Mag-log inHuminga muna ako nang malalim bago marahang kumatok sa p***o ng silid ni Master Eros.
Gising na siya. Hindi na niya ako pinapayagang matulog sa kanyang kwarto. Ilang araw na rin simula nang ipalipat ako ni Master Azrael sa isa pang silid sa loob ng mansyon-mas maigi, mas tahimik... mas malamig. Malayo sa nakakamatay na titig ni master Eros.. Alas-siyete na ng umaga. Muli akong kumatok, saka dahan-dahang pumasok.. "Good morning, Master Eros..." maingat kong bati.. Nakaupo na siya sa gilid ng kama. Tahimik. Hindi man lang ako nilingon. Ang mga mata niya'y nakapako sa may veranda, kung saan sumasayaw ang liwanag ng umaga sa kurtina. Ang sikat ng araw ay tumatama sa kanyang mukha, ngunit tila hindi nito kayang painitin ang malamig niyang ekspresyon. Lumunok ako. Lumingon Ito.. Muli akong napalunok.. Hindi lang sa distansya namin-kundi sa paraan ng pagtingin niya sa akin. Isang hakbang ang ginawa ko papalapit. "breakfast na po kayo.." mahinahon kong Sabi habang maingat na binitbit ang tray na umuusok pa ang sinangag, bacon at egg na naroroon.. Mukhang kadadala lang din ng maid.. Sandaling katahimikan ang sumagot sa akin. At sa katahimikang iyon, mas malinaw kong naramdaman-mahihirapan parin ako. "Mukhang masarap ang tulog Natin ngayon ha, Master Eros!" masigla kong bati, pilit pinapawi ang bigat Ng paligid. Lumapit pa ako sa kanya, sinusubukang maging normal ang lahat. "Kumusta naman ang pakiramd-" "Don't talk." malamig niyang putol. Napahinto ako. Nakasimangot siya, ang mga mata'y matalim na tila ayaw akong makita. Ang dating banayad na umaga ay biglang naging mabigat sa pagitan namin. Unti-unting nawala ang ngiti sa labi ko. Pero muling bumalik ang ngiti ko. "Alam mo, Master Eros... hindi ikaw ang pwedeng magdesisyon dito. Ako ang therapist mo. Kung gusto mong gumaling, makipag-cooperate ka." "I said... shut up!" gigil niyang sigaw. Lumilingon muna ako sa p***o, tinitiyak na walang papasok.. Saka ko pinagmamasdan ang galit niya habang nakangisi ako. "Alam mo, hindi epektibo sa akin yang pag sigaw mo. Kain na," sabi ko, sabay ngisi. Inis siya, akmang hahablutin ako. Ngunit umatras ako nang kaunti. "Hahahaha... ano? Di mo ako maabot, noh?" pang-aasar ko, halatang pinipilit siyang i-challenge. "Gawin mong motivational yan-kung gusto mong maabot ako, makipag-cooperate ka." Seryoso ang tono ko, ngunit may halo ring pang-aasar. Paano kasi, isang linggo na siyang nakarecover sa pagka coma niya, pero hindi man lang sumusunod sa instructions ko? Ayaw makipag-cooperate. Matigas ang ulo ni master Eros! Mayamaya, tumahimik siya saglit. "Kakain na ako... come here, subuan mo ako," mahina niyang utos, parang sinusubok ako. Napataas ang kilay ko. "Master Eros, tuhod niyo lang po ang may problema. Yung kamay niyo, maayos pa 'yan. Marami ka pang magagawa sa kamay mo. Kaya mo pang kumain gamit ang kamay niyo," sabi ko, kalmado pero may bahid ng pang-aasar. Masama ang tingin niya sa akin, at sa isang iglap, halos mapatili ako nang tabigin niya ang tray-nagkalat ang pagkain sa sahig. "Ay, grabe ka ha! Di mo ba alam na maraming nagugutom, tapos gaganunin mo lang yung breakfast mo?!" galit kong sigaw, iritable. "Ikuha mo ako ng iba," wika niya, Hindi ko ito sinunod. Sumimangot ako. Ang pinaka-ayoko pa naman yung nagtatapon ng pagkain. Lumapit ako sa sofa, umupo, pinipilit kalmahin ang sarili. 