4

Rica's POV 

"Leave." Sabi niya.

Hindi ako gumalaw.

"With all due respect, Master Eros," kalmado kong sabi, 

"hindi pa po pwede."

Dumilim ang mata niya. "Why?"

"You underwent reconstructive knee surgery. Severe ligament tear. May metal screws at graft ang right knee n'yo. One year and half months kayong immobilized. Hindi pa fully restored ang muscle strength."

Tahimik.

Ramdam ko ang bigat ng hangin.

Bigla niyang tinanggal ang kumot sa paa niya.

"Bullshit!" 

Sinubukan niyang igalaw ang tuhod niya.

Bahagyang umangat ang binti- pero nang subukan niyang ibaluktot ang tuhod...

Sumilay ang sakit sa mukha niya.

Hindi siya sumigaw.

"Why does it feel weak?" malamig niyang tanong.

Lumapit ako, maingat kong hinawakan ang lower leg niya.

"Because your quadriceps muscles atrophied. One year and half months without proper weight-bearing will do that. That's why I've been doing passive range-of-motion therapy daily."

Tumingin siya sa kamay kong nasa binti niya.

"Remove it."

Napatingin ako sa kanya.

"Your hand."

Bahagyang ngumiti siya-hindi mabait.

"If I can't move my knee properly, that's my problem. But I don't like being handled without permission."

Mula sa gilid, tahimik na nakamasid si Ismael.

Hindi ko agad inalis ang kamay ko.

Sa halip, tinaasan ko siya ng kilay.

"Permission?"

Bahagya akong ngumiti dito.

"Master Eros, you were Comatose for six months. I had to move your joints every single day para hindi tuluyang mag-lock ang tuhod mo."

Dahan-dahan ko lang tinanggal ang kamay ko. Hindi dahil inutos niya.

Kundi dahil tapos na ako.

"You don't like being handled?" kalmado kong sabi.

"Then recover faster."

Tahimik.

Hindi ako umatras.

"If you want control, earn it back. Walk."

Sabi ko dito..

Tahimik ang kwarto.

Nakaupo si Master Eros sa kama, malamig ang tingin sa'kin.

"You'll be replaced."

Diretso. Walang emosyon.

Parang nag-aanunsyo lang ng meeting cancellation.

Napatigil ako, pero Ngumiti din kalaunan.

"Excuse me?"

"I don't like you to be my therapist," sabi niya, parang simple lang ang dahilan, tapos tumingin pa siya Kay Ismael..

"Find someone else, Ismael."

Sa gilid, Naiiling na napapangisi si Ismael.

"Look, Eros, titigan mo siyang mabuti... she's beautif-"

"Ismael!!" inis na sabi ni Eros, mababa ang boses pero may bigat..

Nanahimik ang kwarto.

Tapos tumingin muna siya sa'kin mula ulo hanggang paa.

Mabagal.

Mapanuri.

"She's not my standard."

Parang may kumalabog sa dibdib ko.

Tahimik akong tumayo nang tuwid.

"Standard?" mahinahon kong tanong.

"I prefer someone more presentable," dagdag niya. "Professional. Refined." Sagot niya.

Alam kong hindi iyon tungkol sa skills ko.

Alam kong ang tinutukoy niya ay balat ko.

Morena.

Hindi maputi.

Hindi 'high-class' sa paningin niya.

Tahimik ang buong kwarto.

Pero hindi ako umatras.

"With all due respect, Master Eros," kalmado kong sagot, "this is a rehabilitation program. Hindi ito beauty pageant."

Bahagyang gumalaw ang panga niya.

"I can request a replacement."

"Yes, you can," sagot ko. "But you won't get one."

Doon siya tuluyang tumingin sa'kin.

"What?"

"Your father signed a fixed medical contract under my supervision," diretso kong sabi.

"Ako ang head therapist assigned sa case mo. Hindi ako pwedeng basta palitan dahil lang sa personal preference mo."

Tahimik si Ismael, pero kita kong pinipigilan niyang tumawa.

Dumilim ang mata ni Eros.

"You're talking back."

"I'm stating facts."

Tumitig ako kay Eros nang diretso, hindi umatras.

"At isa pa, Master Eros," mahinahon pero matibay ang boses ko,

"Hindi ka rin naman nakapasa sa standard ko... pero andito pa rin ako. Para tulungan ka."

Bahagyang bumuntong-hininga ako, parang walang pakialam sa init ng titig niya.

"Hindi mo kailangan na pumasa ka sa 'standard' ko para gawin ang trabaho ko. Basta ang kailangan mo ay gumaling, at yun ang prioridad ko-hindi ang ego mo.".

