Mag-log inSabina Yvaine Lustre POV
Isang linggo pagkatapos ng mabilis naming kasal sa munisipyo, sinubukan kong ibalik sa normal ang buhay ko. Hindi ko puwedeng hayaang maapektuhan ako nang tuluyan ng ginawa ni Lance at ng sakit ni Mama. Kailangan kong kumilos. Kailangan kong magtrabaho.
Maaga akong nag-ayos para sa interview sa isang independent interior design firm na pag-aari ng dati kong kaklase noong kolehiyo na si Dennis. Bago ako umalis ng apartment kaninang umaga, nadatnan ko si Zade na naghahanda ng kape sa maliit naming kusina habang inaabot kay Mama ang mga gamot nito.
"Kumain ka muna kahit kaunti bago ka umalis," sabi ni Zade habang inilalapag sa maliit na mesa ang isang basong maligamgam na gatas at tinapay.
Nakasuot siya ng simpleng abuhing T-shirt at pantalon. Napatingin ako sa kanya habang tahimik niyang inaayos ang unan ni Mama. Minsan, hindi pa rin ako makapaniwalang ang lalaking ito ay estranghero lang na napangasawa ko dahil sa isang biglaang desisyon. Hindi siya nagrereklamo kahit masikip ang tinitirhan namin at kahit sunod-sunod ang iniisip kong gastusin.
"Salamat, Zade," bulong ko habang umuupo para uminom ng gatas. "Maaga akong uuwi mamaya para maabutan ko ang resulta ng interview."
"Mag-ingat ka," maikling sagot niya bago ngumiti nang bahagya.
Pagdating ko sa opisina ni Dennis, naging maayos at mabilis ang usapan namin. Tiningnan niya ang portfolio ko, pati ang mga residential at commercial projects na hinawakan ko noong nagtatrabaho pa ako sa kumpanya ni Lance. Dahil kilala na niya ang kakayahan ko mula pa noong college, hindi na siya nagdalawang-isip na tanggapin ako.
"Tanggap ka na, Sabina," nakangiting sabi ni Dennis habang inaabot sa akin ang kontrata. "Matagal ko nang gustong makuha ka rito. Alam ko kung gaano ka kasipag at ka-dedicate sa trabaho, kaya sigurado akong malaking tulong ka sa team namin."
Gumaan ang pakiramdam ko. Sa wakas, may magandang balita rin sa gitna ng mga problemang kinakaharap ko. Agad akong pumirma sa kontrata at sinimulan ang unang araw ko sa paggawa ng mga design concept para sa mga susunod naming kliyente.
Pero hindi nagtagal ang maayos na takbo ng araw ko.
Makalipas ang ilang araw, habang abala kami sa pagpupulong tungkol sa isang malaking residential project ng kumpanya, bumukas ang glass door ng conference room. Pumasok ang head ng account management kasama ang isang pamilyar na mukha na may dalang mamahaling designer bag at nakataas ang kilay.
Si Audrey Chloe.
Nanigas ako sa kinauupuan ko habang nakatingin sa kanya. Siya pala ang VIP client na magpapagawa ng bahay na nagkakahalaga ng milyon-milyong piso sa isang exclusive subdivision.
Nang magtama ang mga mata namin, ngumisi si Audrey. Nilapitan niya ang mesa kung saan ako nakaupo at marahas na ibinaba ang folder na dala niya.
"Oh? Look who's here," may panunuya sa boses niya habang tinitingnan ako mula ulo hanggang paa sa harap ng mga katrabaho ko. "Ate Sabina? Dito ka na pala nagtatrabaho ngayon? After mong mapahiya sa hotel dahil sa pagiging desperada mo kay Lance, nag-apply ka na lang pala bilang ordinaryong taga-drawing dito?"
Nagsimulang magbulungan ang mga taong nasa conference room. Naramdaman ko ang pag-init ng mukha ko dahil sa hiya at galit, pero pinilit kong manatiling kalmado at salubungin ang tingin niya. Hindi na ako ang dating Sabina na basta na lang iiyak at susunod sa gusto ng iba.
"Kung tungkol sa proyekto ang pag-uusapan natin, handa akong makinig bilang designer mo," malamig kong sagot habang pinananatili ang propesyonal na tono. "Pero kung personal na panlalait lang ang pakay mo, puwede mong i-drop ang account mo at maghanap ng ibang kumpanyang magtitiis sa ugali mo."
Namula si Audrey sa sinabi ko. Halatang hindi niya inaasahang sasagutin ko siya nang diretso sa harap ng mga katrabaho ko. "How dare you! Do you know who I am? Anak ako ng may-ari ng real estate group na nagpapasahod sa kumpanyang ito! Puwede ko kayong ipasara ngayon mismo!"
