Chapter 2: The Woman He Never Expected

Five years.

Limang taon na ang lumipas mula nang mawala ang lahat kay CHLOE OWEN. Five years since the man she loved turned his back on her, and five years since she lost the baby she had been waiting to hold in her arms.

Maraming nagbago sa loob ng limang taon na iyon. Ang dating mahina at madaling umiyak na Chloe ay natutong lumaban. She learned how to survive without depending on anyone, how to hide her pain behind a smile, and how to turn every heartbreak into a reason to become stronger.

At higit sa lahat, natutunan niyang huwag basta magtiwala sa kahit sino.

Pero hindi niya makakalimutan ang lahat ng nangyari sa kaniya.

Not Alexander. Not his mother. And definitely not the people who tried to take her life.

"You're thinking about them again, aren't you?"

Napalingon si Chloe sa babaeng nakatayo sa may pintuan ng kaniyang opisina. Si Madam Elena, ang mayamang businesswoman na tumulong sa kaniya noong wala na siyang ibang malapitan.

Ito ang babaeng nakakita sa kaniya sa ospital limang taon na ang nakalipas. Noong panahong halos hindi na niya kayang alagaan ang sarili niya, si Madam Elena ang nagbigay sa kaniya ng bagong pagkakataon sa buhay.

Hindi lang ito nagbigay ng pera para sa pagpapagamot niya. Tinuring din siya nitong parang sariling anak, tinuruan kung paano patakbuhin ang negosyo, at tinulungan siyang bumuo ng buhay na hindi niya kailangang ipagkatiwala sa ibang tao.

"Just remembering the past, Mom," sagot ni Chloe habang pilit na ngumiti.

Lumapit si Madam Elena at umupo sa sofa sa harap ng kaniyang desk.

"Anak, I know you've been through a lot. Pero ayokong buong buhay mong dalhin ang galit na iyan."

Napayuko si Chloe. "I tried, Mom. I really did. Pero every time I close my eyes, naaalala ko kung paano niya ako iniwan. I begged him to believe me, pero ni hindi man lang niya ako binigyan ng chance."

Saglit siyang natahimik.

"He didn't even care if I survived."

Hinawakan ni Madam Elena ang kaniyang kamay.

"Then prove to yourself that you can live a happy life without him. You don't have to destroy yourself just to make him regret what he did."

Ngumiti si Chloe, pero hindi umabot ang ngiti sa kaniyang mga mata.

"I'm not going to destroy myself, Mom. I'm going to make sure he understands what it feels like to lose everything."

Hindi na siya pinigilan ni Madam Elena. Alam nitong hindi pa tuluyang naghihilom ang sugat sa puso ng dalaga. Ang tanging magagawa na lang niya ay siguraduhing hindi malilimutan ni Chloe kung sino siya ngayon.

A successful woman.

A woman who no longer needed anyone to save her.

At isang babaeng may planong hindi niya basta-basta bibitawan.

The following morning, maagang nagising si Chloe para maghanda sa isang mahalagang meeting. Nakasuot siya ng eleganteng cream blazer, fitted black trousers, at high heels na lalong nagbigay ng confidence sa kaniyang tindig.

Inayos niya ang kaniyang buhok sa harap ng salamin at kinuha ang kaniyang handbag.

For a moment, tiningnan niya ang sarili.

Hindi na siya ang babaeng umiiyak sa loob ng kulungan. Hindi na siya ang babaeng nakikiusap sa asawa niyang paniwalaan siya.

She was now Chloe, a woman known in the business world for her intelligence, beauty, and determination.

At ngayon, oras na para bumalik siya sa lugar kung saan nagsimula ang lahat.

The city where Alexander Sterling lived.

The city where she had once lost everything.

"Let's see if you still remember me, Alexander," bulong niya bago lumabas ng kuwarto.

Hindi niya kailangang magmadali. She had spent five years preparing for this moment, and she intended to make every second count.

Habang nagmamaneho si Chloe .papunta sa business district, hindi niya maiwasang kabahan nang bahagya.

Hindi dahil natatakot siyang makita si Alexander Sterling.

Kundi dahil alam niyang kapag nagsimula na ang plano niya, wala nang simpleng pagbabalik sa dati.

Ilang minuto pa ang lumipas bago niya nakita ang isang pamilyar na sasakyan sa di-kalayuan.

A black luxury car.

Napangiti siya nang bahagya nang makilala ang plaka nito.

Alexander Sterling.

Hindi niya kailangang magtanong kung sa kaniya ba talaga ang sasakyan. Limang taon man ang lumipas, kabisado pa rin niya ang mga bagay na dating bahagi ng araw-araw niyang buhay.

