Kabanata 2

Samantala, nang lumabas sina Gregorio at Dahlia, napagdesisyunan na nitong ihatid ang kaniyang anak pauwi. Nang paandarin na ni Gregorio ang kaniyang sasakyan, tumingin na lang si Dahlia sa kaniya. Alanganin pa ito dahil sa hindi siya makapaniwala sa inasta ng ama sa misis nito.

"Itay, sana hindi niyo na po ginano'n yung asawa ninyo," malumanay na tugon ni Dahlia nang basagin nito ang katahimikan. Sinulyapan ni Gregorio ang kaniyang anak at saka ito binigyan ng isang matamis na ngiti.

"Anak, ayokong may mangyari sa 'yo. Oo, asawa ko siya. Pero anak kita. Tungkulin ko na mahalin ka, alagaan at protektahan ka," tugon naman ni Greg.

"Pero sina Sonia at Semir po. Mukha po silang takot sa inyo kanina. Itay, sana lambingin din po ninyo yung dalawa kong kapatid. Ayoko pong magkaroon sila ng trauma sa 'yo. Mga anak mo rin po sila, itay," sabi naman ni Dahlia. Napangiti na lang nang kusa si Gregorio dahil sa sinabi ng anak.

"Sige, Dahlia, gagawin ko," tugon nito sa kaniya.

Sa mga ilang sandali pa ng paglalakbay, bumaba na si Dahlia matapos niyang yakapin at halikan sa pisngi ang kaniyang ama. Dala-dala nito ang mga grocery na bigay sa kaniya pauwi sa kanilang tahanan. Samantala, nakangiti habang nakatingin si Gregorio sa kaniyang anak. Hindi siya nagkamaling tanggapin ito dahil mabuti ang kalooban ni Dahlia.

At nang makauwi na si Dahlia sa kanilang tahanan, pansin niya na maraming alak ang nagkalat sa mesa at sahig. Pumasok siya ng bahay at inilapag ang dala sa isang tabi. Nang sumilip siya sa kwarto, nakita niyang natutulog ang kaniyang inang si Felina. Batid niyang naglasing na naman nang naglasing ang kaniyang ina.

Inayos ni Dahlia ang lahat ng kagamitan. Habang abala sa ginagawa, napapaisip na lang siya sa ginagawa ng kaniyang ina. Ano ba talaga ang problema nito at bakit lubos-lubos kung maglasing. Ni hindi man lang niya makausap ang kaniyang ina nang maayos dahil madalas siya nitong nilalayuan, inaayawan at sinasaktan.

Huminga nang malalim si Dahlia at naupo sa gilid. Naalala na lang niyang bigla ang mga tanong niya sa kaniyang ama noon kung pwede ba silang magsama ng kaniyang ina na si Felina at magkaroon ng sariling pamilya. Bagama't maayos ang tugon ng kaniyang ama, alam niyang hindi 'yon maaaring mangyari dahil may asawa na ito.

At dahil sa iniisip, napapunas na lang ng luha si Dahlia dahil sa iniisip na hindi na talaga siya magkakaroon ng masaya at maayos na pamilya.

KINAUMAGAHAN nang magising si Dahlia, lumabas ito mula sa maliit niyang silid at bumungad sa kaniya ang inang si Felina na kumakain. Sinulyapan lang siya nito ngunit hindi pinansin.

Nagsimulang maglinis ng sarili si Dahlia bago siya naghain sa sarili ng maaalmusal. "Ito lang ang pinadala ng ama mo? Walang datong?" tanong bigla ng kaniyang ina. Hindi na sumagot pa si Dahlia at umiling na lang bilang tugon. Dahil dito, napahampas na lang sa mesa si Felina dahil sa inis. "Bakit walang pera? Akala ba niya, sapat na 'tong binigay niyang grocery sa 'tin? Kahit kailan 'yang tatay mo, manggagamit na nga, maramot pa. P*****a." At tumayo si Felina sa inis bago ito umalis.

Nakatingin lang si Dahlia sa papalayo niyang ina hanggang sa makalabas ito ng bahay. Hindi niya alam kung ano ang ibig sabihin ng kaniyang ina sa sinabi nito.

Tinapos ni Dahlia ang kaniyang pagkain at naglinis ng paligid, lumabas siya ng bahay upang bumili ng sabon panlaba para sa lalabhan niyang mga damit niya. Habang naglalakad, napadaan na lang siya sa isang grupo ng mga kabataan at narinig ang kanilang pag-uusap.

"Grabe! Ang gagaling ng mga sumasali."

"Paano ba ang gagawin do'n? Gusto kong sumali."

"Dapat malakas ka. Bakbakan 'yon. Kapag nanalo, may malaking pera."

"Ay! Maganda 'yan!"

"Sanay pa naman ako sa bakbakan."

Itinuloy na lang ni Dahlia ang paglalakad at isinawalang bahala ang narinig. Alam niyang may palaro sa kanilang lugar ngunit tago 'yon. Hindi niya ninais na mapuntahan ang mga delikadong lugar sa kanila at baka mapaano pa siya.

Nang matapos makabili, nahinto na lang siya nang makita niya ang kaniyang ina na may nilalandi sa kanto. Batid nito na gagawa na naman ng kababalaghan ang kaniyang ina sa kanilang bahay at huhuthot ng pera. Hindi na bago kay Dahlia ang gano'ng gawain ng ina. Ni hindi niya sinubukang awatin ito dahil alam niyang pagbubuhatan lang siya nito ng kamay.