Chapter 4: He called it Drama

CHAPTER 4

KINABUKASAN mag-isang nilinis ni Criszah ang mga unan, ang mga art frame sa dingding at mga halaman sa balkonahe.

Ang mga lumang gamit ay itinapon niya, at ang mga halamang nasa paso ay kaniyang ipinamigay.

“Kaya ko naman pa lang bitawan ang mga bagay na matagal ko nang itinatago.” Mahina niyang bulong sabay pagpag ng mga kamay.

Sunod niyang ginawa ay binuksan ang drawer, kinuha niya ang credit card na binigay ni Jude, at mataman iyong tinitigan. Kailanman ay hindi niya iyon binawasan, may pera siya, at sapat iyon sa mga bagay na gusto niya. Kaya ngayon, panahon na para ibalik ang card sa tunay na may-ari nito.

Inilapag niya iyon sa ibabaw ng lamesa, saka pinasadahan nang tingin bago tuluyang tumalikod at lumabas ng silid bitbit lamang ang sarili.

****

NGAYON, tahimik na kumakain ng take out sina Criszah at Jo, sa loob ng showroom. Nang biglang mag-flash sa screen ng television ang isang flash report patungkol sa De Leon Empire. Nakatayo sa harapan ng entablado ay ang spokesperson ng kumpanya.

“Starting today, Our new Brand Creative Director of De Leon Empire is Miss Rena Amares, and she was also appointed as our new Vice President of Juris Entertainment Industry, effective immediately.”

Ang Juris Entertainment Industry ay ang kompanyang pinirmahan ni Criszah

“Nababaliw na ba ang lalaking iyan?” Hinampas ni Jo, ang remote sa lamesa, “Wala na ata sa katinuan iyang asawa mo, Cris! Paano niya nagawang ibigay sa posisyon ng babaeng iyan ang pinaghirapan niya? Ano bang utak meron siya at ginawa n'yang boss ng asawa niya ang kaniyang—Ughh! Nevermind!”

Bumuntonghininga si Criszah, nawalan na siya ng ganang kumain kaya iniurong niya ang disposable container na may lamang baked lasagna. Bakas sa kaniyang mukha ang lungkot. Tuluyan na siyang nawalan ng lugar sa kumpanya.

Alam naman niyang matagal nang magkaibigan ang dalawang pamilya. At mula pagkabata ay magkaibigan na sina Jude at Rena.

Pilit na lamang siyang natawa habang nakatitig sa kawalan.

“Hay naku, kumain na nga lang tayo bago pa tayo ma-stress sa kabubuhan ng lalaking iyan!” rinig niyang angil ng manager. “Oh ikaw, kumain ka! Huwag kang magpadala sa mga iyan.”

MATAPOS kumain, agad niyang ipinadala sa abogado ang sulat at mabilis naman iyong sinelyuhan ng korte. Mabuti na lang at mabilis kumilos ang abogado nila kaya mabilis na umusad ang mga papeles na kailangan nila para sampulan ang mga taong nanira sa kaniya.

Agad naman iyong pinost ng kaniyang manager, na sinupurtahan naman niya.

Mabilis namang kumalat iyon ngunit may iilang netizen pa rin ang pumupuna sa kaniya. Pero hindi siya natinag, ano pa ba ang mapapala niya? Nasa Pilipinas siya, konting kibot lang dagdagsain agad siya ng mga bayarang trolls para i bash nang malala.

Sa pagkakataong ito, naghihintay na si Criszah na tumunog ang kaniyang telepono. Dalawang tawag lang ang inaasahan niya sa mga oras na iyon.

Hindi nga siya nagkakamali, tumawag ang isa sa mga representative ng production crew.

Ayon rito, hindi siya tanggap bilang 2nd female lead dahil sa naging isyo. Ngunit dahil ipinaglaban siya ng director, nakuha niya ang script ng isang 2nd supporting actress. Maikling pahina lang iyon, at kung tutuusin pangmamaliit iyon. Hindi dahil sa ikli ng screen time niya, kundi dahil ang ginagampanan niya ay isang babaeng bayaran na naging kabit ng bidang lalaki.

Malinaw pa sa sikat ng araw na gustong pagsamantalahan ng production team si Criszah, dahil sa kasalukuyang akusa sa kaniya na isa siyang kabit. Pero dahil umabot na sa ganito ang sitwasyon, hindi na siya nagreklamo pa. Isa pa, kailangan niya ang trabahong ito.

“Ate, nabasa ko na ang script. Kahit mas marami ang eksena ng second female lead, sa romance lang umiikot ang karakter niya at halos wala nang ibang lalim. Samantalang ang supporting female lead, kahit kakaunti ang eksena, napakaganda ng personality niya. Kapag mahusay ang pag-arte sa papel na iyon, siguradong siya ang tatatak sa mga manonood.”

