LOGINImbis na aalis ako napa balik nalang ako sa loob ng bahay dahil sa pag tawag ni ate sa akin. Nakita ko ang buong news ang daming mga bad comments sa akin.
Parang kahapon lang nanalo kami tapos kinabukasan nagkaroon na agad ako ng issue. Hindi ko alam kong paano ko haharapin ito ako ang naka sira sa management namin.
“Ano na naman ’to Luna? Alam mong malaking scandalous ang ginawa mo. Sirang sira na ang management ninyu at parang wala ng kukuhang project sa inyo.”
Napayuko ako sa sinabi ni ate, tama siya sirang sira na nga talaga ang management namin. Iyon na lamang ang pinag ta-trabahoan ko para makatulong ako sa ate ko.
Pero hito ako ngayon, maling galaw ko lang sira na ang lahat. Paano namin mababayaran ang mga utang namin ngayon, hindi pwedeng I benta namin ang bahay at ang lupa.
Dahil dugo at pawis nina Nanay at Tatay iyun. Alam kong mahirap para sa Amin ni Ate ito. Madami ng problema ang ate ko tapos dumagdag pa talaga ako.
“Hindi ko po alam, hinila lang naman ako ng lalaking ‘yan I don't even know him ate.” tanggi ko.
Totoo naman kaseng hindi ko kilala iyun lalo na at madilim hindi ko alam na sa simpleng ganon lang mag ka issue ako. Ganon nalang ba talaga ka sikat ang lalaking iyun? At parang kay bilis ko lang naman mag viral.
“Then what is this Luna? Hindi ako nag pa ka nanay at tatay sayo para gumawa ka ng mga bagay na ito. Alam mo bang nakakahiya ang ginawa mo?” tanong nito.
“Pati ang management mo nadamay dahil jan sa katangahan mo. Alam mo naman Luna na napaka importante sa coach ninyu ang management na ‘yan tapos sisirain mo lang,” dagdag niya.
“Ate hindi ko nga alam ‘yan, oo inaamin ko na ako ang babae na nasa video pero ate wala kaming relasyon ng lalaking ‘yan. Ni hindi ko nga alam na siya pala ang sikat na actor hinila lang naman niya talaga ako. Alam kong mali iyang nasa video, pero masisisi mo ba ako? Mahirap ang naging sitwasyon ko bakit parang nagagalit ka I'm the victim here ate.”
Hindi ko na inantay ang sasabihin niya at agad na akong umalis, narinig ko pa ang tawag niya pero di ko na siya pinansin pa.
Alam ko naman na nagalit lang talaga si ate dahil sa issue, pero hindi man lang niya ako pinakinggan.
Mas pinili niya pang paniwalaan ang nasa video kaysa sa akin na kapatid niya. Pero hahayaan ko mo na siya at mamaya mag-uusap din kami.
Sabi na at ngayon ay nasa di kalayuan lamang ako ng building tinatanaw ko ang management namin. Andoon ang karamihan, kung di man ako nagkakamali mukhang hinahanap nila ako.
Kasalanan talaga ito ng lalaki sa studio eh kung sana hindi niya ako hinila di ito mangyayare sa amin.
Parang ako pa ang na bash, napatingin ako sa calling card ito ang binigay ng lalaki kanina. Nais niyang tawagan ko siya kapag naka pag desisyon na daw ako.
Wala na akong trabaho at iniisip ko kung papaano ko babayaran ang mga utang na meron kami ngayon.
Sabi ng lalaking may-ari ng calling card na ‘to kausapin ko daw ang kapatid niyang may nais sa akin. Hindi ko kilala kung sino pero kung sino man siya sana matulungan niya ako.
Kinuha ko ang cellphone ko at doon I dialed his number nag ring siya ng ilang beses. I hung up ko na sana pero may biglang sumagot kaya napa irap ako.
Ano ‘to may pagka hard to get?
“Hello?” panimula ko.
“Who is this?” tanong nita ka agad na kina lunok ko.
“I’m Luna main dancer of Rhythm Fusion, I'm calling you for- come to my house I send you my address let's talk in private.”
Napatingin ako sa cellphone ko ng patayin niya ang tawag, napasimangot ako sa ginawa niya.
