FIVE- THE VIRGIN BRIDE

HER POV

Pagkababa ng pagkababa ko ng sasakyan sa harap mismo ng simbahan ay siyang pagtunog ng kampana. Mag- isa lang ako sa sasakyan dahil si Yaya Lulu ay sumama lang raw sa mga nag-ayos sa akin.

Nalula ako sa laki ng simbahan sa harap ko. Mas lalo akong nagpakurap- kurap ng aking mga mata sa sinag ng araw na tumatama sa aking mukha kahit pa may manipis na belo nakatabing sa aking mukha.

Sinalubong ako ng dalawang may edad na babae na sa tingin ko ay mga tagapaglingkod ng simbahan. Inayos nila ang mahabang belo ko at pati na rin ang laylayan ng gown ko sa likod.

“Mam dito po kayo tumayo, hintayin mo lang ang pagbukas ng pinto at dahan- dahan ka ng maglakad papunta sa dulo ng altar,” mahinang turo sa akin ng isang ginang.

Bilib naman talaga ako dito kay Mr. Carlson kahit na pilit at kontrata lang itong kasal na ito ay talagang pinaghandaan niya. Puwede naman sanang sa huwes lang o garden wedding o sa bahay na lang namin. Pero gumasta pa ng ganito ka bongga.

Kaya lang kahit gaano pa ka gara o bongga ang kasal kung wala namang pag-ibig sa isa’t isa ay kulang at hungkag pa rin ang kasayahan sa puso at isipan. Pero sa isang banda, tulad nga ng sabi nina daddy at mommy, maybe, there is a great purpose why I am here.

Siguro napakalungkot ng naging buhay ni Mr.Carlson, mayaman nga ito ngunit salat naman sa pisikal na hitsura at ang mas malala pa may sakit na. Siguro ay sinubsob nito ang sarili ng maige sa pagtratrabaho kaya’t napabayaan nito ang sarili. Marahil din dahil pangit ito kaya’t walang pumapatol rito kaya’t ginamit na lang nito ang kapangyarihan upang makabili ng mapangangasawa.

Ang masaklap pa ay sa dinaramj- rami ng babae sa mundo ay ako pa talaga ang nakatadhanang makatuluyan nito. Kahit tatlong buwan lang iyon ay tila napakatagal na iyon para sa akin. Hindi ko alam kong makakayanan ko bang umarte at magpanggap na si Heleana.

Kahit pa parehong-pareho ang aming wangis ni Heleana ay hindi kami magkatulad ng pag-uugali. Sana naman ay hanggang pangalan lang ang pagkakakilala ni Mr.Carlson kay Heleana kasi kung marami na itong alam tungkol sa ugali at katangian ng kapatid ay talagang magtataka ito kapag ibang Bianca ang makakasama nito.

Okay lang sa akin na alagaan ko si Mr.Carlson pero sana hindi ito tulad ng ibang may sakit na bugnutin at iritable. Ipinagdarasal ko na bigyan ako ng Diyos ng mahabang pasensiya na pakisamahan ang pangit at maysakit kong mapapangasawa.

Bilang pagtanaw ko na rin sa kanya ng malaking utang na loob sa pagsalba sa aming pamilya sa kabagsakan at kasawian. Mabuti pa rin ang Panginoon dahil may isang tulad ni Mr.Carlson. Kung iisipin, it is a win- win situation na pareho silang magbebenipisyo sa forced marriage na ito.

Bumukas na ang malapad na pinto ng simbahan at sumenyas na ang ginang na mag-umpisa na akong humakbang ng dahan-dahan. Nalula ako sa mahaba at malapad na pasilyo papunta sa dulo ng altar.

Nabighani ako sa napakagrandiyosong pagkakaayos ng mga puti at preskong rosas sa magkabilang gilid ng pasilyong daraanan ko. The design is intricately divine and melodramatic. Pati ang palamuti at dekorasyon ng grand entourage ko ay talagang pinagkagastusan ng lubos.

