Chapter 3-Muling Pagkikita

"IKAW stay lang dito tabi ko, okay?"

"Yes, sir." May kasamang tango at ngumiti si Camela sa ginoo. Kung magsalita ito ay binarok dahil pinaghalo ang lengwaheng english at tagalog plus tonong Chinese pa.

Marunong magtagalog ang ginoo dahil ang dati nitong asawa ay pinay. May isang anak at hiwalay na sa asawa. Minsan ay napagkamalan siyang babae nito dahil kahit saan ito magpunta ay sinasama na siya. Ayos lang sa kaniya dahil extra income ang bawat pagsama niya sa matanda. Yes, matanda na ito sa edad na sixty pero mukha pa ring nasa late forty.

Naroon sila ngayon sa reception na dinalohan nilang kasal. Ginagawa pa siyang translator minsan ng kaniyang boss. Kasal ng anak ng kasosyo nito sa negosyo kaya sila naroon. Sa totoo lang ay ito ang suwerteng nakilala siya. Hindi lang trabaho sa kompanya kundi maging sa ganitong gathering. Wala siyang pakialam sa kung ano ang iisipin ng ibang tao tungkol sa tunay na relasyon niya sa matanda. Ang mahalaga sa kaniya ay kumikita.

"Kumpadre, thank you for coming!" bati ni Golf na siyang kasosyo ng boss ni Camela.

"Welcome, welcome! Happy ako para sa iyong daughter!" Nakipagkamay si Mr. Go sa kasosyo.

Ngumiti si Camela nang bumati rin sa kaniya si Golf. Magkakilala na sila noong nasa Japan pa sila at kilala siya nito bilang engineer na siyang hahawak sa project.

"Tamang-tama, narito ang CEO ng kompanya na prospect nating pagkuhanan ng materyales." Inakay ni Golf ang kaibigan at hindi na nag abalang magsalita ng english dahil alam naman nitong nakakaintindi ang ginoo.

Sumunod si Camela sa dalawa at nakaalalay lang ang bagal sa paghakbang upang masabayan ang kaniyang boss. Tulad nito ay kailangan niya ring nakangiti kahit hindi kilala ang mga nakakasalubong nila.

"Mr. De La Fuente," tawag ni Golf sa taong nakaupo sa VIP chairs.

Ang ngiti sa labi ni Camela ay unti unting nabura pagkarinig sa pangalan ng taong tinawag ni Mr. Golf. Pakiramdam niya ay natuod na siya sa kinatayuan at hindi niya magawang mag-angat ng mukha mula sa pagkayuko. Hindi pa man kumpirmado pero ramdam niya ang mainit at galit na titig ng mga mata ng isang taong may ganoong epikto sa kaniya. Kaya pala kakaiba ang nararamdaman niya kanina pa.

"Kapag minamalas nga naman oh!" naibulong ni Camela at pinakalma ang sarili. Wala siyang dapat ikatakot. Hindi rin siya dapat umiwas dahil part ito ng negosyo. Labas dito ang personal niyang buhay at kailangang maging propisyonal.

Nanatili ang tingin ni Rashed sa babaeng katabi ng matanda na ipinakilala sa kaniya ni Golf. Kanina niya pa ito nakita kaya hindi na nagulat nang magkaharap sila.

"And this is Camela, Mr. Go's—" hindi naituloy ni Golf ang pagpakilala kay Camela at nagsalita ang binata.

"Nice to meet you, Mr. Go!" Inilahad ni Rashed ang kanang palad sa ginoo.

"Camela?" gulat na naibulalas ni Edlyn nang humarap sa kanila ang babaeng kasama ng isang matanda. Kamuntik na niyang hindi ito nakilala dahil ang mala-porselana nitong kutis noon ay nag iba na.

"Magkakilala kayo?" Nagpalipat lipat ang tingin ni Golf sa dalawang babae.

Ngumiti si Camela sa kapatid at iniwas ang tingin sa matalim na titig ni Rashed. Wala sana siyang balak makipag plastikan sa mga ito pero wala siyang choice.

"Yes, tito at—" hindi rin natapos ni Edlyn ang pagsasalita dahil biglang tumunog ang cellphone ni Rashed.

Tiningnan lang ni Rashed kung sino ang caller saka muling ibinulsa iyon.

