تسجيل الدخولMabilis na lumipas ang hapon sa loob ng Luxe & Co., pero ang mabigat at nakalulunod na tensyon ay hindi kailanman nawala. Nang pumatak ang alas-sais ng gabi, isa-isa nang nag-out ang mga junior sales associates. Ako na lang at sina Lilienne at Hansell ang natira sa loob ng showroom. Dati-rati, sa tuwing magsasara ang shop, palagi akong inaaya ni Lilienne na sumabay sa kanila sa kotse ni Hansell lalo na kung papunta rin sila sa San Remigio o gabi na para mag-jeep ako.Pero ngayong gabi... nagbago ang lahat. Inayos ko ang aking shoulder bag at dahan-dahang lumapit sa desk ni Lilienne para magpaalam."Lilienne, Sir Hansell... mauna na po ako sa inyo," mahinang wika ko, keeping my posture respectful and distant. "Naisara ko na po ang back door at napatay na rin ang ilaw sa display cases."Inangat ni Lilienne ang kanyang tingin mula sa kanyang laptop. May tipid at pormal na ngiti sa kanyang mga labi—isang ngiti na malayo sa dating sobrang lambing at masayahin niyang pakikitungo sa akin."S
Nanuyo ang lalamunan ko. Parang biglang nawalan ng hangin ang buong pantry nang magkatagpo ang mga mata namin ni Lilienne. Agad kong ibinaba ang hawak kong ointment at mabilis na kumuha ng malinis na cotton ball para ipagpatuloy ang pag-aayos ng first-aid kit. Ang mga daliri ko ay nanginginig nang matindi habang pilit kong iniiwas ang tingin ko sa kanilang dalawa."L-Lilienne..." nauutal kong simula, forcing my voice to stay steady as I took two steps back away from Hansell. "I'm sorry... Hinihingi ko ang pasensya ninyong dalawa ni Sir Hansell."Dahan-dahang humakbang papasok si Lilienne sa pantry. Hindi siya nagsalita agad, pero ang kanyang mga mata ay nanatiling nakatutok sa amin."S-Sana hindi na lang ako sumama sa lunch niyo kanina," patuloy kong pagdadahilan, letting my tears look like a product of pure guilt and stress. "Kung hindi ako sumama... hindi sana nagkagulo sa restaurant, at hindi sana napaso ang braso ni Sir Hansell. Kasalanan ko 'to, Lilienne. Patawad talaga."Naging
Ang katahimikan na sumunod sa loob ng restaurant ay mas nakakabingi kaysa sa sigawan kanina. Nakatayo si Lilienne sa tapat ng mesa, hindi kumukurap ang kanyang mga mata habang nakatitig sa namumulang braso ni Hansell at sa akin. Ang hinala at pagtataka sa kanyang mukha ay dahan-dahang napapalitan ng isang malalim na sakit.Dahan-dahang ibinaba ni Hansell ang kanyang braso, forcing his expression to remain stone-cold and completely controlled."It was just reflex, Lilienne," malamig at pante na dahilan ni Hansell, his voice completely level. "She’s your friend. Any man in my position would have pushed her out of the way. It’s basic decency."Napatitig si Lilienne sa kanya. Pinagmasdan niya ang mukha ng boyfriend niya, tila naghahanap ng kahit anong bakas ng kasinungalingan."R-Reflex?" pabulong na ulit ni Lilienne, her voice trembling slightly. "You almost broke that man's jaw, Hansell. I've never seen you act so... violent over a stranger.""Because he was careless and drunk," depensa
Ang buong biyahe patungo sa restaurant ay isang napakahabang tortyur. Nakasakay kami sa itim na SUV ni Hansell. Si Lilienne ang nakaupo sa front passenger seat sa tabi ng boyfriend niya, habang ako naman ay nakaupo sa likod, tahimik na nakatitig sa bintana at hawak-hawak nang napakahigpit ang strap ng aking shoulder bag.Sa buong biyahe, walang patid ang kwento ni Lilienne tungkol sa mga bagong interior designs na gusto niyang ipasok sa shop, habang paminsan-minsan ay hinahawakan niya ang kamay ni Hansell na nakapatong sa gear shift."Babe, do you like pasta or steak today?" nakangiting tanong ni Lilienne, looking at him with pure affection. "I heard their truffle pasta is amazing.""Whatever you want, babe," mahinahong sagot ni Hansell.Bawat pagtawag ni Hansell sa kanya ng babe ay parang isang napakalasong karayom na paulit-ulit na tumatagos sa puso ko. Sa rear-view mirror ng sasakyan, paminsan-minsan kong nakikita ang mga madidilim na mata ni Hansell na nakatutok sa akin sa likod.
Mas maaga akong nagising kaysa sa karaniwan. Pagkatapos ng nangyari sa loob ng SUV ni Hansell, halos hindi na ako nakakatulog nang maayos. Bawat pikit ng aking mga mata, bumabalik ang lasa ng kanyang mga halik, ang matinding sakit sa kanyang mga mata, at ang garalgal niyang boses nung nalaman niya ang buong katotohanan tungkol sa ginawa sa akin ni Harold.Pumasok ako sa Luxe & Co. nang maaga para lang ihanda ang sarili ko. Pinilit kong ayusin ang aking buhok at naglagay ng kaunting makeup para itago ang pamumutla at ang nangingitim kong mga mata.Kailangan kong maging matatag. Kailangan kong umarte na parang walang nangyari.Alas-nuwebe ng umaga nang sabay na pumasok sa boutique sina Lilienne at Hansell. "Good morning, Che!" masayang bati ni Lilienne nang maitulak niya ang glass door.Magaling na siya mula sa kanyang lagnat. Naka-pastel pink dress siya na napakaganda, nagniningning ang kanyang alahas habang nakahawak sa braso ni Hansell. Si Hansell naman ay naka-casual white polo at s
Ang lasa mula sa aming pinagsamang mga luha at ang labis na init ng mga labi ni Hansell ay nakalulunod. Sa loob ng ilang segundo, sa gitna ng madilim at saradong kotse na nakaparada sa gilid ng bangin sa San Remigio, nawala ang buo kong pagkatao. Ang bawat gutom at nagmamakaawang halik na ibinubuhos niya sa akin ay parang isang apoy na mabilis na sumusunog sa lahat ng huling pader ng pagtitimpi na itinayo ko sa loob ng isang buong taon.Naramdaman ko ang pagbaon ng kanyang mga daliri sa likod ng aking leeg, ang marahas at mabilis na pagtaas-baba ng kanyang dibdib na nakadikit sa akin, at ang matinding panginginig ng kanyang buong katawan.Mahal pa rin ako ni Hansell.Ang katotohanang iyon ay parang isang napakatamis pero napakalasong gamot. Iyon ang mga labi na gabi-gabi kong pinapangarap na muling makamtan habang nagtitiis ako sa impyerno sa kamay ni Harold. Iyon ang yakap na pilit kong hinahanap tuwing gigising akong mag-isa at nanginginig sa takot sa aming maliit na bahay.Pero hab







