Share

บทที่ 7

Penulis: Yaygoh
last update Terakhir Diperbarui: 2025-07-05 15:31:22

กรี๊ดดดดดดดดดด

ฉันนั่งตัวเกร็งอยู่บนเบาะ มือบีบสายเข็มขัดนิรภัยเอาไว้แน่น กรีดร้องอย่างหวาดกลัวตั้งแต่นาทีแรกที่ริกกี้เหยียบคันเร่งจนรถพุ่งออกไปข้างหน้าอย่างบ้าดีเดือด คิดจะฆ่าตัวตายหรือไงเนี่ย

“โค้งๆ กรี๊ดดดด”

ฉันแหกปากลั่น ริกกี้เหยียบทะลุโค้งแบบท้ายรถเฉียดกับขอบกั้นเหวนิดเดียว หัวใจฉันเต้นโครมครามเหมือนจะหลุดกระเด็นออกมาข้างนอก หันกลับไปมองจุดหวิดตายอย่างใจหายใจคว่ำ ให้ตายเถอะ เมื่อกี้มันบ้าบิ่นชะมัด ยังไม่ทันหายตกใจกับโค้งแรก รถก็วูบเอียงไปอีกด้าน ฉันหันกลับมาอย่างอกสั่นขวัญแขวนตอนนั้นรถก็ปาดเข้าโค้งอีกฝั่งด้วยความเร็วที่ไม่ลดลง

ไอ้บ้าริกกี้ไม่แตะเบรกด้วยซ้ำ สับเท้าเหยียบคันเร่งพึบพับอย่างกับพวกนักแข่งมืออาชีพที่เคยเห็นในหนัง สีหน้าเรียบนิ่ง แววตาที่จ้องมองไปด้านหน้าถึงจะดูเครียดนิดๆ แต่ไม่มีวี่แววหวั่นเกรงสักนิด นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย

“กรี๊ด!”

ฉันกรีดร้องออกมาแทบจะต่อเนื่อง ถนนบนเขาคดโค้งและซิกแซกเหมือนงูขดบวกกับความเร็วกระชากวิญญาณของรถที่ริกกี้เป็นคนขับ ฉันแทบสลบกลางอากาศหลายรอบ หวาดเสียวยิ่งกว่านั่งรถไฟเหาะตีลังกาอีก เมื่อไหร่เรื่องบ้าบอคอแตกนี่มันจะจบลงสักที

เอี๊ยด!!

ชั่วขณะที่ฉันภาวนาให้เรื่องนรกแตกนี่หายไปทันใดนั้นรถก็หยุดกระชาก ฉันลนลานปลดสายเบลท์ งัดประตูรถที่เหมือนจะแน่นผิดปกติออกอย่างรีบร้อน พรวดพราดวิ่งออกจากรถ แต่ไม่รู้ว่าจะมีคนเดินเข้ามาล้อมรถริกกี้เยอะขนาดนี้ ฉันไม่มีเวลามองหน้าใครด้วยซ้ำ วิ่งผ่านคนพวกนั้นออกมาก่อนทนไม่ไหว พุ่งอาหารที่ทานเข้าไปออกมาจนหมด

อ้วกกกกกกก

“โอ๊ะโอ.... ระวังหน่อยสิสาวน้อย”

ตอนที่ฉันคิดว่าไม่ไหวแล้วและกำลังจะหงายหลังล้มตึงมือใครบางคนก็จับเข้าที่ต้นแขนทั้งสองข้างประคองฉันเอาไว้ ฉันหันขวับไปมองอย่างแตกตื่น ก่อนสบสายตาเข้ากับเจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าสุกใส ทำไฮท์ไลท์ผมด้านหน้าเป็นสีแดง ดูท่าทางไม่ธรรมดาเลยสักนิด ฉันผงะอย่างตกใจ รีบขยับตัวออกห่างเขาทันที

“มะไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณค่ะ”

“จะไปไหน!”

