LOGINบทที่45 ตอนพิเศษซันไอรินเช้าวันอากาศสดใสในเพนเฮ้าส์แสนอบอุ่น ไอรินสะดุ้งลุกขึ้นมาจากเตียงแบบไม่ทันตั้งตัว ก่อนรีบวิ่งปรู๊ดเข้าห้องน้ำไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ“ไอริน!” ซันที่ยังนอนกึ่งหลับกึ่งตื่นรีบดีดตัวขึ้นตามไปทันที ใจหายวาบ เพราะเสียงไอรินอาเจียนดังสะท้อนออกมาจากในห้องน้ำเขาผลักประตูเข้าไปอย่างร้อนรน เจอเธอนั่งคุกเข่าอยู่ตรงชักโครกใบหน้าซีดนิด ๆ เหงื่อซึมตามขมับ มือเล็ก ๆ กำขอบอ่างไว้แน่น“เป็นอะไร ทำไมไม่ปลุกพี่ก่อน!” เสียงเข้มแฝงความห่วงใยดังขึ้นทันที ก่อนที่เขาจะรีบเข้าไปนั่งยอง ๆ ข้างหลัง ใช้มือใหญ่ลูบหลังเบา ๆ “ไหวไหมครับ หื้ม?”ไอรินเงยหน้ามองเขานิดหน่อย พยายามฝืนยิ้ม แต่เสียงยังแผ่ว“หนู… อ้วกค่ะตั้งแต่เมื่อคืน รู้สึกแปลก ๆ ด้วย”ซันขมวดคิ้วทันที ความคิดแรกที่แล่นเข้ามาคือ หรือว่า… แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร เสียงเคาะประตู ตึกตัก ๆ ก็ดังขึ้น“แม่ แม่ๆ ค้าบ~”เสียงทะเลดังมาก่อน ตามด้วยเสียงตะวัน “แม่ หนูหิว หม่ำ ๆๆ”สองแฝดวัยสองขวบกว่า ๆ ยืนดุกดิ๊กอยู่หน้าประตู เคาะไม่หยุด ซันได้ยินก็ถอนหายใจยาว แต่หันไปมองไอรินที่ยังนั่งอ่อนแรงอยู่ เขารีบเอาผ้าขนหนูเช็ดปากเช็ดหน้าเมียให้เรียบร้อย
บทที่44 ทะเลหมอกหนึ่งสัปดาห์ถัดมารถเคลื่อนตัวเข้าสู่เขตอำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์อย่างสง่างาม รถเบนซ์คันหรูสองคันตามด้วย ทั้งสามครอบครัวนั่งกันมาพร้อมหน้า พร้อมลูกน้องติดตามคุ้มกันอีกห้าคน“โอ้โห…วิวแบบนี้ สุดกว่านี้ไม่มีแล้วมั้งคะพี่ซัน!” ไอรินที่นั่งข้างซันหันมาเบิกตากว้าง ขณะที่รถกำลังเลี้ยวเข้าสู่ถนนลาดขึ้นเขา โอบล้อมด้วยสายหมอกบาง ๆ ลอยเคลื่อนขนาบสองข้างทาง“แค่เห็นหนูตื่นเต้น พี่ก็ถือว่าคุ้มแล้วล่ะ” ซันยิ้มมุมปาก ลูบหัวภรรยาเบา ๆ ขณะสายตายังจับที่เส้นทางข้างหน้าอย่างมั่นคงพอรถมาถึงหน้าบ้านพักที่เช่าไว้ — บ้านพักสไตล์วิลล่าหรู 4 หลัง แยกเป็นสัดส่วน มีวิวหันหน้าสู่ไหล่เขา เปิดม่านกระจกกว้างปุ๊บ เจอหมอกปั๊บ! ด้านข้างมีสนามหญ้ากว้างไว้ให้เด็กวิ่งเล่น และโซนบาร์บีคิวที่เตรียมไว้พร้อมกับเก้าอี้ไม้ยาว ๆ พร้อมมุมถ่ายรูปที่ไม่ต้องใส่ฟิลเตอร์เลยแม้แต่นิดเดียว“บ้านของพี่กับพลับตรงนี้เลยนะ” เมฆลงจากรถ พาเด็ก ๆ วิ่งไปดูสนามหญ้า ส่วนพลับยืนถ่ายวิดีโอไว้ลงสตอรีพร้อมเสียงหัวเราะแสบหู“บ้านของเราหลังนี้นะคะ!” ไอรินหันมายิ้มกว้างแล้วเปิดประตูรั้วเข้าไปสำรวจ ก่อนหันกลับมาโบกมือเรียกเด็ก ๆ แล
