Chapter 5: The Past He Couldn't Forget

“Are you sure about this, Chloe?”

Napatingin siChloe kay Madam Elena na nakatayo sa harap ng kaniyang desk. Nasa ibabaw ng mesa ang mga dokumentong may kinalaman sa bagong project ni Alexander., kasama ang listahan ng mga investors na inaasahang tutulong para matuloy ang expansion ng kumpanya nito.

“Yes, Mom. This is the perfect opportunity.”

“Once you invest in his company, mas magiging malapit ka sa kaniya. You'll have access to important information, and you'll be dealing with people who have known him for years.”

“I know.”

“Then you also know that there's a possibility he'll discover who you really are.”

Saglit na natahimik siChloebago isinara ang folder.

“Let him discover it when I'm ready.”

Hindi na nagsalita si Madam Elena. Kilala na niya ang dalaga. Kapag may desisyon na si Chloe, mahirap na itong baguhin, lalo na kung may kinalaman iyon sa mga taong naging dahilan ng kaniyang paghihirap.

Pero bilang isang ina, hindi niya maiwasang mag-alala.

“Just promise me one thing, anak. Whatever happens, don't lose yourself because of your revenge.”

Ngumiti si Chloe at hinawakan ang kamay niya.

“I promise.”

Pero kahit sinabi niya iyon, may parte sa kaniyang hindi sigurado kung kaya ba talaga niyang tuparin ang pangakong iyon.

Lalo na kung ang taong gusto niyang pabagsakin ay ang parehong lalaking unti-unti na namang nakakapasok sa puso niya.

Kinabukasan, dumating si Chloe sa opisina ni Alexander. para sa isang meeting tungkol sa kanilang proposed partnership.

Pagpasok niya sa conference room, naroon na ang ilang executives ng kumpanya. May mga lalaking nakasuot ng mamahaling suit, habang ang iba naman ay abala sa pagtingin sa mga dokumentong nasa harapan nila.

Sa dulo ng mesa ay nakaupo siAlexander..

“Good morning, everyone,” bati ni ChloeL habang umuupo.

“Good morning, Ms. Chloe,” sagot ng mga naroon.

Sinimulan nila ang meeting sa pagtalakay sa investment proposal. Ipinaliwanag ng finance team ni Alexander. ang projected returns, estimated expenses, at mga posibleng risk ng project.

Tahimik na nakinig si Chloe hanggang sa mapansin niya ang isang bagay sa financial report.

“Excuse me,” sabi niya.

Napalingon ang lahat sa kaniya.

“May I ask why the projected operating expenses for the second phase are significantly higher than those in the initial proposal?”

Nagkatinginan ang dalawang executives.

“Those figures are still being finalized,” sagot ng isa.

“I understand, but the difference is too significant to ignore. If we're going to proceed with this investment, I need a clear explanation.”

Sandaling natahimik ang conference room.

Alexander. leaned back in his chair, studying her.

“She's right,” sabi nito. “Let's review those figures before we finalize anything.”

Nagsimulang mag-usap ang mga executives tungkol sa report. Habang nagpapatuloy ang meeting, napansin ni Chloe na hindi basta-basta tinatanggap ni Alexander. ang mga opinyon ng ibang tao. Kapag may nakikita itong problema, gusto nitong malaman ang dahilan bago magdesisyon.

Dati, hinahangaan niya ang katangiang iyon sa asawa.

Ngayon, ginagamit niya ang parehong katangian upang makakuha ng puwesto sa negosyo nito.

Nakakainis isipin kung gaano kadaling bumalik ang ilang alaala.

“Ms. Chloe

Napabalik siya sa kasalukuyan nang tawagin siya ni Alexander..

“Are you okay?”

“Yes, of course.”

“You seemed distracted.”

“Just thinking about the numbers.”

Tumango ito at nagpatuloy sa meeting.

Pero hindi alam niChloe na napansin niAlexander. ang bahagyang pagbabago sa ekspresyon niya.

May mga pagkakataong para bang may dinadala itong mabigat na problema, pero sa tuwing sinusubukan niya itong tanungin, palaging nakahanda ang babae sa isang maayos na sagot.

And somehow, that only made him more curious.

Matapos ang meeting, ipinakilala niAlexander. si Chloe sa ilan sa pinakamahahalagang tao sa kumpanya.

“Chloe, this is Mr. Richard. He's one of our senior business partners. And this is my cousin, Adrian. He handles several of our family's investments.”

Nakipagkamay si Chloe sa kanilang dalawa.

“It's nice to meet you.”

“Likewise,” sagot ni Richard. “I've heard a lot about your company.”

“Hopefully, good things.”

Tumawa ang lalaki. “Of course. Your recent investments have been impressive.”

Sumunod namang nagsalita si Adrian.

“It's good to have another investor on board. Our family has been working on this project for months.”

Napatingin siChloe sa kaniya.

“Then I hope we can make it successful.”

Ngumiti si Adrian, ngunit may napansin siChloe sa paraan ng pagsagot nito. Para bang hindi ito lubusang komportable sa presensiya niya.

