Mag-log in
"Are you even listening to me, Francesca?"
Seryoso ang boses ni Dad at halata ang desperasyon habang nakatayo siya sa tapat ng desk niya. Sobrang layo ng mood niya sa malamig at malinis na interior ng home office namin. I looked down at the iPad resting on my lap. Glowing pa rin sa screen ang carefully rendered digital draft ng isang geometric emerald necklace. It was supposed to be my ticket para makasali sa upcoming International Jewelry Design Awards. I spent years studying gemology at nagpapakapuyat para lang ma-master ang CAD software, thinking all of it would pay off soon. Pero mukhang binaligtad na ang kapalaran ko nang hindi ko man lang alam. "I am listening, Dad," I replied, trying to keep my voice steady kahit na nagwawala na ang dibdib ko. I gently closed the flip cover of my tablet . "But you're asking me to trade my career for a financial bailout. Seryoso ba? We're in the twenty-first century. Sino pa ba ang nagpapadala sa arranged marriage ngayon?" "It's not just a bailout, it's a strategic merger," Dad sighed habang hinahawakan ang sentido niya. He looked so defeated, at mas lumalim ang mga kulubot sa mukha niya ngayon. "The company is bleeding out, Francesca. Kung hindi natin makuha ang investment galing sa Altamirano Group by next month, everything we built will dissolve. Our assets, the house... pati na rin ang dream studio mo. Lahat mawawala." I leaned back against the leather chair, biglang nakaramdam ng matinding hilo. The Altamirano Group. Sila ang mga titans pagdating sa real estate at shipping industry dito sa bansa. I knew they were filthy rich, pero wala akong pakialam sa mga bilyon nila. "So, ano? Ako ang gagawin mong sacrificial lamb?" I let out a dry, humorless laugh. "I spent years building my portfolio, Dad! I was about to launch my own line. Ang mga designs ko ang identity ko, tapos ngayon, gusto mo akong pumirma ng kasal sa panganay na anak ng mga Altamirano para lang ma-balance ang sheets mo?" "The Altamiranos are good people. Ang panganay nilang anak ay highly respectable, educated, at handa nang patakbuhin ang empire nila. Hindi ka mapapabayaan doon," pakiusap ni Dad habang lumalapit sa upuan ko. "Please, Francesca. Do this for the family. Just meet him tomorrow night. Iyon lang ang hinihingi ko." I stood up, gripping my iPad tightly against my chest hanggang sa mamuti ang kamao ko. Ang unfair ng sitwasyon, to the point na nasasaktan na ako. I worked so hard para makilala dahil sa talent ko, hindi dahil sa net worth ng pamilya ko. And now, I was being reduced to a mere contract piece. Isang mamahaling ornament para lang ma-seal ang isang business deal. "I'll go to the dinner, Dad. Out of respect for you," sabi ko, biglang nag-switch ang tono ko into a detached, professional register para maitago ang panginginig ng boses ko. "But don't expect me to be the submissive, perfect bride that they want." Hindi ko na hinintay ang sagot niya. I turned on my heel at mabilis na lumabas ng kwarto. The moment na nakapasok ako sa sarili kong kwarto, doon tuluyang gumuho ang professional facade ko. Sobrang bigat ng pakiramdam ko. I couldn't stay here inside this house. Kailangan kong makalimot bago pa ako tuluyang mabaliw sa galit. I picked up my phone and immediately dialed Trisha. "Trisha? Are you free? Magbihis ka, please. We're going out. I need a drink. No—scratch that. I need a lot of drinks tonight.""Eat more, Francesca. The media will take photos of us at the lobby later, and you look a bit pale today," pormal na utos ni Harold habang naghihiwa ng kanyang medium-rare steak sa tapat ko.Nandito kami sa exclusive rooftop breakfast lounge ng Imperial Hotel Tokyo. The morning sun was crisp, illuminating the majestic view of the Tokyo skyline. Naka-suot ako ng isang high-neck luxury beige long-sleeve dress and my signature pearls."I'm fine, Harold. Kulang lang siguro sa tulog dahil sa jetlag," pilit kong sagot habang humihigop ng mainit na kape. Kulang sa tulog dahil sa kapatid mo, itinuwid ko sa isip ko."Good morning, Harold. Good morning... sister-in-law."Halos mabitawan ko ang tinidor ko nang marinig ko ang malalim at pamilyar na boses ni Hansell.I looked up and there he was. Hansell was wearing a pristine white tailored button-down shirt, the top two buttons intentionally left open, exposing the sharp lines of his collarbone. His hair was perfectly styled, and he looked unfai
