ログインSTUDY ROOM.MATAPOS saluhin ang inihagais ni Brielle na susi ng Bugatti LA Voiture Noire ay napangiti si Arthur. Alam niyang nagbunga ang tinuro niya kung paano humalik at paano laruin ang babae pagdating kama. At natitiyak siyang satisfied ang dalawa sa naging laro sa nagdaang gabi. Isang mapang-asar na titig ang ibinaling ni Arthur Kay Brielle bago nagsalita. “Kumusta ang labanan n'yo? Satisfied ka ba?” Kumunot naman ang noo ni Brielle habang matalim na nakatitig sa lalaki. “Shut up! Nakuha mo naman na ang gusto mo di ba? Umalis ka na.” “Grabe ka naman, kung makataboy ka parang galising aso ako sa lagay na ‘to.” “Mas pipiliin ko pang manatili ang galising aso kaysa sa ‘yo. May tyansa pang gumaling iyon, pero Ikaw wala ka nang pag-asang gumaling.” Nakahawak si Arthur sa kaniyang dibdib at umaktong nataamn ng pana. “Agh! Ang sakit, ah. Pero tama ka, hindi na ako gagaling kasi nga, magaling na magaling na ako.” “Tsk.” Naunang lumabas si Brielle sa study room. Sumunod naman s
GOOD MORNING, Mr. Sebastian,Gusto ko pong ipaalam sa inyo na alas-nuebe na ng umaga pero hinfdi pa rin dumadating sui Miss Caballero. Wala naman po syang notice na-a-absent siya today. Nag-aalala lang po ako baka kasi may sakit siya. Pero dapat kasi nagpapaalam para hindi siya magkaroon ng bad records na pwede makaapekto sa trabaho niya.”Napaigting ng kaniyang panga si Brielle habang binabasa ang isang email na nanggaling sa general manager ng departamentong pinagtatrabahuan ng asawa. Hindi niya nagustuhan ang naging dating ng mensahe kaya naman agad siyang nag-type. [“Miss Camille, ano nga ulit ‘yong negosyo ng pamilya mo?”]Sa kabilang banda, nagtataka naman si Camille sa naging reply ng amo dahil tila lihis naman ito sa senend niyang mensahe. Gayunpaman ay nakangiti at nanginginig ang kaniyang kamay habang nag-ta-type ng isasagot dito. [“Ahm, pamilya ko po ay isa sa mga meat distributor sa aming lugar.” ][“Oh, ganon ba. Akala ko kasi nagbebenta sila ng mga lutong ulam, may n
KINABUKASAN, maaga pa lang ay nagising na si Brielle.Hindi siya agad gumalaw. Hindi dahil pagod siya—kundi dahil ayaw niyang bitawan ang babaeng mahimbing na natutulog sa kaniyang bisig.Tahimik niyang pinagmamasdan ang maamong mukha nito. Nakahiga ito sa gilid niya, bahagyang nakasiksik ang mukha sa kaniyang dibdib na parang doon na mismo kumportable. Magulo ang buhok nito, bahagyang nakatabing sa pisngi, at kahit halata ang pagod sa mukha… hindi pa rin nawala ang ganda nito sa kaniyang paningin.Sa katunayan, mas lalo pa nga itong gumaganda kahit na mahimbing itong natutulog.Napangiti siya nang bahagya.Bigla niyang naalala ang nangyari kagabi.Kung paano hindi na namalayan ni Janella ang sarili dahil sa sobrang pagod. Kung paano niya ito dahan-dahang nilinisan, pinunasan ang katawan, at pinalitan ng damit habang tulog ito. Wala man lang itong kahit anong reklamo o paggalaw.Para itong bata na napagod sa kalalaro maghapon. Parang walang kalaban-laban.At hindi niya alam kung bak
Bago pa mapunta sa kung saan ang lahat, mabilis na binuhat ni Brielle si Janella, na para bang bagong kasal silang dalawa. Tila papel lang ang kinakarga ng lalaki palabas sa kusina at dumeretso paakyat sa ikalawang palapag. Wala na siyang pakialam sa paligid. Ang tanging nais niya ay madala sa silid nilang mag-asawa si Janella. “Are you ready?” pagkasabi ay agad na inihiga ni Brielle ang asawa sa malapad at malabot nilang kama. Bahagyang tumayo si Brielle. Niluwagan ang suot na necktie, binuksan ang tatlong butones ng suot niyang white polo bago pasalampak na dumagan sa ibabaw ng asawa. . Napaatras si Janella. “Huy! Ano ka ba…! Para ka namang uhaw na uhaw sa lagay na ‘yan.” “Well, you're right,”sabay hawak sa kaniyang ibabang labi. “Uhaw na uhaw nga ako—sayo.” Dahan-dahan namang hinubad ni Brielle ang suot at pinadausdos ito sa makinis at maputing balat ni Janella. Muli niyang hinaplos ang pisngi nito gamit ang palad, saka isinuksok sa likod ng tainga ang buhok na nakadikit sa m
