LOGIN.........LAST CHAPTER... Lumipas ang ilang taon. Marami nang nagbago sa buhay nina Venice at Hendrick, pero may isang bagay na nanatili—ang paraan ng pagtingin nila sa isa't isa. Si Venice ay naging isa sa mga kilalang composer at Music Director sa industriya. Marami nang artista ang gustong maka
Maaga pa lang ay gising na ang buong bahay. May mga taong pabalik-balik sa hallway, may nag-aayos ng bulaklak, may nagdadala ng mga kahon, at may ilang staff na abala sa pag-check ng mga gamit para sa seremonya. Sa gitna ng lahat ng iyon, tahimik na nakaupo si Venice sa harap ng salamin. Nakaayos
Lumipas ang ilang linggo mula nang tanggapin ni Venice ang offer ng Aurelia Music Group. Sa simula, maayos pa ang lahat. May schedule sila ni Hendrick para sa hapunan, minsan ay sabay silang umuuwi, at kapag may libreng oras si Venice, sinisikap niyang maglaan ng panahon para sa asawa. Pero haban
Kinabukasan, bumalik si Hazel sa Star Music para harapin ang resulta ng ginawa niya. Hindi na siya kasing kumpiyansa tulad noon. Tahimik siyang naglakad papunta sa HR office habang mahigpit na hawak ang kanyang bag. Ilang empleyado ang napatingin sa kanya, pero wala nang nagkomento. Hindi na kaila
Kinabukasan, hindi pa man nakakarating si Venice sa Star Music, nagsimula nang kumalat ang panibagong issue tungkol sa kanya. Mas malala ito kaysa sa nangyari noong nakaraang araw. May mga post na nagsasabing peke raw ang pagkakakilanlan niya bilang si Rose. May ilan pang nagsabing baka binayaran
“Ano?” “Ang asawa ko.” Natahimik si Venice. Hindi niya napigilang ngumiti. “Hindi ka talaga marunong magsalita nang hindi ako kinikilig.” “Hindi ko naman sinasadya.” “Mas malala.” Napailing si Venice habang natatawa. Maya-maya, dumating ang pagkain. Ngunit bago pa sila makapagsimula, tumuno
Walang iba kundi si Hendrick Monteverde, ang susunod na head master ng mga Monteverde sa oras na maikasal na ito. “Are you Bianca Valencia?” Mababa at paos ang boses nito. Biglang dinaga ang dibdib ni Venice, ganun ang epekto ng lalaki sa kanya, mabilis siyang natauhan at bahagyang tumango.“Ako n
Kararating lang ni Venice sa North City Airport nang marinig niya ang sunod-sunod na boarding announcements mula sa malalaking speakers sa paligid. Tahimik siyang naglakad habang hinihila ang maleta, ngunit halatang mabigat ang bawat hakbang niya.Paminsan-minsan ay napapatingin siya sa cellphone, n
Pagkalipas ng dalawang araw, ang mga sugat ni Venice ay unti-unti na ring gumagaling at bumalik na rin sa normal ang boses niya. Sa loob ng dalawang araw na iyon, ni minsan ay hindi siya dinalaw ni Asher. Ang tanging natanggap niya ay isang package mula sa mommy niya sa Hong Kong.Tahimik siyang nak
Bahagyang natigilan si Venice sa narinig.Sa loob ng isang taon, nakita niya kung paano halos mabaliw si Asher sa paghahanap ng paraan para gumaling ang pandinig niya, pero walang naging epekto. Hanggang anim na buwan na ang nakalipas, nang si Dr. Lucas mismo ang humawak sa gamutan niya saka lamang