"Hansell... lumabas ka rito," bulong ko sakaniya.Nanginginig ang buong katawan ko, hindi dahil sa lamig, kundi dahil sa init ng dalawang palad niya na nakahawak sa bewang ko. Pati na rin ang kabang bumabalot sa buong sistema ko."Ayoko," mapangahas niyang bulong. He leaned down, his forehead resting gently against mine. Dinig na dinig ko ang malalalim at mabilis niyang paghinga. "I tried, Francesca. Buong flight mula Maynila hanggang dito, pinilit kong kumbinsihin ang sarili ko na asawa ka ng kuya ko. Pero putangina, hindi ko kaya.""Nababaliw ka na ba?! Paano pag nagising si Harold?!" inis kong bulong sakaniya, pinipilit na hindi tumaas ang boses ko dahil baka marinig ako ni Harold."Oo! Baliw na baliw na ako sayo! Tangina! Bakit ba kasi nagpakasal ka pa sakaniya?! Dapat ako na lang eh!" ramdam ko ang inis at galit sa boses niya habang nakatitig s mga mata ko. Bago ko pa man maitaas ang mga kamay ko para itulak siya, ay natigilan agad ako ng bigla niya akong halikan. It wasn't a tea
The Imperial Hotel Tokyo was the epitome of Japanese luxury—sleek, minimalist, and overlooking the breathtaking view of the Hibiya Park. Pagkadating pa lang namin ng Japan ay agad na kaming nakipag meeting kay Mr. Tanaka, kahit pa mukha akong sabog dahil hindi naging maaayos ang tulog ko kagabi, hindi rin ako nakatulog sa flight baka isipin ni Harold na sobrang puyat ko at magtanong kung anong ginawa ko magdamag. Hindi naman pwedeng sabihin ko na napuyat ako kakaisip sa magaling niyang kapatid."The Tanaka group was highly impressed by your input kanina, Francesca. Good job," pormal na pahayag ni Harold habang tinatanggal ang kanyang charcoal gray suit coat at isinasabit ito sa desk chair ng aming Executive Suite.Kakabalik lang namin mula sa isang four-hour state dinner. Literal na sumasakit ang panga ko sa katatawa at kapagpapanggap sa harap ng mga foreign investors na kami ang pinaka-in love na power couple sa Pilipinas."Salamat, Seb. I just highlighted what your shipping lines ca
Fucking Insane!Napakapit ako nang mariin sa gilid ng vanity table, halos mamuti na ang kamo ko dahil sa tindi ng pag kakakuyom ko. Sa ilalim ng makapal na velvet drape, ang mga daliri ni Hansell ay dahan-dahang gumagapang pataas mula sa paa ko, patungo sa hita ko dahilan para mapalunok ako dahil sa init at kakaibang sensasyong dala no'n.Napapikit ako at napakagat sa labi ko, pinipigilan na may kung anong mkaawalang ungol mula sa bibig ko."Francesca? Is there a problem?" Harold asked, stopping mid-sentence. He adjusted his glasses, looking at me with his usual analytical, cold expression."N-Nothing, Harold," mabilis kong bawi. Pinilit kong panatilihing flat at professional ang boses ko kahit na ang totoo ay nagwawala na ang buong sistema ko. I forced a stiff corporate smile. "Medyo... sumakit lang bigla 'yung likod ko sa kakayuko para maglagay ng damit dito sa maleta. What were you saying about the Tokyo itinerary again?""As I was saying," pagpapatuloy ni Harold, completely oblivi
"Dalawang formal gowns, tatlong corporate pantsuits, and my specialized jewelry kit," I muttered to myself habang tinitingnan ang rimowa suitcase na nakalatag sa gitna ng master bedroom ko.The flight to Tokyo was tomorrow at 6:00 AM. Stressed na stressed ako dahil bukod sa kailangan kong makipag-plastikan kay Harold sa harap ng mga Japanese investors, kailangan ko ring i-secure ang final sketches ko para sa awards page. I was running on caffeine and pure willpower.Naka-suot lang ako ng isang oversized silk sleep shirt habang pabalik-balik ako mula sa walk-in closet patungo sa maleta ko. Pero napatihil ako ng biglang bumukas ang adjoining door na nakakonekta sa jewelry studio ko."Francesca, look at this design layout for the—"Napatigil si Hansell sa may pintuan. Naka-casual black sweatpants lang siya at hawak ang ilang blueprints para sa resort line niya, pero ang paningin niya ay awtomatikong bumaba sa mga binti ko at sa maikli kong sleep shirt. Mabilis kong hinila ang isang sati
The vibration of the phone felt like a physical shock.Ang pangalang HAROLD na kumukurap-kurap sa screen ay parang isang bucket ng yelo na ibinuhos sa aming dalawa. Awtomatikong bumalik ang diwa ko. I gasped, mabilis kong itinulak ang dibdib ni Hansell para lumayo sa kanya. Napahawak ako sa workbench, hinahabol ang hininga ko habang ang buong mukha ko ay nag-aapoy sa tindi ng hiya at takot.Oh my god, Francesca. What were you about to do? kakakasal mo pa lang! Hansell didn't move away immediately. Nanatili siyang nakatayo sa harap ko, looking slightly dazed, bago unti-unting dumaan ang matinding frustration sa mukha niya. He let out a low, dark curse under his breath, dahan-dahang sinusuklay ang buhok niya gamit ang mga daliri niya. Ang panga niya ay nakakuyom nang mariin habang nakatitig sa phone ko."Answer it," bulong ni Hansell. "Baka mamaya ay hanapin ka pa ng asawa mo."I swallowed hard, pinilit kong pakalmahin ang boses ko bago ko pinindot ang answer button. I swiped it at it







