Chapter 3: Not this time

CHAPTER 3:

NANG marinig ang boses nito, gusto na niyang ibuhos ang lahat ng sakit, pero pinigilan niyang wag pumiyok ang kaniyang boses. At saka, naalala niyang hindi naman siya nakikita ni Jo, kaya umakto na lamang siyang walang nangyari.

“Hindi naman gano'n kalala,” sabi niya. “Mas gusto kong ituon ang lakas ko sa pag-asenso kaysa sa magpadala sa galit. At sa halip na pilitin kong bawiin ang isang taong una pa lang ay hindi naman ako ang pinili, kaya mas mabuti pang ako na mismo ang bumitaw.” pumiyok pa siya sa huling sinabi.

Nang marinig ni Jo ang bahagyang pagpiyok ng boses ni Criszah, agad itong nakaramdam ng awa. Pero umiral pa rin ang pagkaprangka nito

“Hay naku, I've already told you before, na unahin mo ang career mo, pero anong ginawa mo? Mas pinili mo pa ring unahin ang—nevermind,” puna nito.

Bilang isa sa mga pinakamahusay na talent manager sa industriya, alam niyang malayo pa sana ang mararating ni Criszah kung hindi nito isinantabi ang kasikatan para mag-asawa at bumuo ng pamilya.

Nagkunwari namang walang problema si Criszah at mahina pang tumawa.

“Huwag ka nang mag-alala. Kaya ko ’to, wala ka yatang bilib sa akin, eh.”

“Hindi iyan ang punto ko,” agad na sagot ni Jo. “Ang iniisip ko, sa loob ng tatlong taon, itinuring mo si Jude na parang sentro ng mundo mo. Ngayon, paano ka masasanay na mawawala na siya sa buhay mo?”

Napabuntong-hininga pa ito.

Sa totoo lang, bilang kapwa babae, pakiramdam niya ay halos perpektong asawa si Criszah.

Mataas ang emotional intelligence nito, maalaga, at marunong umintindi. Dahil alam niyang madalas malaktawan ni Jude ang pagkain kapag abala sa trabaho, siya mismo ang nagluluto at ipinapaabot lang sa drayber ang pagkain sa kompanya araw-araw.

Hindi rin siya kailanman naging pabigat. Tahimik siyang nanatili sa likod ng asawa at matiising hinarap ang lahat ng komplikadong relasyon at obligasyong kaakibat ng pagiging Mrs. De Leon.

Kung may kahinaan man si Criszah, iyon ay ang pagiging sobrang determinado niya. Kapag may pinanghawakan siyang bagay o tao, hindi siya sumusuko hangga't hindi siya mismo ang nasasaktan at napapatunayang wala na talagang pag-asa ang isang bagay.

Pagkatapos ng tawag, mabilis na nag-type si Criszah ng mensahe at ipinadala iyon kay Jo.

Ilang minuto lang ang lumipas, agad iyong ipinost ng manager niya.

Kasunod nito, personal na nag-online si Criszah gamit ang kanyang verified account. At direkta niyang ni-reply-an ang ilang sikat na entertainment pages at accounts na nangunguna sa pagpapakalat ng tsismis.

Cris Zah: “Narinig kong balak n'yo raw akong idemanda? Sige, magkita tayo sa korte. Huwag n'yong kalimutang dalhin ang lahat ng screenshots ng mga paninirang-puri at pambabastos n'yo sa akin.”

Sa loob lamang ng ilang minuto, sabog na naman ng notifications ang account niya.

Marami pa ring nang-aalipusta sa kanya, ngunit mayroon ding mga netizen na nagsimulang kumampi.

“Grabe, ang tapang ni Miss Cris Zah! Hindi puro salita, abogado agad ang katapat. Go lang po! Sampulan n'yo po ang mga iyan para madala.” komento ng isang netizen na ang username ay Kaluta.

“Ganito dapat. Kung wala kang kasalanan, lumaban ka. Hindi yung puro paawa effect sa social media.” Komento naman ng isa.

Matapos makita ang reaksiyon ng publiko, isinilid ni Criszah ang cellphone sa kanyang bag at naglakad palabas ng gusali.

Ngunit bago pa man siya makarating sa parking area, habol-habol siyang nilapitan ni Assistant Quinn.

“Ma'am Criszah, sandali lang po! Pinapatawag po kayo ni Mr. De Leon sa kaniyang opisina.”

Napatingin siya sa assistant na hinihingal at halatang nagmamadaling humabol sa kanya.

“Bakit daw? Nahirapan ka pa tuloy," magalang niyang sabi.

Ngunit hindi iyon sapat para pagbigyan niya ang kahilingan ni Jude

“I'm sorry, nagmamadali ako. Kung gusto talaga akong makausap ng boss n'yo, pwede s'yang magpa-schedule sa manager ko.” pagkasabi ay agad na s'yang sumampa sasakyan at mabilis iyong pinaharurot palayo.

Natigilan si Assistant Quinn.

Halos hindi siya makapaniwala sa narinig.

Ang isang tulad ni Jude De Leon na presidente ng De Leon Empire na namamahala ng iilang Entertainment Company, Clubs, at real estate ay tinitingala ng maraming negosyante. At handang maghintay ang mga ito ng ilang buwan para lamang magkaroon ng ilang minutong meeting rito. May mga maliiit na kumpanya kasing tumataas agad ang halaga ng kumpanya matapos makipagkita sa naturang lalaki.

Subalit ngayon, may taong nagsasabing kailangan nitong magpa-appointment?

Akma sanang hahabol ang assistant ngunit biglang bumukas ang elevator, at lumabas si Jude, na nakakunot-noo.

“Sir kayo pala,” nakayukong bati ng assistant. “Ang sabi po ni ma'am na kailangan n'yong magpa-appointment kapag gusto n'yo s'yang makausap.”sumbong pa nito na mas lalong ikinakunot noo ng lalaki.

“Ako? Kailangan magpa-appointment bago makausap, si Criszah?”

Natahimik ang assistant, na kalaunan'y tumikhim bago nagsalita, “Parang nagtatampo po yata si Ma'am, Sir.”

“No.” Agad na umiling si Jude.

Kilalang-kilala niya ang asawa.

“Hindi sya ganong tao. Hindi siya basta-basta nagagalit for just a nonsense allegations.”

Sa loob ng tatlong taon nilang pagsasama, bihira siyang tanggihan ni Criszah.

At sa tuwing may hinihiling siya, palagi iyong sinusunod ng babae.

Kaya nakakasiguro siyang hindi ito galit.

Marahil ay nagpapapansin lamang.

Katulad ng isang ginger cat na naghahanap ng atensyon—nagsusungit, naglalabas ng kuko, at kunwaring lumalayo. Pero sa huli, babalik pa rin sa may-ari upang magpa-alo.

Iyon ang naging paniniwala ni Jude.

Ngunit ang hindi niya alam na habang iniisip niya iyon, unti-unti nang binubura ni Criszah ang lahat ng bakas ng kanyang presensya sa buhay nito.