“Okay!” sagot ni Arthur sa kabilang linya. “Una,” seryoso niyang paliwanag, “halikan mo muna ang upper lip niya. Dahan-dahan lang sa umpisa… tapos dagdagan mo ng diin, parang ayaw mo na siyang pakawalan.” “Pangalawa, kapag pumasok ang dila niya, huwag kang passive. Laruin mo—konting tease. Kapag sumabay siya, umatras ka ng kaunti. Kapag hinabol ka niya, saka mo ulit hulihin.” “Pangatlo, may part sa loob ng bibig na mas sensitive—doon ka mag-focus paminsan-minsan para mas maramdaman niya.” “Pang-apat, huwag kalimutan ang timing ng paghinga… malaking bagay ‘yon sa atmosphere.” “Panglima,” dagdag pa niya, “huwag kang parang nakikipag-agawan ng pagkain. Hindi ‘to laban.” Tahimik na nakikinig si Brielle habang sinusulat lahat sa notebook niya—walang mintis. Para siyang nag-aaral ng business strategy. Sa isip niya, isa-isa niyang iniimagine ang bawat galaw. “Hindi sapat na makinig ka lang,” sabi ni Arthur. “Kailangan mo rin ‘tong i-practice.” “May simple method ako para
Bahagyang kumunot ang noo ni Brielle, malamig ang aura at tila kasing-kinis ng marmol ang kanyang mukha sa ilalim ng ilaw. Habang pinagmamasdan siya, napansin ni Janella na seryoso ito—walang halong biro o pahiwatig sa mga sinasabi. Napatingin siya sa mapula at manipis nitong labi. Subalit kalaunan'y napailing din. Pareho pa silang naka-formal attire mula sa event, kaya kailangan muna nilang magpalit ng komportableng damit sa taas. Nauna nang naglakad si Brielle papunta sa hagdan, pero napansin niyang hindi pa rin gumagalaw si Janella. “Hindi ka sasama? Balak mo bang tumayo diyan buong gabi at maging estatwa?” tanong niya. Sumagot si Janella nang walang kabakas-bakas na seryoso. “Hindi ah. Nagco-cosplay lang ako bilang isa sa mga character sa ML.” Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Brielle. “Gusto mo ba ng award bilang best cosplayer?" Umusad si Janella at ngumiti. “Hindi na. Heto na nga, susunod na po." Umakyat siya sa hagdan. Napansin ni Brielle ang suot nitong matataas
CHAPTER 14 “SHIT—” nagising si Janella, magkahalong kaba at gulat ang nararamdaman niya. Hindi siya makapaniwalang ang lalaking napanaginipan niya ay naging si Brielle. “Shit, bakit naman siya ang napanaginipan ko?” naibulong niya habang iniiling ang ulo. Siguro dahil iniisip niya ang lala
CHAPTER 7: SAMANTALA, humugot ng isang malalim na buntonghininga si Diane, kinakabahan siya ngunit pinilit nyang pakalmahin ang sarili. Hinalukay niya ang kaniyang bag at kinuha ang isang makeup mirror para ayusin ang kaniyang makeup at buhok. Nandito siya ngayon para sa labas ng coffee shop par
CHAPTER 6:SAMANTALA, nakaabang na ang drayber at assistant ni Brielle sa kaniyang paglabas sa naturang coffee shop. Atat na atat na ang dalawang malaman ang resulta ng blind date ng amo—at syempre, sa kung sino ang mananalo.Mataas ang kumpyansa ng assistant ng makitang bumukas ang pinto at lumaba
Chapter 5SAMANTALA, marahang itinulak ni Janella pabukas ang pinto ng naturang coffee shop. Hindi agad siya nakapasok kanina dahil may tinawagan siya.Kasabay niyon ay pagpasok ng simoy ng hangin sa loob, kinakalaskas nito ang mga pahina ng mga libro sa mesa, na lumikha ng malakas at malinaw na tu