บทที่43 โกรธNCเสียงน้ำอุ่นจากฝักบัวไหลรินเป็นสายบางเบา ไอน้ำลอยฟุ้งอบอวลไปทั่วห้องน้ำขนาดใหญ่ของเพนเฮาส์ ไอรินกำลังใช้มือถูฟองสบู่เบา ๆ ที่แขนตัวเอง ท่ามกลางความรู้สึกเหนื่อยอ่อนทันใดนั้น — แกร๊ก“พี่ซัน!” เธอร้องเสียงหลงเมื่อเห็นร่างสูงเปิดประตูเข้ามาในห้องน้ำพร้อมผ้าเช็ดตัวพาดบ่า“อย่าไล่เลยน่า...” ซันยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาคมคู่อย่างกับเสือย่องเข้ามาในคอก “ก็เมียทั้งคนจะปล่อยให้อาบน้ำคนเดียวได้ยังไง”“อาบก็อาบไปสิคะ อย่ามาทำเนียน—” ไอรินถอยหนี แต่ก็ชนเข้ากับผนังพอดีซันโน้มตัวเข้ามาใกล้ ลมหายใจอุ่น ๆ แผ่วที่แก้มเธอ “ยังโกรธอยู่เหรอ”“โกรธสิคะ...พี่ทำลูกหัวโน แฝดร้องจ้าเลยเห็นมั้ย!”“พี่ขอโทษแล้วไง คนมันเผลอไปหน่อย แฝดน่ะตัวหนักจะตาย” เขายื่นมือไปลูบผมเธอเบา ๆ“อย่าอ้อน หนูยังโกรธอยู่!” ไอรินเบะปาก สะบัดหน้าหนี แต่ใบหน้าเริ่มแดงระเรื่อเพราะแรงสายตาที่อีกฝ่ายส่งมาซันไม่ยอมแพ้ เอามือโอบเอวเธอเข้ามาแนบตัว แล้วกระซิบเสียงพร่า “แล้วต้องทำยังไงหนูถึงจะหายโกรธล่ะ หื้ม?”ไอรินชะงัก “ก็...ก็ไม่รู้ แต่...อุ้ย! อะไรมันทิ่มหน้าท้องหนูอะ!”ซันหัวเราะเบา ๆ “อ้าว...หายโกรธแล้วเหรอ ยังไม่ทันได้อธิบา
บทที่42 เพนเฮ้าส์เช้าวันใหม่ที่เพนเฮ้าส์ครอบครัวบารมีอนันต์หลังจากวันที่ไปเยือนบ้านพี่เมฆกับพลับอย่างเต็มอิ่ม ครอบครัวเล็กๆ ของซันก็กลับมาใช้เวลาสงบ ๆ ในเพนเฮ้าส์ของตัวเองบ้างไอรินกับซันนอนตื่นสายกว่าปกตินิดหน่อยเพราะความเหนื่อย แต่ก็ยังมีโมเมนต์น่ารัก ๆ กันตั้งแต่เช้า ไอรินในเสื้อยืดตัวโคร่งของซัน เดินมาหอมแก้มสามีหนึ่งที ก่อนที่เจ้าลูกชายฝาแฝดตัวจ้อยจะมานอนซ้อนทับทั้งพ่อทั้งแม่แล้วส่งเสียงงอแงเบา ๆ"หิว หิว หิว พะโล้!""ปะป๊า หิวแล้วอะ หม่าม๊าไข่พะโล้~"ซันหัวเราะเบา ๆ ลูบผมลูกชายแล้วหันไปมองไอรินที่กำลังลุกจากเตียง"พี่ว่าเราเลี้ยงหมูน้อยสองคนรึเปล่า...ทำไมกินจุเหมือนคนโตเลย?"