7AM na, 8AM magsisimula ang therapy niya. "Ano, hindi ka kikilos? Ikuha mo ako ng bago!" sigaw niya. "Therapist mo lang ako, hindi mo ako utusan," sagot ko, matatag, may bahid ng galit sa tinig. "Fuckshit!!" sigaw niya, halata ang frustration at galit. "Fuck you too," sagot ko, matapang at hindi natitinag, may bahid ng pang-aasar. Matapang ako dahil alam Kong -hindi niya ako masasaktan. Malakas din ang loob ko kahit ipatanggal niya ako; okay lang. May pera na ako, ibinigay na kasi ni Master Azrael ang bonus. Tumahimik siya. Mayamaya, huminga siya nang malalim. Tumingin ako sa orasan-8AM na. Saka ako tumayo. Lumapit ako. Hinawakan ko ang tuhod niya, akmang sisimulan ang masahe. Ngunit bago ko pa man gawin, nahawakan niya ang braso ko at mabilis na inilapit sa kanya. "OMG!" naiiyak ako sa sarili sa tindi ng lakas niya, kahit Hindi nakakalakad may lakas siya... Mabilis lang niya akong nahila. "Tangina ka!!!" nanlilisik ang mga mata niya habang hawak niya ng isang kamay ang leeg ko. Halos hindi ako makahinga sa ilang segundo habang sinasakal niya ako. Kaya tinapik ko ng ang hita niya Doon sa parteng alam Kong masakit pa-dahil Doon napilitan Siyang bitawan ako. Mabilis akong lumayo, hawak hawak ang leeg ko na sinakal niya, ramdam ang init at tindi ng galit sa bawat segundo. "Isusumbong kita kay... daddy! Este... Sa daddy mo!!!" sigaw ko, halos maiyak sa inis dito. Ngumisi siya, umayos ng upo, parang walang pakealam-kasi nakaganti na. "Umpisahan mo na ang trabaho mo," sabi niya, may halong pagpapakita ng authority. "Gago ka..." bulong ko, halatang inis pero hindi natitinag. "Start now," ulit niya, sabay ayos ng upo. Dahan-dahan akong lumapit, saka hinawakan ang tuhod niya at minasahe... alerto pa rin, bawat galaw niya pinapansin ko na, nakangisi na din Ito. Natapos ang session, at ramdam ko pa rin ang tensyon sa pagitan namin-pero malinaw, matapang, at walang natitinag.. Kasalukuyan ko siyang inaalalayan para paupuin sa wheelchair, ramdam ang bigat at kawalan ng balanse sa bawat galaw. Ngunit nang ibigay niya ang buong bigat sa akin, napilitang akong tumindig at hawakan ang balikat niya nang mas matatag. "Ano ba, Master Eros!! Tulungan mo din ang sarili mo," sabi ko, may halong iritasyon at matapang na paninindigan, ramdam na hindi ako basta-basta matitinag kahit sa bigat niya. Lalo pa nang ibinaliko nito, pasakal sa leeg ko ang braso niya. "Omg!!! Master Eros!!" sigaw ko, halatang nagulat at naiinis sa lakas niya. "Why? Suko ka na?" tanong niya, halatang gusto talaga ako pasukuin... Hindi na ako sumagot, Nang mayamaya tumigil na Ito at mag Aya itong iihi daw.. Nakaakbay siya sa balikat ko, may saklay sa kabilang kamay, ayaw niya Yung wheelchair Kaya Yung saklay ang gamit niya. Para siyang galit sa kanyang sarili sa bawat hakbang, napapa-mura sa ilalim ng hininga. "Okay lang yan, Master Eros. Kaya mo yan," mahinahon kong bulong, sabay gabay sa bawat hakbang. Ilang hakbang pa, at narating na namin ang banyo. Sa biglang pagkapagod niya, Ibinigay niya ang buong bigat niya sa balikat ko, Kaya halos matumba ako. "Omg! Master Eros!" huminga ako nang mabilis, ramdam ang bigat ng kanyang katawan, muntikan na kaming ma out of balance. "Masakit.." mahina niyang bulong sa tenga ko, "Kapag hindi ako nakalakad... lagot ka sakin."dagdag niya pa. Hindi ko nalang pinansin. Tinutungan ko siya habang papasok sa banyo, maingat ang bawat galaw. "Nasa loob na tayo," mahinahon kong sabi, tinitiyak na stable siya sa pwesto niya, dalawa naman Kasi ang saklay Ewan ko bakit mas trip niya umakbay sakin.. "Ibaba mo ang zipper ko, iihi na ako," utos niya, tahimik Bilang professional, maingat kong sinunod ang protocol. Binaba ko ang zipper niya, sabay titig sa kanyang tuhod at posture. Pero biglang nagreklamo siya halatang naiirita. "Ilabas mo... dali na, naiihi na talaga ako," utos niya muli. Tinaasan ko Siya ng kilay, kalmado at steady ang boses ko. Ahh... ganun ba, Akala niya susuko agad ako.. Hindi ko inalis ang tingin sa mata niya. Bigla kong hinawakan ang zipper Ibinaba, dinukot yun-diretso, walang babala. Ako pa 'yung hinamon mo ahh. Narinig ko 'yung mahinang mura niya, halos bulong. Napangisi ako nang bahagya. "Sige na... umihi ka na," sabi ko nang mahina pero may ngisi, habang hawak ko pa rin Yung Ari niya. Nakatitig pa rin siya sa 'kin habang