ฉันเพิ่งเห็นริกกี้เดินดุ่มๆ แหวกผู้คนที่มาชื่นชมการอัดรถของเขาเข้ามากระชากข้อมือฉันที่กำลังจะเดินหนีเอาไว้ ทุกสายตามองตามริกกี้อย่างสนใจ แต่ริกกี้เหมือนจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำถึงรู้เขาก็ไม่ใส่ใจ

“ริกกี้....” ฉันมองหน้าเขาอย่างไม่ไหวจริงๆ ข้อมือที่โดนยึดเอาไว้ก็ไม่ได้ดิ้นรนขัดขืนเหมือนทุกที แค่ยืนนิ่งๆ หน้าก็ซีดเนื้อตัวอ่อนเปลี้ยไปหมด อย่าให้ฉันต้องนั่งรถกับเขาอีกเลย แค่คิดก็เหมือนความดันจะขึ้นแล้ว

“แล้วเฮียมาทำอะไรที่นี่” ริกกี้หันไปสนใจผู้ชายที่อยู่กับฉันก่อนหน้านี้ คนรู้จักงั้นเหรอ?

“ก็ เห็นน้องกำลังแย่เลยช่วยดู ว่าแต่เด็กนี่ใคร... นายไม่ชอบให้มีคนนั่งคู่ไปด้วยก็เลยสงสัยนิดหน่อยน่ะ”

ผู้ชายคนนั้นส่งสายตากวนๆ ให้ริกกี้ก่อนหันกลับมาสำรวจฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า ดวงตาสีฟ้าคมดุดันคู่นั้นทำเอาฉันหวาดเสียวอย่างบอกไม่ถูก

“ยัยนี่มีเรื่องกับผมนิดหน่อย เฮียไม่ต้องห่วง ถ้ามันเป็นภัยผมจะเชือดทิ้งทันที”

“เห้ยอย่าพูดจาโหดร้ายขนาดนั้นดิวะ เด็กกลัวหมดแล้ว”

ฉันก้มหน้านิ่ง พอได้ยินริกกี้พูดแบบนั้นอารมณ์ที่หดหู่อยู่แล้วก็ยิ่งห่อเหี่ยวลงไปอีก เหมือนฉันเป็นสัตว์หรือตัวอะไรสักอย่างที่ไม่สลักสำคัญ ไม่มีค่าพอให้เสียดาย แต่ฉันไม่เคยอ้อนวอนเขาให้พามาที่นี่ ลืมไปแล้วเหรอริกกี้ว่านายเป็นคนตามฉันมาเอง ฉันจ้องหน้าหล่อร้ายของหมอนั่นอย่างขุ่นเคือง

“เฮ้ยริกกี้ ดูนี่หน่อย...”

ผู้ชายที่เคยล้อเลียนฉันกับริกกี้เดินเข้ามาพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ เรียกความสนใจของริกกี้ไปจากฉันทันที

“มีไรแฮค”

“ความเร็วที่แกใช้มันถือว่าดี แต่แค่นี้เอาชนะคู่แข่งไม่ได้ว่ะ....”

ริกกี้หันไปคุยกับเพื่อน ฉันรีบฉวยโอกาสตอนที่เขากำลังยุ่งเดินหนีออกมาทันที รู้สึกคอแห้งด้วย อยากหาน้ำดื่มแต่ก็นึกได้ว่าไม่ได้พกเงินมาสักบาท

“ไปนั่งเล่นที่เต็นท์ดีกว่าปะ”

ระหว่างที่ฉันกำลังเดินตุปัดตุเป๋ไม่รู้จะไปทางไหนดี ท่อนแขนก็ถูกคว้าไปจับจากด้านหลัง ฉันหันขวับไปมองอย่างตกใจ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • State Red Sun ร้ายซ่อนรักฉบับโหด   บทที่ 344

