KABANATA 5:

Sa bar ako dumiretso ng pagkagaling ko sa school. Ang saya-saya ko dahil lahat ng nireview ko ay naalala ko kaagad sa exam kanina kaya hindi na piga ang utak ko.

Nagbihis ako at pumunta sa VVIP room 3.

Napakagat-labi ako ng madatnan si Mr. Monterroyo na mag-isang uminom.

“Late ka”anito.

“Hindi kaya, maaga ka lang dumating”pagdadahilan ko bago naupo sa single sofa na palagi kong inuupuan.

“May iaalok ako sayong trabaho, h’wag kang mag-alala mataas ang salaray at libre lahat. Accomodation, pagkain at lahat ng needs mo basta siguraduhin mo lang na magagampanan mo ng maayos ang trabaho”pahayag nito sabay simsim ng alak sa kaniyang kopita.

Nagtaka ako sa trabahong inaalok nito. Mataas ang sahod at libre lahat? Talaga bang may gano’n na trabaho o ini-scam n’ya lang ako? Sabi kuna nga ba, e. Kaya pala mabait siya sa'kin 'nong nakaraang araw dahil may balak talaga siya saking masama. Baka nakitang malusog ako kaya n'yang ipa-harvest ang lamang loob ko? Jusko naman!

“Minsan munang iniligtas ang anak ko at medyo kabisado kuna ‘din ang ugali mo kaya ikaw lang ang iisang tao na fit para sa trabahong ‘to, please accept it”anito.

Nanganga ako, kung gano’n anak n’ya talaga ang batang iniligtas ko ‘nong araw na ‘yon?

“Ano po ba ang trabahong iaalok n’yo sa’kin?”tanong ko sa kaniya.

“Maging yaya ka ng anak ko, pinaalis ko ang yaya na nagbabantay at nag-aalaga sa kaniya after what happened kaya walang nag-aasikaso sa kaniya ngayon”paliwanag nito.

Kawawa naman pala ang batang ‘yon.

“Pero Mr. Monterroyo, future educator po ako hindi ako nag-aaral ng ganito kong magiging yaya lang ako, okay?”tanggi ko sa alok n’ya.

Napabuga ito ng hangin. “Ano bang gusto mong i-tawag ko sa’yo kung ayaw mo ng yaya?”

Napaisip naman ako.Taga-bantay ng bata ang magiging trabaho ko kaya dapat Babysitter? No way! Future educator parin ako kahit anong mangyari.

“Tutor na lang para nas mainam pakinggan”tugon ko.

Napatango ito pagkuwa’y may inilabas na papel saka iyon inabot sa’kin. Kinuha ko naman iyon at binasa ang nakasulat.

Napasinghap ako ng makita kong ilang halaga ang magiging sahod ko monthly. Twenty thousand ‘yon, babayaran n’ya ako ng ten thousand every fiftheen days. Daig ko pa 'yung nag domestic helper sa Saudi pag nagkataon.

Napatango-tango ako ng mabasa ‘din sa kontrata na libre ang lahat pati tirahan.

Pero wala akong day-off dahil kahit sabado at linggo kailangan kong bantayan at alagaan si Gavin.

“May reklamo kaba tungkol sa sahod mo or anything?”tanong nito.

Umiling ako. “Wala naman, napaka-generous nga ng alok ninyo,e”

Kung dito ako sa bar magta-trabaho medyo maliit ang sahod kumpara sa alok n’ya dahil nga dito ako sa VVIP naka-assign kaya malaki talaga ang sahod ko kumpara sa iba pero kung ordinary waitress lang ako sobrang liit ng sahod ko.

Kung tatanggapin ko ‘tong offer n’ya sakin makakalibre ako sa lahat pati bills sa tubig, kuryente at apartment kaya buong twenty thousand ang mahahawakan ko every month kaya makakapag-ipon ako.

Makakapagpagawa ako ng bahay at makakapagtayo ng negisyo kaya hindi na kami magkakaroon ng malaking utang at saka hindi kuna ‘din kailangan ng maraming part time job. Makakapag-focus pa ako sa pag-aaral ko.