Hindi niya alam kung bakit.

Pero agad niyang itinago sa isip ang obserbasyong iyon.

Sa mga susunod na linggo, mas marami pa siyang makikilala sa pamilya at negosyo ni Alexander . At kung may mga taong may itinatagong sikreto, balang araw ay malalaman din niya.

Hindi niya kailangang magmadali.

Ang mahalaga, nasa loob na siya ng mundong dati ay ipinagkait sa kaniya.

At sa pagkakataong ito, hindi na siya basta-basta mapapaalis.

“Dinner tonight?”

Napatingin si Chloe sa cellphone niya nang matanggap ang mensahe mula kayAlexander.

We need to discuss the final investment terms. I also know a good restaurant.

Napangiti siya nang bahagya.

Business dinner, right? mabilis niyang sagot.

Halos agad namang dumating ang reply.

Of course. Unless you have other plans.

Napailing si Chloe habang nakangiti.

Fine. Send me the time.

Hindi niya alam kung bakit parang masyado nang natural para sa kanilang dalawa ang ganitong palitan ng mensahe.

Dati, araw-araw siyang naghihintay sa tawag at text ni Alexander. Ngayon, ang parehong tunog ng notification ay kaya pa ring magpagulo ng isip niya.

Pero hindi na siya ang dating Chloe.

Hindi na niya hahayaang isang simpleng mensahe ang makapagpabago sa desisyon niya.

Alas-siyete ng gabi nang dumating si Chloe sa restaurant.

Isang private dining room ang nakahanda para sa kanilang dalawa. May mahinang tugtog sa background at tanaw mula sa malalaking bintana ang mga ilaw ng lungsod.

Nakatayo si Alexander malapit sa mesa nang makita siya.

“You look beautiful tonight.”

Saglit na natigilan si Chloe.

“Thank you.”

“Please, have a seat.”

Umupo sila at sinimulan ang pag-uusap tungkol sa investment. Maayos ang takbo ng kanilang discussion, at halos isang oras silang nag-review ng mga detalye ng partnership.

Nang matapos sila, isinara ni Alexanderang folder at tumingin sa kaniya.

“Now that we're done with business, can I ask you something?”

Napataas ang kilay ni ChloeL.

“Depends on the question.”

Tumawa nang mahina si Alexander.

“Why are you so secretive about your personal life?”

Biglang nawala ang ngiti ni Chloe.

“What do you mean?”

“I know a lot about your company, your investments, and your business partners. But I barely know anything about you.”

“Maybe I prefer to keep my personal life private.”

“Maybe,” sagot niya. “But you never talk about your family. You never mention your childhood, either. It's like there's a whole part of your life you don't want anyone to know about.”

Pinilit ni Chloe na manatiling kalmado.

“Not everyone has a happy past,Alexander.”

Nawala ang ngiti ng lalaki.

“I'm sorry. I didn't mean to upset you.”

“It's fine.”

Pero hindi na iyon sapat para pigilan ang mga tanong sa isip ni Alexander.

For some reason, the more he got to know Chloe, the more he felt that there was something familiar about her.

Hindi lang sa mukha nito.

Kundi sa paraan ng pagsasalita, sa mga salitang ginagamit nito, at sa kung paano ito tumitingin sa kaniya kapag seryoso ang kanilang usapan.

“Can I ask you one more thing?”

Napabuntong-hininga siChloe.

“You really ask a lot of questions.”

“I guess I'm curious about you.”

Hindi niya alam kung ano ang isasagot.

At bago pa siya makahanap ng dahilan para baguhin ang usapan, biglang nagsalita si Alexander.

“I once had a wife.”

Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan niChloe.

Dahan-dahan niyang ibinaba ang hawak na baso.

“Had?”

Tumango si Alexander.

“Yes. We were married for some time.”

Hindi makapaniwala si Chloe na kaya nitong banggitin ang kanilang nakaraan na para bang isa lamang iyong kuwento tungkol sa isang taong matagal na nitong nakalimutan.

“What happened to her?” tanong niya, kahit halos ayaw niyang marinig ang sagot.

Alexander looked away for a moment.

“She was accused of murdering my father.”

Mahigpit na napakuyom ang mga kamay ni Chloesa ilalim ng mesa.

“And you believed she did it?”

Matagal bago sumagot si Alexander.

“I believed the evidence. At the time, I thought I was doing the right thing.”

Napangiti si Chloe nang mapait.

“The evidence isn't always the truth.”

Napatingin agad sa kaniya si Alexander.

“That's exactly what I've been thinking lately.”

Napatigil si Chloe.

“What do you mean?”

Huminga nang malalim si Alexander bago nagpatuloy.

“Sometimes, I wonder if I made a mistake. There were things about the case that never really made sense. But by the time I started questioning everything, she was already gone.”

Naramdaman ni Chloe ang biglang pagbilis ng tibok ng puso niya.

Sa unang pagkakataon, narinig niyang kinuwestiyon ni Alexander ang naging desisyon nito.

Pero huli na.

