Chapter 6

Diretsahan ang tanong ni Cameron, pinamulahan ng mukha si Mallory sa kahihiyan.

Dahil sa totoo lang, hindi pa niya iyon ginagawa kasama si Kenneth!

Noong sila pa ni Kenneth, ang pinakahigit na nabigay niya rito ay tanging mababaw na mga halik lang. Bukod doon, wala na!

Matagal bago nagsalita si Mallory.

Hindi na muling nagsalita pa si Cameron. Mabilis niyang tinapos ang kanyang sigarilyo, hindi nagtagal ay gumalaw na rin ang trapiko.

Agad niyang pinaandar ang sasakyan at pinarada sa gilid ng daan.

Bago pa man makapagsalita si Mallory kung bakit, narinig niya ang pagkakatanggal ng kanyang safety buckle.

Pagkatapos ay basta na lamang siya nitong sinakop at inilagay paharap sa kandungan nito.

Hinubad ni Cameron ang kanyang coat, nakalantad sa kanyang harapan ang malapad nitong dibdib, ang puti nitong damit panloob ay unti-unti ng nababasa dahilan upang maging malaswa iyong tingnan.

Sa labas, malakas ang hangin at buhos ng ulan.

Ang windshield wipers ay may ritmo na umiindayog pakanan at pakaliwa sa harap ng bintana ng kotse... ang eksena sa loob ng kotse ay minsang malinaw at minsang malabo.

Napilitan si Mallory na halos humiga na padapa sa malapad at matigas na katawan ng binata.

Napakahusay ng lalaki humalik, since si Kenneth lang naman ang lalaking pinayagan niyang pumasok sa buhay niya, malamang ay wala siyang ibang background kung gaano ba kagaling ang mga lalaking humalik. Naramdaman na lamang niya na naliliyo na siya sa mga halik nito at parang nahihipnotismong sumusunod na lang sa bawat kilos nito. Nakayakap si Cameron sa kanyang likuran, dinidiin siya sa katawan nito na para bang hindi pa sapat ang pagkakadikit ng katawan nila.

Minsan ay binubuksan ni Mallory ang kanyang mga mata, para lamang makita ang sariling parang ibang tao kung kumilos.

Hindi siya makapaniwala, talaga bang ginagawa niya iyon sa mga sandaling iyon? Napakalaswang tingnan! Hindi niya akalain na darating ang pagkakataon na mangyayari iyon! At sa isang estranghero pa!

Nang mapansin ni Cameron na nagiging malalim na ang kanilang ginagawa, huminga siya ng malalim at unti-unting bumitaw sa halik. Hangga't maaari ay hindi niya iyon gagawin sa kanyang sasakyan. Tumigil ang halikan ngunit magkadikit pa rin ang kanilang labi, naghahabol ng hininga ang babae samantalang ang lalaki ay parang normal lamang. "May isang high-end na guesthouse sa malapit, do you want us to stay there for the night?"

Napakurap-kurap si Mallory, parang bigla siyang binuhusan ng malamig na tubig.

Bagama't nahihilo siya sa mga halik, malinaw pa rin ang kanyang isip. Sa puntong ito, ang gusto lang ni Cameron ay isang pansamantalang ligaya. Yakap-yakap niya ang leeg nito at nagsalita sa mahinang tinig, "Atty. Gavinson, sandali lang..."

Nawalan ng gana si Cameron.

Inabot niya ang isa pang sigarilyo, sinindihan ito, dahan-dahang humithit bago nagsalita. "If you can't handle it, don't dare to play. It's pointless.." anito sa malamig na boses.

Muling humalik si Mallory.

Ngunit hindi tumugon si Cameron, nakatitig lamang ang malalim nitong mata sa babae.

Namula si Mallory sa pagkapahiya, hindi pa siya naging ganoon kailanman. Gayunpaman, ang ganoong kaunting pang-aakit kay Cameron ay hindi sapat para maapektuhan ito.

Nangangalahati na si Cameron sa kanyang sigarilyo nang patayin niya ito, "I'm taking you home!"

Hiyang-hiya si Mallory na manatili sa hita nito. Kaya naman dahan-dahan siyang umalis doon nang hindi tinitingnan sa mata si Cameron.

Pagdating sa sekswal na bagay, alam ng lahat ng nakararanas niyon na kung biglang titigil sa kaligtnaan, walang sinuman ang matutuwa.

Tumitig si Cameron sa mukha ng babae, mabilis pa rin ang paghinga at hindi pa nawawala ang init na nararamdaman.

Nakaupo na si Mallory sa passenger seat, hindi siya makatingin kay Cameron dahil parang lalamunin siya nito ng buhay sa sobrang iritasyon. Nakatingin na lamang siya sa labas ng bintana at parang tuod na tuwid na umupo.

Naiintindihan niya na ang kanyang mga kilos ay walang epekto kay Cameron.

Nakaramdam siya ng kalungkutan at kawalan ng pag-asa.

Sa susunod na mga sandali, tahimik ang kotse; walang ni isang nagsalita.

Inihatid ni Cameron si Mallory sa kanilang bahay, tumigil na rin ang ulan. Hindi ito lumabas ng kotse upang pagbuksan siya ng pintuan, tipid lamang na tango ang iginawad nito.

Hindi pa rin sumuko si Mallory at sinabi, "Atty., Gavinson, pwede ba kitang i-add sa social media?

Agad na tumanggi si Cameron, kapagkuwan ay mahinahon itong nagsalita. "Why don't you find Atty, Mendoza instead? He's also known in this industry."

Matapos magsalita, yumuko ito at kumuha ng isang business card mula sa lalagyan. "Ito ang information card niya."

Nagdikit ang kanilang kamay nang kunin ni Mallory ang card, muling umusbong ang init na pinipigilan.

Wala sa sariling napatingala si Mallory sa lalaki..

Nakatitig siya sa gwapong mukha ng lalaki, sandali pa siyang natulala roon hanggang sa unti-unting nagbabago ang ekspresyon nito, ang pagiging kalmado ay naging iritasyon.

Bumilis ang tibok ng dibdib ni Mallory nang bigla na lang dumaan sa harap niya si Cameron at binuksan ang pintuan. "Teacher Sullivan, I hope this is the last time we see each other."

Kahit na makapal ang mukha niya, hindi na kayang manatili pa sa loob ng kotse si Mallory.

Lumabas na ng kotse si Mallory, sa sandaling sumara ang pintuan ng kotse ay mabilis na humarurot si Cameron.

Nakatayo si Mallory sa kadiliman, at isang nagyeyelong lamig ang tumagos sa kanyang buong katawan...