nagsisimula na siyang umihi.. Isang braso nakasandal sa pader, 'yung isa sa saklay-parang sinusuportahan ang bigat ng katawan at ng sitwasyon. Pagkatapos, dahan-dahan ko pang pinagpagpag 'yung dulo, hinayaan na maramdaman niya 'yung bawat galaw ng daliri ko bago ko binitawan. Tumingin siya sa 'kin nang matagal. Walang salita. Pero alam kong may Iba na itong iniisip. Ilang minuto matapos ang nangyaring eksena, bumukas ang p***o at pumasok ang kuya niya—si Master Aldrin. Tumango lamang ito nang makita ako bago tuluyang lumapit kay Eros. Na kasalukuyang nakaupo sa wheelchair nasa veranda at may malalim na iniisip.. “Okay ka lang?” tanong ni master Aldrin. Inis na inilingan siya ni Eros at masama ang tinging ipinukol dito. “Lumabas ka na,” malamig na sagot ni Eros. Ganyan siya lahat ng dumadalaw sa kanya ay agad niyang pinapaalis—pati na ang mommy at daddy niya.THIRD POV...“Kaya mo ba? Kailangan mo ba ng backup?”Tsk. Wala ka talaga tiwala sa akin, Red.Nakangising Sabi ni Sarah, habang ngumunguya nang bubble gum. Hinila niya ang maliit na baril mula sa belt at maayos na isinabit sa hita niya, parang walang pakialam pero halatang handa sa aksyon.“Magkano ba?” tanong ni Blue, mata ay nagmamasid sa bawat galaw ni Sarah.“100k.” sagot ni Sarah, malamig at tuwiran.Mababa lang pala ang patong, nagulat si Blue. “Bakit mo pinatulan, Sarah?”“Bored lang ako eh.” sagot ni Sarah, nakangisi, at tumingin diretso sa kanila—isang babala na hindi basta-basta ang babaeng ito.Napailing si Red.“Ikaw ang bahala. Dapat mga high-profile ang tinatrabaho mo… magaling ka, Sarah.”Hindi umimik si Sarah. Tahimik, malamig ang titig niya sa ilaw ng bar.Mayamaya“Si Ismael Severino… yung anak ng mafia boss na si Azrael Severino. Wala pa bang go signal?” tanong ni Sarah kay Blue, halatang hindi mapakali.“Wala pa eh… wag muna daw gagalawin.” sagot ni Blue.“Tsk… b
Huminga muna ako nang malalim bago marahang kumatok sa pinto ng silid ni Master Eros.Gising na siya.Hindi na niya ako pinapayagang matulog sa kanyang kwarto. Ilang araw na rin simula nang ipalipat ako ni Master Azrael sa isa pang silid sa loob ng mansyon-mas maigi, mas tahimik... mas malamig.Malayo sa nakakamatay na titig ni master Eros..Alas-siyete na ng umaga.Muli akong kumatok, saka dahan-dahang pumasok.."Good morning, Master Eros..." maingat kong bati..Nakaupo na siya sa gilid ng kama. Tahimik. Hindi man lang ako nilingon. Ang mga mata niya'y nakapako sa may veranda, kung saan sumasayaw ang liwanag ng umaga sa kurtina.Ang sikat ng araw ay tumatama sa kanyang mukha, ngunit tila hindi nito kayang painitin ang malamig niyang ekspresyon.Lumunok ako.Lumingon Ito..Muli akong napalunok..Hindi lang sa distansya namin-kundi sa paraan ng pagtingin niya sa akin.Isang hakbang ang ginawa ko papalapit."breakfast na po kayo.." mahinahon kong Sabi habang maingat na binitbit ang tray
Rica's POV "Leave." Sabi niya.Hindi ako gumalaw."With all due respect, Master Eros," kalmado kong sabi, "hindi pa po pwede."Dumilim ang mata niya. "Why?""You underwent reconstructive knee surgery. Severe ligament tear. May metal screws at graft ang right knee n'yo. One year and half months kayong immobilized. Hindi pa fully restored ang muscle strength."Tahimik.Ramdam ko ang bigat ng hangin.Bigla niyang tinanggal ang kumot sa paa niya."Bullshit!" Sinubukan niyang igalaw ang tuhod niya.Bahagyang umangat ang binti- pero nang subukan niyang ibaluktot ang tuhod...Sumilay ang sakit sa mukha niya.Hindi siya sumigaw."Why does it feel weak?" malamig niyang tanong.Lumapit ako, maingat kong hinawakan ang lower leg niya."Because your quadriceps muscles atrophied. One year and half months without proper weight-bearing will do that. That's why I've been doing passive range-of-motion therapy daily."Tumingin siya sa kamay kong nasa binti niya."Remove it."Napatingin ako sa kanya.