Dahil ilang taon nang hindi nakatatanggap ng proyekto si Criszah, wala siya sa posisyon para mamili ng role. Isa lang ang hiling niya sa production team—maagang ilabas ang detalye ng karakter na gagampanan niya.

Sa panahong ito, mas mahalaga pa ang official confirmation mula sa production team kaysa sa kahit anong papuri ng ibang tao.

Maya-maya, tumunog muli ang kanyang telepono. At sa pagkakataong ito, si Jude ang tumatawag.

Nahulaan na agad ni Criszah ang dahilan. Dalawang araw na lang at kaarawan na ng lola nito, kaya malamang ay yayayain siya nitong umuwi sa ancestral house kasama siya.

Ngunit pagkarinig niya sa unang sinabi ng lalaki, agad siyang natigilan. “Criszah, bawiin mo na ang ipinadala mong demand letter.”

Sandaling natahimik si Criszah.

Pagkatapos ay nagpatuloy si Jude.

“Tungkol sa isyu, humihingi ako ng tawad para kay Rena. I've already tell her about us, at humihingi na rin siya ng pasensya. So sana mapatawad mo siya. Huwag mo nang idamay pa ang mga netizens.”

“Sige.” Magaan ang tono ni Criszah, ngunit may halong panunuya. “Pero Iyan ba talaga ang gusto mong marinig mula sa akin?”

Natahimik si Jude. Parang hindi nito maintindihan kung bakit hindi basta sumunod si Criszah sa kahilingan nito.

“Sinadya man o hindi,” mahinang sabi ni Criszah, “pareho naman nating alam kung ano ang totoo.”

“Matagal nang nasa ibang bansa si Rena. Hindi siya pamilyar sa takbo ng social media rito. At humingi na rin naman siya ng tawad.” matigas ang boses na anito.

Napakagat-labi si Criszah. Gusto niyang itanong kung sapat na pala ang simpleng paghingi ng tawad, bakit pa umiiral ang batas? Ngunit wala na siyang lakas para makipagtalo. Direkta niyang tinanggihan ang kahilingan nito.

Napabuntong-hininga si Jude.

“Criszah, hindi ka naman dating ganito kakitid mag-isip, ah. Ano bang nangyayari sa iyo?”

Napatawa si Criszah sa sobrang sama ng kaniyang loob. Wala talaga emotional intelligence ang asawa, o sadyang nagtatanga-tangahan lang ito. Alam niyang hindi siya santo. Hindi siya ganoon kabait para hayaang yurakan ang dignidad niya.

Lalo na ngayong naririnig niyang ipinagtatanggol pa ng sariling asawa ang ibang babae kesa sa kaniya.

Masakit, oo, pero wala siyang maisagot.

“Huwag kang mag-alala, magpapalipat ako ng ilang ari-arian sa pangalan mo bukas. Maaari rin nating pag-usapan ang shares ng kumpanya kung iyon ang gusto.” muling saad nito nang wala itong nakuhang sagot mula sa kaniya.

Sa paraan nang pananalita nito, para lang itong nag-close ng isang deal.

Parang si Rena ang tunay na kakampi nito, habang si Criszah ay isang estrangherong kailangang bayaran para manahimik.

Pero pinilit ni Criszah na panatilihin ang natitira niyang dignidad.

“I’m sorry, Jude, kung pera lang ang habol ko, hindi sana ako pumayag sa prenup natin noon. At lalong hindi ko titiisin ang tatlong taon na para akong nakatagong antigo—mali, para akong sakiting asawa, na pinandidirihan at hindi mo maipakilala sa publiko.”

Biglang bumigat ang paghinga ni Jude.

Hindi niya maipaliwanag kung bakit hindi siya komportable sa paraan ng pagtawag sa kanya ni Criszah.

Malamig iyon, at tila may pader nang namamagitan sa pagitan nila.

Kinusot ni Jude ang pagitan ng kanyang mga kilay bago marahang nagsalita.

“Criszah, look, I know, ikaw ang pinakamatinong taong nakilala ko. Kaya pwede ba, tama na iyang kadramahan mo. It's not funny by the way.”

Bahagyang ngumiti si Criszah. Ngunit walang init ang ngiting iyon.

“Drama? Hindi ako nagdadrama, Jude. Ang pagsasampa ng kaso laban sa mga naninira at nagpapakalat ng fake news laban sa akin ay hindi makakaapekto sa negosyo ninyo. At lalong hindi nito pababagsakin ang halaga ng kumpanya. So, ano ang ikinatatakot mo?”