บทที่ 4 Spam Block: สกัดดาวรุ่ง 3

          “นี่คุณแฮ็กตารางงานลิตา แถมยังปั้นเรื่องหลอกลูกค้าวีไอพีเนี่ยนะคะ!”

          ลลิตาแทบจะกรี๊ด นี่มันผิดจรรยาบรรณพนักงานขั้นรุนแรงเลยนะ!

          “ถ้าบอสลิตารู้ ลิตาโดนด่าหูชาแน่ คุณทำแบบนี้ทำไมคะคุณภาม”

          ภคินก้าวเข้ามาหาเธอหนึ่งก้าว ลลิตาผงะถอยหลังไปชนกับตู้เซิร์ฟเวอร์ด้านหลังโดยอัตโนมัติ ร่างสูงโปร่งขยับเข้ามาประชิดจนปลายรองเท้าหนังของเขาชนกับปลายส้นสูงของเธอ ชายหนุ่มยกแขนข้างหนึ่งขึ้นยันกับตู้เซิร์ฟเวอร์ กักขังเธอเอาไว้ในวงแขนกว้างอีกครั้ง

          “ผมทำไปทำไมน่ะเหรอ?”

          น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและกดต่ำลง ดวงตาคมกริบฉายแววดุดันและหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด

          “เมื่อวานผมเพิ่งเตือนคุณไปหมาด ๆ ว่าอย่าปล่อยให้ใครหน้าไหนมาแฮ็กระบบของคุณง่าย ๆ แล้ววันนี้คุณทำอะไร แค่เขาส่งดอกไม้โง่ ๆ มาช่อเดียว คุณก็แต่งตัวสวยหยดย้อยเตรียมจะออกไปกินข้าวกับมันสองต่อสองงั้นสิ”

          “มันคืองานค่ะ บอสสั่งให้ลิตาไปเอนเตอร์เทนลูกค้า ลิตาขัดได้ที่ไหนล่ะ”

          ลลิตาเถียงกลับเสียงสั่น พยายามควบคุมหัวใจที่เต้นโครมครามอยู่ในอก กลิ่นน้ำหอมผู้ชายผสมกลิ่นมินต์เย็น ๆ ของเขาฟุ้งกระจายอยู่รอบตัวจนเธอแทบจะทรงตัวไม่อยู่

          “เอนเตอร์เทนลูกค้า หรือตั้งใจจะไปรื้อฟื้นอดีตกันแน่”

          คำพูดประชดประชันนั้นทำเอาลลิตาหน้าตึง ความโกรธตีตื้นขึ้นมาจนเธอลืมความกลัว หญิงสาวเงยหน้าขึ้นเชิดคอใส่เขาทันที

          “ใช่ค่ะ! แล้วถ้าลิตาจะไปรื้อฟื้นอดีตกับเขามันจะทำไมล่ะคะ! ในเมื่อเขาหล่อ รวย โปรไฟล์เริ่ด แถมยังเคยเป็นแฟนเก่าลิตาด้วย คุณเป็นแค่หัวหน้าไอที มีสิทธิ์อะไรมาวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของลิตาฮะ!”

         ตึง!

          ภคินทุบกำปั้นลงบนตู้เซิร์ฟเวอร์ด้านข้างศีรษะของหญิงสาวอย่างแรงจนเกิดเสียงดังลั่น ลลิตาสะดุ้งเฮือก หลับตาปี๋ด้วยความตกใจ ทว่าสิ่งที่น่ากลัวกว่าเสียงทุบตู้ คือลมหายใจร้อนจัดที่รินรดอยู่บนพวงแก้มของเธอ

          “สิทธิ์ของคนที่ไม่อยากเห็นคุณกลับไปโง่ให้มันหลอกซ้ำสองไงครับ ลลิตา”

          เสียงทุ้มนั้นไม่ได้ตะคอก แต่มันเย็นเยียบและเต็มไปด้วยรังสีความโกรธจัดที่ถูกอัดแน่นอยู่ภายใน

          ภคินก้มหน้าลงมาจนปลายจมูกของเขาเฉียดผ่านแก้มเนียนใสของเธอ สายตาของเขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอราวกับจะมองให้ทะลุถึงวิญญาณ

          “คุณเกลียดมัน สายตาคุณเมื่อวานในห้องประชุมมันฟ้องว่าคุณเจ็บปวดและขยะแขยงมันแค่ไหน อย่ามาปากดีแกล้งทำเป็นอยากรื้อฟื้นอดีตเพื่อประชดผม เพราะถ้าผมฟิวส์ขาดขึ้นมาจริง ๆ ...”