Okay lang naman sa akin ang pinakasimpleng kasal total hindi naman kami nagmamahalan ng groom ko. Hindi na kailangan pa ng ganitong set-up sa loob- loob ko. Pero sa ibang banda, naisip ko hindi nga pala simpleng mahirap ang pakakasalan ko.

Baka naisip ni Mr.Carlson, total mamamatay na rin siya ay lulubos- lubusin na lang niya ang pagasta ng bilyones niya. Bago nga ako nagtungo sa aking silid lagabi ay pinakita at sinabi nga ni daddy na bayad na ang utang nila sa bangko.

Binayaran na nga ni Mr.Carlson ang utang nila sa bangko na nagkakahalaga ng limang milyon. Hindi ito maliit na halaga para sa taong naghihikahos pero sa groom to be ko ay tila bumili lamang ito ng kendi sa tindahan. Ganoon ito magtapon ng salapi.

Kagabi ko rin nakita ang agreement documents na may lagda ng aking mga magulang, Mr.Carlson at ni Heleana. Ang kasulatang kailangan kong gampanan ngayong araw. Maging si Heleana mula ngayon hanggang tatlong buwan ng pagsasama namin ni Mr.Carlson.

Habang dahan- dahan na naglalakad sa pasilyo ay wala ring humpay sa pagkabog at tahip ng aking dibdib. This is really is it. No turning back. Para sa aking mahal na mga magulang at para sa pag-ibig.na ipinaglaban at mas pinili ni Carlson ay gagawin ko ito.

Ilang hakbang palang nga ang nagagawa ko ay parang kay bigat bigat na ng pakiramdam.

As though, I am walking through my death sentence. Ngayon ang aking sentensiya. Pakiramdam ko ay pagbabayaran ko ang pagkakasalang hindi ko naman ginawa.

Hindi ko maggawang ngumiti. Dapat nga parang lumulutang sa alapaap ang dapat kung maramdam tulad ng ibang babaeng kinakasal. Napakasuwerte ko nga dahil pinagpala pa rin akong makasal kahit isa lamang itong pilit at parte ng kontrata.

Lahat ng dalagang kababaihan ay pangarap na mabigyan ng ganitong pagkakataon na engrandeng makasal. Naalala ko ang mga kaklase ko sa high school at college na maagang nakapag-asawa at hindi man lang nakasal ng maayos kung baga kasal na lang agad sa banig.

Naniniwala pa rin kasi ako sa sanctity ng marriage. Kasal muna bago sex. Pero sa mga kaklase ko sa noon, normal na lang sa kanila ang pre- marital sex. Hence, kahit pa we are living in a modern society, hindi pa rin nawala sa sistema ko ang tinuro sa akin ng aking abuela at abuelo na pahalagahan ko ang aking pagkakababae.

I am proud and loud virgin at my age of 22, ni halik o hawak sa kamay ng isang lalake ay hindi ko pa naranasan. Hala! Mali pala, dahil noong isang gabi ay hindi na nga pala ako birhen dahil sa aking panaginip.

Tila kasi totoong- totoo ang pag-angkin sa akin ng lalake sa aking panaginip. Kung siguro iyong estranghero sa aking panaginip ay si Mr.Carlson ay pihadong mauubusan ako ng lakas at katas sa taas ng libido nito sa pakikipagtalik.

Ngunit kabaliktaran ang lahat. Imposibleng may lakas pa si Mr.Carlson na angkinin ako dahil malapit na nga mamatay at malubha na ang sakit. Pihadong papakasalan lang ako nito upang may mag-alaga rito. Iba naman kasi ang pag-aalaga ng asawa kaysa sa katulong.

But I am not the typical wife to be na mahal ang aking magiging asawa. Kakayanin ko bang mag-alaga ng taong may sakit lalo na ang isang unusual groom to be? But for the sake of love of family ay lulunukin ko na ang lahat, bahala na ang Diyos sa akin.

Hindi ko pa natatanaw ang aking mga magulang pati ang mga bisita na dumalo sa kasalang ito. Walang katao- tao akong natatanaw. A romantic wedding song flaunts the air inside the church pero hindi ko ito ramdam ang romantikong kahulugan nito.