    “เมาหรือเปล่า?”ริกกี้เอ่ยถามระหว่างอยู่ในลิฟต์ มือโอบเอวบางเอาไว้หลวมๆ“หือ เปล่า นิ้งไม่ได้แตะเลย”“ไม่ได้ดื่มเหรอ”“ไม่สิ เนี่ยมีกลิ่นเหล้าที่ไหน”สาวเจ้าไม่พูดเปล่าแต่เขย่งเท้าขึ้นคว้าต้นคออีกฝ่ายลงมาประกบริมฝีปาก รสจูบที่เต็มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนทำคิ้วเข้มขมวดมุ่น ไหนว่าไม่ได้ดื่มไง ทำไมกลิ่

  • State Red Sun ร้ายซ่อนรักฉบับโหด   บทที่ 343

    “เหมยไปเมืองนอกแล้วอ่า... สงสารหนูมีน”คะนิ้งพูดขึ้นมาระหว่างเดินเข้าสู่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยพร้อมกับเพื่อนๆ ในกลุ่ม เลโอซึ่งเป็นคู่สนทนาพยักหน้าอย่างเห็นด้วย“เทียน!”ผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเทียนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เพื่อนๆ ในกลุ่มที่กำลังฟังเรื่องเหมยจากคะนิ้งและเลโอหันไปมองเจ้าของเสียงทันที“พี

  • State Red Sun ร้ายซ่อนรักฉบับโหด   บทที่ 342

    “อย่าพาภามมาที่นี่อีก ไม่งั้นฉันโกรธจริงๆ ด้วย”“เพนนี... ทำไม ฮาน...”คะนิ้งมองท่าทีโกรธกรุ่นของเพนนีด้วยความสับสน กำลังจะถามว่ามันเรื่องอะไร ทำไมต้องโกรธหนักแบบนั้น ร่างสูงของฮานก็เดินตามออกมาเฉลยข้อข้องใจของคะนิ้งทันทีฮานไม่พูดอะไร เพนนีก็เบือนหน้าไปทางอื่นด้วยท่าทางพะอืดพะอมทนหายใจร่วมกับอีกฝ่า

  • State Red Sun ร้ายซ่อนรักฉบับโหด   บทที่ 341

    “ครับเฮีย ได้ครับ” ปริ๊นซ์พยักหน้าหงึกหงักแบบตั้งตัวไม่ทัน มองใบหน้าที่กำลังหลับสนิทของภามอย่างรู้สึกเอ็นดู “ถ้ามีอะไรก็โทรมานะปริ๊นซ์”คะนิ้งหยิบกระเป๋าขึ้นจะเดินตามริกกี้ออกไปก็ยังพะวักพะวนไม่หาย ฝากฝังโน่นนี่นั่นอยู่หลายคำราวกลับว่าไปไหนไกลทั้งที่ริกกี้จะพาไปร้านข้าวหน้าปา

  • State Red Sun ร้ายซ่อนรักฉบับโหด   บทที่ 340

    “อ่อ เร็วๆ นะ” ริกกี้คว้าร่างภามขึ้นอุ้ม พาเดินลงมาบันไดหน้าตึงเล็กน้อย ตรงมาที่โซฟาแล้วเปิดทีวีดู แต่ดูไม่เป็นสุขหรอกเพราะน้องไม่อยู่เฉยๆ ต้องจับเอาไว้ตลอดไม่งั้นได้กลิ้งตกโซฟาแน่นอน “อยู่นิ่งๆ สิวะ เฮ้อ...” “มาแล้ว” คะนิ้งวิ่งลงบันไดมาอย่างร่าเริงมอง

  • State Red Sun ร้ายซ่อนรักฉบับโหด   บทที่ 339

    “คะนิ้ง!” ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูผสมโรงกับเสียงเรียกทำให้คนบนเตียงพลิกตัวไปมาแล้วลุกขึ้นนั่งอย่างทนนอนต่อไปไม่ไหว หันไปมองทางประตูที่ยังมีเสียงตะโกนเรียกไม่หยุด “เพนนี...” คะนิ้งพึมพำชื่อน้องสาวต่างสายเลือด ผ่อนลมหายใจยาวฝืนใจลุกออกจากเตียงมาเปิดประตู

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status