ไอรินหัวเราะแล้วหอมแก้มลูกชาย "ก็ลูกพี่ซันไงล่ะคะ! สงสัยได้พ่อมาเต็ม ๆ"เธอรีบเดินไปที่ครัว เตรียมวัตถุดิบแบบมืออาชีพ ทั้งไข่ต้ม หมูสามชั้น ซอสซีอิ๊วหอม ๆ และเครื่องเทศครบชุด ซันเดินตามมาแบบเนียน ๆ แล้วกอดจากด้านหลังแน่นขณะเธอกำลังหั่นหมู"เดี๋ยวโดนมีดนะคะ พี่ซัน!""ไม่ต้องมาห้ามเลย พี่อยากหอมเมีย" เขากระซิบเสียงต่ำใกล้หู จนไอรินหน้าร้อนวูบ"อย่าหยอดตอนหนูหั่นของได้มั้ย!""โอเค ๆ งั้นพี่ไปจัดโต๊ะก็ได้"ลูก
บทที่41 20นาทีNC“พะ...พี่ซัน อื้อ” ซันกดริมฝีปากลงที่ปากหยักได้รูปของไอรินทันทีเมื่อวางเธอบนเตียง แล้วจุมพิตเบาๆ ไปทั่วซอกคอ ความร้อนรุ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายบางเบาของไอริน และเธอก็เอียงคอรับปากและลิ้นร้อนๆ ชองเขาซันเอาเข่าแทรกกลางหว่างขาไอรินให้อ้าออก แล้วกดนิ้วแทรกลงไปที่เนินสาวอย่างรวดเร็ว แล้วนิ้วร้อนก็หลุบเข้าไป“อื้ออ...อ๊ะ”ไอรินยกเอวขึ้นเล็กน้อย เธอเกร็งเสียวไปทั้งตัว มืออีกข้างของซันก็บดเบียดที่ติ่งเสียวของไอรินไม่หยุด“อ๊า อ๊า หนูชอบแบบนี้ อ้าส์”“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ” ไอรินครางกระเส่า แล้วดึงใบหน้าเขาขึ้นมาจูบซอกคอและบดจูบที่ริมฝีปากเขาอย่างดูดดื่ม ท่อนล่างของไอรินก็ส่ายร่อนรับความเสียวซันชักเรียวนิ้วกระหนำจนไอรินหน่ำใจ ปลดปล่อยน้ำรักใสๆ พุ่งออกมา และถอนนิ้วออกก่อนเขาจะจับลำรักท่อนใหญ่จ่อไปที่เนินสาวของเธอ แล้วค่อยๆ เสียบแทงลงไป“อ๊ะ อ๊า”เมื่อลำรักเข้าจนมิดลำไอรินสะท้านทั้งตัวด้วยความเสียว มือสองข้างโอบไหล่เขาแล้วซบหน้าไปที่ซอกคอของซันเอวสอบขยับข้าเนินนาบก่อนจะเร่งจังหว่ะเร็วแรงขึ้น“อ๊ะ อื้อ อ๊า”ขาที่อ้าออกของไอรินเป็นรูปตัวเอ็มเริ่มยกขึ้นสูงตามแรงกระแทก และมือหนาสองข้างของซั
บทที่40 ทำลายไฟสปอตไลต์ฉายวับวาบกลางลานจัดแสดงแฟชั่นโชว์หรูของแบรนด์ฝรั่งเศสชื่อดัง บรรยากาศคึกคักไปด้วยแขกวีไอพี ดารา นางแบบ นายแบบ และเหล่าผู้จัดจำหน่ายหรูทั้งไทยและต่างประเทศ แฟชั่นโชว์กำลังจะเริ่ม และหนึ่งในพรีเซนเตอร์หลักของแคมเปญนี้…ก็คือ แอนนา นางแบบสาวระดับเอเชียที่หวนคืนสู่วงการไทยด้วยเสียงฮือฮาเสียงประกาศจากพิธีกรเริ่มต้นขึ้น พร้อมไฟบนเวทีที่หรี่ลง เหลือเพียงแสงจากรันเวย์… และทันทีที่แอนนาเดินก้าวออกมาด้วยชุดเดรสปักคริสตัลหรูหรา บรรยากาศในฮอลล์ก็เปลี่ยนไปทันทีเสียงปรบมือดังขึ้น...