Tahimik. Mabigat.

Tumingin siya sa akin saglit, nanigas ang katawan, parang sinusukat ang tapang ko.

"Interesting," malamig niyang sabi, halos hindi marinig.

"Bold enough to lecture me... while I'm literally lying here."

Ngumiti ako ng bahagya.

"Bold enough to make sure you can walk again," sagot ko naman.

Isang segundo.

Dalawa.

Ramdam ko ang tensyon sa pagitan namin.

"If you think my skin tone affects my capability," dagdag ko pa, steady ang boses ko, 

"you're free to test my credentials. Top board passer. Sports rehab certified. I handled post-surgical athletes who walked again in four months." 

"You want to walk again, Master Eros?"

Tahimik siya.

"Then you don't need a pretty therapist. You need an effective one."

Sa gilid, nagsalita si Ismael.

"Siya ang naglilinis sa'yo nung comatose ka pa. Kaya nakita na niya lahat-lahat sa'yo," natatawang sabi ni Ismael.

Sinamaan ko siya ng tingin, seriously!! Anong punto nitong si Ismael, Hindi ba niya alam na pinapaalala niya Lang ang Lahat!!

"What?! Did you... Did you see my cock?! Did you hold it? Did you suck it!?"

Nanlalaki ang mata ko sa tanong ni Master Eros.

Gago to ah!!

"Of course not! Master Eros. Huwag kang mag-alala, marami na akong nakitang ganyan. Iba-ibang klase pa," sagot ko nang kalmado.. kunwari lang naman yun para isipin niyang Hindi siya nag iisa..

Sa gilid, nakita ko si Ismael na natatawa pa rin, pansin ko basta Kalokohan talaga nabubuhayan tong kakambal ni Eros!! 

"Talaga? Sige nga, ano-ano 'yung mga nakita mo?" tanong ni ismael, halatang interesado.

Bumuntong-hininga ako nang malalim.

"May baliko, mataba, maliit, payat, may straight-"

"Wow! Edi batikan ka na pala talaga!" sabi ni Ismael na lalong natuwa at parang mas lalo pang na-excite.

Tumahimik si Eros.

Tumingin siya sa tuhod niya.

Tapos sa'kin.

Matagal.

Mapanganib ang tingin.

"You have attitude," malamig niyang sabi.

Bahagya akong ngumiti.

Isang mahabang sandali.

Tapos-

"Fine," sabi niya sa wakas. 

"You stay."

Bahagya akong tumango.

Mayamaya, lumapit si Ismael.

Nakangisi. Parang nanood lang ng palabas.

Tinapik-tapik niya ang likod ko.

"It's okay," aniya, sabay kindat. 

"You did great."

Napatingin ako sa kanya, pero bago pa ako makasagot-

"Ehem." Tumikhim siya, halatang may balak mang-asar.

"Eros, tawagin ko lang si Dad..."

Hindi pa siya nakakahakbang palayo-

"Don't."

Isang salita.

Malamig.

Mabigat.

Napahinto si Ismael.

Dahan-dahang bumaling kay Eros.

"I don't need him rushing in here like I'm dying again."

Tahimik.

Bahagyang napataas ang kilay ni Ismael. "You were literally unconscious for six months."

"And I'm awake now," putol ni Eros. "I can speak for myself."

Ramdam ang tensyon.

Pero hindi pa doon natapos.

Bumaling ang tingin ni Eros sa kamay ni Ismael-na nakapatong pa rin sa likod ko.

"Also."

Mabagal ang tono niya.

"Take your hand off her."

Tumigil ang mundo ng isang segundo.

Napangisi si Ismael, pero dahan-dahan din niyang inalis ang kamay.

"Fine..." natatawang sagot niya. "Nakakatampo ka naman, Eros," nakangising sabi ni Ismael habang nakasandal na sa gilid ng p***o.

"Na-coma ka lang, parang ayaw mo na akong hatian."

Nakangisi nitong Sabi.

"Dati naman hati tayo sa lahat... lalo na sa babae."

Tahimik ang kwarto.

Hindi ako gumalaw.

Pero ramdam ko ang pagbabago ng hangin.

Dahan-dahang bumaling si Eros sa kambal niya.

Walang emosyon ang mukha niya.

"You never learned the difference between appetite and discipline, did you?"

Bahagyang nawala ang ngisi ni Ismael.

"She's not my type," dagdag ni Eros, malamig.

Tumingin siya saglit sa'kin - hindi paghanga. Hindi interes. Parang evaluation lang.

"She's assigned to my recovery. That's it."

"Stop dragging her into our habits."