Ha???
May pagka bastos naman pala talaga ang lalaking ito pagkatapos kung makita ang tinext niya ay tinago ko ang cellphone ko bago ko sinuot ang helmet ko bago ko pinaandar ang motor ko.
Hindi ko na dapat ikahiya ang realidad ngayon lalo na at kailangan kung maka hanap ng trabaho. Kahit pa ano ito gagawin ko para lang sa utang na kailangan naming bayaran.
Nais kong makatulong sa ate ko hindi ko hahayaan na siya lang gumagawa ng paraan para maka bayad.
Nakarating ako sa isang liblib na lugar matagal ang byahe ko bago ako nakarating sa lugar na ito.
Maysado siyang liblib pero ng matanaw ko ang napaka laking village ay binilisan ko ang pagmaneho ko. May malaking mansion sa dulo pero ang kulay nito ay parang nasa 90’s na.
Kahit gabi na tanaw na tanaw ko parin ang kagandahan ng malaking mansion.
Pero hindi na mahalaga sa akin kung ano man ang itsura ng bahay ang importante ang trabaho na kukunin ko.
Bumukas ang malaking gate pinarada ko ang aking motor na hindi naman kamahalan. Sinalubong ako ng isang security guard at nag tanong ito sa akin.
“Magandang gabi po ma'am, kayo po ba si Ms. Luna?” tanong ni kuyang guard.
“Yes po.”
“Kanina kapa inaantay ni boss ma'am, doon po sa dulo may makikita po kayong another gate para sa mansion po. Bubuksan lang po ng kasama ko gate doon mag-iingat ka ma'am,” nakangiti nitong saad.
“Salamat po.”
Pagkatapos akong kausapin ni manong guard ay nagsimula na akong mag lakad para maka punta sa malaking mansion sa di kalayuan.
Maraming maliliit na bahay na alam kung kasya lang ang isang pamilya. Nakikita ko doon ang masayang pamilya na kumakain at nagtatawanan.
Kay ganda naman nilang panoorin.
Nagpatuloy ako sa paglalakad habang nakatingin din sa bawat pamilya na naninirahan sa munting bahay na madadaanan ko.
Nakarating ako sa pangalawang gate at pinagbuksan agad ako, pero mag kaiba ang guard dahil sa unang gate sinalubong ako at nagawa pa akong balaan. Kase naman ang guard dito ay masyadong seryoso at halos parang walang kinakausap.
Napabuntong hininga nalang ako at napag pasyahan nalang na tuluyang pumasok. Hindi ko pinansin ang mga taong nakatingin sa akin na papasok sa malaking mansion dito.
Alam kung mansion ito ng kapatid na nakausap ko isa silang sikat at kilalang pamilya. Kilala ko si Lucien Alexander Rousseau, isang sikat na actor na crush na crush pa ng ate ko ang lalaking iyun.
Sabi-sabi kase nila na isa ring malaking tao itong si Alexander at mahirap siyang kalabanin.
Pero kung siya man ang makaka harap ko mamaya wala akong ibang gagawin kundi gumalang.
Pumunta ako dito para sa trabaho at kahit ano man ang ialok niya sa akin tatanggapin ko. Kailangan ko lang talagang bayaran ng buo ang mga utang namin ni ate.
Pagkarating ko sa malaking pintoan ay pinagmasdan ko pa ito bago siya tuluyang bumukas. Nakita ko ang mga katulong na may kanya-kanyang ginagawa.
“Good evening po,” bati ko.
Pero nahiya nalang ako dahil hindi man lang sumagot kahit hi lang naman. Napasimangot ako hanggang sa may lumapit sa aking lalaki.
“Are you Ms. Luna?” tanong nito.
“Yes po.”
“Follow me my boss is waiting for you.”
Nauna itong nag lakad kaya sumunod agad ako umakyat kami sa napaka habang hagdan. Halos hingalin pa ako dahil sa napaka haba nito pero hindi ako nag reklamo.
Kanina pa kami naglalakad hanggang sa huminto na nga ang lalaking sinusundan ko. Isang malaking pintoan din ang nasa harapan niya.
“We are here Ms. Luna, pumasok ka at kanina ka pa niya inaantay,” saad nito.
