคร่อมร่างเล็ก โน้มใบหน้าจุมพิตเธอร้อนเร่า อาวุธประจำกายแข็งร้อนขึ้นเป็นเส้นเลือด พายุฉีกซองถุงยางอนามัยสวมใส่ ดวงตาคู่สบประสานกัน คนใต้ร่างนอนตาฉ่ำปรือ ฟ้าใสยกแขนขึ้นคล้องรอบลำคอหนา “พ่อหล่อกินคน” คนเมายังไม่วายที่จะเอ่ยชม พายุยิ้มรับ สองร่างโผกอดกันนัวเนีย เนื้อแนบเนื้อชิดสนิท แก่นกายใหญ่แข็งตั้งพร้อมเปิดศึก พายุจับประคองความเป็นชายใหญ่โต แยกเรียวขาออกให้อ้ากว้าง ปลายหัวหยักกดลงไปบนกลีบงามที่พร้อมจะเบ่งบาน“อื้อ เจ็บ ฉันเจ็บ” ฟ้าใสร้องดิ้น พายุจึงก้มจูบปิดปากเสียง กดสะโพกไถลลื่นเข้าไปในรูแคบปราดเดียว“อื้อ” ฟ้าใสร้องครางในลำคอ แก่นกายใหญ่ถูกเธอดูดกลืนหายเข้าไป ฟ้าใสหน้าบิดเบ้ น้ำตาสีใสไหลลงหางตา“ซี๊ด” พายุแช่ตัวตนในโพรงสาวอยู่พัก จากนั้นก็เริ่มโยกสะโพกบดขย่มเร็วขึ้น ร่างเล็กแอ่นรับความสาดเสียวที่เขามอบให้ ความสุขร้องออกมาเป็นเสียงสูงกลางต่ำสลับไปมาลั่นทั่วห้อง “โคตรแ
Special 1หลายเดือนก่อนร้านผับแห่งหนึ่งย่านเอกมัย ฟ้าใสและโยชิยืนวาดลวดลายออกสเต็ปไปกับเพลง EDM โยกย้ายส่ายสะโพกโบกสะบัดอย่างสนุกสนาน กระทั่งโยชิเหลือบมองไปยังโต๊ะ ๆ หนึ่ง มีชายหนุ่มรูปหล่อยืนอยู่สามคน พวกเขาอยู่ห่างจากโต๊ะที่พวกเธอยืนอยู่ไม่ไกล“ดูโต๊ะนั้นสิ จตุรเทพชัด ๆ” โยชิพูดไปด้วยเต้นไปด้วย แต่ทว่าฟ้าใสกลับยืนสงบนิ่ง ดวงตาหวานสะดุดตาเข้ากับผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่โต๊ะนั้น เธอมองค้างราวกับถูกสะกด ชายหนุ่มที่ฟ้าใสมอง หันสบตาเข้ากับเธอ ต่างคนต่างมองซึ่งกันและกัน พายุยกแก้วเหล้าขึ้นเป็นการทายทัก ปากหยักยิ้มมุมปาก เขาสนใจเธอ อยากทำความรู้จัก “มึงมองอะไรวะ แล้วมึงยกแก้วให้ใคร” วาฟิกซ์เอ่ยถาม เห็นพายุยืนจ้องใครบางคน วาฟิกซ์มองตามสายตา ก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไร “โคตรสวยเลยว่ะ” “คนไหนวะ ไม่เห็น” วาฟิกซ์ชะเง้อมองอีกที แต่จู่ ๆ กลับมีกลุ่มสาวมาใหม่สี่ห้าคนยืนคั่นระหว่างโต๊ะเขาและเธอ วาฟิกซ์มองไปรอบ ๆ ด้วยความอยากรู้เต็มประดา แต่ก็ไม่มีใครน่ามองหรือสะดุดตา “ไม่ต้องเสือก” พายุหันไปด่า ชนแก้วเพื่อนแล้วดื่มหมดแก้ว “ยัยฟ้า~ ฉันม่ายไหวอยากอ้วก อึก~” “ฉันก็อยากอ้วก แต่อยากเต้น วู้ว~” ดื่มเหล้า