"Kinagagalak ko ikaw makilala, Mr. De La Fuente! Asahan ko magkasundo ikaw sa presyo." Masiglang bati ni Mr. Go sa binata.

Pumalatak sa isipan si Camela at gumana na naman ang pagiging advance sa business ng amo. Alam niya5ng mambabarat na naman ito at siya ang pahaharapin sa taong prospect nito. Tsk tsk, ito na yata ang pinaka mahirap na project ang hahawakan niya. Mas gustohin pa niyang magbilad sa initan at magbuhat ng mabibigay na bagay kung papipiliin lang siya.

"I will let my secretary set an appointment with you, Mr. Go, and then we can talk about that matter." Pormal na sagot ni Rashed sa ginoo pero ang tingin ay nanatili kay Camela na kung umakto ay parang hindi siya kilala personally.

"Sure, sure! Ako ay may lakad pa today kaya una na ako sa inyo." Kumukumpas pa ang kamay ng matanda at binalingan si Camel. " Ikaw pwede iwan dito and talk to your old friends."

Pinigilan ni Camela na umikot ang mga mata dahil sa gasgas na litanya ng amo. Ganito naman ito, iiwan siya kapag may magandang opportunity na nakita tulad ngayon. Ang akala nito ay dati na niyang kaibigan ang kanilang kaharap ngayon. Iwan siya roon upang makipag negotiate in advance.

Mabilis na nilapitan ni Golf ang ginoo at nagpaalam pansamantala kay Rashed upang ihatid si Mr. Go.

Mukhang may anghel na dumaan sa harapan ng tatlo nang sila na lang ang naiwan. Nabasag lamang ang katahimikan nang magsalita si Edlyn.

"Hindi ko akalaing papatol ka sa isang matandang dayuhan upang hindi maghirap." Hindi makapaniwalang naibulalas ni Edlyn sa kapatid.

Hindi na napigilan ni Camela ang pag ikot ng mga mata dahil sa narinig. Pagtingin niya kay Rashed ang madilim ang aura ng mukha nito.

"Paano mo naatim na maging kalaguyo ang matandang iyon? Kung pera ang dahilan ay mayroon naman ang pamilya natin." Naghalo ang lungkot at pag alala ni Edlyn dahil sa ginawa ng kapatid sa buhay nito.

"Tapos ka na ba?" tila naiinip na tanong ni Camela. Ayaw niyang tumagal sa harapan ng mga ito at nakakaagaw na sila ng atensyon ng ibang bisita na malapit sa kinaroonan nila.

Mabilis na kumapit si Edlyn sa braso ni Rashed nang tapunan ito ng tingin ni Camela. Blangko ang expression ng mukha ni Rashed habang nakatingin kay Camela na ikinatuwa niya. "Panlabas na anyo lang pala ang nagbago sa iyo." Batikos niyang muli rito.

"Hindi ko kailangan baguhin ang ugali ko upang magustohan ng mga taong may ayaw sa akin." Sarkastiko niyang sagot sa kapatid at binaliwala ang presensya ni Rashed.

"Stop arguing with her, you're just wasting your time." Malamig na saway ni Rashed kay Edlyn.

"Sorry!" ani Edlyn at isinandal ang ulo sa braso ni Rashed. Sa tangkad ng binata ay bahagya na siyang umabot sa balikat nito.

Muling umikot ang itim sa mga mata ni Camela at sobrang timid ng kapatid sa harapan ni Rashed. Gusto niyang batiin ang sarili at hindi siya naapiktohan sa sinabi ni Rashed. Kung noon siya sinabihan nito ng ganoon ay tiyak na tumulo agad ang kaniyang mga luha sa harapan nito.

"Kung may kailangan pa kayong pag uusapan, mauna na ako sa sasakyan." Hindi na hinintay ni Rashed ang sagot ni Edlyn.

Gustong ipadyak ni Edlyn ang mga paa nang iwan siya ng binata. Pagtingin sa kapatid ay tumikwas ang kilay niyang sadyang nakaangat na ang pagkaguhit. "Bumalik ka na kung saan ka man nagtago ng ilang taon kung ayaw mong masaktan muli."

Tumikwas ang isang sulok ng labi ni Camela at nang aasar ang tinging ipinukol sa kapatid. "Sorry my dear sister pero dapat mong sabihin iyan sa iyong sarili."