Dahan-dahan niyang ibinaba ang bilis ng kaniyang sasakyan. Pagkatapos, nang makarating sa isang tahimik na bahagi ng kalsada, maingat niyang pina-flat ang isang gulong at huminto sa gilid.

She checked the time on her watch.

Thirty minutes before her meeting.

"Perfect," bulong niya.

Bumaba siya ng sasakyan at kunwaring sinuri ang gulong. Pagkatapos, kinuha niya ang cellphone niya at pinindot ang screen, na para bang sinusubukan niyang tumawag.

Walang sumagot.

Sa katunayan, hindi naman talaga niya kailangang tumawag. Siniguro na niyang walang ekstrang gulong ang dala niya, at alam niyang malapit nang dumaan si Alexander sa kalsadang iyon.

Ilang sandali pa, may narinig siyang papalapit na makina.

Isang itim na luxury car ang huminto sa likod ng kaniyang sasakyan.

Bumukas ang p***o nito.

"Are you okay?"

Napahinto si CHLOE OWEN.

Limang taon.

Limang taon niyang pinangarap ang sandaling muli niyang makikita ang lalaking iyon. Maraming beses niyang inisip kung ano ang sasabihin niya kapag nagkaharap silang muli.

Pero ngayong nasa harap na niya si Alexander hindi niya inasahang ganoon pa rin kalakas ang tibok ng puso niya.

He looked older, more mature, and even more intimidating than she remembered. Nakasuot ito ng dark suit, at halatang nagmamadali dahil sa hawak nitong cellphone at relo.

Pero nang tumingin ito sa kaniya, bigla itong natigilan.

Chloe quickly composed herself.

"Yes, I'm fine. It's just that my tire suddenly went flat." Bahagya siyang ngumiti at ipinakita ang kaniyang cellphone. "And unfortunately, my phone's dead. I have an important meeting in thirty minutes, and I don't think I'll make it on time."

Napatingin si Alexander sa gulong ng kaniyang sasakyan bago muling ibinalik ang tingin sa kaniya.

"Do you have a spare tire?"

She shook her head.

"No. I wasn't expecting this to happen."

Sandaling tumingin si Alexander sa kaniyang relo. Halatang may hinahabol din itong oras, pero sa halip na umalis, inilabas nito ang cellphone at tumawag sa isang tao.

"Prepare another car. I need it here as soon as possible."

Pagkababa nito ng tawag, humarap siya kay Chloe.

"Where's your meeting?"

"The business district. At the headquarters of a company there."

Napataas nang bahagya ang kilay ni Alexander.

"Which company?"

Chloe mentioned the name of a well-known company in the district—one that had recently become a major player in several industries.

"I know the place," sagot ni Alexander. "I'm heading there, too. You can come with me if you don't mind."

For a second, Chloe almost smiled.

Exactly as planned.

Pero agad niyang itinago ang tuwa at nagkunwaring nag-aalangan.

"Are you sure? I don't want to bother you. You look like you're in a hurry."

"It's fine. We don't have much time, so let's go."

"Thank you. I really appreciate it."

Kinuha ni Chloe ang kaniyang handbag at sumakay sa passenger seat.

Pagkasara ng p***o, saglit siyang napatingin sa paligid ng sasakyan. Pamilyar ang amoy nito. Pamilyar ang leather seats, ang dashboard, at maging ang maliit na accessory na nakasabit sa rearview mirror.

Parang walang nagbago.

Maliban sa kanilang dalawa.

Tahimik ang biyahe sa unang ilang minuto.

Si Alexander ay nakatuon sa pagmamaneho, habang si Chloe naman ay kunwaring abala sa pagtingin sa mga gusaling nadaraanan nila.

Sa totoo lang, ramdam niyang paminsan-minsan ay napapatingin sa kaniya ang lalaki.

Hindi niya ito tinitingnan nang diretso, pero nahuhuli niya ang mga sulyap nito mula sa gilid ng kaniyang mga mata.

And she knew exactly why.

Hindi siya nagyayabang, pero alam niyang malaki na ang ipinagbago niya. She had become more confident, more elegant, and more careful with the way she carried herself.

Dati, halos lahat ng oras niya ay nakalaan kay Alexander. Ngayon, kaya na niyang pumasok sa isang boardroom at makipag-usap sa mga pinakamakapangyarihang tao sa negosyo nang hindi nanginginig ang boses.

"Do you always help strangers on the road?" biglang tanong, bahagyang nakangiti.

Napalingon si Alexander sa kaniya.