“Salamat po,” ngiting wika ko.
Umalis na ito pagkatapos akong ihatid, hindi ko muna binuksan ang pintuan pinagmasdan ko muna ang buong lugar. Kay laki-laki pero parang itong isang kwarto lang ang nag-iisa.
Isang pintuan lang naman kase ang nakita ko kaya iniisip ko talagang isa lamang ang silid dito.
Ang ganda ng loob ng bahay kung titingnan man sa labas maganda naman siya pero mas maganda ang sa loob. Ang mga naglalakihang mga chandelier ang sarap nitong pagmasdan.
Napaka linis pa ng kanilang sahig na parang walang segundong hindi ito nililinisan. Nagulat na lamang ako ng may marinig akong boses mula sa likoran ko.
“Is my house too nice for you to stay long?”
Parang na kuryente ang buong katawan ko sa narinig Isang malamig na boses kase ito. Dahan-dahan akong napalingon at doon ko nakita ang lalaking nagsalita.
It's Lucien Alexander Rousseau, ang lalaking sumira sa management namin siya ang humila sa akin.
Halos hindi ako maka galaw sa kinatatayuan ko kinakabahan at natatakot ako. Hindi ko alam ang gagawin ko, ang pag titig niya kase sa akin ay parang papatayin na niya ako sa bawat titig niya.
Kakatapos ko lang magbihis at napatingin ako kay Rafael na mahimbing nang natutulog sa kama habang yakap ang maliit niyang kumot. Dahan-dahan akong lumapit at inayos ang buhok niya na tumatakip sa noo niya bago ko hinaplos ang pisngi niya nang marahan.Hindi ko maiwasang mapangiti dahil ang peaceful ng itsura niya na parang walang iniisip na kahit ano sa mundo. Napabuntong hininga ako bago ako tuluyang tumalikod at naglakad palabas ng kwarto habang pinipilit huwag siyang magising.Kailangan kung puntahan sina kioxi dahil nais kung makita kung tama nga ba ang sinasabi niya. Ibinilan ko naman siya kay manang kaya wala na akong problema pa. Pababa ako ng hagdan at napansin ko ang ilang katulong na may kanya-kanyang ginagawa habang tahimik ang buong mansion. Hindi ko pa nasasabi kay Lucien na aalis ako at wala rin akong plano sabihin sa ngayon dahil hindi pa nga siya umuuwi galing sa shoot niya. Parang ang hirap ding ipaalam sa kanya ang mga ganitong bagay dahil hindi ko alam kung ma
Nagising ako dahil sa mahinang iyak na nanggagaling sa tabi ko, napalingon ako agad at nakita ko ang anak ni Lucien na umiiyak habang gumagalaw sa kama.Inaantok pa ako pero pinilit kong bumangon kahit mabigat ang katawan ko.Hindi ko na inisip kung paano siya napunta dito dahil malinaw naman ang bilin sa’kin kagabi. Dahan-dahan ko siyang kinarga at inilapit sa dibdib ko.Tinitigan ko siya habang umiiyak pa rin siya at napangiti ako ng konti. Hindi ko alam pero parang ang dali niyang lambingin kahit pagod na pagod ako. Napatingin siya sa’kin habang humihikbi kaya lalo akong naawa.“Hey… baby, shhh… okay lang, nandito lang ako…”Hinimas ko ang likod niya habang dahan-dahan ko siyang inaalog, ngunit hindi pa rin siya tumitigil kaya napaisip ako kung anong gagawin ko.Bigla kong naalala yung mga lullaby na naririnig ko dati. Kahit nahihiya ako, sinubukan kong kantahan siya ng mahina.“Twinkle twinkle little star…”Unti-unti siyang tumahimik habang nakatingin sa’kin napansin ko na humihi