"Bitch, huwag mong ipagyabang ang matandang kalaguyo mo ngayon! Tingnan natin kung makapagtaray ka pa kapag nalaman ni Lola ang tungkol dito!"

Nagkibit balikat lang si Camela sa kapatid at walang salitang tinalikuran na ito. Wala na siyang trabaho doon kaya kailangan na niyang umalis kahit hindi pa naka-kain.

Sinundan ng tingin ni Rashed ang babaeng dumaan sa harapan ng kaniyang kotse. Napahigpit ang hawak niya sa manibela nang makita itong kalmado habang naglalakad. Nakita niya itong abala sa pagtitipa sa cellphone habang lumilinga sa paligid.

Gustong maiyak ni Edlyn nang matanggap ang mensahe mula kay Rashed. "I booked a taxi for you at hindi na kita mahintay dahil nagmamadali ako.

"Kasalanan mong babae ka ang lahat ng ito! Kahit kailan ay kamalasan sa buhay namin ang dala mo!" nangigil na bulong ni Edlyn sa sarili at ang tinutukoy ay ang kapatid.

Wala na nga siyang nagawa pa kundi ang magpaalam na sa kaibigang ikinasal. Nagdahilan na lang siya kung bakit nauna nang umalis si Rashed at hindi na nakapag paalam.

Pagkababa ni Camela sa taxi ay dumiritso na siya sa inuukupang silid. Pagod ang kaniyang pakiramdam gayong hindi naman siya nagbungkal ng lupa sa construction site. Agad na tinawagan ang mga anak habang naghahanda ng maka-kain.

"Mama, I miss you!" bungad na bati ni Lindon sa ina.

"I miss you too, baby L, where's kuya?"

Itinapat ni Lindon ang camera sa kapatid na abala sa pag-iimpake ng gamit nila. "Mama, we're ready!"

Napangiti si Camela nang marinig ang tinig ni Rafael. Halatang excited ang mga anak upang sumunod sa kinaroonan niya. Nakahanap na siya ng matirhan nila kahapon kaya mapaaga ang pagluwas ng kambal.

Hindi na ibinaba ni Camela ang tawagan. Ipinatong niya iyon sa bandang itaas upang makita pa rin siya ng kambal habang abala siya sa paghahanda ng kakainin. Ganoon ang scenario nilang tatlo kahit noong nasa Japan pa siya. Maging sa pagtulog ay naka on ang video call nila. Pero malayo ang cellphone sa dalawa kapag matutulog na ang mga ito. Hinayaan lang iyon hanggang sa pareho na silang makatulog at kusa na lang mamatay ang tawag.

"Mama, kailan po namin makilala si Papa?" tanong ni Lindon habang mataman na nakatitig sa camera ng cellphone.

Natigil si Camela sa paghugas ng gulay na gagawin niyang vegetable salad at tumingin sa cellphone. Ngumiti muna siya bago sumagot. "Soon, Baby L!"

Kahit na dissapoint ay ngumiti pa rin si Lindon sa ina. Sa tuwing magtanong silang magkapatid ay ganoon ang sagot ng ina.

"Lindon, huwag mo nang hanapin si Papa dahil ayaw niya sa atin."

Gustong tumulo ng luha ni Camela at naawa sa mga anak. Hindi sinasadyang narinig ni Rafael ang huling pag-uusap nila ni Jackson tungkol sa ama ng mga ito noon.

"Totoo po ba ang sinasabi ni Kuya R, mama?" naiiyak na tanong ni Lindon sa ina.

"Anak, pag usapan natin ang tungkol diyan kapag narito na kayo, okay?" paglalambing ni Camela sa anak at iniba na ang paksa. "Ipapasyal ko kayo sa Zoo pagdating niyo rito."

Sabay na sumigaw ang dalawang anak dahil sa tuwa. Napangiti na rin si Camela at gumana ang kaniyang naisip upang hindi na malungkot pa si Lindon. Kay Rafael ay wala siyang problema dahil mas matured na kung mag isip. Madali itong makaintindi at hindi matampuhin. Parang ang ama lang nito na heatless minsan.

"Tsk, huwag mo na ikumpara ang mga bata sa lalaking iyon." Kastigo ng kunsensya ni Camela sa sarili.

Naiiling at mabilis nang tinapos ni Camela sa paghuhugas ng gulay. Kaunti lang naman ang gagawin niya at para lang sa sarili.