          ชายหนุ่มเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้จนริมฝีปากหยักลึกสัมผัสแผ่วเบาที่มุมปากของเธอ ลลิตากลั้นหายใจ ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกแช่แข็ง

          “คนที่คุณจะต้องร้องขอชีวิตเพื่อรื้อฟื้นความจำใหม่ทั้งหมด จะเป็นผม ไม่ใช่มัน”

          บรรยากาศในห้องเซิร์ฟเวอร์ที่หนาวเหน็บ บัดนี้กลับร้อนระอุราวกับมีไฟกองใหญ่ลุกโชน ความตึงเครียดทางอารมณ์พุ่งปรี๊ดจนถึงขีดสุด ลลิตาได้แต่มองสบตากับผู้ชายหน้านิ่งที่กำลังเผยความดิบเถื่อนออกมาอย่างไม่อาจซ่อนเร้น หัวใจของเธอรวนจนประมวลผลไม่ทันแล้ว

          โครก...คราก...!

          ในขณะที่ทั้งสองกำลังตกอยู่ในภวังค์แห่งความตึงเครียด เสียงท้องของลลิตากลับร้องโครกครากขึ้นมาขัดจังหวะอย่างน่าไม่อาย

          ลลิตาหน้าแดงเถือก อยากจะแทรกแผ่นดินหนีลงไปชั้นใต้ดินให้รู้แล้วรู้รอด หญิงสาวยกมือขึ้นกุมท้องตัวเองด้วยความอับอายสุดขีด

          “ละ... ลิตายังไม่ได้กินข้าวเช้าค่ะ”

          ภคินชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคมดุที่เคยวาวโรจน์ด้วยความโกรธเมื่อครู่ ค่อย ๆ อ่อนแสงลง ความตึงเครียดมลายหายไปในพริบตา มุมปากหยักลึกกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ๆ ที่หาดูได้ยากยิ่ง ชายหนุ่มผละตัวออกห่างจากเธอช้า ๆ ก่อนจะเดินไปที่มุมห้อง แล้วหยิบถุงกระดาษจากร้านอาหารญี่ปุ่นเจ้าดังที่วางซ่อนไว้ออกมา

          “ผมรู้ ว่าถ้าคุณลงไปเจอมัน คุณจะกินอะไรไม่ลง”

          เขาวางกล่องเบนโตะแซลมอนย่างซีอิ๊ว เมนูโปรดที่ลลิตามักจะชอบสั่งมากินบ่อย ๆ ตอนทำโอที ลงบนโต๊ะเหล็กตรงหน้าเธอ

          “กินซะ แล้วกักบริเวณตัวเองอยู่ในห้องนี้จนกว่าจะถึงบ่ายโมง ถ้าผมจับได้ว่าคุณแอบเปิดประตูออกไปหาไอ้เวรนั่นล่ะก็...”

          ภคินโน้มตัวลงมาใช้ปลายนิ้วชี้แตะเบา ๆ ที่ปลายจมูกรั้นของหญิงสาวอย่างถือวิสาสะ

          “ผมจะล็อกพาสเวิร์ดชีวิตคุณจริง ๆ แน่ ลลิตา”

          พูดจบ พ่อหัวหน้าไอทีมาดนิ่งก็หมุนตัวเดินออกไปจากห้องเซิร์ฟเวอร์ ทิ้งให้ลลิตายืนหน้าแดงก่ำ มองกล่องข้าวแซลมอนย่างซีอิ๊วสลับกับบานประตูที่เพิ่งปิดลง ด้วยความรู้สึกที่หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

          ไอ้ผู้ชายบ้า ดุเหมือนหมาหวงก้าง ข่มขู่สารพัด แต่สุดท้ายก็อุตส่าห์แฮ็กระบบ สกัดดาวรุ่งเพื่อดึงเธอออกมา และยังแอบสั่งของโปรดมาเตรียมไว้ให้เธออีก