“Ay, Oo nga pala. About sa pag-aaral ko—”

“Pwede ko naman atang pakiusapan ang Dean mo about sa schedule pwede ka naman atang mag take ng online class di’ba?”anito.

Kaya hindi na ako nakapagsalita pa dahil mukhang pinagplanuhan n’ya na ‘to.

“Hindi kaya mahirap alagaan ang bata kaya ang generous ng alok n’yo sa’kin?”tanong ko sa kaniya.

Tumango ito. “Yeah, palagi s’yang nagwawala kaya lahat ng naging yaya n’ya ay kusang umalis o tinanggal ko”

Napatango-tango ako. “Bakit? Nasan ang Mommy n’ya?”

Hindi ito nakaimik sa tanong ko kaya pinagsisihan kong tinanong ko s’ya ng napaka-personal.

“Ano tinatanggap muna ba?”tanong nito.

Tumango ako. “Yes po Mr.Monterroyo”

“Masyadong formal ang Mr. Monterroyo, tawagin muna lang akong Elle"reklamo n’ya kaya nag-isip ako ng itatawag sa kaniya.

"Yes po, Sir Elle”nakangiting saad ko.

“Okay, that’s good”anito.

“Hindi mo ba nabasa sa contract na isang taon lang ‘yan? Mag renew kana lang ng contract kapag nakatagal ka sa trabaho after one year”pahayag nito na kaagad kong sinang-ayunan.

“Maghanda kana, ipapasundo kita sa personal driver ko bukas ng umaga”anito.

Tumango naman ako. “Yes po”

Kaagad akong nag-imapake ng mga gamit nang makauwi ako sa apartment.

Tinulungan naman ako ni Cheery sa pagligpit para madali akong matapos, kahit papaano nalulungkot ‘din akong iwan ang apartment ko dahil ang laki na ng halagang ginastos ko dito.

“Hindi talaga ako makapaniwalang may anak na si Sir Elle”saad ni Cheery habang naglalagay ng mga damit ko sa maleta.

Napabuga ako ng hangin dahil pang-tatlo n’ya na ‘yang sabi.

“Pero parang wala ang Nanay ‘nong bata kasi tinanong ko tungkol ‘don si Sir Elle kanina tapos hindi s’ya nakapagsalita”saad ko.

Napaisip naman ang kaibigan sa sinabi ko.

“Mga ilang taon na ‘yung bata sa tingin mo?”tanong nito.

“Three years old siguro or mag tatatlo palang?”hindi ko siguradong sabi.

Kaagad na kinuha ni Cheery ang phone n’ya at may sinearch sa internet nakiusyo naman ako.

Kapwa nanlaki ang mga mata namin nang may lumabas na picture ni Sir Elle kasama ang isang modelo.

“Baka ito ang Nanay? Si Stacey Grabriel. Isang sikat na modelo sa ibang bansa at naghiwalay sila 3 years ago”translate ni Cheery sa english na nakasulat sa article tungkol sa dalawa.

“Pero walang ibang article na lumabas tungkol sa bata, baka itinatago ni Mr.Monterroyo sa madla?”tanong nito sabay baling sa’kin.

Nagkibit-balikat ako dahil hindi ko ‘din alam.

“Kaya mag-iingat ka, h’wag mong ipagsasabi sa iba na may anak na si Mr. Monterroyo dahil baka bumalik ka ulit dito sa apartment na sobrang liit na nga ang mahal pa ng renta”lintaya nito.

Tumango ako sa kaibigan. “Hindi naman ako marites na tao, ah. Saka hindi ako interesado sa buhay nila kaya bakit ko ipagsasabi, e, aalagaan ko ang bata”

“Wala kana bang nakalimutan?’Yung mga underwear mong nakasampay sa sampayan dimo pa ‘ba kukunin? Baka makalimutan mo ‘yun, daga lang ang makikinabang ‘non dito”anito.

“Minsan talaga napakasama ng bibig mong magsalita”asar na sabi ko bago sinunod ang sinabi n’yang kunin sa sampayan ang mga underwear ko.