Rica's POV "Isang taon at kalahating buwan na, Master Eros…Matagal-tagal ka nang tulog. Gising ka na, please… para makuha ko na ‘yung 500k ko."Bulong ko sa kanya habang inaasikaso ito. Comatose pa rin siya, walang reaksyon.—parehong steady ang paghinga, parang wala siyang naririnig sa mundo.Personal care time niya ngayon.Maingat ko siyang sinuotan ng t-shirt at panloob. Sanay na ang mga kamay ko sa katawan niya—walang malisya, puro trabaho lang. Akmang itataas ko na ang pajama niya nang biglang bumukas ang pinto.“What the fuck are you doing?! Are you sucking—”“Oh, shut up, Master Ismael. Ginagawa ko lang ‘yung trabaho ko,” sagot ko nang walang lingon.Si Master Ismael—kambal ni Eros. Dati, ubod ng yabang at pang-aasar. Pero nitong mga nakaraang linggo, napansin ko, unti-unti na siyang nagbabago.Parang napagod na siyang magmalaki at manglait sa’kin araw-araw. Napagod na rin siguro siyang magreklamo kay Master Azrael—‘yung daddy nila—kasi kapag si Master Azrael na ang nagsalita
Rica's POV Ang unang araw ko bilang tagapangalaga ni Eros Jin Severino ay parang pagpasok sa ibang mundo.Malaki. Tahimik. At malamig.Ang mansion ng pamilya Severino ay sobrang laki—maraming kwarto, chandelier, at marble floors na kumikintab kahit hindi mo ito pinapansin. Pero sa gitna ng lahat ng karangyaan, may isang kwarto na talaga namang nakaka-intimidate.Eros’ room.Hinatid ako ng maid sa kwarto ni eros, Bumukas ang pinto, at tumambad sa akin ang state-of-the-art hospital setup sa loob. May mga machines, monitors, IV lines, at kahit mga medikal na kagamitan na parang nasa ICU lang.At sa gitna ng lahat… nakahiga si Eros, nakabalot sa kumot, ang katawan tila mahina, ngunit kahit nakapikit, ramdam mo ang arrogance at pride na lumalabas sa kanya.Huminga ako nang malalim. “Okay, Rica. Kaya mo ‘to,” bulong ko sa sarili.Lumapit ako, maingat na inilalapit ang mga kamay ko sa kanya.“Good morning, Master Eros,” mahinahon, ngunit may matapang na tono.“Ako po ulit si Rica Montefalc
Rica's POV"Siya si Eros… ang anak ko.."Mahinahon siya sa panlabas, pero may bigat ang boses niya isang tinig na nagpapaalala sa akin kung gaano kahalaga ang bawat salita ni Master Azrael habang nakapako ang tingin ko sa lalaking nakahiga sa kama.Ako ang napiling magiging tagapangalaga at therapist ni Master Eros.“Naaksidente siya… isang trahedyang muntik nang kumitil sa buhay niya,” mahinang paliwanag ni Master Azrael.Dahan-dahan akong tumango, pinipigil ang kaba. Lumapit ako sa kanya nang maingat.Maraming machines ang nakaconnect sa katawan niya. May benda pa sa ulo, at malinaw na maingat ang pag aalaga sa bawat detalye ng kanyang kondisyon.Tumikhim muna ako bago nag pakilala sa Kay master Eros.“Hi, Master Eros!” Masiglang pakilala ko, kahit alam kong hindi niya pa rin maririnig ang boses ko.“Ako po pala si Rica Montefalco, 22 years old… Hayaan niyo po, aalagaan ko kayo. At kahit mahimbing ang tulog niyo, pananatilihin ko ang inyong… kagwapuhan at sisikapin kong maging maayo







