LOGINKinabukasan ay maagang umalis si Camela ng hospital at nagkaroon ng ubo si Ralph. Kailangan niyang personal na makita ang kalagayan ng anak kahit pa inaalagaan ito nila Edlyn. Dala marahil na magkasundo na paglabas at punta sa hospital kaya nagkaroon din ito ng sakit."Huwag kang mag alala kay Lindon at narito ako." Niyakap ni Rashed ang dalaga. Kung puwede lang na hatiin ang katawan niya at siya lahat ang kumilos ay ginagawa na niya. Napabuntonghininga si Camela at malungkot na tumango. Kahit papaano ay napagaan ang mga alalahanin niya dahil may katuwang na sa pag alaga sa mga anak. Alam niyang hindi matatakot si Lindon na iwan niya roon dahil kasama ang ama. "Salamat, tawagan mo ako kung may problema dito." Gumanti siya ng yakap sa binata. Kailangan nila ang isa't isa ngayon at magkasundo sa lahat ng bagay. Tumango si Rashed at hinatid ang dalaga hanggang labas lang ng pintuan. Ayaw nitong ihatid niya hanggang sasakyan at baka umano magising bigla si Lindon at walang maiwan sa si
Naluluha na ngumiti si Tanya sa isa pang apo habang hawak ang munti nitong mga daliri. "Kumusta ang pakiramdam mo, apo? May mmasakit ba sa iyo.""A little po but I'm fine kaya huwag na po kayong malungkot." Lalo lamang naiiyak si Tanya sa naging sagot ng bata. Ang brave nito at mana sa ina na hindi basta sumusuko kahit inaayawan ng lahat noon. "Good boy! Pangako ni lola na you'll be ok soon!"Nangunot ang noo ni Camela nang marinig ang sinabi ng ina. Naitanong niya sa sarili kung alam na ba ng ina na may donor si Lindon?""Lindon, maraming pinamili sina lola na laruan at ipinili na rin kita ng paborito mong laruan." Pagbibida ni Ralph sa kapatid."Kuya, ang dami na po nating laruan na binili ni daddy kaya huwag ka puro pabili at sayang ang pera."Napangiti si Rashed at nanermon pa ang anak sa kapatid nito. Tama naman ito at tambak ang laruan ng mga ito sa play room. Ang mga luma ay naipamigay na nila sa bahay ampunan ng mga bata para lang mapagkasya ang laruan sa room na iyon. Ilang
"MOM, bakit ayaw niyong sabihin kay Daddy itong gagawin mong pag donate ng bone marrow kay Lindon?" Tila hirap ang kalooban na tanong ni Edlyn sa ina. Ang pamangkin ay may suot na headset kaya alam niyang hindi sila naririnig."Kilala mo ang daddy mo, tiyak na hadlangan niya ang gagawin ko dahil maapiktohan ang kalusugan ko." Nagpapaunawa ang mga titig ni Tanya sa anak. Alam niyang maaring sisihin ang anak niya ng lahat dahil sa gagawin niya pero buo na ang pasya niya at mas mahalaga ang buhay ng apo niya ngayon.Malungkot na napabuntonghininga si Edlyn at ginagap ang palad ng ina. Masaya siya na magkaroon na ng donor ang pamangkin. Pero kapalit naman niyon ay maaring malagay sa piligro ang buhay ng ina nila ni Camela. Ayaw niyang mawala ang ina pero may punto naman ito na mas mahalaga ang buhay ng batang inosinte kaysa matanda. Ang hirap mamili dahil parehong mahal ni Edlyn sa buhay ang involved. Isa pa ay hindi lalo kakayanin ng kunsesnya ng ina niya kapag hindi nito nailigtas ang
Kumusta si Ralph? Hindi ba siya nagpapasaway diyan?" tanong ni Camela. Pabalik na sila ngayon sa hospital upang pumalit kay Nanay Jinky."Yes, sobrang enjoy siya at si mommy." Iniharap pa niya ang screen sa bata upang makita rin nito ang ina na nasa video call."Hello, mama, I miss you!" Kumakaway na bati ni Ralph sa ina."I miss you too, anak. Behave ka ba sa lola at tita at nag enjoy?" Nakangiting tanong ni Camela sa bata. Lumingon sa kaniya si Rashed na nagmamaneho at ngumiti. Sinundo kasi siya nito nang malaman na gusto na niyang bumalik sa hospital. "Alright, dadaan lang kayo mamaya sa hospital upang makita mo ang iyong kapatid pero hindi maarinf tunagal ok?""I understand po, mommy!"Muling napangiti si Camela sa anak at mawalak ang unawa nito. Nagpaalam na siya at hinayaan na sa kung ano ang gustong ipabili nito sa ina niya. Alam niyang isa iyon sa way ng ina upang makuha ang loob ng bata at makabawi sa pagkukulang sa kaniya kaya hinayaan na niya. Ilang sandali pa ay nagpaalam
