MasukOne year later...The sound of laughter filled the garden.The same garden where Adrian and Amara had exchanged their vows was now decorated with white flowers, soft lights, and dozens of small tables.But this time, there was no wedding ceremony.No contracts.No family secrets.No threats.Just celebration.Amara stood near the garden entrance, watching everyone enjoy the evening."You're staring again."She turned around.Adrian was standing behind her, holding two glasses of juice."I wasn't staring.""You were.""I was looking.""At me?""Maybe."He smiled."Still beautiful."Amara rolled her eyes."One year married and you're still like this.""Like what?""Cheesy.""I'm your husband. I'm allowed."She laughed as she accepted the glass."How did you know I wanted juice?""Because I know you.""And if I wanted champagne?""I'd give you juice."She laughed."You're impossible.""And you married me anyway.""Unfortunately.""Fortunately."They both laughed.It had been one year sin
Three months later...Tahimik na ang buhay ni Adrian.Wala nang security teams na sumusunod sa kanya.Wala nang mysterious phone calls.Wala nang mga taong naghahanap ng Aurelia.At higit sa lahat, wala nang Richard na palaging nagbabanta sa kanilang buhay.For the first time in years, nagkaroon siya ng pagkakataong mamuhay nang hindi kinakailangang tumingin sa likod.Pero may isang bagay na hindi nagbago.Si Amara.Nakatayo siya ngayon sa balcony ng kanilang bagong bahay, hawak ang isang tasa ng kape habang pinagmamasdan ang sunrise."You're awake early."Napalingon siya.Nakatayo si Adrian sa doorway, naka-white shirt at pajama pants, magulo ang buhok.Napangiti si Amara."Good morning."Lumapit siya at niyakap ito mula sa likod."Good morning, future Mrs. Valencia."Napatawa si Amara."Future?""Yes.""Akala ko ba engaged na tayo?""We are.""So?""So I like calling you that.""You're becoming cheesy.""Only around you."Napailing si Amara habang nakangiti."You've changed.""I kno
The next morning...Tahimik ang Valencia Estate.Mula sa labas, mukha itong isang ordinaryong lumang mansion—malaki, elegante, ngunit bakante at tila matagal nang walang nakatira.Pero para kay Amara, iba ang pakiramdam ng lugar.Parang may mga alaala rito na hindi niya maalala.Parang may bahagi ng kanyang pagkatao na matagal nang nakatago sa loob ng mga pader nito.Nakatayo siya sa tabi ng sasakyan habang nakatingin sa malaking entrance."Are you ready?"Tanong ni Adrian.Huminga siya nang malalim."No."Napangiti siya nang bahagya."Good. Neither am I."Napatingin siya sa kanya."You always know what to say.""Not always."Lumapit si Adrian at inayos ang buhok niya na hinahangin."But I'm trying."Nagtagpo ang kanilang mga mata.Sa kabila ng lahat ng problema, may kakaibang peace sa pagitan nila."Whatever happens inside," sabi ni Adrian, "don't face it alone."Tumango si Amara."I won't."Kasama nila sina Liana, Daniel, Liam, at Isabella.Si Edward naman ay naiwan sa Monteverde Ma
Tahimik ang buong chamber.Nakatitig si Adrian sa screen kung saan ilang segundo lamang ang nakalipas ay narinig nila ang boses ni Edward Monteverde.“My son… it’s time you learned who really betrayed your family.”Walang gumagalaw.Walang nagsasalita.Hanggang sa si Amara ang unang lumapit kay Adrian."Are you okay?"Hindi agad siya sumagot.Parang hindi pa kayang tanggapin ng isip niya ang lahat.His father.His family.Aurelia.Richard.Victoria.And now Edward.Lahat ng bagay na akala niya ay alam niya tungkol sa kanyang pamilya ay unti-unting nagiging isang malaking kasinungalingan."I don't know anymore."Mahina ang boses ni Adrian."I don't know who to trust."Hinawakan ni Amara ang kamay niya."Then trust me."Napatingin siya rito."I don't have all the answers either."Ngumiti siya nang bahagya."But I'm here."Huminga nang malalim si Adrian.At sa unang pagkakataon sa buong gabing iyon, parang gumaan kahit kaunti ang pakiramdam niya."That's enough."Lumapit si Liam sa compu
00:5900:5800:57The red numbers continued to count down.Sa loob ng underground chamber, walang makapagsalita.Lahat ng mata ay nakatutok sa screen.AURELIA SELF-DESTRUCT PROTOCOLAUTHORIZED USER: AMARA VALENCIA00:56"That's impossible."Mahina ang boses ni Amara."I didn't activate anything."Lumapit si Adrian sa kanya."I know.""But the system says my name.""I know.""What if—""Don't."Hinawakan ni Adrian ang kamay niya."Don't blame yourself."Sa kabilang bahagi ng chamber, mabilis na nagta-type si Liam."I'm trying to override it.""Can you?""I don't know!"00:45Napatingin si Daniel sa screen."There's no manual shutdown.""What?""Once the destruction protocol begins, the entire archive will be destroyed.""How long?""Less than a minute."Napatingin si Liana sa mga files."And everything inside?""Everything.""Names?""Destroyed.""Evidence?""Destroyed.""All of Aurelia?"Daniel nodded."Yes."Napatingin si Adrian sa screen.At sa unang pagkakataon, nakita niya ang tun
23:38Patuloy na tumatakbo ang countdown sa maliit na screen ng laptop.23:3723:3623:35Tahimik ang lahat sa loob ng underground chamber.Hawak pa rin ni Adrian ang lumang litrato na ibinigay ni Isabella.Tatlong tao ang nasa larawan.Si Anthony.Si Adrian noong bata pa.At isang batang babae.Sa likod ng litrato ay nakasulat:THERE ARE THREE HEIRS.At ngayon, alam na nila ang pangalan ng babae.Victoria Monteverde."How do you know her?"Tanong ni Adrian kay Daniel.Hindi agad sumagot ang lalaki.Parang bumabalik sa kanya ang isang alaala na matagal na niyang pilit kinalimutan."Victoria was my niece.""Your niece?"Tumango siya."She was Edward's daughter.""Then why did everyone think she was dead?""Because that's what Edward wanted everyone to believe."Napakunot-noo si Adrian."Why?""To protect her.""From Richard?""From everyone."Lumapit si Amara."How old was she?""About your age.""Then she would be alive now.""Yes.""Where is she?"Hindi agad sumagot si Daniel."I don