แต่ไม่ทันถึงกลางรันเวย์ เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นจากฝั่งประตูด้านข้าง“ปัง!!”“หยุดการแสดงทั้งหมดเดี๋ยวนี้!!”เสียงทุ้มต่ำ แหลมคมของชายคนหนึ่ง ดังแทรกทะลุกำแพงหูของทุกคนในงานซัน ในชุดสูทดำเรียบขรึม เดินตรงเข้ามากลางฮอลล์ พร้อม พี่เจษ และลูกน้องในแก๊งค์เมฆาของซันอีกสองคน เดินแหวกกลุ่มแขกวีไอพีอย่างไม่แยแสเขาหยุดยืนตรงกลางรันเวย์ข้างหลังคือฉากแบรนด์หรูข้างหน้า คือแอนนา ที่ชะงักอยู่กลางเวทีซันยกมือขึ้นและพูดเสียงนิ่ง ชัดถ้อยชัดคำ“ผมคือเจ้าของห้างนี้—เมฆา ผมมีเรื่องจำเป็นต้องแจ้งให้ทุกท่านท
บทที่39 จงใจ บ่ายวันเดียวกัน ณ ห้างเมฆา เสียงหัวเราะของเด็กแฝดสองคนดังแทรกอยู่ในร้านอาหารญี่ปุ่นบรรยากาศสงบ ผู้คนบางตา ไอรินในชุดแม็กซี่เดรสลินินสีครีม นั่งอยู่ข้างลูกชายแฝด—ทะเลและตะวัน ที่กำลังใช้ช้อนเล็กตักข้าวหน้าไข่ปลาเองอย่างตั้งใจ…แม้จะหกเลอะเทอะไปทั่วโต๊ะ “ตะวันจ๋า อย่าเอาช้อนไปทิ่มจมูกป
บทที่38 วันครอบครัวณ “ภูผา” คาเฟ่สุดหรูหลังออกจากวัด รถสามครอบครัวขับรถตามกันมายังร้านคาเฟ่ของ ภูผา ที่เปิดใกล้มหาลัยชั้นนำในกรุงเทพฯร้านล้อมด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ เสียงน้ำตกจำลองเบา ๆด้านในตกแต่งอย่างดี พร้อมโซฟานุ่ม และห้องเด็กเล่นริมกระจกทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไป…เด็กแฝดสี่ ก็กรี๊ดกร๊าดวิ่งเข้าไป
บทที่36 แผนบรรยากาศที่ห้างเมฆาครึกครื้นกว่าทุกที ด้วยบรรดาแขกผู้มีเกียรติหลากหลายเดินเข้าออกชั้นบริหารของห้างไม่ขาดสาย ทีมพีอาร์และบอดี้การ์ดเดินวุ่นเพื่อคัดกรองผู้มาติดต่อบนโต๊ะทำงานของซัน — ชายหนุ่มในสูทเข้ารูปสีน้ำเงินเข้มกำลังไล่ดูตารางนัดหมาย ก่อนที่เลขาฯ จะเคาะประตูเบา ๆ แล้วเอ่ยอย่างสุภาพ
บทที่34 อิจฉาหลังจากมื้ออาหารสุดอบอุ่นผ่านไปพร้อมเสียงหัวเราะของลูกชายฝาแฝดที่อิ่มแปล้ ซันก็เช็ดหน้าให้ลูกพลางหันมาหอมแก้มภรรยาเบา ๆ แล้วกระซิบเสียงนุ่ม“อิ่มแล้วใช่ไหมครับคุณแม่คนสวย… พี่จะพาไปช้อปให้สนุกเลย วันนี้ให้หนูได้ฟาดเต็มที่ ไม่ต้องเกรงใจพี่นะ”ไอรินหลุดหัวเราะเบา ๆ “แน่ใจนะคะ พี่จะไม่หม