EP.50ช่วงฝึกงานในระยะเวลาสามเดือนได้จบลง ฟ้าใส โยชิและอันดา ผ่านการประเมินจากประธานบริษัทโดยตรง คุณพ่อเซ็นอนุมัติให้ผ่านฉลุย เมื่อลูกชายและลูกสาวทำผลงานให้คนเป็นพ่อชื่นใจ “ใกล้จะเรียนจบแล้ว ขอพ่อกอดหน่อย” ลูกฝาแฝดทั้งสองสวมกอดผู้เป็นพ่อ “เอาล่ะ จะไปหาแฟน หรือจะไปไหนก็ไป แต่วันหยุดต้องกลับบ้าน แม่เราบ่นคิดถึงลูกทุกวัน” “ครับ/ค่ะ” สองพี่น้องฝาแฝดขานรับ อันดาและฟ้าใสแยกย้ายกันกลับ เพราะต่างก็นัดหวานใจเอาไว้เหมือนกันทั้งคู่ รวมถึงโยชิอีกคน วันนี้กระเทยมีสารถีหนุ่มมารับถึงหน้าบริษัท “ไปก่อนนะแก ฉันกับคุณะวย์จะไปเดินขบวนงาน Pride Month” เป็นขบวนสร้างสีสันที่รวมเหล่า LGBTQ ไว้ในงาน จัดขึ้นเพื่อให้มีการยอมรับในกลุ่ม LGBTQ มากขึ้น โดยเป็นการแสดงออกถึงความต้องการสิทธิความเท่าเทียมกันในสังคม“ฟ้าฝากเพื่อนด้วยนะคะคุณเวย์ ขอบคุณนะคะที่ดูแลยัยโยชิมันเป็นอย่างดี” “แกเรียกฉันโยชิ” เจ้าของชื่อตกตะลึง เป็นครั้งแรกที่เพื่อนสนิทเรียกชื่อเล่นใหม่ “เออ ก็ชื่อนี้ไม่ใช่ หรือจะให้เรียกโยธาเหมือนเดิม”“โยชิสิ ไม่มีแล้วย่ะชื่อโยธา สามทุ่มเจอกันที่ผับ ตอนนี้ฉันต้องไปแล้ว ขบวนเขาเริ่มกันสักพักแล้วเนี่ย”
EP.49ในช่วงที่ผ่านมาพายุตัดสินใจได้ว่าจะทุ่มเทให้กับงานบริษัทหิรัญเป็นหลัก ตอนนี้เขาดำรงตำแหน่งเป็นหนึ่งในคณะกรรมการของบริษัท ส่วนพารัณก็ยังคงอยู่ในช่วงฝึกงาน หิรัญให้เขาได้ลองศึกษา และหลังจากที่ได้เรียนรู้เกี่ยวกับธุรกิจอสังหาฯ ก็ยิ่งเกิดความสนใจขึ้นมา โดยที่อาชีพคุณหมอก็ยังคงทำเช่นเดิม เขาจึงเข้าไปเจรจากับคุณณดล ว่าขอเข้าเวรการทำงานในช่วงวันหยุด เสาร์ อาทิตย์แทน 'คุณณดลครับ ผมอยากจะขอย้ายเวรจากวันธรรมดามาเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์แทนจะได้ไหมครับ‘‘มีปัญหาอะไร’‘เปล่าครับ ผมต้องเข้าไปดูธุรกิจของที่บ้านต่อ’ แต่ผมก็ไม่อยากทิ้งอาชีพหมอ’ ‘ได้สิ ไม่มีปัญหา’ ส่วนอู่รถนั้น ก็ยังคงมีเขาเป็นหุ้นส่วนอยู่เช่นเคย เขาและเพื่อนสนิทอีกสองคนสร้างและลงทุนลงแรงมาด้วยกัน กว่าจะมีวันนี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่าย ‘พวกกูยังอยู่ตรงนี้เสมอ เราสร้างมันมาด้วยกัน เติบโตมาด้วยกัน’‘ขอบใจพวกมึงมาก ทั้งที่มึงสองคนก็ใช่ว่าจะไม่มีฐานะ’‘มันเป็นสิ่งที่พวกเราชอบ และเราสามคนคือเจ้าของอู่ที่ใหญ่ที่สุดในย่านนี้’‘เอาเป็นว่า ว่่างเมื่อไหร่ก็แวะมา นัดแดกเหล้าเหมือนเดิมถ้ามึงว่างนะครับว่าที่ท่านประธาน’พายุขับรถออกจากบริษัทในช่ว