Nagising ako dahil sa ingay sa tabi ko na parang may gumagalaw sa kama pagdilat ko ay may maliit na baby na nakahiga sa tabi ko at kinakagat ang laruan niya.Nag-iisa siyang tumatawa kaya natigilan ako dahil kanina lang naman ako natulog mag-isa. Parang hindi ko alam kung panaginip ba ‘to o totoo dahil bigla na lang may bata.Tinitigan ko siya at bigla siyang tumingin din sa’kin na parang curious, dahan-dahan siyang bumangon at lumapit sa’kin kaya napaatras ako agad sa kaba.Hindi ko alam kung babae ba o lalaki pero ang weird ng aura niya. Sa sobrang atras ko ay nahulog ako sa kama at napasigaw sa sakit.Ang malas ko naman sa buhay, wala namang akong kasalanan bakit parang nanganak ako ng natutulog? May ganoon ba? Narinig ko yung tawa niya habang nakatingin sa’kin na parang natuwa pa siya. Bumangon ako at naupo sa sahig habang hinihimas yung likod ko. Imbis na mainis ako, napangiti ako kasi sobrang cute niya talaga.Parang hindi ko maintindihan sarili ko bakit bigla akong naging sof
Tahimik ang buong sala habang nakatingin si Ate kay Mr. Rousseau, Ramdam ko ang bigat ng sitwasyon habang hinihintay namin ang sasabihin niya.Napahawak ako sa palda ko dahil sa kaba hindi ko alam kung paano niya ipapaliwanag ang lahat. Dahan-dahan siyang humakbang papalapit kay Ate tinanggal niya ang hood niya at tumingin ng diretso dito.“I understand why you're confused… and honestly, you have every right to be.”Napatigil si Ate sa pagsasalita at napatingin sa kanya. Tahimik lang akong nakikinig sa tabi. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin pero sana naman maayos para di kami ma halata ni ate. “But what Luna said is true. I love your sister.”Parang biglang tumahimik ang paligid kahit ako ay napatingin sa kanya. Parang totoo ang mga sinasabi niya magaling na actor talaga siya lahat mapapaniwala sa mga acting niya. “She didn’t ask for any of this. In fact, she tried to stay away from me at first.”Napalunok ako at bahagyang napayuko hindi ko inaasahan na sasabihin niya iyon. Par
Tahimik lamang akong nakikinig ngayon sa mga tanong ng mga tanong mga reporter. Kanina pa nagsasalita si Mr. Rousseau pero tahimik lamang ako hindi naman kase ako sanay sa ganito. “It's our wedding anniversary and my wife doesn't know na naka live ako. You misinterpreted the video, it's not what you think. Her hair just got stuck, you're reading too much into it. Hindi ko sisirain ang image ko and don't think about that video, you got it all wrong.” “So Mr. Rousseau matagal na pala kayong mag-asawa ni Ms. Luna?”“Bakit hindi ninyo na public ang mga ito?”Napatingin ako kay Mr. Rousseau na ngayon ay nakatingin din pala sa akin. Grabe din pala ang mga reporter na ito need palang maging public lahat? Parang sila pa ang may hawak sa buhay ni Lucien eh. “Hindi naman po kailangan lahat ng nagaganap sa buhay ng Asawa ko dapat updated po kayo,” wika ko. “We chose not to announce our marriage because, as his wife, I support him and I won't let our marriage ruin his career.” “Pero paano na
“Are you mute?” “Hey stupid.” “Am I too handsome for you to stare at me like that, calm down, you'll get a taste of this.” “Huyyyyyyy.” Napabalik ako sa reyalidad ng pitikin niya ang noo ko halos mahimatay ako sa lapit ng mukha niya. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko gusto ko na lang talagang mag laho. “Yes?”“Your so weird and stupid tsk! Follow me if you're interested of the offer na ibibigay ko sa ‘yo,” saad nito. Napatikom ang bibig ko sa sinabi niya huminga muna ako ng malalim bago siya sinundan. Sa loob ng silid ay nakita ko ang mga mamahalin na mga gamit. Mga frame, mga trophy, at iba't ibang gamit na hindi ko man lang alam kung ano ito. Napahinto ako sa ng ma untog ang noo ko sa malaking likod ng lalaki. “Look where you're going, good thing that wasn't a wall, you'd probably faint if it was. Napaka t"nga mo naman masyado,” anya. “Grabe ka naman Sir, hindi naman po siguro,” sabat ko. Kasalanan ko ba na pa harang-harang siya sa dadaanan ko? Hindi siya sumagot at







