Chapter 2: Nothing special

CHAPTER 2:

MAKALIPAS ang ilang sandali, huminto sa harap ng De Leon Empire ang sasakyang minaneho ni Criszah, inayos niya ang sarili bago tuluyang bumaba.

Samantala, agad na napansin ng receptionist ang isang pares ng mga binti na mas mahaba pa sa kanyang sariling buhay, at pagkatapos ay ang suot nito.

Criszah’s wearing a teal wrap blouse na ipinares sa isang beige pencil skirt para sa hapunan sana nila ni Jude.

Ang wavy niyang buhok ay nakalugay pababa sa knyang mga balikat, at maging ang kurba sa dulo ay maganda at kaakit-akit.

Pagkakita ng receptionist, namula ito.

“Good afternoon, Ma'am, welcome to De Leon Empire. May appointment po ba kayo?”

Bilang respeto, Criszah take off her sunglasses. “Good afternoon, I'm looking for Jude De Leon. Nariyan na ba siya?”

Pagkatanggal, agad na nakilala ng receptionist si Criszah, at hindi nito maiwasang mamangha. Ang mga sikat na mga personalidad ay halos kilala na nang karamihan, tinitingala sila sa lipunan kumpara sa mga ordinaryong tao lamang.

Ngunit napabuntonghininga ang receptionist nang maalala ang trending topic ngayon. Nabasa niya din iyon kaya naman agad na nawala ang paghanga niya sa babaeng kaharap.

“Naku, kararating lang po ni Sir galing airport dahil sinundo niya ang girlfriend niya. Pero kung gusto mo po talagang makausap ang CEO, pwede po kayong magpa-appointment through visitor system.”

“Okay.”

Gustuhin man niyang magpaliwanag na siya ay asawa ng CEO, hindi niya ginawa. Walang may nakilala sa kaniya na siya ang legal wife kaya wala ring saysay kung magpalaliwanag siya. Sumang-ayon na lamang siya at tahimik na naghihintay habang nagta-type sa keyboard ang naturang receptionist.

Tatlong taon na silang kasal, pero laging wala sa bansa ang asawa, ngunit bigla na lamang itong naging viral, at ang pagkakaalam ng lahat bumalik na ang tunay na minamahal ng kaniyang asawa, at siya? Naging kabit sa mata ng publiko.

ILANG sandali ang lumipas, may lalaking lumabas mula sa elevator, ang assistant ito ng asawa, mabilis itong lumapit sa kinaroroonan ni Criszah. Ngumiti ito bago siya iginiya papasok sa elevator.

Nang tuluyan magsara ang pinto saka lang ito nagsalita. “Good afternoon, Ma'am. Pasensya na po’t pinaghintay ko kayo.”

Pilit namang napangiti si Criszah, saka tahimik na napaisip. “Tsk. Daig ko pa ang pulubi, ah. Nakakahiya ba talaga ako?”

Hindi kumibo si Criszah, gano'n din ang lalaki. Hanggang sa huminto ang elevator sa 20th floor, kung saan naroon ang isang regular na conference room.

Katabi nito ang isang private elevator na direktang papunta sa opisina ng presidente, lumapit siya roon at kaswal na pinindot iyon ni Criszah.

“Ma'am, mas okay siguro kung dito na lang po kayo maghintay. May importanteng bisita po kasi si Sir Jude ngayon.” pigil nito, baba din po iyon maya maya.

Nilingon niya lang ito saka muling humarap sa pinto ng elevator.

Ngunit bago ang lahat, tumunog at awtomatikong bumukas ang elevator, at nagkaharap ang dalawang panig.

Bumungad sa kaniya si Jude, guwapo at kakaiba ang prensensya nito ngayon, tipong hindi pwedeng baliwalain nang sino mang makakasalubong. Katabi nito ang isang maganda, at tila mahinhing babae. Nakaabre siete pa ito sa braso ng lalaki na para bang isang sanggol na takot maiwan.

Nagkasalubong ang mga mata nila ng babae, ngunit hindi nagkagulatan. Kundi may ekspresyon ng pananabik para sa isang magandang palabas.

Tahimik namang tumingin si Criszah kay Jude, at umaasang may sasabihin ito.

Tutal, sila naman ang legal na mag-asawa. Ngunit nabigo siya.

“Kuya, sino siya?” Ikiniling ng babae ang ulo nito.

Nang marinig ito, lahat ng mga executive at empleyadong papasok sana sa conference room ay napalingon sa kanila, ang kanilang mga mata ay palipat-lipat sa kanilang tatlo.Punong-puno ng mga empleyado ng kompanya ang nakapalibot na lugar.

“Wala. Nothing special,” walang emosyong sagot ni Jude.

Natigilan si Criszah, pakiramdam niya nagsitayuan ang lahat ng balahibo niya sa sobrang hiya, at tumagos iyon sa puso niya dahilan para kumislot iyon.

“J-Jude, pwede ba kitang makausap?”

Ngunit biglang humakbang paharap ang babae, at hinarangan ang lalaki,saka umastang spokesperson. “I'm sorry, Miss, busy ang CEO ng De Leon Empire, at kung gusto mo siyang makausap, magpa-appointment ka at maghintay kung kelan siya bakante. Coz, for now, he's busy.”

Pagkatapos niyon, tumingala ito kay Jude at ngumiti nang may pag-unawa, “Kuya, hindi niya sinasadya. And I think, hindi niya lang alam ang mga patakaran mo. So, don't blame her, okay.”

Ngunit imbis na sumagot, ibinaling ni Jude ang atensyon sa mga executive at ilang empleyado na nakatayo roon, “The meeting proceed at the VIP conference room in 10 minutes.”

“And want about me?” Kumurap at pabirong pang tanong ng babae.

“Of course, kasama ka.” saka nito ibinaling ang atensyon kay Criszah.

“Hintayin mo na lang ako sa lobby.” Saka pinindot ang numero sa elevator.

Habang pinapanood ni Criszah ang pagsara ng pinto ng elevator, parang may kadenang unti-unting humihigpit sa kaniyang puso.

“I can't believe…sa tatlong taon nating pagsasama, hindi pala ako mahalaga sa ‘yo?” parang kutsilyong humihiwa sa puso niya nang maalala ang malamig na sinabi ng kaniyang asawa.

Pakiramdam niya'y may sakit s'ya na dapat ikahiya. Pero ang babaeng iyon VIP.

Kung fair lang sana, baka masabi pa ni Criszah na, “Baka hindi lang naiintindihan ni Jude ang kahulugan ng kasal,” ngunit ngayon…Kailangan niyang harapin ang realidad.

Ilang sandali pa nakatayo roon si Criszah, pagkatapos ay walang pag-aalinlangan tinawagan ang number ni Jo.

“Ate, we can't wait about the prescon. All I need is screenshots, na magagamit ko bilang evidence. I want you to call our lawyer, to file a case sa mga nanira sa akin. At saka, magpagawa ka na rin ng divorce agreement gusto kong i-process iyon sa lalong madaling panahon.”

“Wait—what? Tama ba ang narinig ko? Gusto mo bang hiwalayan si Jude De Leon?” Hindi makapaniwalang turan ng nasa kabilang linya. “Sino ba ang may gusto nito, ikaw o siya? Nag-away ba kayo sa kumpanya?”