May problema ba, anak?" tanong ni Tanya nang mapansin na kakaiba ang takbo ng sasakyan. Minsan ay mabagl kahit wala namang traffic the nabilis ang takbo."Tinitingnan ko lang po kung sa atin ba talaga naka sunod ang sasakyan na nasa likod natin!" ani Edlyn, malapit na rin sila sa pupuntahan nilang mall at may magandang palaruan sa loob.Mabilis na lumingin si Tanya at nakita ang isang sasakyan. Nang tumingil sila sa parking area ay tumigil din ang kulay red na car. Mahigpit niyang hinawakan ang apo bilang protection."Huwag po muna kayong lumabas at tingnan natin kung sino ang nagmamaneho niyang sasakyan." Kausap ni Edlyn sa ina at sinipat ang sasakyang nag park sa hindi kalayuan sa kanila. Halos walang kurap na pinanood niya ang pag bukas ng pinto ng sasakyan hanggang sa lumabas ang driver.Nakahinga nang maluwag si Tanya nang makilala si Clarisa. Ang alam niya ay hindi pa rin ito pinapayagang maka lapit sa apo nila. Mas masuwerte pala siya kaysa dito dahil nakakasama niya ang isa s
Napasinok si Tanya saka ikinurap kurap ang mga mata upang pigilan ang pag tulo ng mga luha. Pilit siyang ngumiti at hinawakan ang palad ng anak. "Sorry, alam kong malaki ang pagkukulang ko sa iyo. Alam ko na hindi na maibalik ang nakaraan at mabura ang sakit na itinanim ko sa puso mo. Pero sana ay hayaan mo akong bumawi kahit sa mga apo ko na lang?" Umaasam niyang tanong dito.Huminga nang malalim su Camela at sinalubong ang nangungusap na mga titig ng ina. "Give me time. Tungkol naman sa mga bata ay hindu ko siya ipinagdadamot sa iyo. Ang importante sa akin ngayon ay ang paggaling ng anak ko."Napangiti si Tanya dahil sa tuwa at maari na siyang lumapit sa mga bata. "Thank you, anak!""Pero sa ngayon ay umuwi na kayo at mag pahinga dahil hindi ko kayang alagaan kayo ng sabay ni Lindon."Lalong napangiti si Tanya at para sa kaniya ay pagmamahal ang dahilan kaya siya tinataboy ng anak at ang sinasabing hindi siya kayang alagaan ay nakakataba ng puso."Babalik ako kapag gising na siya."
Pagkagaling sa cemetery, dumiritso si Camela sa bahay na sa kaniya nakapangalan. Ngayon niya naisip na ibenta iyon at ibili ng bagong bahay. Ayaw niyang magkaroon pa ng alaala na nagmula sa dating asawa. Benta niya iyon bilang kabayaran ni Rashed sa lahat ng ginawa sa kaniya noon at para na rin sa
"LOLA, kumusta po kayo? Pasensya na kung ngayon ko lang kayo nadalaw!" nakangiting bati ni Camela sa donya. Naroon siya ngayon sa sa isang exclusive cemetery kung saan inilagay ang banga na may lamang abo ng matanda. Pagkasindi ng kandila ay taimtim siyang nag alay ng dasal. "Lola, maraming sala
"June five?" naibulong ni Camela nang makita ang date sa cellphone. "Oh my, God!" natutup ni Camela ang bibig nang maalala ang monthly period. Tatlong lingo na siyang delayed at kakaiba rin ang nararamdaman niya sa kaniyang katawan.Napahawak si Camela sa kaniyang impis na tiyan. Nahiling na sana
"No, hindi siya maaring umalis sa pamamahay na ito!""Rashed?" Sabay at hindi makapaniwalang sambit nila Edlyn at Clarisa."Gusto ko siyang makitang nagdudurusa habambuhay kapalit ng buhay ni Lola!" mabalasik na turan ni Rashed.Parang lantang gulay na napatayo si Camela nang haklitin ni Rashed ang