Sobrang huli na.

“Have you tried looking for her?” tanong niya.

“Yes.”

Napatingin siya rito.

“But you couldn't find her?”

Umiling si Alexander.

“I searched for years. I wanted to know what really happened. I wanted answers.”

Saglit siyang natahimik bago nagpatuloy.

“And maybe I wanted to apologize.”

Parang may kung anong kumurot sa puso ni Alexander.

Apologize?

Ngayong wala na ang kanilang anak? Ngayong limang taon na siyang nabuhay sa sakit at takot? Ngayong kinailangan niyang buuin muli ang sarili niya nang walang tulong nito?

Napakaraming gabing hiniling niyang marinig ang mga salitang iyon.

Pero ngayon, nang marinig niya ang mga ito mula sa bibig ni Alexander, hindi niya alam kung matutuwa ba siya o mas masasaktan.

“Do you still love her?” bigla niyang tanong.

Alexander looked straight into her eyes.

“I don't know.”

Hindi inaasahan niChloe ang sagot.

“Part of me still remembers the woman I married,” patuloy nito. “But I don't know if I deserve to love her after everything that happened.”

Napayuko si Chloe.

Kung alam lang nito.

Kung alam lang nitong nasa harap niya ang babaeng matagal nitong hinanap.

Kung alam lang nitong ang babaeng gusto nitong makilala ngayon ay ang mismong taong minsan nitong iniwan.

“Maybe you should stop looking back,” mahina niyang sabi. “Sometimes, the people we lose don't come back.”

Alexander stared at her.

“Do you really believe that?”

Hindi agad siya nakasagot.

Dahil ang totoo, bumalik siya.

Pero hindi para yakapin ang lalaking iyon.

Bumalik siya para ipaalala rito ang lahat ng ginawa nito.

“I think,” sagot niya sa wakas, “that some mistakes can't be undone.”

Tahimik ang biyahe pauwi ni Chloe.

Pagdating sa bahay, dumiretso siya sa kaniyang kuwarto at isinara ang p***o. Doon lamang niya hinayaang bumagsak ang mga luhang kanina pa niya pinipigilan.

Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon kasakit marinig na hinanap siya niAlexanderL.

Dapat ay matuwa siya.

Dapat ay isipin niyang iyon ang simula ng kaniyang paghihiganti.

Pero sa halip, bumalik sa isip niya ang mga araw na naghintay siyang dumalaw ito sa kulungan. Ang gabing iniwan siya nitong mag-isa. At ang huling pagkakataong naramdaman niyang may pag-asa pa siyang mabuhay kasama ang kanilang anak.

“Why now, Alexander?” bulong niya habang pinupunasan ang mga luha. “Why are you saying these things now, when I needed you the most?”

Kinuha niya ang isang lumang kahon mula sa drawer.

Sa loob nito ay may ilang alaala ng buhay na iniwan niya—isang wedding photograph, isang maliit na sulat, at isang singsing na matagal na niyang hindi isinusuot.

Tinitigan niya ang litrato nilang dalawa.

Noon, sapat na sa kaniya ang isang ngiti ni Alexander para maging masaya ang buong araw niya.

Ngayon, isang pagngiti lang nito ang sapat para guluhin ang isip niya.

Ibinalik niya ang litrato sa kahon at isinara iyon.

“No more,” bulong niya.

Hindi na niya hahayaang maulit ang nangyari noon.

Hindi na niya hahayaang ang pagmamahal ang maging dahilan para mawalan siya ng sarili.

Samantala, hindi rin makatulog si Alexander nang gabing iyon.

Nasa kaniyang study room siya, nakaupo sa harap ng desk habang iniisip ang naging usapan nila niChloe.

May kakaiba sa babaeng iyon.

Hindi niya maipaliwanag kung bakit tila may sakit sa mga mata nito tuwing binabanggit niya ang kaniyang dating asawa. At higit sa lahat, bakit parang masyado itong pamilyar sa kuwento ng babaeng matagal na niyang hinahanap?

Napabuntong-hininga siya at kinuha ang cellphone.

Binuksan niya ang isang lumang litrato ng kaniyang dating asawa.

Matagal niya itong tinitigan.

Then he remembered CHLOE`s eyes.

The same quiet sadness.

The same way of looking at him, as if she knew every mistake he had ever made.

Napaupo siya nang tuwid.

“That's impossible,” bulong niya.

Pero hindi mawala sa isip niya ang ideya.

Paano kung hindi nagkataon ang lahat?

Paano kung ang babaeng unti-unti niyang kinahuhulugan ay may kaugnayan sa babaeng pinatay niya?

At paano kung ang dahilan ng pagbabalik nito sa kaniyang buhay ay hindi pag-ibig, kundi paghihiganti?

Sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon, nakaramdam si Alexander ng takot na hindi niya kayang ipaliwanag.

Dahil kung tama ang hinala niya, maaaring hindi na niya maibalik ang babaeng matagal niyang hinanap.

At sa pagkakataong ito, maaaring siya naman ang kailangang magmakaawa.