"Not really."

"Then I guess I'm lucky today."

Bahagyang ngumiti ang lalaki.

"Maybe."

Nagpatuloy sila sa pag-uusap tungkol sa meeting at sa negosyo. Hindi nagtagal, napansin ni Alexander na hindi ordinaryong babae ang katabi niya.

She spoke with confidence, understood business matters, and knew how to express her opinions without sounding arrogant.

"So, what do you do?" tanong nito.

"I'm involved in business and investments."

"That sounds interesting."

"It is. Though it can be exhausting sometimes."

Alexander chuckled softly.

"Tell me about it."

Napangiti si Chloe.

For a brief moment, para silang dalawang taong nagkakilala lang ngayon. Walang nakaraan, walang galit, at walang mga salitang minsang sumira sa kanilang dalawa.

Pero para kay Chloe, hindi iyon dahilan para kalimutan ang lahat.

She hadn't come back to fall in love with him again.

At least, iyon ang paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili niya.

Pagdating nila sa business district, huminto si Alexander sa harap ng gusaling pupuntahan ni Chloe.

"Here we are."

"Thank you so much, Alexander."

Napahinto ang lalaki nang marinig ang pangalan niya.

"I don't think I told you my name," sabi niya, bahagyang nagtataka.

For a second, natigilan si CHLOE.

Then she smiled naturally.

"Your driver mentioned it when he called you earlier. I heard him say your name."

Hindi na nagtanong si Alexander. Sa halip, tumango lang ito.

"Well, you're welcome. Good luck with your meeting."

Chloe opened the door, pero bago tuluyang bumaba, muli siyang humarap dito.

"Actually, there's one more thing."

"What is it?"

She leaned toward him and gently kissed his cheek.

"Thank you for saving my day."

Napatigil si Alexander.

Hindi siya agad nakapagsalita. He simply watched as FL stepped out of the car, adjusted her blazer, and walked toward the building with an elegant smile.

Hindi man lang ito lumingon.

At sa hindi niya maipaliwanag na dahilan, sinundan niya ito ng tingin hanggang sa tuluyan itong mawala sa kaniyang paningin.

"Who exactly is she?" he murmured.

He had met countless beautiful women in his life, but there was something different about Chloe. Hindi lang ito maganda. May kakaiba itong confidence na hindi niya maipaliwanag, at may pakiramdam siyang hindi pa niya lubusang nakikilala ang babaeng iyon.

For the first time in a long while, may isang estrangherang hindi agad nawala sa isip niya.

Pagpasok ni Alexander sa gusali, saka lamang nawala ang ngiti sa kaniyang labi.

She touched the handbag hanging from her arm and took a deep breath.

Nakita na niya si Alexander.

At higit sa lahat, nakuha na niya ang atensiyon nito nang hindi man lang kailangang sabihin kung sino talaga siya.

"One step at a time," bulong niya sa sarili.

Hindi pa iyon ang oras para ibunyag ang kaniyang pagkatao. Marami pa siyang kailangang malaman, at hindi niya hahayaang masira ang plano niya dahil lamang sa isang sandaling kahinaan.

Pero habang naglalakad siya papunta sa elevator, hindi niya maiwasang maalala ang pakiramdam ng muling pag-upo sa tabi ni Alexander.

The familiar voice. The familiar presence. The same man she had once loved more than herself.

Napapikit siya sandali.

Don't forget why you came back, Chloe.

Hindi siya bumalik para habulin ang lalaking minsang tumalikod sa kaniya.

Bumalik siya para malaman ang katotohanan at harapin ang mga taong sumira sa buhay niya.

At kung sakaling muling mahulog ang puso niya sa lalaking iyon, kailangan niyang maging handang labanan maging ang sarili niyang damdamin.

Samantala, sa loob ng kaniyang sasakyan, hawak pa rin ni Alexander ang manibela habang nakatingin sa direksiyong nilakaran ng babae.

Hindi niya alam kung bakit gusto pa niyang makita itong muli.

Hindi niya alam kung bakit pakiramdam niya ay hindi iyon ang huli nilang pagkikita.

Ang alam lang niya, sa loob ng ilang minuto, nagawa ng isang babaeng hindi niya kilala na guluhin ang isip niya.

At hindi niya alam na ang babaeng iyon ay ang mismong asawa na minsan niyang iniwan, ang babaeng pinaniwalaan niyang nagkasala, at ang babaeng matagal nang naghihintay ng pagkakataong bumalik sa buhay niya.

This time,Alexander would be the one chasing answers.

And Chloe?

She was only getting started.