"Subukan mo."
Sabay kaming napalingon sa p***o nang marinig ang pamilyar na boses na iyon.
Si Zade.
Nakatayo siya sa bukana ng conference room. Nakasuot siya ng simpleng damit, pero seryoso ang ekspresyon ng mukha niya. Lumapit siya sa akin at marahang hinawakan ang braso ko habang nakatingin kay Audrey, na bahagyang napaatras sa gulat.
Paglabas namin ng gusali pagkatapos ng insidente, naglakad kami papunta sa kotse ni Zade sa parking lot. Mabigat pa rin ang pakiramdam ko dahil sa ginawa ni Audrey. Hindi na ako nagsalita habang binubuksan niya ang p***o ng sasakyan para sa akin.
"Huwag mong pansinin ang babaeng 'yon," seryosong sabi ni Zade habang nakatayo sa tabi ng kotse bago sumakay sa driver's seat. "Hindi niya deserve ang oras at luha mo."
"Salamat, Zade," mahina kong sabi habang nakaupo sa passenger seat. "Pero natatakot ako na baka gamitin niya ang pamilya niya para sirain ulit ang trabaho ko rito."
Hindi agad sumagot si Zade. Inistart niya ang makina at pinaandar ang sasakyan palabas ng parking lot. Habang nakatingin ako sa side mirror bago kami tuluyang lumiko sa kalsada, napansin kong humigpit ang pagkakahawak niya sa manibela. Tahimik lang siya, pero seryoso ang ekspresyon niya na para bang may iniisip na siyang gagawin laban sa pamilyang patuloy na nanggugulo sa buhay ko.
Sabina Yvaine Lustre POVLumipas ang tatlong araw na halos hindi ako makatulog kakahintay sa resulta ng Manila Interior Design Annual Competition. Tahimik lang ang opisina nina Dennis nang hapong iyon nang i-post ng organizing committee ang opisyal na listahan ng mga nanalo sa kanilang website.Nakatitig ako sa screen ng laptop ko habang bahagyang nanginginig ang mga kamay ko. First Place—Urban Sanctuary by Sabina Lustre.Napahinga ako nang malalim habang nakaupo sa cubicle ko. Hindi ako makapaniwala. Nanalo ako. Agad akong napatayo at napasigaw sa tuwa, dahilan para mapalingon sa akin ang mga katrabaho ko. Mabilis na lumapit si Dennis, bitbit ang tasa ng kape niya. Malaki ang ngiti niya habang binabasa ang nasa monitor ko."Sabi ko na nga ba! I knew your design would crush them!" masayang sabi ni Dennis habang tinatapik ang balikat ko. "Isang milyon ang cash prize nito, Sabina! Pwede mo nang gamitin para sa pagpapagamot ng mama mo nang hindi ka na masyadong mamomroblema sa gastos."P
Sabina Yvaine Lustre POVIsang linggo na ang lumipas mula nang mangyari ang insidente sa conference room kung saan hinarap ako ni Audrey Chloe. Kahit paano, naging maayos na ulit ang takbo ng buhay ko dahil sa bagong trabaho ko kay Dennis. Pero hindi ibig sabihin no'n ay titigil na ang pamilya ko sa panggugulo sa akin. Alam kong hindi nila basta hahayaang makabangon ako nang walang ginagawa.Para mas makilala ang pangalan ko sa industriya, nagpasya akong sumali sa Manila Interior Design Annual Competition. Bukod sa prestihiyong makukuha ng mananalo, ang isa sa mga dahilan kung bakit gusto kong sumali ay ang grand cash prize na aabot sa isang milyon. Malaking tulong iyon para mabayaran ang mga susunod na gastusin sa ospital ni Mama at mabawasan ang iniisip kong problema sa pera.Gabi-gabi, pagkatapos ng trabaho ko sa firm ni Dennis, dumidiretso ako sa maliit naming mesa para ipagpatuloy ang paggawa ng architectural scale models at 3D renderings para sa entry ko. Urban Sanctuary ang tem
Sabina Yvaine Lustre POVIsang linggo pagkatapos ng mabilis naming kasal sa munisipyo, sinubukan kong ibalik sa normal ang buhay ko. Hindi ko puwedeng hayaang maapektuhan ako nang tuluyan ng ginawa ni Lance at ng sakit ni Mama. Kailangan kong kumilos. Kailangan kong magtrabaho.Maaga akong nag-ayos para sa interview sa isang independent interior design firm na pag-aari ng dati kong kaklase noong kolehiyo na si Dennis. Bago ako umalis ng apartment kaninang umaga, nadatnan ko si Zade na naghahanda ng kape sa maliit naming kusina habang inaabot kay Mama ang mga gamot nito."Kumain ka muna kahit kaunti bago ka umalis," sabi ni Zade habang inilalapag sa maliit na mesa ang isang basong maligamgam na gatas at tinapay.Nakasuot siya ng simpleng abuhing T-shirt at pantalon. Napatingin ako sa kanya habang tahimik niyang inaayos ang unan ni Mama. Minsan, hindi pa rin ako makapaniwalang ang lalaking ito ay estranghero lang na napangasawa ko dahil sa isang biglaang desisyon. Hindi siya nagrereklam
Sabina Yvaine Lustre POVNakatitig lang ako sa kanya habang dahan-dahan niyang isinasara ang laptop niya. Kagabi, malamig ang tingin niya sa akin sa hallway ng hotel, pero ngayon, kalmado ang ekspresyon ng mukha niya habang diretso siyang nakatingin sa akin."Ikaw..." mahina kong sabi habang inilalapag ang hawak kong tasa sa mesa. "Ikaw 'yung lalaki kagabi sa hotel."Tumango siya. Walang bakas ng gulat o pag-aalinlangan sa mukha niya. Para bang inaasahan na niyang makikilala ko siya. "Oo. Ako nga 'yon," sagot niya habang inilalapag sa gilid ng mesa ang maliit na itim na leather case ng laptop niya. "At ikaw naman si Sabina, di ba? Nakilala kita dahil narinig ko ang pangalan mo noong nagtatalo kayo ng ex-boyfriend mo sa labas ng VIP suite."Nanigas ako sa kinauupuan ko. Uminit ang mukha ko sa hiya. Akala ko, nakatakas ako sa eksenang iyon nang walang nakakapansin, pero heto ang lalaking nakasaksi sa isa sa pinakamababang sandali ng buhay ko. Nakaupo siya ngayon sa tapat ko at seryosong
Sabina Yvaine Lustre POVMaaga akong dumating sa opisina kinabukasan. Suot ko pa rin ang damit ko kagabi dahil hindi na ako nakauwi sa apartment. Mabigat ang mga mata ko dahil sa kawalan ng tulog, pero malinaw na sa isip ko ang gusto kong gawin. Determinado akong tapusin ang lahat ng may kinalaman kay Lance.Pagpasok ko sa glass door ng Suarez Tech, napansin kong nakatingin sa akin ang ilang empleyado. Siguro, may narinig na sila tungkol sa nangyari o napansin nilang may problema. Hindi ko na sila pinansin at dumiretso ako sa glass office ni Lance. Hindi na ako kumatok. Binuksan ko ang pinto at inihagis sa ibabaw ng mahogany desk niya ang puting sobre.Nag-angat ng tingin si Lance. May bahid ng pagod sa mukha niya, pero agad itong napalitan ng inis nang makita niya ang nakasulat sa papel.Resignation Letter."Are you out of your mind, Sabina?" mabilis siyang tumayo habang nakapameywang. "Iiwan mo ang kumpanya ko ngayon? Alam mong ikaw ang nag-aasikaso ng buong operations at client dec
Sabina Yvaine Lustre POVNanlalagkit ang pakiramdam ko habang nakatayo sa labas ng VIP suite ng Fairmont. Hawak ko ang isang supot mula sa Mercury Drug na may lamang mainit na lugaw at gamot para kay Lance. Kanina pang alas-diyes ng gabi nang tumawag ang sekretarya niya para sabihing nag-collapse daw si Lance dahil sa sobrang pagod sa pagpapatakbo ng startup nila. Bilang girlfriend niya sa loob ng limang taon, natural lang na mag-alala ako, lalo na't naglaan din ako ng oras, pera, at lakas para sa kumpanya niya.Pero pagdating ko rito, may kakaibang kaba akong nararamdaman. May parte sa akin na gustong umatras, pero pinili ko pa ring magpatuloy."Nakaawang lang ang pinto, Beba. Pasok ka na," sabi niya sa tawag namin kanina.Dahan-dahan kong pinihit ang doorknob. Hindi naka-lock ang pinto. Tahimik itong bumukas."Lance?" tawag ko habang itinutulak ang pinto.Ang unang sumalubong sa akin ay ang matapang na amoy ng alak na hinaluan ng mamahaling pabango ng babae. Kumunot ang noo ko. Nagl







